Gênesis 21

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ᵽúrto, Atúla nakan Saara firim fafu faa gásumay gagu fo nalobol me fíllim,
1 Visitou o Senhor a Sara, como lhe dissera, e o Senhor cumpriu o que lhe havia prometido.
2 min Saara aŋar far ak’apegor may tinah talu to Aláemit alobol me, ban Aburaham o báfanumer faŋ.
2 Sara concebeu e deu à luz um filho a Abraão na sua velhice, no tempo determinado, de que Deus lhe falara.
3 Aᵽúr ahu o Saara asenol me, navogol Isak.
3 Ao filho que lhe nasceu, que Sara lhe dera à luz, pôs Abraão o nome de Isaque.
4 Nanogenol búhut o babajer gunah futoh ni gúfaji ti Aláemit agitenol me.
4 Abraão circuncidou a seu filho Isaque, quando este era de oito dias, segundo Deus lhe havia ordenado.
5 Gannay gaugu, Aburaham o babajer símit ekeme (100).
5 Tinha Abraão cem anos, quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 Ñer Saara naah : « Aláemit nakanom eber yal ésumay ! Anóan ajae me eun gabugi gauge gal Isak, ᵽan aber mimanur n’ínje. »
6 E disse Sara: Deus me deu motivo de riso; e todo aquele que ouvir isso vai rir-se juntamente comigo.
7 Natajen aah : « Ay ájuene aah Aburaham : “Funah fice aari Saara ᵽan arafen añil” ? Maagen mamu, ínje ume asenol maa áᵽur ni fúfanumol. »
7 E acrescentou: Quem teria dito a Abraão que Sara amamentaria um filho? Pois na sua velhice lhe dei um filho.
8 No Isak ájalo me, Saara náᵽurenol garaf ; funah faufu, ᵽayol Aburaham nakan gaggan gámah.
8 Isaque cresceu e foi desmamado. Nesse dia em que o menino foi desmamado, deu Abraão um grande banquete.
9 Ban Hagar áᵽullo me Esíp, nasene Aburaham añil ánaine, gajaol Isimael. Funah fice, Saara naŋandenol áni n’efiŋen jitiol Isak.
9 Vendo Sara que o filho de Agar, a egípcia, o qual ela dera à luz a Abraão, caçoava de Isaque,
10 Naah Aburaham : « Uham amigel ahumu bugo n’añolol gujow ! Jambi áñum ake búgabor fubaj ᵽayol n’añol amigel ahumu ! »
10 disse a Abraão: Rejeita essa escrava e seu filho; porque o filho dessa escrava não será herdeiro com Isaque, meu filho.
11 Aburaham no naun me firim faufu, ni táñiol, mata mánoman níe, Isimael añolol om may.
11 Pareceu isso mui penoso aos olhos de Abraão, por causa de seu filho.
12 Bare Aláemit naagol : « Jambi táñii mala añoli ni mala amigeli ! Wánowan wo Saara aroreni me, nukan wo. Mata Isak aĉila ajae me eseni gátuh gagu go nilobi me mala go.
12 Disse, porém, Deus a Abraão: Não te pareça isso mal por causa do moço e por causa da tua serva; atende a Sara em tudo o que ela te disser; porque por Isaque será chamada a tua descendência.
13 Mala áᵽur amigeli, aamme ᵽoᵽ añoli, ᵽan isenol may gátuh guᵽilo bi eilen ésuh. »
13 Mas também do filho da serva farei uma grande nação, por ser ele teu descendente.
14 Tihalen fo m’bujom mej, Aburaham nailo ñer ák’áŋarul unaĉ, nakan mal ni baet baa gabaŋ, naban naŋar asen Hagar. Náŋarul Isimael asenol ni gañen min gukay.
14 Levantou-se, pois, Abraão de madrugada, tomou pão e um odre de água, pô-los às costas de Agar, deu-lhe o menino e a despediu. Ela saiu, andando errante pelo deserto de Berseba.
15 No malil mubao me, Hagar naŋar añil ahu ak’abaŋ fattam jununuh,
15 Tendo-se acabado a água do odre, colocou ela o menino debaixo de um dos arbustos
16 aban náhatulo ak’anamo baaba, mata n’gaᵽinorol : amaŋut ajuh añolol min ajae me eĉet. To nanamo me, náni n’ukoŋ.
16 e, afastando-se, foi sentar-se defronte, à distância de um tiro de arco; porque dizia: Assim, não verei morrer o menino; e, sentando-se em frente dele, levantou a voz e chorou.
17 Aláemit naun ukoŋ waw wal Isimael. Dó n’émit, amalaka ahu návogul jaol naagol : « Wa ubaji ? Jamb’úholi ! Mata añoli to narobo me, Aláemit naune ukoŋol.
