Atos 9

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ni tinah tautu, Sóol naroŋ bae n’ebbatinor emuh galagene me Yésu. Najow ak’atoh afan uteŋenaaw
1 Enquanto isso, Saulo ainda respirava ameaças de morte contra os discípulos do Senhor. Dirigindo-se ao sumo sacerdote,
2 min alaol akanol uhait wajae me esenol sembe sasu sal enogen ni saŋ sasu saa galaw sal ésuh yay yaa Damas, mamu mb’aĉih ró me natoh to bugan, wáine ter waare, gaam ni bulago baubu baa Yésu, najogil ahoh áŋarul bi Yérusalem.
2 pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, de maneira que, caso encontrasse ali homens ou mulheres que pertencessem ao Caminho, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
3 O n’ejow yay mbaa Damas, no nalof me ésuh yay, ni faen baj to baenah gajaŋa gúᵽurul n’émit gujaŋen to aĉila aamme.
3 Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente brilhou ao seu redor uma luz vinda do céu.
4 Nalo n’ettam, ban naun firim fuogol : « Sóol, Sóol, wa uĉile núniom n’élatien ? »
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: "Saulo, Saulo, por que você me persegue? "
5 Sóol naagol : « Afanom, aw uomme ay ? » Naagol : « Injé iomme Yésu o núlatiene me.
5 Saulo perguntou: "Quem és tu, Senhor? " Ele respondeu: "Eu sou Jesus, a quem você persegue.
6 Uilo unogen n’ésuh yay, dó ᵽan gulobi me wo nuot me ukan. »
6 Levante-se, entre na cidade; alguém lhe dirá o que você deve fazer".
7 Bugan bugagu gajaore me ni o n’guilen, ban n’guŋaben gah ; ᵽan nihi guun firim fafu, bare mati gujuh ánoan.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos; ouviam a voz mas não viam ninguém.
8 Ñer Sóol naiyul to nalo me, ban mánoman gúĉilol guluje, ájuut ajuh wáfowaf ; n’gujogol ni gañen min gújaenumol bi Damas.
8 Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não conseguia ver nada. E eles o levaram pela mão até Damasco.
9 Gunah gúfaji náni to me m’bajugut, ban atiñut, aremut.
9 Por três dias ele esteve cego, não comeu nem bebeu.
10 Ban bajene dó Damas alagora Ataw Yésu ace, gajaol Ananias. Ataw náᵽullol ni bujugum naagol : « Ananias ! » Naagol : « Ataw, ínje ume. »
10 Em Damasco havia um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: "Ananias! " "Eis-me aqui, Senhor", respondeu ele.
11 Naagol : « Uilo ujow bi ni bulago babu bo guvoge me "baĉol me" ; uĉih me yaŋ Yuda, nuroren dó ace áine ala Tarisis, gajaol Sóol. To naamme umu n’galaw,
11 O Senhor lhe disse: "Vá à casa de Judas, na rua chamada Direita, e pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando;
12 ban ni súmori najujuh ace áine gajaol Ananias anogen dó naamme, aban naremben guñenol ni buulol min akanol nabbañ ajuh. »
12 numa visão viu um homem chamado Ananias chegar e impor-lhe as mãos para que voltasse a ver".
13 Ñer Ananias naagol : « Ataw, niune bugan gammeŋe gulob mala maarat mamu ᵽe mo áine ahumu akan me bugani baubu Yérusalem ;
13 Respondeu Ananias: "Senhor, tenho ouvido muita coisa a respeito desse homem e de todo o mal que ele tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 ban babe bo naam maa, nabaje sembe so ufan uteŋenaaw gusenol bi ejoh bugan bugagu ᵽe galae me ni gajai. »
14 Ele chegou aqui com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome".
15 Bare Ataw naagol : « Ujow bae, mata áine ahumu niĉobe, ban aĉila ᵽan iŋar me bi egiten gajaom bugan bugagu galet me Esúif bi ni úviil dó, ni may bugal Israel.
15 Mas o Senhor disse a Ananias: "Vá! Este homem é meu instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e seus reis, e perante o povo de Israel.
