Gênesis 28
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NAA
1 Ñer Isak návogul Sakob min abbañ asenol gace gásonien. Naagol : « Jamb’uyab anaare ala babe Kanaan.
1 Isaque chamou Jacó e, dando-lhe a sua bênção, lhe ordenou, dizendo: — Não escolha uma esposa dentre as filhas de Canaã.
2 Uilo ujow bi Padan-Aram, ni yaŋ aolom Betuel abuh me jai. Bo mb’úyabul ace ni sújur Laban aamme álin jai.
2 Levante-se e vá a Padã-Arã, à casa de Betuel, pai de sua mãe, e tome lá por esposa uma das filhas de Labão, irmão de sua mãe.
3 Mo Aláemit-Sembe mb’ásonieni, min ubaj gabugor gámah, min mb’ukan ᵽay afan ala súsuh sammeŋe.
3 Que o Deus Todo-Poderoso o abençoe, faça com que seja fecundo e o multiplique para que você venha a ser uma multidão de povos.
4 Aláemit mb’ásonieni ti násonien me Aburaham, aw ni gabugori ᵽe, min mb’úju uogen mof mamu to nuĉin me maer ti ajaora, mo Aláemit asen me ᵽai afan Aburaham. »
4 Que ele lhe dê a bênção de Abraão, a você e à sua descendência, para que você possua a terra de suas peregrinações, concedida por Deus a Abraão.
5 Mamu Isak akan me Sakob min akay mbaa Padan-Aram bi ni yaŋ Laban, áᵽur Betuel. Laban aamme álin Rebeka, jaw Sakob ni Esau.
5 Assim, Isaque despediu Jacó, que se foi a Padã-Arã, à casa de Labão, filho de Betuel, o arameu, irmão de Rebeca, mãe de Jacó e de Esaú.
6 Esau naun gaa búoh ᵽayol násoniensonien Sakob min aboñol mbaa Padan-Aram, bi eke éŋesul anaare ni yaŋ Laban. Ban no násonieneol me, náfirenolfiren eyab anaare dó Kanaan.
6 Esaú viu que Isaque havia abençoado Jacó e o havia mandado a Padã-Arã, para tomar de lá esposa para si, e que, ao abençoá-lo, lhe havia ordenado que não escolhesse uma esposa dentre as filhas de Canaã.
7 Ban Sakob náttutun firim ᵽayol ni jaol min akay mbaa bo.
7 Soube também que Jacó, obedecendo ao seu pai e à sua mãe, havia ido a Padã-Arã.
8 Ñer Esau nátallo búoh ᵽayol amaŋut sújur Kanaan,
8 Sabendo também que Isaque, seu pai, não via com bons olhos as filhas de Canaã,
9 min aah ban ak’aliᵽul ace aare atajen. Ñer nak’ajuh Isimael aamme may añol Aburaham, min ayab bájurol Mahalat aamme álin Nebayot.
9 Esaú foi à casa de Ismael e, além das mulheres que já tinha, tomou por mulher Maalate, filha de Ismael, filho de Abraão, e irmã de Nebaiote.
10 Ñer Sakob náᵽur Beer-Ĉeba áni n’ejow mbaa Haran.
10 Jacó partiu de Berseba e seguiu para Harã.
11 No tinah tujon me, nailen bi eŋes to najae me gámori. To nafilo me, naŋar eval náhago.
11 Quando chegou a certo lugar, ali passou a noite, porque o sol já se havia posto. Pegou uma das pedras do lugar, fez dela o seu travesseiro e se deitou ali mesmo para dormir.
12 Náyeut ; ni síyeutol najuh biñehet biilo n’ettam bi fatiya émit, ban ni baj emalaka ni’gujiŋ n’gúavul.
12 E sonhou: Eis que estava posta na terra uma escada cujo topo atingia o céu, e os anjos de Deus subiam e desciam por ela.
13 Atúla dó fatiya biñehet babu náagul Sakob : « Injé iomme Atúla, Aláemit ala ᵽai afan Aburaham ni ᵽai Isak. Ᵽan isenul mof mamu to nufilo me, aw ni gabugori.
13 E eis que o Senhor estava perto dele e lhe disse: — Eu sou o
14 Ᵽan gummeŋ ti eus ; biĉin babu bolul ᵽan bujow bubbañen bo tinah tiiyeul me bi bo tuloe me, ni may bubbañ bújogul n’gañen gárib bi ni gamay. Ni gajow gagu gúiya ni gaa gabugori, mb’isen me guil gagu ᵽe gal ettam yay gásumay.
14 A sua descendência será como o pó da terra; você se estenderá para o oeste e para o leste, para o norte e para o sul. Em você e na sua descendência serão benditas todas as famílias da terra.
15 Injé umu búsoli. Ᵽan ipoi tánotan to nujae, bi funah fafu fo nijae me ebbañenuli bi n’ésuh ye. Mat’ímus ijundeni. Ban wo nilobi me ᵽee, ᵽan ikan wo. »
15 Eis que eu estou com você e o guardarei por onde quer que você for. Farei com que você volte para esta terra, porque não o abandonarei até que eu cumpra aquilo que lhe prometi.
16 No Sakob álio me, naah : « Maagen, Atúla umu tale, ban ínje iffasenut yo. »
16 Quando Jacó despertou do sono, disse: — Na verdade, o
17 Náholi naah : « Tiñ taute tíliilii ! Maagen, biĉin Aláemit bom, ni ᵽoᵽ gánonum émit. »
17 E, temendo, disse: — Quão temível é este lugar! É a casa de Deus, a porta dos céus.
18 Mb’uĉiga ni bujom, náiyali aŋar eval yay yo náhagoen me ni yo ailen bújonih bi ekan fúosenum. Naŋar édunen áĉir fo.
18 Na manhã seguinte, Jacó levantou-se de madrugada, pegou a pedra que havia usado como travesseiro e a pôs em pé como coluna. E sobre o topo dela derramou azeite.
19 Naban navoh tiñ tautu Betel (dóemme "yaŋ Aláemit"). No, nihi guvogen to Lús.
19 E ao lugar, cidade que antes se chamava Luz, deu o nome de Betel.
20 Ᵽúrto, Sakob nabbat bi n’Aláemit naagol : « Iní me aw Atúla umu búsolom, ban nupoyom ni bújaorom, nusenom ᵽoᵽ itiñ nisimo,
20 Jacó fez também um voto, dizendo: — Se Deus for comigo, e me guardar nesta jornada que empreendo, e me der pão para comer e roupa para vestir,
21 ík’íbbañul n’gásumay bi ni fiilom, no ᵽan ijogi me guñen gúuba bándor.
21 de maneira que eu volte em paz para a casa de meu pai, então o Senhor será o meu Deus;
22 Eval yauye yo niilen ma ban níĉir yo, mb’éni yaŋi. Ban ni wo nujae me esenom ᵽe, ᵽan íᵽuren dó gakib ganur ni wono guñen iseni. »
22 e a pedra, que pus como coluna, será a casa de Deus; e, de tudo o que me concederes, certamente te darei o dízimo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.