Atos 2

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 No funah fafu faa Pantokot fiĉih me, bugo ᵽe gáinen me ni Yésu ubuguen n’guomunore tiñ talu tanur tatu.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 To baenah ni baj gael gúᵽurul n’émit, ní me ti fúrus fámah fuomen n’eteh ; gael gaugu ni gummeŋen yaŋ yay ᵽe dó bugo guomme.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Ñer n’gujuh útar úni ti waa sambun sasae úᵽullil ; n’úfaculor, mbiban n’úkail ganur-ganur unamo ni fuhow ánoan ni bugo.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Ñer Biinum Banabe m’bimmeŋenil bugo ᵽe, ban n’gunamo elob gúlobum guce, n’gulob ánoan ti Biinum Banabe bumaŋ me ulob nogor.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Ban bajen dó Yérusalem Esúif gáinene faŋ n’Aláemit gáᵽullo babu ni súsuh sasu ᵽe saa mof.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 No guun me gael gagu, n’gúkail guomunor to gukan fítiman. Bugo ᵽe gajahali gámah n’gunonil, mata ánoan ni bugo naune bugan bugaubugi gulob gúlobumol gal ésugol.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 N’guŋaben gah, ban n’guoh : « Bugan bugaubuge galobe maa, leti bugo ᵽe bugan bugaa Gálile ?
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Ñer bu jáorume min ánoan ni wolal aunil gulob gúlobumol go nabugi me ni go ?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Baje ni wolal bugan gáᵽullo Ᵽarut, Medi ni Elam, guceil Mesopotami, Yúde ni Kaᵽados, Pont, Asi,
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Firigi, Pamfili, Esíp, ni babu Libi, galam Siren ; baje ᵽoᵽ guceolal gáᵽullo Rom,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 Kiret ni Arabia ; guce Esúif gúfuh bugom, bugaguil bulago babu bal Esúif guŋare búsol. Bare hum nuunail n’gumalene me ni gúlobumolal ᵽoogo waf waw wámah waw wo Aláemit akan me ! »
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Maagen mamu, gajahali gámah ugu ni bugo ᵽe, ban ñer guffasut wa gujae elob ; ñer nihi guogoro : « Dáuru waamme úru ? »
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Ban guceil n’gunamo eber gáinen me n’guoh : « Bugaubugi gúhalihali gummeŋ tiᵽ ! »
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Ñer Ᵽier ni bugagu uᵽotora gaamme guñen ni an anur n’guilo, aban naah fítiman fafu fatiya : « Buru Esúif yay ni bugagu ñer ᵽe gaĉin me Yérusalem, juutten joon gurimom min júju jujoh wabaj me.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Bugan bugaubugi gúhallut ti jiᵽinor yo me ; maer ᵽan tinah eju étebul.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Dáru til wo aboñer ahu Soel aᵽi me nalob uom n’ekano jama :
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 Aláemit naage : “Dáure dijae ebaj ni gunah gúsola :
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Maagen mamu, urokaom wáinema ni waarema,
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Ᵽan ikan min waf wajureruti úᵽurul fatiya n’émit,
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 tinah talu ᵽan tumoĉ,
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 No ñer, ánoan ajae me evoh Ataw ᵽan ayab gaᵽah.”
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 Buru bugan bugal Israel, mbi juutten joon wo nijaeul me elob : ti buru faŋaul jiffas yo me, Aláemit nagitenul sembe sasu saa Yésu ala Nasaret, no nakan me min waf wajureruti ni bigitenum bámusut bubaj sikano bújoŋorul ni gañen gola.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Aíne ahumu aamme Yésu naloe n’guñenul, ti Aláemit aᵽi me nakiĉ yo ahato. Jisenolsen bugan gákanumut Aláemit gubbaŋ n’ekurua min aĉet.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Bare Aláemit nanemene ñatiñ ñañu ñal eĉelol n’eilen yay ni gaĉet me yo nailenol me, mata eĉet yay éjuenut ejogol éharo.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Maagen mamu, David nalobe mola aah :
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Yo eĉil me biinumom ni bimmeŋ gásumay,
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 mata aw Aláemit mat’ujundenom ni gaĉet me,
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Nugitenom ulago waw wo núh’újaenum me mbaa buroŋ bábaerit.
