Gênesis 22

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 No ᵽúrto me, Aláemit namaŋ álingen gáinen Aburaham. Navogol : « Aburaham ! » Naagol : « Eé, ínje ume. »
1 Algum tempo depois Deus pôs Abraão à prova. Deus o chamou pelo nome, e ele respondeu: — Estou aqui.
2 Naagol : « Uŋar áᵽuri Isak, aamme érimbanii o numaŋ me mámah, min uilo ujow bi ni mof mamu maa Moria. Uĉih bo me, núsimenomol, ban nusaenomol ak’arem ni firijaŋ fafu fo nijai me egiten. »
2 Então Deus disse: — Pegue agora Isaque, o seu filho, o seu único filho, a quem você tanto ama, e vá até a terra de Moriá. Ali, na montanha que eu lhe mostrar, queime o seu filho como
3 Tihalen fo m’bujom mej, Aburaham nailo ajis uyaj bi bísimen babu, aban naremben n’asumol fúrovum bi ejow yay. Naŋar urokaol gono gúuba ni áᵽurol Isak. Min gujow mbaa bo Aláemit agitenol me.
3 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada, arreou o seu jumento, cortou lenha para o sacrifício e saiu para o lugar que Deus havia indicado. Isaque e dois empregados foram junto com ele.
4 Funah fúfaten n’ejail, naŋanden bin babu bo gujae me.
4 No terceiro dia, Abraão viu o lugar, de longe.
5 Naah urokaol : « Buru jinamo tale n’asum yay ró. Injé n’áᵽurom ᵽan jujow bi baaba bi eke esal Aláemit. Mbi jiban, n’jíbbañul jutogul tale. »
5 Então disse aos empregados: — Fiquem aqui com o jumento. Eu e o menino vamos ali adiante para adorar a Deus. Daqui a pouco nós voltamos.
6 Ñer naŋar uyaj waw waa bísimen babu asen áᵽurol ateb ; aĉila naogen gumej gagu ni jiiba jaju, min gujaor.
6 Abraão pegou a lenha para o sacrifício e pôs nos ombros de Isaque. Pegou uma faca e fogo, e os dois foram andando juntos.
7 N’gujow maa, Isak naagol : « Ammay. » Naagol : « Añúm, ínje umu n’eutteni. » Isak naagol : « Uyaj ni gumej nuogenae, ñer fubaah fafu faa bísimen babu, ufela ? »
7 Daí a pouco o menino disse: — Pai! Abraão respondeu: — Que foi, meu filho? Isaque perguntou: — Nós temos a lenha e o fogo, mas onde está o carneirinho para o sacrifício?
8 Naagol : « Añúm, Aláemit ajae egitenola bu najae me ekan min ubaja fubaah. »
8 Abraão respondeu: — Deus dará o que for preciso; ele vai arranjar um carneirinho para o sacrifício, meu filho. E continuaram a caminhar juntos.
9 iki guĉih to Aláemit agitenol me. Min Aburaham ateᵽ to físimenum naremben uyaj waw fatiya. Naban nahoh Isak aremben fatiya uyaj waw.
9 Quando chegaram ao lugar que Deus havia indicado, Abraão fez um altar e arrumou a lenha em cima dele. Depois amarrou Isaque e o colocou sobre o altar, em cima da lenha.
10 No nateb me jiiba jaju bi eramul áᵽurol,
10 Em seguida pegou a faca para matá-lo.
11 amalaka ahu ala Atúla navogulol fatiya bi ñúuba : « Aburaham ! Aburaham ! » Naagol : « Eé, ínje ume. »
11 Mas nesse instante, lá do céu, o Anjo do Senhor o chamou, dizendo: — Abraão! Abraão! — Estou aqui — respondeu ele.
12 Naagol : « Jamb’ugor áᵽur ahu, jamb’ukanol maarat mánoman ! Maer niffase búoh núkanumkanum Aláemit, mata ulalut esenol áᵽuri o nuffas me búoh érimbani om. »
12 O Anjo disse: — Não machuque o menino e não lhe faça nenhum mal. Agora sei que você
13 Ñer Aburaham nake ejegor najuh gabbarum gáine gugol n’usin go n’jununuh jice. Najow ák’ágolul go áŋarul ákail ásimen aban nasaen go iki gurem butum áᵽurol.
13 Abraão olhou em volta e viu um carneiro preso pelos chifres, no meio de uma moita. Abraão foi, pegou o carneiro e o ofereceu como sacrifício em lugar do seu filho.
14 Min avoh tiñ tautu "Atúla ᵽan ailo molola". Yo eĉil me n’guoh to bi jama : « To ni firijaŋ faufu fola, Atúla ᵽan ailo mololal. »
14 Abraão pôs naquele lugar o nome de “O Senhor Deus dará o que for preciso.” É por isso que até hoje o povo diz: “Na sua montanha o Senhor Deus dá o que é preciso.”
15 Dó fatiya, amalaka Atúla návogul Aburaham áuten
15 Mais uma vez o Anjo do Senhor , lá do céu, chamou Abraão
16 naagol : « Uutten wo Atúla aam n’elob : Nemme nukane dáure, min ulalut me esenom áᵽuri anur ahu, ti maagen ínje iomme Atúla ban ibbat ínje faŋaom :
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, eu juro pelo meu próprio nome — diz Deus, o
17 Ᵽan ísonieni faŋ mbi gabugori gummeŋ ti suut sasu, ti ᵽoᵽ fuus faa galam fal. Ᵽan mbi guhek ulatoril min guyab súsugil.
17 Farei com que os seus descendentes sejam tão numerosos como as estrelas do céu ou os grãos de areia da praia do mar; e eles vencerão os inimigos.
18 Molil nijae me ésonien súsuh sasu ᵽe saa mof mamu, mata aw nubabaj gákanumom. »
18 Por meio dos seus descendentes eu abençoarei todas as nações do mundo, pois você fez o que eu mandei.
19 Aburaham nábbañul atoh bo urokaol, min gúolorul mbaa Beer-Ĉeba to naĉin me.
19 Abraão voltou para o lugar onde estavam os seus empregados, e foram todos juntos para Berseba, onde Abraão ficou morando.
20 No ᵽúrto me, n’guhoŋen guoh Aburaham : « Milika aamme aar atii Nahor, nabajolbaj may úᵽur :
20 Algum tempo depois Abraão recebeu a notícia de que Naor, o seu irmão, tinha oito filhos, nascidos de Milca, a sua mulher.
21 afamma gajaol Us, araf me asen Bús, mbiban Kemuel (abuh me Aram),
21 O primeiro que nasceu foi Uz; depois vieram os seus irmãos Buz e Quemuel, que foi o pai de Arã;
22 atuten me Kesed, Haso, Ᵽilidaĉ, Yidilaf ni Betuel. »
22 depois nasceram Quesede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 Ñer úᵽur bugaubugu gaamme futoh ni gúfaji, bugo Milika asen ma Nahor, aamme ati Aburaham. Apumail Betuel nabuh Rebeka.
23 Este Betuel foi o pai de Rebeca. São esses os oito filhos que Milca deu a Naor, o irmão de Abraão.
24 Réuma, aar Nahor áuten o naᵽañut me, nabajol may uñil gubbagir gaamme Teba, Gaham, Tahaĉ ni Maaka.
24 Reúma, a concubina de Naor, lhe deu os seguintes filhos: Teba, Gaã, Taás e Maacá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.