Gênesis 28
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NTLH
1 Ñer Isak návogul Sakob min abbañ asenol gace gásonien. Naagol : « Jamb’uyab anaare ala babe Kanaan.
1 Então Isaque chamou Jacó e o abençoou. E lhe deu a seguinte ordem: — Não case com nenhuma moça daqui de Canaã.
2 Uilo ujow bi Padan-Aram, ni yaŋ aolom Betuel abuh me jai. Bo mb’úyabul ace ni sújur Laban aamme álin jai.
2 Apronte-se e vá para a Mesopotâmia. Fique na casa do seu avô Betuel e case com uma das filhas do seu tio Labão.
3 Mo Aláemit-Sembe mb’ásonieni, min ubaj gabugor gámah, min mb’ukan ᵽay afan ala súsuh sammeŋe.
3 Que o Deus Todo-Poderoso o abençoe e lhe dê muitos descendentes para que de você saiam muitas nações!
4 Aláemit mb’ásonieni ti násonien me Aburaham, aw ni gabugori ᵽe, min mb’úju uogen mof mamu to nuĉin me maer ti ajaora, mo Aláemit asen me ᵽai afan Aburaham. »
4 Que ele abençoe você e os seus descendentes, como abençoou Abraão, para que sejam donos desta terra onde você tem vivido como estrangeiro, terra que Deus deu a Abraão!
5 Mamu Isak akan me Sakob min akay mbaa Padan-Aram bi ni yaŋ Laban, áᵽur Betuel. Laban aamme álin Rebeka, jaw Sakob ni Esau.
5 Foi assim que Isaque mandou que Jacó fosse morar na Mesopotâmia, na casa de Labão, que era filho de Betuel, o arameu, e irmão de Rebeca, a mãe de Esaú e de Jacó.
6 Esau naun gaa búoh ᵽayol násoniensonien Sakob min aboñol mbaa Padan-Aram, bi eke éŋesul anaare ni yaŋ Laban. Ban no násonieneol me, náfirenolfiren eyab anaare dó Kanaan.
6 Esaú ficou sabendo que Isaque havia abençoado Jacó e o havia mandado para a Mesopotâmia a fim de casar ali. Também soube que, quando o pai o havia abençoado, tinha mandado que não casasse com nenhuma mulher do país de Canaã.
7 Ban Sakob náttutun firim ᵽayol ni jaol min akay mbaa bo.
7 E ficou sabendo que, obedecendo ao pai e à mãe, Jacó havia ido para a Mesopotâmia.
8 Ñer Esau nátallo búoh ᵽayol amaŋut sújur Kanaan,
8 Então Esaú compreendeu que o seu pai não via com bons olhos as mulheres de Canaã.
9 min aah ban ak’aliᵽul ace aare atajen. Ñer nak’ajuh Isimael aamme may añol Aburaham, min ayab bájurol Mahalat aamme álin Nebayot.
9 Por isso foi até a casa de Ismael, filho de Abraão, e casou com Maalate, filha de Ismael e irmã de Nebaiote.
10 Ñer Sakob náᵽur Beer-Ĉeba áni n’ejow mbaa Haran.
10 Jacó saiu de Berseba a fim de ir para Harã.
11 No tinah tujon me, nailen bi eŋes to najae me gámori. To nafilo me, naŋar eval náhago.
11 De tardinha ele chegou a um lugar sagrado e passou a noite ali. Pegou uma pedra daquele lugar para servir como travesseiro e se deitou ali mesmo para dormir.
12 Náyeut ; ni síyeutol najuh biñehet biilo n’ettam bi fatiya émit, ban ni baj emalaka ni’gujiŋ n’gúavul.
12 Então Jacó sonhou. Ele viu uma escada que ia da terra até o céu, e os anjos de Deus subiam e desciam por ela.
13 Atúla dó fatiya biñehet babu náagul Sakob : « Injé iomme Atúla, Aláemit ala ᵽai afan Aburaham ni ᵽai Isak. Ᵽan isenul mof mamu to nufilo me, aw ni gabugori.
13 O Senhor Deus estava ao lado dele e disse: — Eu sou o
14 Ᵽan gummeŋ ti eus ; biĉin babu bolul ᵽan bujow bubbañen bo tinah tiiyeul me bi bo tuloe me, ni may bubbañ bújogul n’gañen gárib bi ni gamay. Ni gajow gagu gúiya ni gaa gabugori, mb’isen me guil gagu ᵽe gal ettam yay gásumay.
14 Os seus descendentes serão tantos como o pó da terra. Eles se espalharão de norte a sul e de leste a oeste, e por meio de você e dos seus descendentes eu abençoarei todos os povos do mundo.
15 Injé umu búsoli. Ᵽan ipoi tánotan to nujae, bi funah fafu fo nijae me ebbañenuli bi n’ésuh ye. Mat’ímus ijundeni. Ban wo nilobi me ᵽee, ᵽan ikan wo. »
15 Eu estarei com você e o protegerei em todos os lugares aonde você for. E farei com que você volte para esta terra. Eu não o abandonarei até que cumpra tudo o que lhe prometi.
16 No Sakob álio me, naah : « Maagen, Atúla umu tale, ban ínje iffasenut yo. »
16 Quando Jacó acordou, disse assim: “De fato, o Senhor Deus está neste lugar, e eu não sabia disso.”
17 Náholi naah : « Tiñ taute tíliilii ! Maagen, biĉin Aláemit bom, ni ᵽoᵽ gánonum émit. »
17 Aí ficou com medo e disse: “Este lugar dá medo na gente. Aqui é a casa de Deus, aqui fica a porta do céu!”
18 Mb’uĉiga ni bujom, náiyali aŋar eval yay yo náhagoen me ni yo ailen bújonih bi ekan fúosenum. Naŋar édunen áĉir fo.
18 Jacó se levantou bem cedo, pegou a pedra que havia usado como travesseiro e a pôs de pé como um pilar. Depois derramou azeite em cima para dedicá-la a Deus.
19 Naban navoh tiñ tautu Betel (dóemme "yaŋ Aláemit"). No, nihi guvogen to Lús.
19 Naquele lugar havia uma cidade que antes se chamava Luz, mas Jacó mudou o seu nome para Betel .
20 Ᵽúrto, Sakob nabbat bi n’Aláemit naagol : « Iní me aw Atúla umu búsolom, ban nupoyom ni bújaorom, nusenom ᵽoᵽ itiñ nisimo,
20 Ali Jacó fez a Deus a seguinte promessa: “Se tu fores comigo e me guardares nesta viagem que estou fazendo; se me deres roupa e comida;
21 ík’íbbañul n’gásumay bi ni fiilom, no ᵽan ijogi me guñen gúuba bándor.
21 e se eu voltar são e salvo para a casa do meu pai, então tu, ó Senhor , serás o meu Deus.
22 Eval yauye yo niilen ma ban níĉir yo, mb’éni yaŋi. Ban ni wo nujae me esenom ᵽe, ᵽan íᵽuren dó gakib ganur ni wono guñen iseni. »
22 Esta pedra que pus como pilar será a tua casa, ó Deus, e eu te entregarei a décima parte de tudo quanto me deres.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.