Gênesis 30

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Raĉel no najuh me búoh ájuut asen Sakob añil, násilaet abbañen mbal atiol. Naah Sakob : « Ukanom min ibaj añil ! Let mo, ᵽan iĉet. »
1 Vendo Raquel que não dava filhos a Jacó, teve inveja de sua irmã, e disse a Jacó: Dá-me filhos, se não morro.
2 Sakob fiiñol ni fitiñ ak’aagol : « Injé iomme ᵽiaŋ Aláemit áfiri me gabugor ? »
2 Então se acendeu a ira de Jacó contra Raquel, e disse: Estou eu no lugar de Deus, que te impediu o fruto de teu ventre?
3 Naagol : « Nemme mamu, ban iseni arokaom Biliha uyab mb’abajom uñil ! N’aĉila, ínje mb’íbajum me may añil. »
3 E ela disse: Eis aqui minha serva Bila; coabita com ela, para que dê à luz sobre meus joelhos, e eu assim receba filhos por ela.
4 Ñer nasenol o ayab min gufilo.
4 Assim lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó a possuiu.
5 Ban Biliha nateb ak’aalen, náŋarul Sakob júᵽur.
5 E concebeu Bila, e deu a Jacó um filho.
6 Min Raĉel aah : « Aláemit nataliŋomtaliŋ, naun gaĉagorom, min asenom may añil. » Nakanol gajow gagu gaa Dan (dóemme "bataliŋ").
6 Então disse Raquel: Julgou-me Deus, e também ouviu a minha voz, e me deu um filho; por isso chamou-lhe Dã.
7 Biliha nabbañ aŋar far, nak’apegor náŋarul Sakob jice júᵽur.
7 E Bila, serva de Raquel, concebeu outra vez, e deu a Jacó o segundo filho.
8 Raĉel naah : « Nitaje n’atiom mámah, ban nihekol. » Nakanol gajow gagu gaa Nafutali (dóemme "bútaj").
8 Então disse Raquel: Com grandes lutas tenho lutado com minha irmã; também venci; e chamou-lhe Naftali.
9 Lea no najuh me búoh alet n’ebbañ abaj añil, naŋar arokaol Siliᵽa asen may Sakob ayab.
9 Vendo, pois, Lia que cessava de ter filhos, tomou também a Zilpa, sua serva, e deu-a a Jacó por mulher.
10 No Siliᵽa asen me Sakob júᵽur,
10 E deu Zilpa, serva de Lia, um filho a Jacó.
11 Lea naah : « Fubaŋom. » Nakan jo gajow gagu gaa Gad (dóemme "fubaŋom").
11 Então disse Lia: Afortunada! e chamou-lhe Gade.
12 Siliᵽa natajen asen Sakob áᵽur áuten.
12 Depois deu Zilpa, serva de Lia, um segundo filho a Jacó.
13 Lea nabbañ aah : « Gásumay gámah ugu n’ínje, ban waareaw ᵽe gújue guoh maer níeloe. » Min akanol gajow gagu gaa Aser (dóemme "ésumay").
13 Então disse Lia: Para minha ventura; porque as filhas me terão por bem-aventurada; e chamou-lhe Aser.
14 Funah fice, Ruben nake n’ulah waw bugan n’eᵽit ble yay. Náŋarul bo mitiñ mice munogor gujahata ákail asen jaol Lea. Ñer abelol Raĉel naagol : « Uboket újiom ni mitiñ maumu ! »
14 E foi Rúben nos dias da ceifa do trigo, e achou mandrágoras no campo. E trouxe-as a Lia sua mãe. Então disse Raquel a Lia: Ora dá-me das mandrágoras de teu filho.
15 Naagol : « Ᵽilouti min uramom me ánaine, numaŋe mul ubbañ uŋar mitiñ áᵽurom ! » Raĉel nábahulol aagol : « Iní me nusenom mo, ᵽan ihat Sakob min ámori n’aw efuga yauye ! » Naagol yoo.
15 E ela lhe disse: É já pouco que hajas tomado o meu marido, tomarás também as mandrágoras do meu filho? Então disse Raquel: Por isso ele se deitará contigo esta noite pelas mandrágoras de teu filho.
