Gênesis 2

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mamu Aláemit naban étut fatiya ni ettam ni waf waw waam dó me ᵽe.
1 Assim foram acabados os céus e a terra, com todo o seu exército.
2 Funah fafu fakan me futoh ni gúuba, o babaner étut yay ; min áelo burok funah faufu.
2 Ora, havendo Deus completado no dia sétimo a obra que tinha feito, descansou nesse dia de toda a obra que fizera.
3 Yo eĉil me nakan fo funah faaro, ban ni fíni fola, mata fiĉila náelo me étut yay.
3 Abençoou Deus o sétimo dia, e o santificou; porque nele descansou de toda a sua obra que criara e fizera.
4 Mamu Aláemit átut me fatiya ni ettam.
4 Eis as origens dos céus e da terra, quando foram criados. No dia em que o Senhor Deus fez a terra e os céus
5 hani jununuh janur jilelen ni mof, esel yánoyan yo m’bailerut ; mata Aláemit Atúla o m’bakanerut émit nelubul ni mof mamu, ban ᵽoᵽ arafuhow m’babajerut bi eañ ettam yay.
5 não havia ainda nenhuma planta do campo na terra, pois nenhuma erva do campo tinha ainda brotado; porque o Senhor Deus não tinha feito chover sobre a terra, nem havia homem para lavrar a terra.
6 Bare ni baj mal nihi múbulul n’ettam yay min míjeben yo ᵽe.
6 Um vapor, porém, subia da terra, e regava toda a face da terra.
7 Ñer Aláemit Atúla naŋar gábupa nateᵽ arafuhow, aban náfuᵽ ni súñunduol érus yaa buroŋ, min arafuhow ahu akan an arondoŋ.
7 E formou o Senhor Deus o homem do pó da terra, e soprou-lhe nas narinas o fôlego da vida; e o homem tornou-se alma vivente.
8 Aláemit Atúla nailen fíreŋ fal ununuh baubu Eden, galam bo tinah talu túᵽureul me, min abaŋ ró an ahu o nátut me.
8 Então plantou o Senhor Deus um jardim, da banda do oriente, no Éden; e pôs ali o homem que tinha formado.
9 Naban naroh ró ganunuh gánogan gáarie, ban bubugum go m’búsum. N’etut fíreŋ fafu, naroh ró bununuh baa buroŋ, naroh ró ᵽoᵽ bice bal effas maaro ni maarat.
9 E o Senhor Deus fez brotar da terra toda qualidade de árvores agradáveis à vista e boas para comida, bem como a árvore da vida no meio do jardim, e a árvore do conhecimento do bem e do mal.
10 Ni baj fal fáᵽullo ró Eden nihi fíjeben fíreŋ fafu ; ni fúgat iki fúlandor babu siral sibbagir :
10 E saía um rio do Éden para regar o jardim; e dali se dividia e se tornava em quatro braços.
11 Eral étiar gajow yo Piĉon, ban nebosor mof mamu ᵽe maa Havila, bo baj me éurus
11 O nome do primeiro é Pisom: este é o que rodeia toda a terra de Havilá, onde há ouro;
12 yaa maagen ; baj bo may ununuh wo físim wo fitiŋoe, ni ᵽoᵽ sival sáarie faŋ so nihi guŋar me n’gujjonen úibor waw.
12 e o ouro dessa terra é bom: ali há o bdélio, e a pedra de berilo.
13 Eral éuten gajow yo Gihon, ban nebosor mof mamu ᵽe maa Kuĉ.
13 O nome do segundo rio é Giom: este é o que rodeia toda a terra de Cuche.
14 Efáten gajow yo Tigir, uyu bo tinah talu túᵽureul me aw baamer ni mof mamu maa Aĉur. Ebarigen yay yo eemme Afúrat.
14 O nome do terceiro rio é Tigre: este é o que corre pelo oriente da Assíria. E o quarto rio é o Eufrates.
15 Ñer Aláemit Atúla naŋar an ahu abaŋ ni fíreŋ fafu fal Eden bi ecokor fo naluj fo nímoro.
15 Tomou, pois, o Senhor Deus o homem, e o pôs no jardim do Édem para o lavrar e guardar.
16 Naban naagol : « Bubugum ununuh waw ᵽe waamme ni fíreŋ faufe, nújue utiñ bo ;
16 Ordenou o Senhor Deus ao homem, dizendo: De toda árvore do jardim podes comer livremente;
17 bare nífireni etiñ bununuh babu basene me effas maaro ni maarat. Mata ínje ilob yo, funah fo nujae bo me etiñ, ᵽan uoᵽoro eĉet ti maagen. »
17 mas da árvore do conhecimento do bem e do mal, dessa não comerás; porque no dia em que dela comeres, certamente morrerás.
18 Aláemit Atúla naah : « Jáhorut min ánaine anamo nevonol ; ᵽan ikanol arambena ajae me éjahor ni o. »
18 Disse mais o Senhor Deus: Não é bom que o homem esteja só; far-lhe-ei uma ajudadora que lhe seja idônea.
19 Nemme Aláemit Atúla o baŋarer mof min ateᵽ súnuhureŋ sasu ni upu waw, náŋarul so ᵽe bújoŋor an ahu min mb’ajuh bu najae so me evoh. Ñer so ᵽe ᵽan sibaj yánoyan gajow yo, go an ahu ajae yo me ekan.
19 Da terra formou, pois, o Senhor Deus todos os animais o campo e todas as aves do céu, e os trouxe ao homem, para ver como lhes chamaria; e tudo o que o homem chamou a todo ser vivente, isso foi o seu nome.
20 Min an ahu akan súnuhureŋ sasu, sihaj sasu ni upu waw ᵽe ujow. Bare ajugut ni so yájahor me bi erambenol.
20 Assim o homem deu nomes a todos os animais domésticos, às aves do céu e a todos os animais do campo; mas para o homem não se achava ajudadora idônea.
21 Ñer Aláemit Atúla náyuol gámori gámah, min áᵽuren evul ece yaa gacaĉol, aban nabbañen to ti tínien me.
21 Então o Senhor Deus fez cair um sono pesado sobre o homem, e este adormeceu; tomou-lhe, então, uma das costelas, e fechou a carne em seu lugar;
22 Naŋar evul yauyu nateᵽ anaare, aban naŋallol bi ni áine ahu.
22 e da costela que o senhor Deus lhe tomara, formou a mulher e a trouxe ao homem.
23 Ñer áine ahu naah fatiya :
23 Então disse o homem: Esta é agora osso dos meus ossos, e carne da minha carne; ela será chamada varoa, porquanto do varão foi tomada.
24 Yo eĉil me ánaine ᵽan áᵽur ahat ᵽayol ni jaol min ak’aĉin búli bugo n’aarol, min ñer bugo gúuba gúbbañul gúni enil yanur.
24 Portanto deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e unir-se-á à sua mulher, e serão uma só carne.
25 Ban áine ahu bugo n’aarol sinil sirakel guomene, bare kanutil bo ñusu.
25 E ambos estavam nus, o homem e sua mulher; e não se envergonhavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.