Atos 9

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ni tinah tautu, Sóol naroŋ bae n’ebbatinor emuh galagene me Yésu. Najow ak’atoh afan uteŋenaaw
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 min alaol akanol uhait wajae me esenol sembe sasu sal enogen ni saŋ sasu saa galaw sal ésuh yay yaa Damas, mamu mb’aĉih ró me natoh to bugan, wáine ter waare, gaam ni bulago baubu baa Yésu, najogil ahoh áŋarul bi Yérusalem.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 O n’ejow yay mbaa Damas, no nalof me ésuh yay, ni faen baj to baenah gajaŋa gúᵽurul n’émit gujaŋen to aĉila aamme.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Nalo n’ettam, ban naun firim fuogol : « Sóol, Sóol, wa uĉile núniom n’élatien ? »
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Sóol naagol : « Afanom, aw uomme ay ? » Naagol : « Injé iomme Yésu o núlatiene me.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Uilo unogen n’ésuh yay, dó ᵽan gulobi me wo nuot me ukan. »
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Bugan bugagu gajaore me ni o n’guilen, ban n’guŋaben gah ; ᵽan nihi guun firim fafu, bare mati gujuh ánoan.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Ñer Sóol naiyul to nalo me, ban mánoman gúĉilol guluje, ájuut ajuh wáfowaf ; n’gujogol ni gañen min gújaenumol bi Damas.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Gunah gúfaji náni to me m’bajugut, ban atiñut, aremut.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Ban bajene dó Damas alagora Ataw Yésu ace, gajaol Ananias. Ataw náᵽullol ni bujugum naagol : « Ananias ! » Naagol : « Ataw, ínje ume. »
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Naagol : « Uilo ujow bi ni bulago babu bo guvoge me "baĉol me" ; uĉih me yaŋ Yuda, nuroren dó ace áine ala Tarisis, gajaol Sóol. To naamme umu n’galaw,
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 ban ni súmori najujuh ace áine gajaol Ananias anogen dó naamme, aban naremben guñenol ni buulol min akanol nabbañ ajuh. »
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ñer Ananias naagol : « Ataw, niune bugan gammeŋe gulob mala maarat mamu ᵽe mo áine ahumu akan me bugani baubu Yérusalem ;
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 ban babe bo naam maa, nabaje sembe so ufan uteŋenaaw gusenol bi ejoh bugan bugagu ᵽe galae me ni gajai. »
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Bare Ataw naagol : « Ujow bae, mata áine ahumu niĉobe, ban aĉila ᵽan iŋar me bi egiten gajaom bugan bugagu galet me Esúif bi ni úviil dó, ni may bugal Israel.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Ᵽan igitenol ínje faŋaom bu naat me álam mala gajaom. »
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Ñer Ananias nakay. No naĉih me, nanogen yaŋ Yuda, aban naremben Sóol guñenol naagol : « Atiom Sóol, Ataw Yésu áᵽulli me ni bulago no nújaeul me naboñomboñ bi ebbañ ikani nujuh ban nummeŋ ᵽoᵽ Biinum Banabe. »
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 To baenah, ni baj waf uce úloul ni gúĉil Sóol níme ti uyew waa juol, ban nabbañ ajuh. Ñer nailo, aban nayab gábatise.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Mbiban n’gusenol atiñ, ban ñer sembeol ni síbbañul.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Nafaen anamo gavare ésuh yay ni saŋ sasu saa galaw saam dó me Damas, nah’aagil Yésu aamme Añol Aláemit.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Bugan bugagu ᵽe gaunol me n’gujahali iki nihi guoh : « Leti áine ahumu álatiene mee baubu Yérusalem bugan bugagu galae me ni gajow gaa Yésu ? Leti najoulojow babe bi fujogil ájaenum ak’asen ufan uteŋenaaw ? »
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Bare Sóol nafaŋ nakane an ala firim bireg Esúif yay gaĉin dó me Damas gubbañut gubaj wo gujae ébalol o báᵽajuleril búoh Yésu aamme Kirista ahu.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Baj gunah, Esúif yay n’gujoj ban n’gujoh bi emuh Sóol ;
