Gênesis 21

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ᵽúrto, Atúla nakan Saara firim fafu faa gásumay gagu fo nalobol me fíllim,
1 O Senhor visitou Sara, como tinha dito, e cumpriu o que lhe havia prometido.
2 min Saara aŋar far ak’apegor may tinah talu to Aláemit alobol me, ban Aburaham o báfanumer faŋ.
2 Sara ficou grávida e deu à luz um filho a Abraão na sua velhice, no tempo determinado, de que Deus lhe havia falado.
3 Aᵽúr ahu o Saara asenol me, navogol Isak.
3 Ao filho que lhe nasceu, que Sara lhe dera à luz, Abraão deu o nome de Isaque.
4 Nanogenol búhut o babajer gunah futoh ni gúfaji ti Aláemit agitenol me.
4 Abraão circuncidou o seu filho Isaque, quando ele tinha oito dias, segundo Deus lhe havia ordenado.
5 Gannay gaugu, Aburaham o babajer símit ekeme (100).
5 Abraão tinha cem anos quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 Ñer Saara naah : « Aláemit nakanom eber yal ésumay ! Anóan ajae me eun gabugi gauge gal Isak, ᵽan aber mimanur n’ínje. »
6 E Sara disse: — Deus me deu motivo de riso. E todo aquele que ouvir isso vai rir comigo.
7 Natajen aah : « Ay ájuene aah Aburaham : “Funah fice aari Saara ᵽan arafen añil” ? Maagen mamu, ínje ume asenol maa áᵽur ni fúfanumol. »
7 E acrescentou: — Quem diria a Abraão que Sara ainda amamentaria um filho? Pois na sua velhice lhe dei um filho.
8 No Isak ájalo me, Saara náᵽurenol garaf ; funah faufu, ᵽayol Aburaham nakan gaggan gámah.
8 Isaque cresceu e foi desmamado. Nesse dia em que o menino foi desmamado, Abraão deu um grande banquete.
9 Ban Hagar áᵽullo me Esíp, nasene Aburaham añil ánaine, gajaol Isimael. Funah fice, Saara naŋandenol áni n’efiŋen jitiol Isak.
9 Sara viu que o filho que Agar, a egípcia, teve com Abraão estava zombando de Isaque.
10 Naah Aburaham : « Uham amigel ahumu bugo n’añolol gujow ! Jambi áñum ake búgabor fubaj ᵽayol n’añol amigel ahumu ! »
10 Então Sara disse a Abraão: — Mande embora essa escrava e o filho dela, porque o filho dessa escrava não será herdeiro com o meu filho Isaque.
11 Aburaham no naun me firim faufu, ni táñiol, mata mánoman níe, Isimael añolol om may.
11 Abraão ficou muito incomodado com isso, por causa de seu filho.
12 Bare Aláemit naagol : « Jambi táñii mala añoli ni mala amigeli ! Wánowan wo Saara aroreni me, nukan wo. Mata Isak aĉila ajae me eseni gátuh gagu go nilobi me mala go.
12 Mas Deus disse a Abraão: — Não fique incomodado por causa do menino e por causa da escrava. Faça tudo o que Sara disser, porque por meio de Isaque será chamada a sua descendência.
13 Mala áᵽur amigeli, aamme ᵽoᵽ añoli, ᵽan isenol may gátuh guᵽilo bi eilen ésuh. »
13 Mas também do filho da escrava farei uma grande nação, porque ele é seu descendente.
14 Tihalen fo m’bujom mej, Aburaham nailo ñer ák’áŋarul unaĉ, nakan mal ni baet baa gabaŋ, naban naŋar asen Hagar. Náŋarul Isimael asenol ni gañen min gukay.
14 Na manhã seguinte, Abraão levantou-se de madrugada, pegou pão e um odre de água, pôs tudo sobre as costas de Agar, deu-lhe o menino e a despediu. Ela saiu, andando sem rumo pelo deserto de Berseba.
15 No malil mubao me, Hagar naŋar añil ahu ak’abaŋ fattam jununuh,
15 Quando acabou a água que havia no odre, Agar colocou o menino debaixo de um dos arbustos.
16 aban náhatulo ak’anamo baaba, mata n’gaᵽinorol : amaŋut ajuh añolol min ajae me eĉet. To nanamo me, náni n’ukoŋ.
16 E, afastando-se, foi sentar-se em frente, à distância de um tiro de arco, porque dizia: — Assim, não verei o menino morrer. E, sentando-se em frente dele, levantou a voz e chorou.
17 Aláemit naun ukoŋ waw wal Isimael. Dó n’émit, amalaka ahu návogul jaol naagol : « Wa ubaji ? Jamb’úholi ! Mata añoli to narobo me, Aláemit naune ukoŋol.
