Gênesis 28
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ACF
1 Ñer Isak návogul Sakob min abbañ asenol gace gásonien. Naagol : « Jamb’uyab anaare ala babe Kanaan.
1 E Isaque chamou a Jacó, e abençoou-o, e ordenou-lhe, e disse-lhe: Não tomes mulher de entre as filhas de Canaã;
2 Uilo ujow bi Padan-Aram, ni yaŋ aolom Betuel abuh me jai. Bo mb’úyabul ace ni sújur Laban aamme álin jai.
2 Levanta-te, vai a Padã-Arã, à casa de Betuel, pai de tua mãe, e toma de lá uma mulher das filhas de Labão, irmão de tua mãe;
3 Mo Aláemit-Sembe mb’ásonieni, min ubaj gabugor gámah, min mb’ukan ᵽay afan ala súsuh sammeŋe.
3 E Deus Todo-Poderoso te abençoe, e te faça frutificar, e te multiplique, para que sejas uma multidão de povos;
4 Aláemit mb’ásonieni ti násonien me Aburaham, aw ni gabugori ᵽe, min mb’úju uogen mof mamu to nuĉin me maer ti ajaora, mo Aláemit asen me ᵽai afan Aburaham. »
4 E te dê a bênção de Abraão, a ti e à tua descendência contigo, para que em herança possuas a terra de tuas peregrinações, que Deus deu a Abraão.
5 Mamu Isak akan me Sakob min akay mbaa Padan-Aram bi ni yaŋ Laban, áᵽur Betuel. Laban aamme álin Rebeka, jaw Sakob ni Esau.
5 Assim despediu Isaque a Jacó, o qual se foi a Padã-Arã, a Labão, filho de Betuel, arameu, irmão de Rebeca, mãe de Jacó e de Esaú.
6 Esau naun gaa búoh ᵽayol násoniensonien Sakob min aboñol mbaa Padan-Aram, bi eke éŋesul anaare ni yaŋ Laban. Ban no násonieneol me, náfirenolfiren eyab anaare dó Kanaan.
6 Vendo, pois, Esaú que Isaque abençoara a Jacó, e o enviara a Padã-Arã, para tomar mulher dali para si, e que, abençoando-o, lhe ordenara, dizendo: Não tomes mulher das filhas de Canaã;
7 Ban Sakob náttutun firim ᵽayol ni jaol min akay mbaa bo.
7 E que Jacó obedecera a seu pai e a sua mãe, e se fora a Padã-Arã;
8 Ñer Esau nátallo búoh ᵽayol amaŋut sújur Kanaan,
8 Vendo também Esaú que as filhas de Canaã eram más aos olhos de Isaque seu pai,
9 min aah ban ak’aliᵽul ace aare atajen. Ñer nak’ajuh Isimael aamme may añol Aburaham, min ayab bájurol Mahalat aamme álin Nebayot.
9 Foi Esaú a Ismael, e tomou para si por mulher, além das suas mulheres, a Maalate filha de Ismael, filho de Abraão, irmã de Nebaiote.
10 Ñer Sakob náᵽur Beer-Ĉeba áni n’ejow mbaa Haran.
10 Partiu, pois, Jacó de Berseba, e foi a Harã;
11 No tinah tujon me, nailen bi eŋes to najae me gámori. To nafilo me, naŋar eval náhago.
11 E chegou a um lugar onde passou a noite, porque já o sol era posto; e tomou uma das pedras daquele lugar, e a pôs por seu travesseiro, e deitou-se naquele lugar.
12 Náyeut ; ni síyeutol najuh biñehet biilo n’ettam bi fatiya émit, ban ni baj emalaka ni’gujiŋ n’gúavul.
12 E sonhou: e eis uma escada posta na terra, cujo topo tocava nos céus; e eis que os anjos de Deus subiam e desciam por ela;
13 Atúla dó fatiya biñehet babu náagul Sakob : « Injé iomme Atúla, Aláemit ala ᵽai afan Aburaham ni ᵽai Isak. Ᵽan isenul mof mamu to nufilo me, aw ni gabugori.
13 E eis que o Senhor estava em cima dela, e disse: Eu sou o Senhor Deus de Abraão teu pai, e o Deus de Isaque; esta terra, em que estás deitado, darei a ti e à tua descendência;
14 Ᵽan gummeŋ ti eus ; biĉin babu bolul ᵽan bujow bubbañen bo tinah tiiyeul me bi bo tuloe me, ni may bubbañ bújogul n’gañen gárib bi ni gamay. Ni gajow gagu gúiya ni gaa gabugori, mb’isen me guil gagu ᵽe gal ettam yay gásumay.
14 E a tua descendência será como o pó da terra, e estender-se-á ao ocidente, e ao oriente, e ao norte, e ao sul, e em ti e na tua descendência serão benditas todas as famílias da terra;
15 Injé umu búsoli. Ᵽan ipoi tánotan to nujae, bi funah fafu fo nijae me ebbañenuli bi n’ésuh ye. Mat’ímus ijundeni. Ban wo nilobi me ᵽee, ᵽan ikan wo. »
15 E eis que estou contigo, e te guardarei por onde quer que fores, e te farei tornar a esta terra; porque não te deixarei, até que haja cumprido o que te tenho falado.
16 No Sakob álio me, naah : « Maagen, Atúla umu tale, ban ínje iffasenut yo. »
16 Acordando, pois, Jacó do seu sono, disse: Na verdade o Senhor está neste lugar; e eu não o sabia.
17 Náholi naah : « Tiñ taute tíliilii ! Maagen, biĉin Aláemit bom, ni ᵽoᵽ gánonum émit. »
17 E temeu, e disse: Quão terrível é este lugar! Este não é outro lugar senão a casa de Deus; e esta é a porta dos céus.
18 Mb’uĉiga ni bujom, náiyali aŋar eval yay yo náhagoen me ni yo ailen bújonih bi ekan fúosenum. Naŋar édunen áĉir fo.
18 Então levantou-se Jacó pela manhã de madrugada, e tomou a pedra que tinha posto por seu travesseiro, e a pôs por coluna, e derramou azeite em cima dela.
19 Naban navoh tiñ tautu Betel (dóemme "yaŋ Aláemit"). No, nihi guvogen to Lús.
19 E chamou o nome daquele lugar Betel; o nome porém daquela cidade antes era Luz.
20 Ᵽúrto, Sakob nabbat bi n’Aláemit naagol : « Iní me aw Atúla umu búsolom, ban nupoyom ni bújaorom, nusenom ᵽoᵽ itiñ nisimo,
20 E Jacó fez um voto, dizendo: Se Deus for comigo, e me guardar nesta viagem que faço, e me der pão para comer, e vestes para vestir;
21 ík’íbbañul n’gásumay bi ni fiilom, no ᵽan ijogi me guñen gúuba bándor.
21 E eu em paz tornar à casa de meu pai, o Senhor me será por Deus;
22 Eval yauye yo niilen ma ban níĉir yo, mb’éni yaŋi. Ban ni wo nujae me esenom ᵽe, ᵽan íᵽuren dó gakib ganur ni wono guñen iseni. »
22 E esta pedra que tenho posto por coluna será casa de Deus; e de tudo quanto me deres, certamente te darei o dízimo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.