Atos 2
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB
1 No funah fafu faa Pantokot fiĉih me, bugo ᵽe gáinen me ni Yésu ubuguen n’guomunore tiñ talu tanur tatu.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 To baenah ni baj gael gúᵽurul n’émit, ní me ti fúrus fámah fuomen n’eteh ; gael gaugu ni gummeŋen yaŋ yay ᵽe dó bugo guomme.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Ñer n’gujuh útar úni ti waa sambun sasae úᵽullil ; n’úfaculor, mbiban n’úkail ganur-ganur unamo ni fuhow ánoan ni bugo.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Ñer Biinum Banabe m’bimmeŋenil bugo ᵽe, ban n’gunamo elob gúlobum guce, n’gulob ánoan ti Biinum Banabe bumaŋ me ulob nogor.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Ban bajen dó Yérusalem Esúif gáinene faŋ n’Aláemit gáᵽullo babu ni súsuh sasu ᵽe saa mof.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 No guun me gael gagu, n’gúkail guomunor to gukan fítiman. Bugo ᵽe gajahali gámah n’gunonil, mata ánoan ni bugo naune bugan bugaubugi gulob gúlobumol gal ésugol.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 N’guŋaben gah, ban n’guoh : « Bugan bugaubuge galobe maa, leti bugo ᵽe bugan bugaa Gálile ?
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Ñer bu jáorume min ánoan ni wolal aunil gulob gúlobumol go nabugi me ni go ?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Baje ni wolal bugan gáᵽullo Ᵽarut, Medi ni Elam, guceil Mesopotami, Yúde ni Kaᵽados, Pont, Asi,
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 Firigi, Pamfili, Esíp, ni babu Libi, galam Siren ; baje ᵽoᵽ guceolal gáᵽullo Rom,
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 Kiret ni Arabia ; guce Esúif gúfuh bugom, bugaguil bulago babu bal Esúif guŋare búsol. Bare hum nuunail n’gumalene me ni gúlobumolal ᵽoogo waf waw wámah waw wo Aláemit akan me ! »
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Maagen mamu, gajahali gámah ugu ni bugo ᵽe, ban ñer guffasut wa gujae elob ; ñer nihi guogoro : « Dáuru waamme úru ? »
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Ban guceil n’gunamo eber gáinen me n’guoh : « Bugaubugi gúhalihali gummeŋ tiᵽ ! »
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Ñer Ᵽier ni bugagu uᵽotora gaamme guñen ni an anur n’guilo, aban naah fítiman fafu fatiya : « Buru Esúif yay ni bugagu ñer ᵽe gaĉin me Yérusalem, juutten joon gurimom min júju jujoh wabaj me.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Bugan bugaubugi gúhallut ti jiᵽinor yo me ; maer ᵽan tinah eju étebul.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Dáru til wo aboñer ahu Soel aᵽi me nalob uom n’ekano jama :
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 Aláemit naage : “Dáure dijae ebaj ni gunah gúsola :
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Maagen mamu, urokaom wáinema ni waarema,
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Ᵽan ikan min waf wajureruti úᵽurul fatiya n’émit,
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 tinah talu ᵽan tumoĉ,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 No ñer, ánoan ajae me evoh Ataw ᵽan ayab gaᵽah.”
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Buru bugan bugal Israel, mbi juutten joon wo nijaeul me elob : ti buru faŋaul jiffas yo me, Aláemit nagitenul sembe sasu saa Yésu ala Nasaret, no nakan me min waf wajureruti ni bigitenum bámusut bubaj sikano bújoŋorul ni gañen gola.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Aíne ahumu aamme Yésu naloe n’guñenul, ti Aláemit aᵽi me nakiĉ yo ahato. Jisenolsen bugan gákanumut Aláemit gubbaŋ n’ekurua min aĉet.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Bare Aláemit nanemene ñatiñ ñañu ñal eĉelol n’eilen yay ni gaĉet me yo nailenol me, mata eĉet yay éjuenut ejogol éharo.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Maagen mamu, David nalobe mola aah :
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Yo eĉil me biinumom ni bimmeŋ gásumay,
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 mata aw Aláemit mat’ujundenom ni gaĉet me,
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Nugitenom ulago waw wo núh’újaenum me mbaa buroŋ bábaerit.
