Gênesis 21
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC
1 Ᵽúrto, Atúla nakan Saara firim fafu faa gásumay gagu fo nalobol me fíllim,
1 O Senhor visitou Sara, como ele tinha dito, e cumpriu em seu favor o que havia prometido.
2 min Saara aŋar far ak’apegor may tinah talu to Aláemit alobol me, ban Aburaham o báfanumer faŋ.
2 Sara concebeu e, apesar de sua velhice, deu à luz um filho a Abraão, no tempo fixado por Deus.
3 Aᵽúr ahu o Saara asenol me, navogol Isak.
3 Abraão pôs o nome de Isaac ao filho que lhe nascera de Sara.
4 Nanogenol búhut o babajer gunah futoh ni gúfaji ti Aláemit agitenol me.
4 E, passados oito dias do seu nascimento, circuncidou-o, como Deus lhe tinha ordenado.
5 Gannay gaugu, Aburaham o babajer símit ekeme (100).
5 Abraão tinha cem anos, quando nasceu o seu filho Isaac.
6 Ñer Saara naah : « Aláemit nakanom eber yal ésumay ! Anóan ajae me eun gabugi gauge gal Isak, ᵽan aber mimanur n’ínje. »
6 Sara disse: "Deus deu-me algo de que rir; e todos aqueles que o souberem se rirão de mim."
7 Natajen aah : « Ay ájuene aah Aburaham : “Funah fice aari Saara ᵽan arafen añil” ? Maagen mamu, ínje ume asenol maa áᵽur ni fúfanumol. »
7 E ajuntou: "Quem teria previsto que Sara amamentaria filhos a Abraão? Porque eu lhe dei um filho em sua velhice."
8 No Isak ájalo me, Saara náᵽurenol garaf ; funah faufu, ᵽayol Aburaham nakan gaggan gámah.
8 O menino cresceu e foi desmamado. No dia em que foi desmamado, Abraão fez uma grande festa.
9 Ban Hagar áᵽullo me Esíp, nasene Aburaham añil ánaine, gajaol Isimael. Funah fice, Saara naŋandenol áni n’efiŋen jitiol Isak.
9 Sara viu que o filho nascido a Abraão de Agar, a egípcia, escarnecia de seu filho Isaac,
10 Naah Aburaham : « Uham amigel ahumu bugo n’añolol gujow ! Jambi áñum ake búgabor fubaj ᵽayol n’añol amigel ahumu ! »
10 e disse a Abraão: "Expulsa esta escrava com o seu filho, porque o filho desta escrava não será herdeiro com meu filho Isaac."
11 Aburaham no naun me firim faufu, ni táñiol, mata mánoman níe, Isimael añolol om may.
11 Isso desagradou muitíssimo a Abraão, por causa de seu filho Ismael.
12 Bare Aláemit naagol : « Jambi táñii mala añoli ni mala amigeli ! Wánowan wo Saara aroreni me, nukan wo. Mata Isak aĉila ajae me eseni gátuh gagu go nilobi me mala go.
12 Mas Deus disse-lhe: "Não te preocupes com o menino e com a tua escrava. Faze tudo o que Sara te pedir, pois é de Isaac que nascerá a posteridade que terá o teu nome.
13 Mala áᵽur amigeli, aamme ᵽoᵽ añoli, ᵽan isenol may gátuh guᵽilo bi eilen ésuh. »
13 Mas do filho da escrava também farei um grande povo, por ser de tua raça."
14 Tihalen fo m’bujom mej, Aburaham nailo ñer ák’áŋarul unaĉ, nakan mal ni baet baa gabaŋ, naban naŋar asen Hagar. Náŋarul Isimael asenol ni gañen min gukay.
14 No dia seguinte, pela manhã, Abraão tomou pão e um odre de água, e deu-os a Agar, colocando-os às suas costas, e despediu-a com seu filho. Ela partiu, errando pelo deserto de Bersabéia.
15 No malil mubao me, Hagar naŋar añil ahu ak’abaŋ fattam jununuh,
15 Acabada a água do odre, deixou o menino sob um arbusto,
16 aban náhatulo ak’anamo baaba, mata n’gaᵽinorol : amaŋut ajuh añolol min ajae me eĉet. To nanamo me, náni n’ukoŋ.
16 e foi assentar-se em frente, à distância de um tiro de flecha, "porque, dizia ela, não quero ver morrer o menino". Ela assentou-se, pois, em frente e pôs-se a chorar.
17 Aláemit naun ukoŋ waw wal Isimael. Dó n’émit, amalaka ahu návogul jaol naagol : « Wa ubaji ? Jamb’úholi ! Mata añoli to narobo me, Aláemit naune ukoŋol.