16 Gállim Sakob o m’búolul n’ulah, Lea natey iki guemor naagol : « Jama n’ínje nuĉiggo, mata funah faufe nicamfocam abelom, min isenol me mitiñ añolom. » Ñer Sakob nák’ámori ni o efuga yauyu.
16 Vindo, pois, Jacó à tarde do campo, saiu-lhe Lia ao encontro, e disse: A mim possuirás, esta noite, porque certamente te aluguei com as mandrágoras do meu filho. E deitou-se com ela aquela noite.
17 Ban Aláemit náttun galaw Lea min akanol ateb ak’aalen nasen Sakob júᵽur jutogen.
17 E ouviu Deus a Lia, e concebeu, e deu à luz um quinto filho.
18 Naah : « Aláemit nasenom bacamom, mala min isen me áinom arokaom ayab. » Nakanol gajow gagu gaa Isahar (dóemme "bacam").
18 Então disse Lia: Deus me tem dado o meu galardão, pois tenho dado minha serva ao meu marido. E chamou-lhe Issacar.
19 Nabbañ ateb ak’aalen náŋarul áinol júᵽur júsola.
19 E Lia concebeu outra vez, e deu a Jacó um sexto filho.
20 Naah : « Aláemit nájiomji gáji gaaro. Ñañe áinom ᵽan amalenom, mata nisenol úᵽur gono futoh ni anur. » Nakanol gajow gagu gaa Sabuloŋ (dóemme "emalen").
20 E disse Lia: Deus me deu uma boa dádiva; desta vez morará o meu marido comigo, porque lhe tenho dado seis filhos. E chamou-lhe Zebulom.
21 Ᵽúrto, nabaj bájur nakanol gajow gagu gaa Dina.
21 E depois teve uma filha, e chamou-lhe Diná.
22 No ᵽúrto me, Aláemit nabil áttun galaw Raĉel min átojulol.
22 E lembrou-se Deus de Raquel; e Deus a ouviu, e abriu a sua madre.
23 Naŋar far ak’apegor nabaj júᵽur. Naah : « Aláemit náᵽurenom ñusuom. »
23 E ela concebeu, e deu à luz um filho, e disse: Tirou-me Deus a minha vergonha.
24 Nakanol gajow gagu gaa Susef (dóemme "mb’abbañ asen") naah : « Mbi Atúla aboket asenom ace añil ! »
24 E chamou-lhe José, dizendo: O Senhor me acrescente outro filho.
25 No Susef abugi me aban, Sakob naah Laban : « Uhalom nike búot mbal ésugom.
25 E aconteceu que, como Raquel deu à luz a José, disse Jacó a Labão: Deixa-me ir, que me vá ao meu lugar, e à minha terra.
26 Mb’uhalom niŋar waarom ni guñolom, bugo niroki me molil, min jujow. Nujuge hum bu nirok me bi n’aw. »
26 Dá-me as minhas mulheres, e os meus filhos, pelas quais te tenho servido, e ir-me-ei; pois tu sabes o serviço que te tenho feito.
27 Naagol : « Nilai unamo tale utajen. Mata sínatiom sigitenomgiten búoh Atúla míya násonienumom.
27 Então lhe disse Labão: Se agora tenho achado graça em teus olhos, fica comigo. Tenho experimentado que o Senhor me abençoou por amor de ti.
28 Yo eĉil me, ulobom wa numaŋe icami aw batajener urokom. »
28 E disse mais: Determina-me o teu salário, que to darei.
29 Naagol : « Aw nujuge bu niroki me iki ekorei efaŋ n’éjaloe.
29 Então lhe disse: Tu sabes como te tenho servido, e como passou o teu gado comigo.
30 Balama iĉigul, minde matiito nubajene, maer ekelo ekan ekore yámah. Wáfowaf wo nigore úiya, Atúla naremben to gañenol bi n’aw. Nay ᵽiaŋ ínje ijae me burok bi ni fuhoom ? »
30 Porque o pouco que tinhas antes de mim tem aumentado em grande número; e o SENHOR te tem abençoado por meu trabalho. Agora, pois, quando hei de trabalhar também por minha casa?