17 Deus, porém, ouviu a voz do menino. E, do céu, o Anjo de Deus chamou Agar e lhe disse: — O que é que você tem, Agar? Não tenha medo, porque Deus ouviu a voz do menino, aí onde ele está.
18 Uilo nujoh añoli ni gañen min uaken ! Mat’aĉet, ban ᵽan isenol gátuh gahulo. »
18 Ponha-se em pé, levante o menino e segure-o pela mão, porque eu farei dele um grande povo.
19 Ñer Aláemit nakan Hagar najegor, min ajuh éhaᵽa. Najow ák’áij ammeŋen baelol baa gabaŋ gagu, min asen áᵽurol arem.
19 Então Deus lhe abriu os olhos, e ela viu um poço de água. E, indo até o poço, encheu o odre de água, e deu de beber ao menino.
20 Aláemit napoy añil ahu. No nake me ájalo, naĉin bo n’gafit gagu, ban nakan ayaa fuŋajen ámah.
20 Deus estava com o menino, que cresceu, morou no deserto e se tornou flecheiro.
21 Nak’aĉin n’gafit gagu gaa Paran. Min jaol aŋesol anaare ala Esíp.
21 Ele morava no deserto de Parã, e a mãe dele o casou com uma mulher da terra do Egito.
22 Gannay gaugu, Abimelek nájoul ákail bujuh Aburaham ; nájaorul ni Pikol aamme afan ekosombilol. No guĉih me, Abimelek naah Aburaham : « Maagen Aláemit umu búsoli ni wánowan wo nukan me.
22 Por esse tempo, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, disseram a Abraão: — Deus está com você em tudo o que você faz.
23 Maer mb’ubbat ni gajow gal Aláemit : Mat’úmus ubutom, ínje ni guñolom ni gabulakenom. Niᵽie n’ekani maaro, ñer aw may mb’ukan maaro bi n’ínje ni may mof mamu bo nuĉin ma. »
23 Portanto, aqui neste lugar, jure por Deus que você não enganará a mim, nem a meu filho, nem a meu neto, e que tratará a mim e a terra em que você tem morado com a mesma bondade com que eu tratei você.
24 Ñer Aburaham naagol : « Yoo, ᵽan ibbat fo. »
24 Abraão respondeu: — Eu juro.
25 Bare Aburaham namundum aĉaf Abimelek mala éhaᵽaol ece yo uroka aĉila Abimelek gurame.
25 Mas Abraão repreendeu Abimeleque por causa de um poço de água que os servos deste haviam tomado à força.
26 O naagol : « Iffasut ay arok me dáuru. Bi jama ímusut iun elob yauyu, ban aw ᵽoᵽ ulobutom yo. »
26 Abimeleque disse: — Não sei quem fez isso. Além do mais, você nunca me falou nada e eu não tinha ouvido nada a respeito, a não ser hoje.
27 Ñer Aburaham nájogul ubbarum, sijamen ni síbe asen Abimelek, min mbi gujogor babuge.
27 Então Abraão pegou ovelhas e bois e os deu a Abimeleque. E os dois fizeram uma aliança.
28 Ban Aburaham náᵽuren dó gubaah gal ubbarum gono futoh ni gúuba ahoh me.
28 Abraão pôs à parte sete cordeiras do rebanho.
29 Min Abimelek aagol : « Gubaah gaugu gaamme futoh ni gúuba, bi ekan bu ? »
29 Abimeleque perguntou a Abraão: — Que significam as sete cordeiras que você pôs à parte?
30 Naagol : « Ᵽan iseni go n’gañenom bi egiteni búoh ínje ioge éhaᵽa yay. »
30 Abraão respondeu: — Você receberá das minhas mãos as sete cordeiras, para que me sirvam de testemunho de que eu cavei este poço.
31 Yo eĉil me min guvoh tiñ tautu Beer-Ĉeba (dóemme "éhaᵽa yay yaa gabbat"), mata tautu bugo gúuba gubbat me.
31 Por isso aquele lugar foi chamado de Berseba, porque ali os dois fizeram um juramento.
32 Ñer n’gujogor babuge babu to Beer-Ĉeba. Mbiban, Abimelek bugo ni Pikol n’guot mbaa mofol maamme maa Ᵽilisit.
32 Assim, fizeram aliança em Berseba. Depois Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, voltaram para as terras dos filisteus.
33 To Beer-Ĉeba, Aburaham naroh to bununuh bámah, aban nalaw to Atúla aroŋ me bi nánonan.
33 Abraão plantou uma tamargueira em Berseba e invocou ali o nome do Senhor , o Deus Eterno.
34 Ni búuyol naĉin bo símit ni mof maumu maa Ᵽilisit.
34 E por muito tempo Abraão morou na terra dos filisteus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.