Gênesis 19

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Emalaka gúuba bugagu n’guĉih Sodom tinah n’eseor. Lot anamoen me n’gánonum ésuh yay, no najugil me, najow iki guemor. Náñuᵽ ak’aya fíringol n’ettam bújoŋoril
1 Ao anoitecer, vieram os dois anjos a Sodoma, a cuja entrada estava Ló assentado; este, quando os viu, levantou-se e, indo ao seu encontro, prostrou-se, rosto em terra.
2 naagil : « Juboket jújoul jialen súndoom, min isenul mal n’juᵽos guolul, n’júmori to bi gajem ni bujom, jiban n’jujow bulagoul. » N’guogol : « A-a, ᵽan júmori tíyaŋ n’eŋam yay. »
2 E disse-lhes: Eis agora, meus senhores, vinde para a casa do vosso servo, pernoitai nela e lavai os pés; levantar-vos-eis de madrugada e seguireis o vosso caminho. Responderam eles: Não; passaremos a noite na praça.
3 Bare Lot narondopenil nár iki gújoul gunogen dó ni yaŋol. Naalenil wári, nakanil unaĉ gutiñ.
3 Instou-lhes muito, e foram e entraram em casa dele; deu-lhes um banquete, fez assar uns pães asmos, e eles comeram.
4 Bugo m’banonerut, wáineaw bugaa Sodom, bajut anafan, bajut áᵽur, n’gújoul ᵽe iki gúgot yaŋ yay gúharo.
4 Mas, antes que se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 N’guvoh Lot n’guogol : « Wáineaw ganonulo me yaŋi n’efuga yauye, ubugelo ? Uᵽúnnuloliil min jifilenil ! »
5 e chamaram por Ló e lhe disseram: Onde estão os homens que, à noitinha, entraram em tua casa? Traze-os fora a nós para que abusemos deles.
6 Ñer Lot náᵽurul ailo n’gábbiruol nabbañen ganegenol apeh.
6 Saiu-lhes, então, Ló à porta, fechou-a após si
7 Naagil : « Gutiom, nilaul jambi jikan ejaoraom maarat maumu.
7 e lhes disse: Rogo-vos, meus irmãos, que não façais mal;
8 Nibaje sújur gúuba gaffasut wáine. Isenul bugo, min jikanil wásumul me. Bare wáineaw ubuge, jambi jikanil wánowan ! Injé íurenil, ban níarie ipoil. »
8 tenho duas filhas, virgens, eu vo-las trarei; tratai-as como vos parecer, porém nada façais a estes homens, porquanto se acham sob a proteção de meu teto.
9 N’guogol : « Ufaren m’baaba ! » N’guogor : « Ujugom sum áine ahumu ! Aĉila aamme ajaora, ᵽan agitenolal bu nujaale buroŋ. » N’guogol : « Unah ! Ᵽan jikani wafaŋe núhojie wo jimaŋen me ekanil ! » N’gufatikenor Lot ni sembe, n’gúgat bi efaken ganegen gagu gural dó.
9 Eles, porém, disseram: Retira-te daí. E acrescentaram: Só ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? A ti, pois, faremos pior do que a eles. E arremessaram-se contra o homem, contra Ló, e se chegaram para arrombar a porta.
10 Bare emalakaay n’gúᵽurul gujoh Lot ni guñen gúñagul gúrur dó min gupeh.
10 Porém os homens, estendendo a mão, fizeram entrar Ló e fecharam a porta;
11 N’gúpimen wáineaw ᵽe gaamme tíyaŋ, bajut anafan, bajut añil, jambi gúju gujuh ganegen gagu.
11 e feriram de cegueira aos que estavam fora, desde o menor até ao maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Ñer emalakaay n’guoh Lot : « Nubaje babe bugan bugaa fiili ? Ter guoli, úᵽur, sújur, an ace ala fiili ? Mb’úᵽunnil gúrali n’ésuh yauye !
12 Então, disseram os homens a Ló: Tens aqui alguém mais dos teus? Genro, e teus filhos, e tuas filhas, todos quantos tens na cidade, faze-os sair deste lugar;
13 Efum yo jíjaeul bo. Mata Atúla naune maarat mamu mo gulobe me guya ni bugal ésuh yauye. Yo eĉil me naboñulóli bi efum yo. »
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor se tem aumentado, chegando até à presença do Senhor ; e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Ñer Lot najow ak’atoh gaᵽañ me sújurol naagil : « Júᵽur dáre cab ! Mata Atúla ᵽan afum ésuh ye. » Bare bugo n’guoh ter súbunen naam ni so.
14 Então, saiu Ló e falou a seus genros, aos que estavam para casar com suas filhas e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Acharam, porém, que ele gracejava com eles.
15 M’bujom mej, emalakaay n’gusommen Lot mala min ailo ajow cab. N’guogol : « Uilo nuŋar aari ni sújuri gúuba gaamme tale, min jujow ! Jikanut mo me, ᵽan jiĉet mimanur ni bugal ésuh yauye. Maagen, ᵽan jitegil mala búlaᵽutil. »
15 Ao amanhecer, apertaram os anjos com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas, que aqui se encontram, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Lot alet n’esommen, ñer emalakaay n’gujogil n’guñen, aĉila, aarol ni sújurol gúuba, mata Atúla eᵽagenil namaŋe. Min gújaenumil iki gúᵽur ésuh yay.
16 Como, porém, se demorasse, pegaram-no os homens pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 No guĉih me babu, ace ni emalakaay naah Lot : « Utey bi eᵽagen súñundui ! Jamb’ujegor búsoli, jambi ᵽoᵽ uilen tánotan n’eᵽarandaŋ yauye ! Utey mbaa gurijaŋ gagu jamb’uĉet ! »
17 Havendo-os levado fora, disse um deles: Livra-te, salva a tua vida; não olhes para trás, nem pares em toda a campina; foge para o monte, para que não pereças.
