Gênesis 12
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB
1 Atúla nalob ni Aburam naagol : « Uᵽúr dáre ni mof mamu maamme míya, uhat fiili ni yaŋ ᵽai, min uilo ujow bi ni mof mice mo nijai me egiten.
1 Ora, o Senhor disse a Abrão: Sai-te da tua terra, da tua parentela, e da casa de teu pai, para a terra que eu te mostrarei.
2 Ᵽan ikan min gabugori gúni ésuh yámah, ᵽan ísonieni, ban ᵽoᵽ nikan gajai guuno. Ᵽan mb’úni an ala gásonien bi ni bugan bugagu.
2 Eu farei de ti uma grande nação; abençoar-te-ei, e engrandecerei o teu nome; e tu, sê uma bênção.
3 Gajae me élikeni, ᵽan ísonienil.
3 Abençoarei aos que te abençoarem, e amaldiçoarei àquele que te amaldiçoar; e em ti serão benditas todas as famílias da terra.
4 Ñer Aburam náᵽur ajow ti Atúla alobol yo me ; Lot nalagenol. No gúᵽure me ésugol Haran, Aburam o babajer símit úvi gúfaji ni gaat (75).
4 Partiu, pois Abrão, como o Senhor lhe ordenara, e Ló foi com ele. Tinha Abrão setenta e cinco anos quando saiu de Harã.
5 N’ejaol nájaenum aarol Sarai ni áᵽur atiol aamme Lot. N’gújaenum fubajil ᵽe ni ᵽoᵽ umigel waw bugo gunom bo me Haran. Min gukay mbaa mof mamu maa Kanaan.
5 Abrão levou consigo a Sarai, sua mulher, e a Ló, filho de seu irmão, e todos os bens que haviam adquirido, e as almas que lhes acresceram em Harã; e saíram a fim de irem à terra de Canaã; e à terra de Canaã chegaram.
6 No guĉih me Kanaan, Aburam nasat mof mamu bi ni bununuh babu báñai me baa More, babu Siĉem. No, bugaa Kanaan bugo baroŋer dó n’eĉin.
6 Passou Abrão pela terra até o lugar de Siquém, até o carvalho de Moré. Nesse tempo estavam os cananeus na terra.
7 Atúla náᵽurul Aburam naagol : « Dáure mof mamu mo nijae me esen guñoli ni gabulakenil. » Ñer Aburam naŋar sival nateᵽ to físimenum bi n’Atúla mala min áᵽullol to me.
7 Apareceu, porém, o Senhor a Abrão, e disse: À tua semente darei esta terra. Abrão, pois, edificou ali um altar ao Senhor, que lhe aparecera.
8 Nafa bi ni mof mice maa gurijaŋ, galam Betel mbaa bo tinah talu tiiyeul me. Min ailen fúgulol fal ubaŋ n’etut Betel yaamme bo tinah tiiyeul me, ni Ai yaamme bo tinah tiave me. To may nateᵽ to físimenum fice bi n’Atúla min alaw to ni gajow Atúla.
8 Então passou dali para o monte ao oriente de Betel, e armou a sua tenda, ficando-lhe Betel ao ocidente, e Ai ao oriente; também ali edificou um altar ao Senhor, e invocou o nome do Senhor.
9 Mo may natos jatito-jatito ak’aĉih ni eᵽarandaŋ ece yo guvoge me Negev.
9 Depois continuou Abrão o seu caminho, seguindo ainda para o sul.
10 Gannay gace, bieb m’búloul dó n’ésuh yay. Maagen bieb baubu m’bújalo iki Aburam atennor ajow mbaa mof mice mo guvoge me Esíp.
10 Ora, havia fome naquela terra; Abrão, pois, desceu ao Egito, para peregrinar ali, porquanto era grande a fome na terra.
11 No gulof bo me, Aburam navoh aarol : « Sarai ! » Naagol : « Eé ? » Naagol : « Uuttenom. Niffase búoh aw anaare áarie faŋ.
11 Quando ele estava prestes a entrar no Egito, disse a Sarai, sua mulher: Ora, bem sei que és mulher formosa à vista;
12 Bugal Esíp no gujae me ejugi, ᵽan guoh : “Dáru aarol.” Ban ᵽan gumugom min guhali to.
12 e acontecerá que, quando os egípcios te virem, dirão: Esta é mulher dele. E me matarão a mim, mas a ti te guardarão em vida.
13 Mb’uboket uogil aw álinom ! Mamu ᵽan gujogom jon, ban aw ᵽan uĉil min iᵽagen súñunduom. » Naagol yoo.
13 Dize, peço-te, que és minha irmã, para que me vá bem por tua causa, e que viva a minha alma em atenção a ti.
14 No guĉih bo me Esíp, maagen bugaa bo n’gujuh búoh aarol náariari nár
14 E aconteceu que, entrando Abrão no Egito, viram os egípcios que a mulher era mui formosa.
15 iki ufan búgamah bugaa gávi gagu gulob ávi ahu mola n’gusalenol nímoro. O ñer naboñ guŋallol bi ni gávi gagu.
15 Até os príncipes de Faraó a viram e gabaram-na diante dele; e foi levada a mulher para a casa de Faraó.
16 Sarai aĉil me min ávi ahu aalen Aburam wári. Nasenol ubbarum, sijamen, síbe, musum máine ni maare ni suñokombo ; nasenol may uroka wáine ni waare.
16 E ele tratou bem a Abrão por causa dela; e este veio a ter ovelhas, bois e jumentos, servos e servas, jumentas e camelos.
17 Bare Atúla nakan min mataño mámah múavul n’ávi ahu ni fiilol, dó ᵽe mala Sarai, aar Aburam o naŋar me.
17 Feriu, porém, o Senhor a Faraó e a sua casa com grandes pragas, por causa de Sarai, mulher de Abrão.
18 Aví ahu návogul Aburam naagol : « Dáru bakaner bu ? Wa uĉil me uogutom dáru aari
18 Então chamou Faraó a Abrão, e disse: Que é isto que me fizeste? por que não me disseste que ela era tua mulher?
19 min ubutom nuogom dáru álini ? Min ínje iŋarol áni aarom ? Nibane n’aari. Uŋarol n’júᵽur tale ! »
19 Por que disseste: E minha irmã? de maneira que a tomei para ser minha mulher. Agora, pois, eis aqui tua mulher; toma-a e vai-te.
20 Ñer naboñ urokaol gúᵽurenil n’Esíp, aĉila n’aarol ni wafol ᵽe wo nabaj me.
20 E Faraó deu ordens aos seus guardas a respeito dele, os quais o despediram a ele, e a sua mulher, e a tudo o que tinha.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.