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 Gutiom, jáhore min ilobul ŋanno ca mala ᵽayolal afan David : naĉeĉet, nafogifoh, ban fuyagol furoŋ to ni wolal bi jama.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Bare nemme aboñer naamene, ban naffasene búoh Atúla nabbabat firim asenol gaa búoh ᵽan akan ace ni gabulakenol narobo n’efenjeŋol yal ávi,
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 nemme ᵽoᵽ nájugalie wajae me ebaj, yo eĉil me nalob mala eilo yay yaa Kirista no nalob me aah : “Ajundenuti n’ufuga, ban enilol eᵽulut ni fuyah.”
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Yésu ahumu o nilobe maa mola, maagen mamu Aláemit nailenolyilen n’eĉet yay, ban wóli ᵽe jimatyomat.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Aláemit Ᵽaaya natebenolteben ak’abaŋ ni gañenol gárib, aban nasenol Biinum Banabe bo nalobol me mala bo ; navisulobovis ni wolal, dóemme wo jujuge maa ni wo juune maa jama.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Mánoman David atebenuti bi n’émit, naage o faŋaol :
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 bi no nijae me ekan ulatori gúni fírembenum fafu faa guoli. ›”
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 Buru ésuh yay ᵽe bugal Israel jíarie jiffas maagen mamu búoh, Yésu ahu anur ahu o jibbaŋ me n’ekurua, o Aláemit akan me náni Ataw, náni ᵽoᵽ Kirista. »
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Gurim gaugu n’gugor bugan bugagu gaamen to me n’eutten faŋ, bireg n’guroren Ᵽier ni bugagu uᵽotora n’guogil : « Gutióli, wóli ñer bu jijae me ekan ? »
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Ᵽier naagil : « Jíbahen bakanerul, ban ánoan ni buru ayab gábatise ni gajow gaa Yésu Kirista min utilul uboketi ; mamu, ᵽan jiyab gáji Aláemit gaamme Biinum Banabe.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Jiffas búoh firim faufu fal Aláemit fulobilob bi ni buru ni guñolul, ni ᵽoᵽ bi ni bugagu ᵽee gaĉin me ráli, bugo ᵽe bugo Ataw Aláemilolal ajae me evoh. »
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Ᵽier natajen alobil gurim guce gammeŋe bi eĉimen gurimol ni ᵽoᵽ ekanil n’guaken, nah’aagil : « Júᵽur ni gayoŋ bugan bugagu gaarat me min mbi júju jiyab gaᵽah. »
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Gammeŋe ni bugo n’guyab gurim Ᵽier min ñer gúbatiseil. Funah faufu, maageima bugan súuli sífaji (3 000) gukelo gunaᵽ gayoŋ gagu gaa gáinen me.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Bugo ᵽe n’guaken n’eutten ni gáinen dó bavareer babu bal uᵽotoraaw, eroŋ buroŋ baa batiay, etiñor tiñ tanur, ni galaw.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Gáholi n’gunogen ánoan ni bugo mala min Aláemit asen mee uᵽotoraaw sembe min nihi gukan waf wammeŋe wajureruti ni waunderuti wagiten me bájalool.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Bugan bugagu gáinen me ᵽe gujogojogor, ban nihi gugabor waf waw ᵽe wo gubaj me.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Ᵽan nihi gunnomen sittamil ni gubajil, guban n’gugabor síralam sasu ánoan ti nusohola me.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Funah-ó-funah ubugi n’eaken : eomunor ni gávi-Aláemit, etiñor ni saŋil, ni fitiñ mitiñil n’ésumay ró ni biinum bakure.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Nihi gusal Aláemit, ban ésuh yay ᵽe n’guruhenil. Funah-ó-funah Aláemit náŋarul bugo nasen me gaᵽah anaᵽ ni gayoŋ gagu golil.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.