Atos 9

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ni tinah tautu, Sóol naroŋ bae n’ebbatinor emuh galagene me Yésu. Najow ak’atoh afan uteŋenaaw
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 min alaol akanol uhait wajae me esenol sembe sasu sal enogen ni saŋ sasu saa galaw sal ésuh yay yaa Damas, mamu mb’aĉih ró me natoh to bugan, wáine ter waare, gaam ni bulago baubu baa Yésu, najogil ahoh áŋarul bi Yérusalem.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 O n’ejow yay mbaa Damas, no nalof me ésuh yay, ni faen baj to baenah gajaŋa gúᵽurul n’émit gujaŋen to aĉila aamme.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Nalo n’ettam, ban naun firim fuogol : « Sóol, Sóol, wa uĉile núniom n’élatien ? »
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sóol naagol : « Afanom, aw uomme ay ? » Naagol : « Injé iomme Yésu o núlatiene me.
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Uilo unogen n’ésuh yay, dó ᵽan gulobi me wo nuot me ukan. »
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Bugan bugagu gajaore me ni o n’guilen, ban n’guŋaben gah ; ᵽan nihi guun firim fafu, bare mati gujuh ánoan.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ñer Sóol naiyul to nalo me, ban mánoman gúĉilol guluje, ájuut ajuh wáfowaf ; n’gujogol ni gañen min gújaenumol bi Damas.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Gunah gúfaji náni to me m’bajugut, ban atiñut, aremut.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 Ban bajene dó Damas alagora Ataw Yésu ace, gajaol Ananias. Ataw náᵽullol ni bujugum naagol : « Ananias ! » Naagol : « Ataw, ínje ume. »
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Naagol : « Uilo ujow bi ni bulago babu bo guvoge me "baĉol me" ; uĉih me yaŋ Yuda, nuroren dó ace áine ala Tarisis, gajaol Sóol. To naamme umu n’galaw,
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 ban ni súmori najujuh ace áine gajaol Ananias anogen dó naamme, aban naremben guñenol ni buulol min akanol nabbañ ajuh. »
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Ñer Ananias naagol : « Ataw, niune bugan gammeŋe gulob mala maarat mamu ᵽe mo áine ahumu akan me bugani baubu Yérusalem ;
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 ban babe bo naam maa, nabaje sembe so ufan uteŋenaaw gusenol bi ejoh bugan bugagu ᵽe galae me ni gajai. »
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Bare Ataw naagol : « Ujow bae, mata áine ahumu niĉobe, ban aĉila ᵽan iŋar me bi egiten gajaom bugan bugagu galet me Esúif bi ni úviil dó, ni may bugal Israel.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 Ᵽan igitenol ínje faŋaom bu naat me álam mala gajaom. »
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Ñer Ananias nakay. No naĉih me, nanogen yaŋ Yuda, aban naremben Sóol guñenol naagol : « Atiom Sóol, Ataw Yésu áᵽulli me ni bulago no nújaeul me naboñomboñ bi ebbañ ikani nujuh ban nummeŋ ᵽoᵽ Biinum Banabe. »
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 To baenah, ni baj waf uce úloul ni gúĉil Sóol níme ti uyew waa juol, ban nabbañ ajuh. Ñer nailo, aban nayab gábatise.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Mbiban n’gusenol atiñ, ban ñer sembeol ni síbbañul.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Nafaen anamo gavare ésuh yay ni saŋ sasu saa galaw saam dó me Damas, nah’aagil Yésu aamme Añol Aláemit.
