Gênesis 21

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ᵽúrto, Atúla nakan Saara firim fafu faa gásumay gagu fo nalobol me fíllim,
1 O Senhor foi bondoso com Sara, como lhe dissera, e fez por ela o que prometera.
2 min Saara aŋar far ak’apegor may tinah talu to Aláemit alobol me, ban Aburaham o báfanumer faŋ.
2 Sara engravidou e deu um filho a Abraão em sua velhice, na época fixada por Deus em sua promessa.
3 Aᵽúr ahu o Saara asenol me, navogol Isak.
3 Abraão deu o nome de Isaque ao filho que Sara lhe dera.
4 Nanogenol búhut o babajer gunah futoh ni gúfaji ti Aláemit agitenol me.
4 Quando seu filho Isaque tinha oito dias de vida, Abraão o circuncidou, conforme Deus lhe havia ordenado.
5 Gannay gaugu, Aburaham o babajer símit ekeme (100).
5 Estava ele com cem anos de idade quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 Ñer Saara naah : « Aláemit nakanom eber yal ésumay ! Anóan ajae me eun gabugi gauge gal Isak, ᵽan aber mimanur n’ínje. »
6 E Sara disse: "Deus me encheu de riso, e todos os que souberem disso rirão comigo".
7 Natajen aah : « Ay ájuene aah Aburaham : “Funah fice aari Saara ᵽan arafen añil” ? Maagen mamu, ínje ume asenol maa áᵽur ni fúfanumol. »
7 E acrescentou: "Quem diria a Abraão que Sara amamentaria filhos? Contudo eu lhe dei um filho em sua velhice! "
8 No Isak ájalo me, Saara náᵽurenol garaf ; funah faufu, ᵽayol Aburaham nakan gaggan gámah.
8 O menino cresceu e foi desmamado. No dia em que Isaque foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 Ban Hagar áᵽullo me Esíp, nasene Aburaham añil ánaine, gajaol Isimael. Funah fice, Saara naŋandenol áni n’efiŋen jitiol Isak.
9 Sara, porém, viu que o filho que Hagar, a egípcia, dera a Abraão estava rindo de Isaque,
10 Naah Aburaham : « Uham amigel ahumu bugo n’añolol gujow ! Jambi áñum ake búgabor fubaj ᵽayol n’añol amigel ahumu ! »
10 e disse a Abraão: "Livre-se daquela escrava e do seu filho, porque ele jamais será herdeiro com o meu filho Isaque".
11 Aburaham no naun me firim faufu, ni táñiol, mata mánoman níe, Isimael añolol om may.
11 Isso perturbou demais Abraão, pois envolvia um filho seu.
12 Bare Aláemit naagol : « Jambi táñii mala añoli ni mala amigeli ! Wánowan wo Saara aroreni me, nukan wo. Mata Isak aĉila ajae me eseni gátuh gagu go nilobi me mala go.
12 Mas Deus lhe disse: "Não se perturbe por causa do menino e da escrava. Atenda a tudo o que Sara lhe pedir, porque será por meio de Isaque que a sua descendência há de ser considerada.
13 Mala áᵽur amigeli, aamme ᵽoᵽ añoli, ᵽan isenol may gátuh guᵽilo bi eilen ésuh. »
13 Mas também do filho da escrava farei um povo; afinal ele é seu descendente".
14 Tihalen fo m’bujom mej, Aburaham nailo ñer ák’áŋarul unaĉ, nakan mal ni baet baa gabaŋ, naban naŋar asen Hagar. Náŋarul Isimael asenol ni gañen min gukay.
14 Na manhã seguinte, Abraão pegou alguns pães e uma vasilha de couro cheia d’água, entregou-os a Hagar e, tendo-os colocado nos ombros dela, despediu-a com o menino. Ela se pôs a caminho e ficou vagando pelo deserto de Berseba.
15 No malil mubao me, Hagar naŋar añil ahu ak’abaŋ fattam jununuh,
15 Quando acabou a água da vasilha, ela deixou o menino debaixo de um arbusto
16 aban náhatulo ak’anamo baaba, mata n’gaᵽinorol : amaŋut ajuh añolol min ajae me eĉet. To nanamo me, náni n’ukoŋ.
16 e foi sentar-se perto dali, à distância de um tiro de flecha, porque pensou: "Não posso ver o menino morrer". Sentada ali perto, começou a chorar.
17 Aláemit naun ukoŋ waw wal Isimael. Dó n’émit, amalaka ahu návogul jaol naagol : « Wa ubaji ? Jamb’úholi ! Mata añoli to narobo me, Aláemit naune ukoŋol.
