Gênesis 28

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ñer Isak návogul Sakob min abbañ asenol gace gásonien. Naagol : « Jamb’uyab anaare ala babe Kanaan.
1 Isaac chamou Jacó e o abençoou, dando-lhe esta ordem: "Não desposarás uma filha de Canaã:
2 Uilo ujow bi Padan-Aram, ni yaŋ aolom Betuel abuh me jai. Bo mb’úyabul ace ni sújur Laban aamme álin jai.
2 Mas vai a Padã-Arã, à casa de Batuel, pai de tua mãe, e escolhe lá uma mulher entre as filhas de Labão, irmão de tua mãe.
3 Mo Aláemit-Sembe mb’ásonieni, min ubaj gabugor gámah, min mb’ukan ᵽay afan ala súsuh sammeŋe.
3 Deus todo-poderoso te abençoe, te faça crescer e multiplicar, de sorte que te tornes uma multidão de povos.
4 Aláemit mb’ásonieni ti násonien me Aburaham, aw ni gabugori ᵽe, min mb’úju uogen mof mamu to nuĉin me maer ti ajaora, mo Aláemit asen me ᵽai afan Aburaham. »
4 Dê-te ele, como também à tua posteridade, a bênção de Abraão, a fim de que possuas a terra onde moras, e que Deus deu a Abraão."
5 Mamu Isak akan me Sakob min akay mbaa Padan-Aram bi ni yaŋ Laban, áᵽur Betuel. Laban aamme álin Rebeka, jaw Sakob ni Esau.
5 Isaac despediu Jacó, e este partiu para Padã-Arã, para a casa de Labão, filho de Batuel, o arameu, irmão de Rebeca, a mãe de Jacó e de Esaú.
6 Esau naun gaa búoh ᵽayol násoniensonien Sakob min aboñol mbaa Padan-Aram, bi eke éŋesul anaare ni yaŋ Laban. Ban no násonieneol me, náfirenolfiren eyab anaare dó Kanaan.
6 Ora, Esaú viu que seu pai tinha abençoado Jacó, e o tinha enviado a Padã-Arã para aí tomar uma mulher e que, depois de o ter abençoado, lhe proibira desposar uma filha de Canaã.
7 Ban Sakob náttutun firim ᵽayol ni jaol min akay mbaa bo.
7 Viu também que Jacó, obedecendo aos seus pais, partira para Padã-Arã.
8 Ñer Esau nátallo búoh ᵽayol amaŋut sújur Kanaan,
8 E, compreendendo que as filhas de Canaã não eram bem vistas pelo seu pai,
9 min aah ban ak’aliᵽul ace aare atajen. Ñer nak’ajuh Isimael aamme may añol Aburaham, min ayab bájurol Mahalat aamme álin Nebayot.
9 foi à casa de Ismael e tomou por mulher, além daquelas que já tinha, a Maelet, filha de Ismael, filho de Abraão, irmã de Nabaiot.
10 Ñer Sakob náᵽur Beer-Ĉeba áni n’ejow mbaa Haran.
10 Jacó, partindo de Bersabéia, tomou o caminho de Harã.
11 No tinah tujon me, nailen bi eŋes to najae me gámori. To nafilo me, naŋar eval náhago.
11 Chegou a um lugar, e ali passou a noite, porque o sol já se tinha posto. Serviu-se como travesseiro de uma das pedras que ali se encontravam, e dormiu naquele mesmo lugar.
12 Náyeut ; ni síyeutol najuh biñehet biilo n’ettam bi fatiya émit, ban ni baj emalaka ni’gujiŋ n’gúavul.
12 E teve um sonho: via uma escada, que, apoiando-se na terra, tocava com o cimo o céu; e anjos de Deus subiam e desciam pela escada. No alto estava o Senhor,
13 Atúla dó fatiya biñehet babu náagul Sakob : « Injé iomme Atúla, Aláemit ala ᵽai afan Aburaham ni ᵽai Isak. Ᵽan isenul mof mamu to nufilo me, aw ni gabugori.
13 que lhe dizia: "Eu sou o Senhor, o Deus de Abraão, teu pai e o Deus de Isaac; darei a ti e à tua descendência a terra em que estás deitado.
14 Ᵽan gummeŋ ti eus ; biĉin babu bolul ᵽan bujow bubbañen bo tinah tiiyeul me bi bo tuloe me, ni may bubbañ bújogul n’gañen gárib bi ni gamay. Ni gajow gagu gúiya ni gaa gabugori, mb’isen me guil gagu ᵽe gal ettam yay gásumay.
14 Tua posteridade será tão numerosa como os grãos de poeira no solo; tu te estenderás, para o ocidente e para o oriente, para o norte e para o meio-dia, e todas as famílias da terra serão benditas em ti e em tua posteridade.
15 Injé umu búsoli. Ᵽan ipoi tánotan to nujae, bi funah fafu fo nijae me ebbañenuli bi n’ésuh ye. Mat’ímus ijundeni. Ban wo nilobi me ᵽee, ᵽan ikan wo. »
15 Estou contigo, para te guardar onde quer que fores, e te reconduzirei a esta terra, e não te abandonarei sem ter cumprido o que te prometi."
16 No Sakob álio me, naah : « Maagen, Atúla umu tale, ban ínje iffasenut yo. »
16 Jacó, despertando de seu sono, exclamou: "Em verdade, o Senhor está neste lugar, e eu não o sabia!"
17 Náholi naah : « Tiñ taute tíliilii ! Maagen, biĉin Aláemit bom, ni ᵽoᵽ gánonum émit. »
17 E, cheio de pavor, ajuntou: "Quão terrível é este lugar! É nada menos que a casa de Deus; é aqui, a porta do céu."
18 Mb’uĉiga ni bujom, náiyali aŋar eval yay yo náhagoen me ni yo ailen bújonih bi ekan fúosenum. Naŋar édunen áĉir fo.
18 No dia seguinte, pela manhã, tomou Jacó a pedra: sobre a qual repousara a cabeça e a erigiu em estela, derramando óleo sobre ela.
19 Naban navoh tiñ tautu Betel (dóemme "yaŋ Aláemit"). No, nihi guvogen to Lús.
19 Deu o nome de Betel a este lugar, que antes se chamava Luz.
20 Ᵽúrto, Sakob nabbat bi n’Aláemit naagol : « Iní me aw Atúla umu búsolom, ban nupoyom ni bújaorom, nusenom ᵽoᵽ itiñ nisimo,
20 Jacó fez então este voto: "Se Deus for comigo, se ele me guardar durante esta viagem que empreendi, e me der pão para comer e roupa para vestir,
21 ík’íbbañul n’gásumay bi ni fiilom, no ᵽan ijogi me guñen gúuba bándor.
21 e me fizer voltar em paz casa paterna, então o Senhor será o meu Deus.
22 Eval yauye yo niilen ma ban níĉir yo, mb’éni yaŋi. Ban ni wo nujae me esenom ᵽe, ᵽan íᵽuren dó gakib ganur ni wono guñen iseni. »
22 Esta pedra da qual fiz uma estela será uma casa de Deus, e pagarei o dízimo de tudo o que me derdes."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.