17 Deus ouviu a voz do menino, e o anjo de Deus chamou Agar, do céu, dizendo-lhe: "Que tens, Agar? Nada temas, porque Deus ouviu a voz do menino do lugar onde está.
18 Uilo nujoh añoli ni gañen min uaken ! Mat’aĉet, ban ᵽan isenol gátuh gahulo. »
18 Levanta-te, toma o menino e tem-no pela mão, porque farei dele uma grande nação."
19 Ñer Aláemit nakan Hagar najegor, min ajuh éhaᵽa. Najow ák’áij ammeŋen baelol baa gabaŋ gagu, min asen áᵽurol arem.
19 Deus abriu-lhe os olhos, e ela viu um poço, onde foi encher o odre, e deu de beber ao menino.
20 Aláemit napoy añil ahu. No nake me ájalo, naĉin bo n’gafit gagu, ban nakan ayaa fuŋajen ámah.
20 Deus esteve com este menino. Ele cresceu, habitou no deserto e tornou-se um hábil flecheiro.
21 Nak’aĉin n’gafit gagu gaa Paran. Min jaol aŋesol anaare ala Esíp.
21 E habitou no deserto de Farã, e sua mãe tomou para ele uma mulher egípcia.
22 Gannay gaugu, Abimelek nájoul ákail bujuh Aburaham ; nájaorul ni Pikol aamme afan ekosombilol. No guĉih me, Abimelek naah Aburaham : « Maagen Aláemit umu búsoli ni wánowan wo nukan me.
22 Por aquele tempo, Abimelec, acompanhado de Ficol, general do seu exército, disse a Abraão: "Deus está contigo em tudo o que fazes.
23 Maer mb’ubbat ni gajow gal Aláemit : Mat’úmus ubutom, ínje ni guñolom ni gabulakenom. Niᵽie n’ekani maaro, ñer aw may mb’ukan maaro bi n’ínje ni may mof mamu bo nuĉin ma. »
23 Jura-me, pois, pelo nome de Deus, que não me enganarás, nem a mim, nem a meus filhos, nem aos meus descendentes, mas que usarás para comigo e com a terra onde habitas, da mesma benevolência que eu te tenho testemunhado."
24 Ñer Aburaham naagol : « Yoo, ᵽan ibbat fo. »
24 "Eu juro", respondeu Abraão.
25 Bare Aburaham namundum aĉaf Abimelek mala éhaᵽaol ece yo uroka aĉila Abimelek gurame.
25 Mas Abraão queixou-se a Abimelec por causa de um poço que os seus homens lhe tinham tirado à força.
26 O naagol : « Iffasut ay arok me dáuru. Bi jama ímusut iun elob yauyu, ban aw ᵽoᵽ ulobutom yo. »
26 "Ignoro quem tenha feito isto, respondeu Abimelec; tu mesmo nunca me disseste nada a respeito, e só hoje estou ouvindo falar disso."
27 Ñer Aburaham nájogul ubbarum, sijamen ni síbe asen Abimelek, min mbi gujogor babuge.
27 Abraão tomou então ovelhas e bois e deu-os a Abimelec, e fizeram aliança entre si.
28 Ban Aburaham náᵽuren dó gubaah gal ubbarum gono futoh ni gúuba ahoh me.
28 Abraão pôs à parte sete jovens ovelhas do rebanho.
29 Min Abimelek aagol : « Gubaah gaugu gaamme futoh ni gúuba, bi ekan bu ? »
29 "Que significam, disse-lhe o rei, estas sete ovelhinhas que puseste à parte?
30 Naagol : « Ᵽan iseni go n’gañenom bi egiteni búoh ínje ioge éhaᵽa yay. »
30 "Aceitarás de minhas mãos estas sete ovelhinhas, respondeu Abraão, como testemunho de que fui eu que cavei este poço".
31 Yo eĉil me min guvoh tiñ tautu Beer-Ĉeba (dóemme "éhaᵽa yay yaa gabbat"), mata tautu bugo gúuba gubbat me.
31 Por isso deu-se àquele lugar o nome de Bersabéia; porque ambos ali tinham jurado.
32 Ñer n’gujogor babuge babu to Beer-Ĉeba. Mbiban, Abimelek bugo ni Pikol n’guot mbaa mofol maamme maa Ᵽilisit.
32 Foi assim que fizeram aliança em Bersabéia. Depois disso, voltou Abimelec para a terra dos filisteus com Ficol, general do seu exército.
33 To Beer-Ĉeba, Aburaham naroh to bununuh bámah, aban nalaw to Atúla aroŋ me bi nánonan.
33 Abraão plantou um tamariz em Bersabéia e invocou ali o nome do Senhor, Deus da eternidade.
34 Ni búuyol naĉin bo símit ni mof maumu maa Ᵽilisit.
34 Abraão habitou muito tempo na terra dos filisteus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.