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Bugan bugagu ᵽe gaunol me n’gujahali iki nihi guoh : « Leti áine ahumu álatiene mee baubu Yérusalem bugan bugagu galae me ni gajow gaa Yésu ? Leti najoulojow babe bi fujogil ájaenum ak’asen ufan uteŋenaaw ? »
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Bare Sóol nafaŋ nakane an ala firim bireg Esúif yay gaĉin dó me Damas gubbañut gubaj wo gujae ébalol o báᵽajuleril búoh Yésu aamme Kirista ahu.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Baj gunah, Esúif yay n’gujoj ban n’gujoh bi emuh Sóol ;
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 bare Sóol nak’aun yo. Nihi gupoy únonum ésuh yay etufunaha ni efuga, dó ᵽe bi ejogol yay gumuh.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Ñer ulagorol n’gunah bi ni fuh n’gúñatenol ni gabongor aalo gagu galam gaa fiteᵽ fafu fágot me ésuh yay, min aᵽah akay mbaa Yérusalem. Pool o ñáraru gabongor gagu|src="lb00333b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Mukanay 9.25"
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 No naĉih me Yérusalem, Sóol naliᵽ bi ejaor n’ejangaraay bugaa bo ; bare n’gúhollol bugo ᵽe, mata gúinenut búoh maagen mamu aĉila maer ajangara nam.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ñer Barunabas naŋarol ájaenum bi n’uᵽotoraaw, aban nagitenil bu Sóol ajuh me Ataw Yésu no naamme n’ejow mbaa Damas, ni may wo Ataw alobol me. Nabbañ alobil ᵽoᵽ bu Sóol avare me ni gakañen dó ni gajow gal Ataw bo Damas.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 No ᵽúrto me, Sóol nanamo ni bugo, nah’ajow nábbañul dó Yérusalem, ban nah’avare ni gakañen dó ni gajow gal Ataw.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 Nihi ᵽoᵽ alolobor naceŋor ni Esúif yay galobe me gugerekay ; bare bugo n’guliᵽ jamugol.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 No gupalol ejangara guun yo me, n’gubbuenol gújaenum bi Sesare, guĉih n’gúfaenumol mbaa Tarisis.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 Ñer jangu yay nebaj gásumay ni mof mamu ᵽe maa Yúde, maa Gálile, ni maa Samari ; nefaŋ ebaj sembe, ban neroŋ ni gákanum ró Ataw ; ni garamben gaa Biinum Banabe, mo efaŋe me néjaloe.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Ñer Ᵽier nanamo ejow mof mamu ᵽoomo. Funah fice, najow bi ni ejangaraay gaĉin me Lida.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 No naĉih me, natoh bo ace áine gajaol Eneas min afiye ni gapeh. Eneas ahumu baje símit futoh ni sífaji min ásote m’bájuut ejow.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Ᵽier naagol : « Eneas, Yésu Kirista naseni gahoy ! Uilo, ban nubboñ gapegi. » To baenah Eneas nailo arih.
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Ñer bugaa Lida ᵽe ni bugagu ᵽe gaĉin me n’eᵽarandaŋ yay yaa Saron n’gujugol min ahoe, ban n’gúinen ni Ataw.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Bajene n’ésuh yay yo guvoge me Yoᵽe anaare ace ajangara gajaol Tabita ; ni gugerekay guvogol Dorukas, dóemme "jicit". Aare ahumu nakanekan waf waaro wammeŋe, ban nah’aramben galeh me.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Ni gunah gaugu, násomut ban naĉet. No guu me efuluŋol guban, n’gújaenum yo iki gubaŋ ni futoŋ fice fatiya yaŋ yay.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Nemme Lida éraliut ni Yoᵽe, ejangaraay bugaa Yoᵽe n’guun búoh Ᵽier umu Lida. Ñer n’guboñ wáine gúuba bi bo ni gahoŋen gauge ró : « Uboket újoul ni majase úkail urambenóli ! »
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 No Ᵽier aun me gahoŋen gaugu nafaen aiyul alagenil. No naĉih bo me, n’gújaenumol bi ni futoŋ fafu faamme fatiya. Utiña-sibara bugagu ᵽe n’gúgot Ᵽier n’ukoŋ ró ; n’gugitenol újuo waw ni úbil waw wo Tabita acokoril me no naamen me m’buroŋ.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Ñer Ᵽier náᵽuren bugan bugagu ᵽe gaam dó me, aban naya gújul min alaw. Mbiban nábaho mbal efuluŋ yay naah : « Tabita, uilo ! » Ñer Tabita naluj, ban no najuh me Ᵽier, nailo arobo.
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Ᵽier nasenol gañen min ajogol ailen. Aban návogul ejangaraay bi ni utiña-sibara bugagu ró min agitenil Tabita o min aroŋe.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Elob yauyu neuno Yoᵽe ᵽooyo, ban bugan gammeŋe n’gúinen ni Ataw Yésu.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ᵽúrto, Ᵽier naᵽio to Yoᵽe ni yaŋ ace áine gajaol Simoŋ, o nah’arok n’ubaŋ.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.