31 Naagol : « Wa numaŋe icami ? » Naagol : « Ulet n’ecamom wáfowaf. Iní me numaŋe ukan wo nijae me eroreni, ᵽan ibbañ inamo min ikoñ sukorei ti no.
31 E disse ele: Que te darei? Então disse Jacó: Nada me darás. Se me fizeres isto, tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho;
32 Jama ᵽan iluj joon sihaj sasu so ᵽe. Ᵽan íᵽuren jala so sihaj sasu siaĉah sasu ni sabaj me úpar ; ᵽan íᵽunnor ᵽoᵽ ubbarum waw uus waw. Dó mb’éni me bacamom.
32 Passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele todos os salpicados e malhados, e todos os morenos entre os cordeiros, e os malhados e salpicados entre as cabras; e isto será o meu salário.
33 Nánonan no numaŋe effas ter ínje an ala maagen, núkail uluj bacamom. Ejamen yánoyan yo nujae me etoh n’ekoreom, yaaĉahout ban nebajut gápar, ter gabbarum gánogan galet guus, nuffas búoh ínje íkuet so. »
33 Assim testificará por mim a minha justiça no dia de amanhã, quando vieres e o meu salário estiver diante de tua face; tudo o que não for salpicado e malhado entre as cabras e moreno entre os cordeiros, ser-me-á por furto.
34 Naagol : « Yoo, nimaŋe firimi. »
34 Então disse Labão: Quem dera seja conforme a tua palavra.
35 Funah faufu fanur fafu, Laban náni n’éᵽurenor gújehelol guaĉah gagu ni gabaj me úpar, sijamenol siaĉah sasu ni sabaj me úpar, ni ᵽoᵽ ubbarumol uus waw, min asen so úᵽurol gukoñ.
35 E separou naquele mesmo dia os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos em que havia brancura, e todos os morenos entre os cordeiros; e deu-os nas mãos dos seus filhos.
36 Naban nájaenumil gúrali Sakob, butum ejow gunah gúfaji ; min Sakob anamo to nakoñ saŋaño to me.
36 E pôs três dias de caminho entre si e Jacó; e Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Ñer Sakob naᵽikul muan ununuh uce amilij, aban nave mo iki mátuene mamu múᵽurul.
37 Então tomou Jacó varas verdes de álamo e de aveleira e de castanheiro, e descascou nelas riscas brancas, descobrindo a brancura que nas varas havia,
38 Naŋar mipil mamu mo nábilen me ahalen n’úremum waw, mata sihaj sasu nihi sivagevagen jijiŋ so bákaerul marem.
38 E pôs estas varas, que tinha descascado, em frente aos rebanhos, nos canos e nos bebedouros de água, aonde os rebanhos vinham beber, para que concebessem quando vinham beber.
39 Ñer síni me n’jijiŋ jaju, nihi suluj dó mipil mamu mábileni me. Yo eĉil me subugor me, ᵽan sibaj miñil mánie walalal, mamu muaĉaho, mice mitegor úpar.
39 E concebiam os rebanhos diante das varas, e as ovelhas davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Náfaculor ubbarum waw jala wo, aban nakan wo min uluj uus waw ni wáni me walalal waa Laban. Mamu naŋar me miñil mamu min aju ekoreol ébuli ni yaa Laban.
40 Então separou Jacó os cordeiros, e pôs as faces do rebanho para os listrados, e todo o moreno entre o rebanho de Labão; e pôs o seu rebanho à parte, e não o pôs com o rebanho de Labão.
41 — ausente —
41 E sucedia que cada vez que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas nos canos, diante dos olhos do rebanho, para que concebessem diante das varas.
42 — ausente —
42 Mas, quando era fraco o rebanho, não as punha. Assim as fracas eram de Labão, e as fortes de Jacó.
43 Mamu Sakob akan me asanum ala sihaj, nabaj may suñokombo ni musum, ni ᵽoᵽ umigel wáine ni waare.
43 E cresceu o homem em grande maneira, e teve muitos rebanhos, e servas, e servos, e camelos e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.