Gênesis 12

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Atúla nalob ni Aburam naagol : « Uᵽúr dáre ni mof mamu maamme míya, uhat fiili ni yaŋ ᵽai, min uilo ujow bi ni mof mice mo nijai me egiten.
1 Ora, o SENHOR havia dito a Abrão: Sai-te do teu país, e da tua parentela, e da casa de teu pai, para uma terra que eu te mostrarei.
2 Ᵽan ikan min gabugori gúni ésuh yámah, ᵽan ísonieni, ban ᵽoᵽ nikan gajai guuno. Ᵽan mb’úni an ala gásonien bi ni bugan bugagu.
2 E eu farei de ti uma grande nação, e eu te abençoarei, e farei teu nome grande; e tu serás uma bênção.
3 Gajae me élikeni, ᵽan ísonienil.
3 E eu abençoarei os que te abençoarem, e amaldiçoarei os que te amaldiçoarem, e em ti todas as famílias da terra serão abençoadas.
4 Ñer Aburam náᵽur ajow ti Atúla alobol yo me ; Lot nalagenol. No gúᵽure me ésugol Haran, Aburam o babajer símit úvi gúfaji ni gaat (75).
4 Assim, Abrão partiu, como o SENHOR lhe havia falado, e Ló foi com ele. E Abrão tinha setenta e cinco anos de idade quando ele partiu de Harã.
5 N’ejaol nájaenum aarol Sarai ni áᵽur atiol aamme Lot. N’gújaenum fubajil ᵽe ni ᵽoᵽ umigel waw bugo gunom bo me Haran. Min gukay mbaa mof mamu maa Kanaan.
5 E Abrão tomou Sarai, sua esposa, e Ló, filho de seu irmão, e todas as posses que haviam ajuntado, e as almas que eles tinham obtido em Harã, e eles saíram para a terra de Canaã, e para a terra de Canaã eles vieram.
6 No guĉih me Kanaan, Aburam nasat mof mamu bi ni bununuh babu báñai me baa More, babu Siĉem. No, bugaa Kanaan bugo baroŋer dó n’eĉin.
6 E Abrão passou pela terra até o lugar de Siquém, até a planície de Moré. E os cananeus estavam nesse tempo na terra.
7 Atúla náᵽurul Aburam naagol : « Dáure mof mamu mo nijae me esen guñoli ni gabulakenil. » Ñer Aburam naŋar sival nateᵽ to físimenum bi n’Atúla mala min áᵽullol to me.
7 E o SENHOR apareceu a Abrão e disse: À tua semente eu darei esta terra; e ali ele edificou um altar ao SENHOR, que lhe apareceu.
8 Nafa bi ni mof mice maa gurijaŋ, galam Betel mbaa bo tinah talu tiiyeul me. Min ailen fúgulol fal ubaŋ n’etut Betel yaamme bo tinah tiiyeul me, ni Ai yaamme bo tinah tiave me. To may nateᵽ to físimenum fice bi n’Atúla min alaw to ni gajow Atúla.
8 E ele moveu-se dali para o monte ao leste de Betel, e armou sua tenda, tendo Betel ao oeste e Ai ao leste. E ali ele edificou um altar ao SENHOR, e invocou o nome do SENHOR.
9 Mo may natos jatito-jatito ak’aĉih ni eᵽarandaŋ ece yo guvoge me Negev.
9 E Abrão viajou, indo adiante para o sul.
10 Gannay gace, bieb m’búloul dó n’ésuh yay. Maagen bieb baubu m’bújalo iki Aburam atennor ajow mbaa mof mice mo guvoge me Esíp.
10 E houve fome na terra, e Abrão desceu para o Egito para peregrinar ali, pois a fome era severa na terra.
11 No gulof bo me, Aburam navoh aarol : « Sarai ! » Naagol : « Eé ? » Naagol : « Uuttenom. Niffase búoh aw anaare áarie faŋ.
11 E aconteceu que, quando ele estava prestes a entrar no Egito, ele disse a Sarai, sua esposa: Eis que eu sei que tu és uma mulher formosa à vista.
12 Bugal Esíp no gujae me ejugi, ᵽan guoh : “Dáru aarol.” Ban ᵽan gumugom min guhali to.
12 Por isso, acontecerá que, quando os egípcios te virem, eles dirão: Esta é a esposa dele. E me matarão, mas te manterão viva.
13 Mb’uboket uogil aw álinom ! Mamu ᵽan gujogom jon, ban aw ᵽan uĉil min iᵽagen súñunduom. » Naagol yoo.
13 Dize, suplico-te, que tu és minha irmã, para que eu possa ficar bem por tua causa, e a minha alma viverá por causa de ti.
14 No guĉih bo me Esíp, maagen bugaa bo n’gujuh búoh aarol náariari nár
14 E aconteceu que, quando Abrão havia chegado ao Egito, os egípcios viram a mulher, e que ela era muito formosa.
15 iki ufan búgamah bugaa gávi gagu gulob ávi ahu mola n’gusalenol nímoro. O ñer naboñ guŋallol bi ni gávi gagu.
15 Também os príncipes do Faraó a viram, e a elogiaram diante do Faraó, e a mulher foi levada à casa do Faraó.
16 Sarai aĉil me min ávi ahu aalen Aburam wári. Nasenol ubbarum, sijamen, síbe, musum máine ni maare ni suñokombo ; nasenol may uroka wáine ni waare.
16 E ele tratou bem a Abrão por causa dela. E ele teve ovelhas, e bois, e jumentos, e servos, e servas, e jumentas e camelos.
17 Bare Atúla nakan min mataño mámah múavul n’ávi ahu ni fiilol, dó ᵽe mala Sarai, aar Aburam o naŋar me.
17 E o SENHOR atormentou Faraó e a sua casa com grandes pragas por causa de Sarai, esposa de Abrão.
18 Aví ahu návogul Aburam naagol : « Dáru bakaner bu ? Wa uĉil me uogutom dáru aari
18 E Faraó chamou Abrão, e disse: O que é isto que tu me fizeste? Por que não me disseste que ela era tua esposa?
19 min ubutom nuogom dáru álini ? Min ínje iŋarol áni aarom ? Nibane n’aari. Uŋarol n’júᵽur tale ! »
19 Por que disseste: Ela é minha irmã? Portanto eu a tomei para ser minha mulher. Agora, pois, eis a tua esposa. Toma-a e vai no teu caminho.
20 Ñer naboñ urokaol gúᵽurenil n’Esíp, aĉila n’aarol ni wafol ᵽe wo nabaj me.
20 E Faraó ordenou aos seus homens com respeito a ele; e eles o mandaram embora, e a sua esposa, e a tudo que ele tinha.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.