Atos 9
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC
1 Ni tinah tautu, Sóol naroŋ bae n’ebbatinor emuh galagene me Yésu. Najow ak’atoh afan uteŋenaaw
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 min alaol akanol uhait wajae me esenol sembe sasu sal enogen ni saŋ sasu saa galaw sal ésuh yay yaa Damas, mamu mb’aĉih ró me natoh to bugan, wáine ter waare, gaam ni bulago baubu baa Yésu, najogil ahoh áŋarul bi Yérusalem.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 O n’ejow yay mbaa Damas, no nalof me ésuh yay, ni faen baj to baenah gajaŋa gúᵽurul n’émit gujaŋen to aĉila aamme.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Nalo n’ettam, ban naun firim fuogol : « Sóol, Sóol, wa uĉile núniom n’élatien ? »
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sóol naagol : « Afanom, aw uomme ay ? » Naagol : « Injé iomme Yésu o núlatiene me.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Uilo unogen n’ésuh yay, dó ᵽan gulobi me wo nuot me ukan. »
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Bugan bugagu gajaore me ni o n’guilen, ban n’guŋaben gah ; ᵽan nihi guun firim fafu, bare mati gujuh ánoan.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Ñer Sóol naiyul to nalo me, ban mánoman gúĉilol guluje, ájuut ajuh wáfowaf ; n’gujogol ni gañen min gújaenumol bi Damas.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Gunah gúfaji náni to me m’bajugut, ban atiñut, aremut.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Ban bajene dó Damas alagora Ataw Yésu ace, gajaol Ananias. Ataw náᵽullol ni bujugum naagol : « Ananias ! » Naagol : « Ataw, ínje ume. »
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Naagol : « Uilo ujow bi ni bulago babu bo guvoge me "baĉol me" ; uĉih me yaŋ Yuda, nuroren dó ace áine ala Tarisis, gajaol Sóol. To naamme umu n’galaw,
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 ban ni súmori najujuh ace áine gajaol Ananias anogen dó naamme, aban naremben guñenol ni buulol min akanol nabbañ ajuh. »
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ñer Ananias naagol : « Ataw, niune bugan gammeŋe gulob mala maarat mamu ᵽe mo áine ahumu akan me bugani baubu Yérusalem ;
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 ban babe bo naam maa, nabaje sembe so ufan uteŋenaaw gusenol bi ejoh bugan bugagu ᵽe galae me ni gajai. »
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Bare Ataw naagol : « Ujow bae, mata áine ahumu niĉobe, ban aĉila ᵽan iŋar me bi egiten gajaom bugan bugagu galet me Esúif bi ni úviil dó, ni may bugal Israel.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ᵽan igitenol ínje faŋaom bu naat me álam mala gajaom. »
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Ñer Ananias nakay. No naĉih me, nanogen yaŋ Yuda, aban naremben Sóol guñenol naagol : « Atiom Sóol, Ataw Yésu áᵽulli me ni bulago no nújaeul me naboñomboñ bi ebbañ ikani nujuh ban nummeŋ ᵽoᵽ Biinum Banabe. »
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 To baenah, ni baj waf uce úloul ni gúĉil Sóol níme ti uyew waa juol, ban nabbañ ajuh. Ñer nailo, aban nayab gábatise.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Mbiban n’gusenol atiñ, ban ñer sembeol ni síbbañul.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Nafaen anamo gavare ésuh yay ni saŋ sasu saa galaw saam dó me Damas, nah’aagil Yésu aamme Añol Aláemit.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Bugan bugagu ᵽe gaunol me n’gujahali iki nihi guoh : « Leti áine ahumu álatiene mee baubu Yérusalem bugan bugagu galae me ni gajow gaa Yésu ? Leti najoulojow babe bi fujogil ájaenum ak’asen ufan uteŋenaaw ? »
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Bare Sóol nafaŋ nakane an ala firim bireg Esúif yay gaĉin dó me Damas gubbañut gubaj wo gujae ébalol o báᵽajuleril búoh Yésu aamme Kirista ahu.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Baj gunah, Esúif yay n’gujoj ban n’gujoh bi emuh Sóol ;