16 Ᵽan igitenol ínje faŋaom bu naat me álam mala gajaom. »
16 Mostrarei a ele o quanto deve sofrer pelo meu nome".
17 Ñer Ananias nakay. No naĉih me, nanogen yaŋ Yuda, aban naremben Sóol guñenol naagol : « Atiom Sóol, Ataw Yésu áᵽulli me ni bulago no nújaeul me naboñomboñ bi ebbañ ikani nujuh ban nummeŋ ᵽoᵽ Biinum Banabe. »
17 Então Ananias foi, entrou na casa, impôs as mãos sobre Saulo e disse: "Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você volte a ver e seja cheio do Espírito Santo".
18 To baenah, ni baj waf uce úloul ni gúĉil Sóol níme ti uyew waa juol, ban nabbañ ajuh. Ñer nailo, aban nayab gábatise.
18 Imediatamente, algo como escamas caiu dos olhos de Saulo e ele passou a ver novamente. Levantando-se, foi batizado
19 Mbiban n’gusenol atiñ, ban ñer sembeol ni síbbañul.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo passou vários dias com os discípulos em Damasco.
20 Nafaen anamo gavare ésuh yay ni saŋ sasu saa galaw saam dó me Damas, nah’aagil Yésu aamme Añol Aláemit.
20 Logo começou a pregar nas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Bugan bugagu ᵽe gaunol me n’gujahali iki nihi guoh : « Leti áine ahumu álatiene mee baubu Yérusalem bugan bugagu galae me ni gajow gaa Yésu ? Leti najoulojow babe bi fujogil ájaenum ak’asen ufan uteŋenaaw ? »
21 Todos os que o ouviam ficavam perplexos e perguntavam: "Não é ele o homem que procurava destruir em Jerusalém aqueles que invocam este nome? E não veio para cá justamente para levá-los presos aos chefes dos sacerdotes? "
22 Bare Sóol nafaŋ nakane an ala firim bireg Esúif yay gaĉin dó me Damas gubbañut gubaj wo gujae ébalol o báᵽajuleril búoh Yésu aamme Kirista ahu.
22 Todavia, Saulo se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que viviam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Baj gunah, Esúif yay n’gujoj ban n’gujoh bi emuh Sóol ;
23 Decorridos muitos dias, os judeus decidiram de comum acordo matá-lo,
24 bare Sóol nak’aun yo. Nihi gupoy únonum ésuh yay etufunaha ni efuga, dó ᵽe bi ejogol yay gumuh.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Dia e noite eles vigiavam as portas da cidade a fim de matá-lo.
25 Ñer ulagorol n’gunah bi ni fuh n’gúñatenol ni gabongor aalo gagu galam gaa fiteᵽ fafu fágot me ésuh yay, min aᵽah akay mbaa Yérusalem. Pool o ñáraru gabongor gagu|src="lb00333b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Mukanay 9.25"
25 Mas os seus discípulos o levaram de noite e o fizeram descer num cesto, através de uma abertura na muralha.
26 No naĉih me Yérusalem, Sóol naliᵽ bi ejaor n’ejangaraay bugaa bo ; bare n’gúhollol bugo ᵽe, mata gúinenut búoh maagen mamu aĉila maer ajangara nam.
26 Quando chegou a Jerusalém, tentou reunir-se aos discípulos, mas todos estavam com medo dele, não acreditando que fosse realmente um discípulo.
27 Ñer Barunabas naŋarol ájaenum bi n’uᵽotoraaw, aban nagitenil bu Sóol ajuh me Ataw Yésu no naamme n’ejow mbaa Damas, ni may wo Ataw alobol me. Nabbañ alobil ᵽoᵽ bu Sóol avare me ni gakañen dó ni gajow gal Ataw bo Damas.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como, no caminho, Saulo vira o Senhor, que lhe falara, e como em Damasco ele havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 No ᵽúrto me, Sóol nanamo ni bugo, nah’ajow nábbañul dó Yérusalem, ban nah’avare ni gakañen dó ni gajow gal Ataw.
28 Assim, Saulo ficou com eles, e andava com liberdade em Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Nihi ᵽoᵽ alolobor naceŋor ni Esúif yay galobe me gugerekay ; bare bugo n’guliᵽ jamugol.
29 Falava e discutia com os judeus de fala grega, mas estes tentavam matá-lo.
30 No gupalol ejangara guun yo me, n’gubbuenol gújaenum bi Sesare, guĉih n’gúfaenumol mbaa Tarisis.
30 Sabendo disso, os irmãos o levaram para Cesaréia e o enviaram para Tarso.
31 Ñer jangu yay nebaj gásumay ni mof mamu ᵽe maa Yúde, maa Gálile, ni maa Samari ; nefaŋ ebaj sembe, ban neroŋ ni gákanum ró Ataw ; ni garamben gaa Biinum Banabe, mo efaŋe me néjaloe.
