Gênesis 2
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARC
1 Mamu Aláemit naban étut fatiya ni ettam ni waf waw waam dó me ᵽe.
1 Assim, os céus, e a terra, e todo o seu exército foram acabados.
2 Funah fafu fakan me futoh ni gúuba, o babaner étut yay ; min áelo burok funah faufu.
2 E, havendo Deus acabado no dia sétimo a sua obra, que tinha feito, descansou no sétimo dia de toda a sua obra, que tinha feito.
3 Yo eĉil me nakan fo funah faaro, ban ni fíni fola, mata fiĉila náelo me étut yay.
3 E abençoou Deus o dia sétimo e o santificou; porque nele descansou de toda a sua obra, que Deus criara e fizera.
4 Mamu Aláemit átut me fatiya ni ettam.
4 Estas são as origens dos céus e da terra, quando foram criados; no dia em que o Senhor Deus fez a terra e os céus.
5 hani jununuh janur jilelen ni mof, esel yánoyan yo m’bailerut ; mata Aláemit Atúla o m’bakanerut émit nelubul ni mof mamu, ban ᵽoᵽ arafuhow m’babajerut bi eañ ettam yay.
5 Toda planta do campo ainda não estava na terra, e toda erva do campo ainda não brotava; porque ainda o Senhor Deus não tinha feito chover sobre a terra, e não havia homem para lavrar a terra.
6 Bare ni baj mal nihi múbulul n’ettam yay min míjeben yo ᵽe.
6 Um vapor, porém, subia da terra e regava toda a face da terra.
7 Ñer Aláemit Atúla naŋar gábupa nateᵽ arafuhow, aban náfuᵽ ni súñunduol érus yaa buroŋ, min arafuhow ahu akan an arondoŋ.
7 E formou o Senhor Deus o homem do pó da terra e soprou em seus narizes o fôlego da vida; e o homem foi feito alma vivente.
8 Aláemit Atúla nailen fíreŋ fal ununuh baubu Eden, galam bo tinah talu túᵽureul me, min abaŋ ró an ahu o nátut me.
8 E plantou o Senhor Deus um jardim no Éden, da banda do Oriente, e pôs ali o homem que tinha formado.
9 Naban naroh ró ganunuh gánogan gáarie, ban bubugum go m’búsum. N’etut fíreŋ fafu, naroh ró bununuh baa buroŋ, naroh ró ᵽoᵽ bice bal effas maaro ni maarat.
9 E o Senhor Deus fez brotar da terra toda árvore agradável à vista e boa para comida, e a árvore da vida no meio do jardim, e a árvore da ciência do bem e do mal.
10 Ni baj fal fáᵽullo ró Eden nihi fíjeben fíreŋ fafu ; ni fúgat iki fúlandor babu siral sibbagir :
10 E saía um rio do Éden para regar o jardim; e dali se dividia e se tornava em quatro braços.
11 Eral étiar gajow yo Piĉon, ban nebosor mof mamu ᵽe maa Havila, bo baj me éurus
11 O nome do primeiro é Pisom; este é o que rodeia toda a terra de Havilá, onde há ouro.
12 yaa maagen ; baj bo may ununuh wo físim wo fitiŋoe, ni ᵽoᵽ sival sáarie faŋ so nihi guŋar me n’gujjonen úibor waw.
12 E o ouro dessa terra é bom; ali há o bdélio e a pedra sardônica.
13 Eral éuten gajow yo Gihon, ban nebosor mof mamu ᵽe maa Kuĉ.
13 E o nome do segundo rio é Giom; este é o que rodeia toda a terra de Cuxe.
14 Efáten gajow yo Tigir, uyu bo tinah talu túᵽureul me aw baamer ni mof mamu maa Aĉur. Ebarigen yay yo eemme Afúrat.
14 E o nome do terceiro rio é Hidéquel; este é o que vai para a banda do oriente da Assíria; e o quarto rio é o Eufrates.
15 Ñer Aláemit Atúla naŋar an ahu abaŋ ni fíreŋ fafu fal Eden bi ecokor fo naluj fo nímoro.
15 E tomou o Senhor Deus o homem e o pôs no jardim do Éden para o lavrar e o guardar.
16 Naban naagol : « Bubugum ununuh waw ᵽe waamme ni fíreŋ faufe, nújue utiñ bo ;
16 E ordenou o Senhor Deus ao homem, dizendo: De toda árvore do jardim comerás livremente,
17 bare nífireni etiñ bununuh babu basene me effas maaro ni maarat. Mata ínje ilob yo, funah fo nujae bo me etiñ, ᵽan uoᵽoro eĉet ti maagen. »
17 mas da árvore da ciência do bem e do mal, dela não comerás; porque, no dia em que dela comeres, certamente morrerás.
18 Aláemit Atúla naah : « Jáhorut min ánaine anamo nevonol ; ᵽan ikanol arambena ajae me éjahor ni o. »
18 E disse o Senhor Deus: Não é bom que o homem esteja só; far-lhe-ei uma adjutora que esteja como diante dele.
19 Nemme Aláemit Atúla o baŋarer mof min ateᵽ súnuhureŋ sasu ni upu waw, náŋarul so ᵽe bújoŋor an ahu min mb’ajuh bu najae so me evoh. Ñer so ᵽe ᵽan sibaj yánoyan gajow yo, go an ahu ajae yo me ekan.
19 Havendo, pois, o Senhor Deus formado da terra todo animal do campo e toda ave dos céus, os trouxe a Adão, para este ver como lhes chamaria; e tudo o que Adão chamou a toda a alma vivente, isso foi o seu nome.
20 Min an ahu akan súnuhureŋ sasu, sihaj sasu ni upu waw ᵽe ujow. Bare ajugut ni so yájahor me bi erambenol.
20 E Adão pôs os nomes a todo o gado, e às aves dos céus, e a todo animal do campo; mas para o homem não se achava adjutora que estivesse como diante dele.
21 Ñer Aláemit Atúla náyuol gámori gámah, min áᵽuren evul ece yaa gacaĉol, aban nabbañen to ti tínien me.
21 Então, o Senhor Deus fez cair um sono pesado sobre Adão, e este adormeceu; e tomou uma das suas costelas e cerrou a carne em seu lugar.
22 Naŋar evul yauyu nateᵽ anaare, aban naŋallol bi ni áine ahu.
22 E da costela que o Senhor Deus tomou do homem formou uma mulher; e trouxe-a a Adão.
23 Ñer áine ahu naah fatiya :
23 E disse Adão: Esta é agora osso dos meus ossos e carne da minha carne; esta será chamada varoa, porquanto do varão foi tomada.
24 Yo eĉil me ánaine ᵽan áᵽur ahat ᵽayol ni jaol min ak’aĉin búli bugo n’aarol, min ñer bugo gúuba gúbbañul gúni enil yanur.
24 Portanto, deixará o varão o seu pai e a sua mãe e apegar-se-á à sua mulher, e serão ambos uma carne.
25 Ban áine ahu bugo n’aarol sinil sirakel guomene, bare kanutil bo ñusu.
25 E ambos estavam nus, o homem e a sua mulher; e não se envergonhavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.