18 Lot naagol : « Hoj ! Uboketom, mat’íju etey yauyu.
18 Respondeu-lhes Ló: Assim não, Senhor meu!
19 Maagen nukanomkan maaro. Nugitenom gábbolii min uᵽagenom me súñunduom. Bare íjuut itey ik’iĉih baubu ni gurijaŋ gagu. Bala iĉih bo, eĉet yay ᵽan etobenulom min emugom.
19 Eis que o teu servo achou mercê diante de ti, e engrandeceste a tua misericórdia que me mostraste, salvando-me a vida; não posso escapar no monte, pois receio que o mal me apanhe, e eu morra.
20 Leti nujuge júsuh jaujua ? Jo níjue itey bi bo, mata jíraliut, ban jititititi. Uboketom nik’imeo bo ! Mamu ᵽan iroŋ. »
20 Eis aí uma cidade perto para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu fuja para lá (porventura, não é pequena?), e nela viverá a minha alma.
21 Amalaka ahu naagol : « Yoo, ᵽan ibbañ íttun gúcini. Júsuh jauju, ilet jo n’efum.
21 Disse-lhe: Quanto a isso, estou de acordo, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Utey cab uk’ukoᵽ ró, mata íjuut ikan wáfowaf aw m’baĉigerut. » Yo eĉil me min guvoh jama júsuh jauju Soar (dóemme "titititi").
22 Apressa-te, refugia-te nela; pois nada posso fazer, enquanto não tiveres chegado lá. Por isso, se chamou Zoar o nome da cidade.
23 Lot nak’aĉih bo tinah n’éᵽurul.
23 Saía o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Ñer Atúla nábenul fínir ni gávuh gásusuᵽ ban ni guᵽut táñi, ni súsuh sasu saa Sodom ni Gomora.
24 Então, fez o Senhor chover enxofre e fogo, da parte do Senhor , sobre Sodoma e Gomorra.
25 Min anoñen súsuh sausu, bugala so ᵽe, bi n’eᵽarandaŋ yay ᵽe ni wailo ró me.
25 E subverteu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Ban aar Lot nak’ejegor búsolol, enilol nébaho misis wak kaŋ ti gajil.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e converteu-se numa estátua de sal.
27 Tihalen fo ni bujom mej, Aburaham náᵽurul ajow bi ni jirijaŋ jaju to nailoen me bújoŋor Atúla.
27 Tendo-se levantado Abraão de madrugada, foi para o lugar onde estivera na presença do Senhor ;
28 Náarul buulol naluj abbañen mbaa Sodom ni Gomora bi n’eᵽarandaŋ yay ᵽe. Naŋanden bo fakor fatiya ti faa sambun sámah.
28 e olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como a fumarada de uma fornalha.
29 Aláemit no naamme n’efum súsuh sausu, naosen galoloboril bugo n’Aburaham ; no naamme may n’ejow bi ehajen to Lot aĉinen me, náᵽunnulol bi eᵽagenol ni gabao gagu.
29 Ao tempo que destruía as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão e tirou a Ló do meio das ruínas, quando subverteu as cidades em que Ló habitara.
30 Nemme Lot náholiholi biĉin Soar, náᵽur dó ajow ak’aĉin ni gurijaŋ gagu, aĉila ni sújurol. Niki guĉin ni gaun gace gaam dó ni gurijaŋ gagu.
30 Subiu Ló de Zoar e habitou no monte, ele e suas duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar; e habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Funah fice, bájurol afamma naah apuma : « Ᵽayola náfanume, ban ni mof maume bo nuomal ma, bajut ró wáine gajaola búyab, ti ᵽi to me n’ekani.
31 Então, a primogênita disse à mais moça: Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Ujaa usena ᵽayola arem ák’áhali, min mb’újua ufiya ni o, mo ᵽan abaj gátuh ni wola. » Naagol yoo.
32 Vem, façamo-lo beber vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Elíma yauyu, n’guremen ᵽail ák’áhali. Mbiban afamma nákail afilo ni o, o m’baffasut nay bájurol akelo afilo búsolol, nay nailoe.
33 Naquela noite, pois, deram a beber vinho a seu pai, e, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Tihalen fo, afamma naah apuma : « Kanoe. Efuga yay yágat me, jifilofilo ínje ni ᵽayola. Ubbaña usenaol arem efuga yauye, min aw may ujow uk’ufilo ni o. Ni wola jaamme gúuba ᵽan ñer abaj gátuh. »
34 No dia seguinte, disse a primogênita à mais nova: Deitei-me, ontem, à noite, com o meu pai. Demos-lhe a beber vinho também esta noite; entra e deita-te com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Mb’uĉiga gállim, n’gubbañ guremenol ák’áhali, min apuma may ajow iki gufilo. Lot abbañut áju affas nay bájurol akelo afilo búsolol, nay nailoe.
35 De novo, pois, deram, aquela noite, a beber vinho a seu pai, e, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Ñer sújur Lot gaamme gúuba n’guŋar gar gaa ᵽail.
36 E assim as duas filhas de Ló conceberam do próprio pai.
37 Afamma no funagol fiĉih me, nabaj júᵽur, navoh jo Moab ; o aamme ᵽay afan ala bugaa mof mamu mo guvoge me may Moab bi jama.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe chamou Moabe: é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Apuma no napegor me, nabaj may júᵽur, navoh jo Ben-Ami ; o aamme ᵽay afan ala bugaa mof mamu mo guvoge me Amon bi jama.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe chamou Ben-Ami: é o pai dos filhos de Amom, até ao dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.