Gênesis 2

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mamu Aláemit naban étut fatiya ni ettam ni waf waw waam dó me ᵽe.
1 Assim os céus e a terra foram finalizados, e todo o seu exército.
2 Funah fafu fakan me futoh ni gúuba, o babaner étut yay ; min áelo burok funah faufu.
2 E no sétimo dia Deus terminou o trabalho que havia realizado; e ele descansou no sétimo dia de todo o trabalho que havia feito.
3 Yo eĉil me nakan fo funah faaro, ban ni fíni fola, mata fiĉila náelo me étut yay.
3 E Deus abençoou o sétimo dia, e o santificou, porque nele ele havia descansado de todo o seu trabalho que Deus criou e fez.
4 Mamu Aláemit átut me fatiya ni ettam.
4 Estas são as gerações dos céus e da terra quando foram criados, no dia em que o SENHOR Deus fez a terra e os céus,
5 hani jununuh janur jilelen ni mof, esel yánoyan yo m’bailerut ; mata Aláemit Atúla o m’bakanerut émit nelubul ni mof mamu, ban ᵽoᵽ arafuhow m’babajerut bi eañ ettam yay.
5 e toda planta do campo antes de estar na terra, e toda erva do campo antes de crescer; pois o SENHOR Deus não havia feito chover sobre a terra, e não havia homem para cultivar a terra.
6 Bare ni baj mal nihi múbulul n’ettam yay min míjeben yo ᵽe.
6 Mas ali subia uma neblina da terra, e regava toda a face da terra.
7 Ñer Aláemit Atúla naŋar gábupa nateᵽ arafuhow, aban náfuᵽ ni súñunduol érus yaa buroŋ, min arafuhow ahu akan an arondoŋ.
7 E o SENHOR Deus formou o homem do pó da terra, e soprou nas suas narinas o sopro da vida; e o homem se tornou uma alma vivente.
8 Aláemit Atúla nailen fíreŋ fal ununuh baubu Eden, galam bo tinah talu túᵽureul me, min abaŋ ró an ahu o nátut me.
8 E o SENHOR Deus plantou um jardim na direção leste no Éden; e ali ele colocou o homem a quem havia formado.
9 Naban naroh ró ganunuh gánogan gáarie, ban bubugum go m’búsum. N’etut fíreŋ fafu, naroh ró bununuh baa buroŋ, naroh ró ᵽoᵽ bice bal effas maaro ni maarat.
9 E da terra o SENHOR Deus fez crescer toda árvore que é agradável à vista, e boa para alimento; e também a árvore da vida no meio do jardim, e a árvore do conhecimento do bem e do mal.
10 Ni baj fal fáᵽullo ró Eden nihi fíjeben fíreŋ fafu ; ni fúgat iki fúlandor babu siral sibbagir :
10 E um rio saía do Éden para regar o jardim; e dali partia-se, e tornava-se quatro cabeças.
11 Eral étiar gajow yo Piĉon, ban nebosor mof mamu ᵽe maa Havila, bo baj me éurus
11 O nome do primeiro é Pisom; este é o que circunda toda a terra de Havilá, onde há ouro;
12 yaa maagen ; baj bo may ununuh wo físim wo fitiŋoe, ni ᵽoᵽ sival sáarie faŋ so nihi guŋar me n’gujjonen úibor waw.
12 e o ouro dessa terra é bom; ali há bdélio e a pedra ônix.
13 Eral éuten gajow yo Gihon, ban nebosor mof mamu ᵽe maa Kuĉ.
13 E o nome do segundo rio é Giom; esse é o mesmo que circunda toda a terra de Cuxe.
14 Efáten gajow yo Tigir, uyu bo tinah talu túᵽureul me aw baamer ni mof mamu maa Aĉur. Ebarigen yay yo eemme Afúrat.
14 E o nome do terceiro rio é Hidéquel; este é o que vai para o leste da Assíria. E o quarto rio é o Eufrates.
15 Ñer Aláemit Atúla naŋar an ahu abaŋ ni fíreŋ fafu fal Eden bi ecokor fo naluj fo nímoro.
15 E o SENHOR Deus tomou o homem, e o colocou no jardim do Éden para cultivá-lo e guardá-lo.
16 Naban naagol : « Bubugum ununuh waw ᵽe waamme ni fíreŋ faufe, nújue utiñ bo ;
16 E o SENHOR Deus ordenou ao homem, dizendo: De toda árvore do jardim tu poderás comer livremente;
17 bare nífireni etiñ bununuh babu basene me effas maaro ni maarat. Mata ínje ilob yo, funah fo nujae bo me etiñ, ᵽan uoᵽoro eĉet ti maagen. »
17 mas da árvore do conhecimento do bem e do mal, dela tu não comerás. Pois no dia em que dela comeres, tu certamente morrerás.
18 Aláemit Atúla naah : « Jáhorut min ánaine anamo nevonol ; ᵽan ikanol arambena ajae me éjahor ni o. »
18 E o SENHOR Deus disse: Não é bom que o homem esteja sozinho; eu farei uma ajudadora adequada para ele.
19 Nemme Aláemit Atúla o baŋarer mof min ateᵽ súnuhureŋ sasu ni upu waw, náŋarul so ᵽe bújoŋor an ahu min mb’ajuh bu najae so me evoh. Ñer so ᵽe ᵽan sibaj yánoyan gajow yo, go an ahu ajae yo me ekan.
19 E da terra o SENHOR Deus formou todo animal do campo, e toda ave do ar; e os levou até Adão para ver como ele lhes chamaria. E como quer que Adão chamasse cada criatura vivente, este era o seu nome.
20 Min an ahu akan súnuhureŋ sasu, sihaj sasu ni upu waw ᵽe ujow. Bare ajugut ni so yájahor me bi erambenol.
20 E Adão deu nomes a todo o gado, e a toda ave do céu, e a todo animal do campo; mas para Adão não foi encontrada uma ajudadora adequada.
21 Ñer Aláemit Atúla náyuol gámori gámah, min áᵽuren evul ece yaa gacaĉol, aban nabbañen to ti tínien me.
21 E o SENHOR Deus fez um profundo sono cair sobre Adão, e ele dormiu; e ele tomou uma de suas costelas, e fechou a carne em seu lugar;
22 Naŋar evul yauyu nateᵽ anaare, aban naŋallol bi ni áine ahu.
22 e da costela que o SENHOR Deus havia tirado do homem, ele fez uma mulher, e a levou ao homem.
23 Ñer áine ahu naah fatiya :
23 E Adão disse: Esta agora é osso dos meus ossos, e carne da minha carne; ela será chamada Mulher, porque ela foi tomada do Homem.
24 Yo eĉil me ánaine ᵽan áᵽur ahat ᵽayol ni jaol min ak’aĉin búli bugo n’aarol, min ñer bugo gúuba gúbbañul gúni enil yanur.
24 Por isso, o homem deixará seu pai e sua mãe e se apegará à sua mulher, e eles serão uma carne.
25 Ban áine ahu bugo n’aarol sinil sirakel guomene, bare kanutil bo ñusu.
25 E estavam os dois nus, o homem e sua mulher, e não estavam envergonhados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.