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 bare Sóol nak’aun yo. Nihi gupoy únonum ésuh yay etufunaha ni efuga, dó ᵽe bi ejogol yay gumuh.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Ñer ulagorol n’gunah bi ni fuh n’gúñatenol ni gabongor aalo gagu galam gaa fiteᵽ fafu fágot me ésuh yay, min aᵽah akay mbaa Yérusalem. Pool o ñáraru gabongor gagu|src="lb00333b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Mukanay 9.25"
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 No naĉih me Yérusalem, Sóol naliᵽ bi ejaor n’ejangaraay bugaa bo ; bare n’gúhollol bugo ᵽe, mata gúinenut búoh maagen mamu aĉila maer ajangara nam.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Ñer Barunabas naŋarol ájaenum bi n’uᵽotoraaw, aban nagitenil bu Sóol ajuh me Ataw Yésu no naamme n’ejow mbaa Damas, ni may wo Ataw alobol me. Nabbañ alobil ᵽoᵽ bu Sóol avare me ni gakañen dó ni gajow gal Ataw bo Damas.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 No ᵽúrto me, Sóol nanamo ni bugo, nah’ajow nábbañul dó Yérusalem, ban nah’avare ni gakañen dó ni gajow gal Ataw.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Nihi ᵽoᵽ alolobor naceŋor ni Esúif yay galobe me gugerekay ; bare bugo n’guliᵽ jamugol.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 No gupalol ejangara guun yo me, n’gubbuenol gújaenum bi Sesare, guĉih n’gúfaenumol mbaa Tarisis.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Ñer jangu yay nebaj gásumay ni mof mamu ᵽe maa Yúde, maa Gálile, ni maa Samari ; nefaŋ ebaj sembe, ban neroŋ ni gákanum ró Ataw ; ni garamben gaa Biinum Banabe, mo efaŋe me néjaloe.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Ñer Ᵽier nanamo ejow mof mamu ᵽoomo. Funah fice, najow bi ni ejangaraay gaĉin me Lida.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 No naĉih me, natoh bo ace áine gajaol Eneas min afiye ni gapeh. Eneas ahumu baje símit futoh ni sífaji min ásote m’bájuut ejow.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Ᵽier naagol : « Eneas, Yésu Kirista naseni gahoy ! Uilo, ban nubboñ gapegi. » To baenah Eneas nailo arih.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Ñer bugaa Lida ᵽe ni bugagu ᵽe gaĉin me n’eᵽarandaŋ yay yaa Saron n’gujugol min ahoe, ban n’gúinen ni Ataw.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Bajene n’ésuh yay yo guvoge me Yoᵽe anaare ace ajangara gajaol Tabita ; ni gugerekay guvogol Dorukas, dóemme "jicit". Aare ahumu nakanekan waf waaro wammeŋe, ban nah’aramben galeh me.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Ni gunah gaugu, násomut ban naĉet. No guu me efuluŋol guban, n’gújaenum yo iki gubaŋ ni futoŋ fice fatiya yaŋ yay.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Nemme Lida éraliut ni Yoᵽe, ejangaraay bugaa Yoᵽe n’guun búoh Ᵽier umu Lida. Ñer n’guboñ wáine gúuba bi bo ni gahoŋen gauge ró : « Uboket újoul ni majase úkail urambenóli ! »
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 No Ᵽier aun me gahoŋen gaugu nafaen aiyul alagenil. No naĉih bo me, n’gújaenumol bi ni futoŋ fafu faamme fatiya. Utiña-sibara bugagu ᵽe n’gúgot Ᵽier n’ukoŋ ró ; n’gugitenol újuo waw ni úbil waw wo Tabita acokoril me no naamen me m’buroŋ.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Ñer Ᵽier náᵽuren bugan bugagu ᵽe gaam dó me, aban naya gújul min alaw. Mbiban nábaho mbal efuluŋ yay naah : « Tabita, uilo ! » Ñer Tabita naluj, ban no najuh me Ᵽier, nailo arobo.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Ᵽier nasenol gañen min ajogol ailen. Aban návogul ejangaraay bi ni utiña-sibara bugagu ró min agitenil Tabita o min aroŋe.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Elob yauyu neuno Yoᵽe ᵽooyo, ban bugan gammeŋe n’gúinen ni Ataw Yésu.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Ᵽúrto, Ᵽier naᵽio to Yoᵽe ni yaŋ ace áine gajaol Simoŋ, o nah’arok n’ubaŋ.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.