31 A igreja passava por um período de paz em toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Ela se edificava e, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número, vivendo no temor do Senhor.
32 Ñer Ᵽier nanamo ejow mof mamu ᵽoomo. Funah fice, najow bi ni ejangaraay gaĉin me Lida.
32 Viajando por toda parte, Pedro foi visitar os santos que viviam em Lida.
33 No naĉih me, natoh bo ace áine gajaol Eneas min afiye ni gapeh. Eneas ahumu baje símit futoh ni sífaji min ásote m’bájuut ejow.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Enéias, que estava acamado fazia oito anos.
34 Ᵽier naagol : « Eneas, Yésu Kirista naseni gahoy ! Uilo, ban nubboñ gapegi. » To baenah Eneas nailo arih.
34 Disse-lhe Pedro: "Enéias, Jesus Cristo vai curá-lo! Levante-se e arrume a sua cama". Ele se levantou imediatamente.
35 Ñer bugaa Lida ᵽe ni bugagu ᵽe gaĉin me n’eᵽarandaŋ yay yaa Saron n’gujugol min ahoe, ban n’gúinen ni Ataw.
35 Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
36 Bajene n’ésuh yay yo guvoge me Yoᵽe anaare ace ajangara gajaol Tabita ; ni gugerekay guvogol Dorukas, dóemme "jicit". Aare ahumu nakanekan waf waaro wammeŋe, ban nah’aramben galeh me.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, que em grego é Dorcas, que se dedicava a praticar boas obras e dar esmolas.
37 Ni gunah gaugu, násomut ban naĉet. No guu me efuluŋol guban, n’gújaenum yo iki gubaŋ ni futoŋ fice fatiya yaŋ yay.
37 Naqueles dias ela ficou doente e morreu, e seu corpo foi lavado e colocado num quarto do andar superior.
38 Nemme Lida éraliut ni Yoᵽe, ejangaraay bugaa Yoᵽe n’guun búoh Ᵽier umu Lida. Ñer n’guboñ wáine gúuba bi bo ni gahoŋen gauge ró : « Uboket újoul ni majase úkail urambenóli ! »
38 Lida ficava perto de Jope, e quando os discípulos ouviram falar que Pedro estava em Lida, mandaram-lhe dois homens dizer-lhe: "Não se demore em vir até nós".
39 No Ᵽier aun me gahoŋen gaugu nafaen aiyul alagenil. No naĉih bo me, n’gújaenumol bi ni futoŋ fafu faamme fatiya. Utiña-sibara bugagu ᵽe n’gúgot Ᵽier n’ukoŋ ró ; n’gugitenol újuo waw ni úbil waw wo Tabita acokoril me no naamen me m’buroŋ.
39 Pedro foi com eles e, quando chegou, foi levado para o quarto do andar superior. Todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando-lhe os vestidos e outras roupas que Dorcas tinha feito quando ainda estava com elas.
40 Ñer Ᵽier náᵽuren bugan bugagu ᵽe gaam dó me, aban naya gújul min alaw. Mbiban nábaho mbal efuluŋ yay naah : « Tabita, uilo ! » Ñer Tabita naluj, ban no najuh me Ᵽier, nailo arobo.
40 Pedro mandou que todos saíssem do quarto; depois, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para a mulher morta, disse: "Tabita, levante-se". Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ᵽier nasenol gañen min ajogol ailen. Aban návogul ejangaraay bi ni utiña-sibara bugagu ró min agitenil Tabita o min aroŋe.
41 Tomando-a pela mão, ajudou-a a pôr-se de pé. Então, chamando os santos e as viúvas, apresentou-a viva.
42 Elob yauyu neuno Yoᵽe ᵽooyo, ban bugan gammeŋe n’gúinen ni Ataw Yésu.
42 Este fato se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ᵽúrto, Ᵽier naᵽio to Yoᵽe ni yaŋ ace áine gajaol Simoŋ, o nah’arok n’ubaŋ.
43 Pedro ficou em Jope durante algum tempo, com um curtidor de couro chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.