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 Gutiom, jáhore min ilobul ŋanno ca mala ᵽayolal afan David : naĉeĉet, nafogifoh, ban fuyagol furoŋ to ni wolal bi jama.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Bare nemme aboñer naamene, ban naffasene búoh Atúla nabbabat firim asenol gaa búoh ᵽan akan ace ni gabulakenol narobo n’efenjeŋol yal ávi,
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 nemme ᵽoᵽ nájugalie wajae me ebaj, yo eĉil me nalob mala eilo yay yaa Kirista no nalob me aah : “Ajundenuti n’ufuga, ban enilol eᵽulut ni fuyah.”
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Yésu ahumu o nilobe maa mola, maagen mamu Aláemit nailenolyilen n’eĉet yay, ban wóli ᵽe jimatyomat.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Aláemit Ᵽaaya natebenolteben ak’abaŋ ni gañenol gárib, aban nasenol Biinum Banabe bo nalobol me mala bo ; navisulobovis ni wolal, dóemme wo jujuge maa ni wo juune maa jama.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Mánoman David atebenuti bi n’émit, naage o faŋaol :
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 bi no nijae me ekan ulatori gúni fírembenum fafu faa guoli. ›”
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 Buru ésuh yay ᵽe bugal Israel jíarie jiffas maagen mamu búoh, Yésu ahu anur ahu o jibbaŋ me n’ekurua, o Aláemit akan me náni Ataw, náni ᵽoᵽ Kirista. »
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Gurim gaugu n’gugor bugan bugagu gaamen to me n’eutten faŋ, bireg n’guroren Ᵽier ni bugagu uᵽotora n’guogil : « Gutióli, wóli ñer bu jijae me ekan ? »
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Ᵽier naagil : « Jíbahen bakanerul, ban ánoan ni buru ayab gábatise ni gajow gaa Yésu Kirista min utilul uboketi ; mamu, ᵽan jiyab gáji Aláemit gaamme Biinum Banabe.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Jiffas búoh firim faufu fal Aláemit fulobilob bi ni buru ni guñolul, ni ᵽoᵽ bi ni bugagu ᵽee gaĉin me ráli, bugo ᵽe bugo Ataw Aláemilolal ajae me evoh. »
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Ᵽier natajen alobil gurim guce gammeŋe bi eĉimen gurimol ni ᵽoᵽ ekanil n’guaken, nah’aagil : « Júᵽur ni gayoŋ bugan bugagu gaarat me min mbi júju jiyab gaᵽah. »
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Gammeŋe ni bugo n’guyab gurim Ᵽier min ñer gúbatiseil. Funah faufu, maageima bugan súuli sífaji (3 000) gukelo gunaᵽ gayoŋ gagu gaa gáinen me.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Bugo ᵽe n’guaken n’eutten ni gáinen dó bavareer babu bal uᵽotoraaw, eroŋ buroŋ baa batiay, etiñor tiñ tanur, ni galaw.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Gáholi n’gunogen ánoan ni bugo mala min Aláemit asen mee uᵽotoraaw sembe min nihi gukan waf wammeŋe wajureruti ni waunderuti wagiten me bájalool.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Bugan bugagu gáinen me ᵽe gujogojogor, ban nihi gugabor waf waw ᵽe wo gubaj me.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Ᵽan nihi gunnomen sittamil ni gubajil, guban n’gugabor síralam sasu ánoan ti nusohola me.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Funah-ó-funah ubugi n’eaken : eomunor ni gávi-Aláemit, etiñor ni saŋil, ni fitiñ mitiñil n’ésumay ró ni biinum bakure.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Nihi gusal Aláemit, ban ésuh yay ᵽe n’guruhenil. Funah-ó-funah Aláemit náŋarul bugo nasen me gaᵽah anaᵽ ni gayoŋ gagu golil.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.