17 Deus ouviu o choro do menino, e o anjo de Deus, do céu, chamou Hagar e lhe disse: "O que a aflige, Hagar? Não tenha medo; Deus ouviu o menino chorar, lá onde você o deixou.
18 Uilo nujoh añoli ni gañen min uaken ! Mat’aĉet, ban ᵽan isenol gátuh gahulo. »
18 Levante o menino e tome-o pela mão, porque dele farei um grande povo".
19 Ñer Aláemit nakan Hagar najegor, min ajuh éhaᵽa. Najow ák’áij ammeŋen baelol baa gabaŋ gagu, min asen áᵽurol arem.
19 Então Deus lhe abriu os olhos, e ela viu uma fonte. Foi até lá, encheu de água a vasilha e deu de beber ao menino.
20 Aláemit napoy añil ahu. No nake me ájalo, naĉin bo n’gafit gagu, ban nakan ayaa fuŋajen ámah.
20 Deus estava com o menino. Ele cresceu, viveu no deserto e tornou-se flecheiro.
21 Nak’aĉin n’gafit gagu gaa Paran. Min jaol aŋesol anaare ala Esíp.
21 Vivia no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu-lhe uma mulher da terra do Egito.
22 Gannay gaugu, Abimelek nájoul ákail bujuh Aburaham ; nájaorul ni Pikol aamme afan ekosombilol. No guĉih me, Abimelek naah Aburaham : « Maagen Aláemit umu búsoli ni wánowan wo nukan me.
22 Naquela ocasião, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, disse a Abraão: "Deus está contigo em tudo o que fazes.
23 Maer mb’ubbat ni gajow gal Aláemit : Mat’úmus ubutom, ínje ni guñolom ni gabulakenom. Niᵽie n’ekani maaro, ñer aw may mb’ukan maaro bi n’ínje ni may mof mamu bo nuĉin ma. »
23 Agora, jura-me, diante de Deus, que não vais enganar-me, nem a mim nem a meus filhos e descendentes. Trata a nação que te acolheu como estrangeiro com a mesma bondade com que te tratei".
24 Ñer Aburaham naagol : « Yoo, ᵽan ibbat fo. »
24 Respondeu Abraão: "Eu juro! "
25 Bare Aburaham namundum aĉaf Abimelek mala éhaᵽaol ece yo uroka aĉila Abimelek gurame.
25 Todavia Abraão reclamou com Abimeleque a respeito de um poço que os servos de Abimeleque lhe tinham tomado à força.
26 O naagol : « Iffasut ay arok me dáuru. Bi jama ímusut iun elob yauyu, ban aw ᵽoᵽ ulobutom yo. »
26 Mas Abimeleque lhe respondeu: "Não sei quem fez isso. Nunca me disseste nada, e só fiquei sabendo disso hoje".
27 Ñer Aburaham nájogul ubbarum, sijamen ni síbe asen Abimelek, min mbi gujogor babuge.
27 Então Abraão trouxe ovelhas e bois, deu-os a Abimeleque, e os dois firmaram um acordo.
28 Ban Aburaham náᵽuren dó gubaah gal ubbarum gono futoh ni gúuba ahoh me.
28 Abraão separou sete ovelhas do rebanho,
29 Min Abimelek aagol : « Gubaah gaugu gaamme futoh ni gúuba, bi ekan bu ? »
29 pelo que Abimeleque lhe perguntou: "Que significam estas sete ovelhas que separaste das demais? "
30 Naagol : « Ᵽan iseni go n’gañenom bi egiteni búoh ínje ioge éhaᵽa yay. »
30 Ele respondeu: "Aceita estas sete ovelhas de minhas mãos como testemunho de que eu cavei este poço".
31 Yo eĉil me min guvoh tiñ tautu Beer-Ĉeba (dóemme "éhaᵽa yay yaa gabbat"), mata tautu bugo gúuba gubbat me.
31 Por isso aquele lugar foi chamado Berseba, porque ali os dois fizeram um juramento.
32 Ñer n’gujogor babuge babu to Beer-Ĉeba. Mbiban, Abimelek bugo ni Pikol n’guot mbaa mofol maamme maa Ᵽilisit.
32 Firmado esse acordo em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante das suas tropas, voltaram para a terra dos filisteus.
33 To Beer-Ĉeba, Aburaham naroh to bununuh bámah, aban nalaw to Atúla aroŋ me bi nánonan.
33 Abraão, por sua vez, plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do Senhor, o Deus Eterno.
34 Ni búuyol naĉin bo símit ni mof maumu maa Ᵽilisit.
34 E morou Abraão na terra dos filisteus por longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.