Gálatas 2

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ᵽúrto, no keme baj símit guñen ni sibbagir (14), nibbañ ijow bi Yérusalem ni Barunabas ró ; niŋaŋar ᵽoᵽ Tit min jujow.
1 Então, catorze anos depois, eu subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Nijojow bi Yérusalem mala min Aláemit agitenom me búoh niete ijow bi bo. No niĉih bo me, nigiten ejangaraay bugaa bo bu nivaree me Firim fafu Fásum me bugan bugagu galet me Esúif. Nivoh ᵽoᵽ fujoj ufan waw bareil min íᵽajulil fo, jambi burok babu bo niomme n’ekan bíni burok bamotoŋ.
2 E subi por causa de uma revelação, e comuniquei-lhes o evangelho que prego entre os gentios, porém particularmente aos que eram de reputação, a fim de eu não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Ban Tit ajaore me n’ínje, hani min alet me Asúif, an aagutol ajow gúrurol búhut ti Esúif yay gukane me,
3 Mas nem Tito, que estava comigo, sendo grego, foi obrigado a circuncidar-se;
4 hani ᵽoᵽ min baj me Esúif guce gakane nan gúineyinen gamaŋene gúrurol búhut. Bugan bugaubugi gubbuyulobuy íkiil gúguñor ni wóli bi ebutóli ni gáfoilo gagu go Yésu Kirista asenóli me, min mbi gubbañenóli ni fimigelet fafu faa gúboñ gagu.
4 e isso por causa da presença dos falsos irmãos, desconhecedores, que secretamente introduziram-se entre nós para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar;
5 Bare wóli jihalutil hani jatiito min gukan ti gumaŋ me, tima Firim fafu Fásum me ni fíni to me ni buru fo m’bábahenuti.
5 aos quais não nos sujeitamos nem por uma hora; a fim de que a verdade do evangelho permanecesse convosco.
6 Ban bugan bugaubugi gajogi me ti bugan búgamah gutajenutom firim fánofan. (Ᵽiᵽima gailoil gujogutom, mata Aláemit bajut an o najoge afaŋ apalol.)
6 Mas quanto aos que pareciam ser alguma coisa, (o que quer que eles fossem, nenhuma diferença faz para mim: nada me importa; Deus não se deixa levar pela aparência do homem) pois aqueles que pareciam ser alguma coisa quando reunidos nada me acrescentaram,
7 Bugo til gujujuh búoh Aláemit aboñulom bi evare Firim fafu Fásum me bugan bugagu galet me Esúif, ti naboñ me Ᵽier ak’avare fo Esúif yay.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me foi confiado, assim como o evangelho da circuncisão foi confiado a Pedro;
8 Maagen, ti Aláemit akan me Ᵽier áni aᵽotora bi n’Esúif yay, mo may nakanom me íni aᵽotora bi ni bugan bugagu galet me Esúif.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, o mesmo operou também em mim para com os gentios);
9 Ey ! Saak, Ᵽier ni Saaŋ, gajogi me nan bugo guomme surujen sasu saa Jangu yay, guffase búoh Aláemit nasenomsen gáji gagu gal ekan burok baubu. Yo eĉil me n’guyabóli guñen, ínje ni Barunabas, bi egiten búoh wóli ni bugo burokóli banur. Mamu wóli n’jujow jurok ni bugan bugagu galet me Esúif, min bugo gujow mbal Esúif yay.
9 e quando Tiago, Cefas e João, que pareciam ser os pilares, perceberam a graça que me foi dada, deram a mim e a Barnabé suas mãos direitas em sinal de comunhão; nós iríamos aos gentios e eles aos circuncidados.
10 Waf wanur bare gucinóli, waamme min juosen úsugaten waw, ban may nikantokan biinumom min ikan wo.
10 Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres; justamente o que eu também estava determinado a fazer.
11 Bare no Ᵽier aĉih me Antioĉ, niceŋol bújoŋor ŋanno ca mata wo naamen me n’ekan uarat.
11 Quando, porém, Pedro foi para Antioquia, me opus a ele face a face, porque ele era reprovável.
12 Maagen mamu, nah’atiñentiñ dín danur ni gutiolal galet me Esúif, balama Esúif guman bugo Saak aboñulo guĉigul. Bare no ubuge guĉilo me, nañago min ahat etiñor yauyu ni bugo, mata náholiholi bugan bugaubugi gákanume me nár gúboñ Esúif yay.