17 Deus, porém, ouviu a voz do menino; e o Anjo de Deus chamou do céu a Agar e lhe disse: Que tens, Agar? Não temas, porque Deus ouviu a voz do menino, daí onde está.
18 Uilo nujoh añoli ni gañen min uaken ! Mat’aĉet, ban ᵽan isenol gátuh gahulo. »
18 Ergue-te, levanta o rapaz, segura-o pela mão, porque eu farei dele um grande povo.
19 Ñer Aláemit nakan Hagar najegor, min ajuh éhaᵽa. Najow ák’áij ammeŋen baelol baa gabaŋ gagu, min asen áᵽurol arem.
19 Abrindo-lhe Deus os olhos, viu ela um poço de água, e, indo a ele, encheu de água o odre, e deu de beber ao rapaz.
20 Aláemit napoy añil ahu. No nake me ájalo, naĉin bo n’gafit gagu, ban nakan ayaa fuŋajen ámah.
20 Deus estava com o rapaz, que cresceu, habitou no deserto e se tornou flecheiro;
21 Nak’aĉin n’gafit gagu gaa Paran. Min jaol aŋesol anaare ala Esíp.
21 habitou no deserto de Parã, e sua mãe o casou com uma mulher da terra do Egito.
22 Gannay gaugu, Abimelek nájoul ákail bujuh Aburaham ; nájaorul ni Pikol aamme afan ekosombilol. No guĉih me, Abimelek naah Aburaham : « Maagen Aláemit umu búsoli ni wánowan wo nukan me.
22 Por esse tempo, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, disseram a Abraão: Deus é contigo em tudo o que fazes;
23 Maer mb’ubbat ni gajow gal Aláemit : Mat’úmus ubutom, ínje ni guñolom ni gabulakenom. Niᵽie n’ekani maaro, ñer aw may mb’ukan maaro bi n’ínje ni may mof mamu bo nuĉin ma. »
23 agora, pois, jura-me aqui por Deus que me não mentirás, nem a meu filho, nem a meu neto; e sim que usarás comigo e com a terra em que tens habitado daquela mesma bondade com que eu te tratei.
24 Ñer Aburaham naagol : « Yoo, ᵽan ibbat fo. »
24 Respondeu Abraão: Juro.
25 Bare Aburaham namundum aĉaf Abimelek mala éhaᵽaol ece yo uroka aĉila Abimelek gurame.
25 Nada obstante, Abraão repreendeu a Abimeleque por causa de um poço de água que os servos deste lhe haviam tomado à força.
26 O naagol : « Iffasut ay arok me dáuru. Bi jama ímusut iun elob yauyu, ban aw ᵽoᵽ ulobutom yo. »
26 Respondeu-lhe Abimeleque: Não sei quem terá feito isso; também nada me fizeste saber, nem tampouco ouvi falar disso, senão hoje.
27 Ñer Aburaham nájogul ubbarum, sijamen ni síbe asen Abimelek, min mbi gujogor babuge.
27 Tomou Abraão ovelhas e bois e deu-os a Abimeleque; e fizeram ambos uma aliança.
28 Ban Aburaham náᵽuren dó gubaah gal ubbarum gono futoh ni gúuba ahoh me.
28 Pôs Abraão à parte sete cordeiras do rebanho.
29 Min Abimelek aagol : « Gubaah gaugu gaamme futoh ni gúuba, bi ekan bu ? »
29 Perguntou Abimeleque a Abraão: Que significam as sete cordeiras que puseste à parte?
30 Naagol : « Ᵽan iseni go n’gañenom bi egiteni búoh ínje ioge éhaᵽa yay. »
30 Respondeu Abraão: Receberás de minhas mãos as sete cordeiras, para que me sirvam de testemunho de que eu cavei este poço.
31 Yo eĉil me min guvoh tiñ tautu Beer-Ĉeba (dóemme "éhaᵽa yay yaa gabbat"), mata tautu bugo gúuba gubbat me.
31 Por isso, se chamou aquele lugar Berseba, porque ali juraram eles ambos.
32 Ñer n’gujogor babuge babu to Beer-Ĉeba. Mbiban, Abimelek bugo ni Pikol n’guot mbaa mofol maamme maa Ᵽilisit.
32 Assim, fizeram aliança em Berseba; levantaram-se Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, e voltaram para as terras dos filisteus.
33 To Beer-Ĉeba, Aburaham naroh to bununuh bámah, aban nalaw to Atúla aroŋ me bi nánonan.
33 Plantou Abraão tamargueiras em Berseba e invocou ali o nome do Senhor , Deus Eterno.
34 Ni búuyol naĉin bo símit ni mof maumu maa Ᵽilisit.
34 E foi Abraão, por muito tempo, morador na terra dos filisteus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.