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 bare Sóol nak’aun yo. Nihi gupoy únonum ésuh yay etufunaha ni efuga, dó ᵽe bi ejogol yay gumuh.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Ñer ulagorol n’gunah bi ni fuh n’gúñatenol ni gabongor aalo gagu galam gaa fiteᵽ fafu fágot me ésuh yay, min aᵽah akay mbaa Yérusalem. Pool o ñáraru gabongor gagu|src="lb00333b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Mukanay 9.25"
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 No naĉih me Yérusalem, Sóol naliᵽ bi ejaor n’ejangaraay bugaa bo ; bare n’gúhollol bugo ᵽe, mata gúinenut búoh maagen mamu aĉila maer ajangara nam.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Ñer Barunabas naŋarol ájaenum bi n’uᵽotoraaw, aban nagitenil bu Sóol ajuh me Ataw Yésu no naamme n’ejow mbaa Damas, ni may wo Ataw alobol me. Nabbañ alobil ᵽoᵽ bu Sóol avare me ni gakañen dó ni gajow gal Ataw bo Damas.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 No ᵽúrto me, Sóol nanamo ni bugo, nah’ajow nábbañul dó Yérusalem, ban nah’avare ni gakañen dó ni gajow gal Ataw.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Nihi ᵽoᵽ alolobor naceŋor ni Esúif yay galobe me gugerekay ; bare bugo n’guliᵽ jamugol.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 No gupalol ejangara guun yo me, n’gubbuenol gújaenum bi Sesare, guĉih n’gúfaenumol mbaa Tarisis.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Ñer jangu yay nebaj gásumay ni mof mamu ᵽe maa Yúde, maa Gálile, ni maa Samari ; nefaŋ ebaj sembe, ban neroŋ ni gákanum ró Ataw ; ni garamben gaa Biinum Banabe, mo efaŋe me néjaloe.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Ñer Ᵽier nanamo ejow mof mamu ᵽoomo. Funah fice, najow bi ni ejangaraay gaĉin me Lida.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 No naĉih me, natoh bo ace áine gajaol Eneas min afiye ni gapeh. Eneas ahumu baje símit futoh ni sífaji min ásote m’bájuut ejow.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Ᵽier naagol : « Eneas, Yésu Kirista naseni gahoy ! Uilo, ban nubboñ gapegi. » To baenah Eneas nailo arih.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Ñer bugaa Lida ᵽe ni bugagu ᵽe gaĉin me n’eᵽarandaŋ yay yaa Saron n’gujugol min ahoe, ban n’gúinen ni Ataw.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Bajene n’ésuh yay yo guvoge me Yoᵽe anaare ace ajangara gajaol Tabita ; ni gugerekay guvogol Dorukas, dóemme "jicit". Aare ahumu nakanekan waf waaro wammeŋe, ban nah’aramben galeh me.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Ni gunah gaugu, násomut ban naĉet. No guu me efuluŋol guban, n’gújaenum yo iki gubaŋ ni futoŋ fice fatiya yaŋ yay.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Nemme Lida éraliut ni Yoᵽe, ejangaraay bugaa Yoᵽe n’guun búoh Ᵽier umu Lida. Ñer n’guboñ wáine gúuba bi bo ni gahoŋen gauge ró : « Uboket újoul ni majase úkail urambenóli ! »
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 No Ᵽier aun me gahoŋen gaugu nafaen aiyul alagenil. No naĉih bo me, n’gújaenumol bi ni futoŋ fafu faamme fatiya. Utiña-sibara bugagu ᵽe n’gúgot Ᵽier n’ukoŋ ró ; n’gugitenol újuo waw ni úbil waw wo Tabita acokoril me no naamen me m’buroŋ.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Ñer Ᵽier náᵽuren bugan bugagu ᵽe gaam dó me, aban naya gújul min alaw. Mbiban nábaho mbal efuluŋ yay naah : « Tabita, uilo ! » Ñer Tabita naluj, ban no najuh me Ᵽier, nailo arobo.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ᵽier nasenol gañen min ajogol ailen. Aban návogul ejangaraay bi ni utiña-sibara bugagu ró min agitenil Tabita o min aroŋe.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Elob yauyu neuno Yoᵽe ᵽooyo, ban bugan gammeŋe n’gúinen ni Ataw Yésu.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Ᵽúrto, Ᵽier naᵽio to Yoᵽe ni yaŋ ace áine gajaol Simoŋ, o nah’arok n’ubaŋ.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.