12 Porque, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas, quando aqueles vieram, ele retirou-se e separou-se deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Bugagu Esúif gáinene ni gulagen may bakaner baubu baarat mee baa Ᵽier bireg Barunabas faŋaol nabil ahalil min guñagol gúrur ni gaarat gagu golil.
13 Os demais judeus se afastaram como ele, de modo que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Bare no nijuh me búoh gunabenut ĉol ni maagen mamu maa Firim fafu Fásum me, nilob ni Ᵽier bújoŋor ésuh yay ᵽe iegol : « Eno aw aamme Asúif ban nuh’uroŋ ti galet me Esúif guroŋe me búli ni buroŋ babu bal Esúif yay, wa uĉile ñer nuŋar sembei min ukan galet me Esúif n’guroŋ ti Esúif guroŋe me ? »
14 Mas, quando vi que eles não andavam corretamente segundo a verdade do evangelho, eu disse a Pedro diante de todos eles: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como obrigas os gentios a viverem como os judeus?
15 Wolal Esúif nuomale kábiriŋ no nubugali me ; ulelal ti galet me Esúif, gaamme utila.
15 Nós que somos naturalmente judeus, e não pecadores dentre os gentios;
16 Bare mánoman, nemme nuffasale búoh let ni bakaner an bal elagen gúboñ gagu nihi Aláemit ájogumol an aĉole, bare til n’éinenol ni Yésu Kirista, ñer wolal ᵽoᵽ núinenale ni Kirista min mbi Aláemit ajogolal bugan gaĉole mala gáinen gaugu ; let ni elagen gúboñ gagu. Nuffasale búoh bajut an ájue áni an aĉole bújoŋor Aláemit ni búkanum bala go.
16 sabemos que um homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé de Jesus Cristo, nós também cremos em Jesus Cristo, para que pudéssemos ser justificados pela fé de Cristo, e não pelas obras da lei, porque pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Ban eno me wolal Esúif yay, n’eliᵽ yay min Aláemit ajogolal bugan gaĉole mala gajogorolal ni Kirista, wolal faŋaolal nujugale búoh utila nuomale, yoemme ᵽiaŋ Kirista abelolal ni gatil ? Múk !
17 Porém, se enquanto procuramos ser justificados por Cristo, nós mesmos também formos achados pecadores, por acaso seria Cristo o ministro do pecado? De forma alguma.
18 Iní me ban ínje mul ibbañ ijoh ni gúboñ gagu go nijunden me, ínje faŋaom nibbanno íni ahajena ni go.
18 Se torno a construir as coisas que eu destruí, eu faço de mim mesmo um transgressor.
19 Bare let mo : eno me ban ulobal mala gúboñ gagu, ínje an aĉele om, ban gáĉelumom ni go gujoumulo, min mb’iroŋ bi n’Aláemit. Níni ti nih’iĉet me n’ekurua manur ni Kirista ;
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para que eu possa viver para Deus.
20 ban eno me ínje umu m’buroŋ, bañut ñer ní ínje iroŋe, bare til Kirista aam n’eroŋ n’ínje. Eno maer ínje nirondoŋ n’enilom yal arafuhow, ni éinen yay n’Añol Aláemit níroŋume. Maagen aĉila nábboliomboli ak’asen súñunduol múmbam.
20 Estou crucificado com Cristo, não obstante, eu vivo, porém, não eu, mas Cristo vive em mim. E a vida que agora vivo na carne, vivo-a pela fé do Filho de Deus, que me amou, e entregou-se a si mesmo por mim.
21 Iñumut elat gáji gagu gal Aláemit min ibbañ íhagum ni gúboñ gagu. Maagen ínien me gúboñ gagu gújuene gukan an naĉol bújoŋor Aláemit, kan Kirista ñer naĉeĉet bamotoŋ.
21 Não negligencio a graça de Deus, pois se a justiça vem pela lei, então Cristo morreu em vão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.