Atos 2

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 No funah fafu faa Pantokot fiĉih me, bugo ᵽe gáinen me ni Yésu ubuguen n’guomunore tiñ talu tanur tatu.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 To baenah ni baj gael gúᵽurul n’émit, ní me ti fúrus fámah fuomen n’eteh ; gael gaugu ni gummeŋen yaŋ yay ᵽe dó bugo guomme.
2 De repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Ñer n’gujuh útar úni ti waa sambun sasae úᵽullil ; n’úfaculor, mbiban n’úkail ganur-ganur unamo ni fuhow ánoan ni bugo.
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Ñer Biinum Banabe m’bimmeŋenil bugo ᵽe, ban n’gunamo elob gúlobum guce, n’gulob ánoan ti Biinum Banabe bumaŋ me ulob nogor.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Ban bajen dó Yérusalem Esúif gáinene faŋ n’Aláemit gáᵽullo babu ni súsuh sasu ᵽe saa mof.
5 Estavam morando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 No guun me gael gagu, n’gúkail guomunor to gukan fítiman. Bugo ᵽe gajahali gámah n’gunonil, mata ánoan ni bugo naune bugan bugaubugi gulob gúlobumol gal ésugol.
6 Assim, quando se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que foi tomada de perplexidade, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 N’guŋaben gah, ban n’guoh : « Bugan bugaubuge galobe maa, leti bugo ᵽe bugan bugaa Gálile ?
7 Estavam atônitos e se admiravam, dizendo: — Vejam! Não são galileus todos esses que aí estão falando?
8 Ñer bu jáorume min ánoan ni wolal aunil gulob gúlobumol go nabugi me ni go ?
8 Então como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Baje ni wolal bugan gáᵽullo Ᵽarut, Medi ni Elam, guceil Mesopotami, Yúde ni Kaᵽados, Pont, Asi,
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 Firigi, Pamfili, Esíp, ni babu Libi, galam Siren ; baje ᵽoᵽ guceolal gáᵽullo Rom,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 Kiret ni Arabia ; guce Esúif gúfuh bugom, bugaguil bulago babu bal Esúif guŋare búsol. Bare hum nuunail n’gumalene me ni gúlobumolal ᵽoogo waf waw wámah waw wo Aláemit akan me ! »
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e árabes. Como os ouvimos falar sobre as grandezas de Deus em nossas próprias línguas?
12 Maagen mamu, gajahali gámah ugu ni bugo ᵽe, ban ñer guffasut wa gujae elob ; ñer nihi guogoro : « Dáuru waamme úru ? »
12 Todos, atônitos e perplexos, perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Ban guceil n’gunamo eber gáinen me n’guoh : « Bugaubugi gúhalihali gummeŋ tiᵽ ! »
13 Outros, porém, zombando, diziam: — Estão bêbados!
14 Ñer Ᵽier ni bugagu uᵽotora gaamme guñen ni an anur n’guilo, aban naah fítiman fafu fatiya : « Buru Esúif yay ni bugagu ñer ᵽe gaĉin me Yérusalem, juutten joon gurimom min júju jujoh wabaj me.
14 Então Pedro se levantou, junto com os onze, e, erguendo a voz, dirigiu-se à multidão nestes termos: — Homens da Judeia e todos vocês que moram em Jerusalém, tomem conhecimento disto e prestem atenção no que vou dizer.
15 Bugan bugaubugi gúhallut ti jiᵽinor yo me ; maer ᵽan tinah eju étebul.
15 Estes homens não estão bêbados, como vocês estão pensando, porque são apenas nove horas da manhã.
16 Dáru til wo aboñer ahu Soel aᵽi me nalob uom n’ekano jama :
16 Mas o que está acontecendo é o que foi dito por meio do profeta Joel:
17 Aláemit naage : “Dáure dijae ebaj ni gunah gúsola :
17 “E acontecerá nos últimos dias, diz Deus, que derramarei o meu Espírito sobre toda a humanidade. Os filhos e as filhas de vocês profetizarão, os seus jovens terão visões, e os seus velhos sonharão.
18 Maagen mamu, urokaom wáinema ni waarema,
18 Até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei o meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 Ᵽan ikan min waf wajureruti úᵽurul fatiya n’émit,
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e nuvens de fumaça.
20 tinah talu ᵽan tumoĉ,
20 O sol se transformará em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 No ñer, ánoan ajae me evoh Ataw ᵽan ayab gaᵽah.”
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.”
22 Buru bugan bugal Israel, mbi juutten joon wo nijaeul me elob : ti buru faŋaul jiffas yo me, Aláemit nagitenul sembe sasu saa Yésu ala Nasaret, no nakan me min waf wajureruti ni bigitenum bámusut bubaj sikano bújoŋorul ni gañen gola.
22 — Israelitas, escutem o que vou dizer: Jesus, o Nazareno, homem aprovado por Deus diante de vocês com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou entre vocês por meio dele, como vocês mesmos sabem,
23 Aíne ahumu aamme Yésu naloe n’guñenul, ti Aláemit aᵽi me nakiĉ yo ahato. Jisenolsen bugan gákanumut Aláemit gubbaŋ n’ekurua min aĉet.
23 a este, conforme o plano determinado e a presciência de Deus, vocês mataram, crucificando-o por meio de homens maus.
24 Bare Aláemit nanemene ñatiñ ñañu ñal eĉelol n’eilen yay ni gaĉet me yo nailenol me, mata eĉet yay éjuenut ejogol éharo.
24 Porém Deus o ressuscitou, livrando-o da agonia da morte, porque não era possível que fosse retido por ela.
25 Maagen mamu, David nalobe mola aah :
25 Porque Davi fala a respeito dele, dizendo: “Eu sempre via o Senhor diante de mim, porque ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Yo eĉil me biinumom ni bimmeŋ gásumay,
26 Por isso, o meu coração se alegra e a minha língua exulta; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 mata aw Aláemit mat’ujundenom ni gaĉet me,
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 Nugitenom ulago waw wo núh’újaenum me mbaa buroŋ bábaerit.
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria na tua presença.”
29 Gutiom, jáhore min ilobul ŋanno ca mala ᵽayolal afan David : naĉeĉet, nafogifoh, ban fuyagol furoŋ to ni wolal bi jama.
29 — Irmãos, permitam-me falar-lhes claramente a respeito do patriarca Davi: ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 Bare nemme aboñer naamene, ban naffasene búoh Atúla nabbabat firim asenol gaa búoh ᵽan akan ace ni gabulakenol narobo n’efenjeŋol yal ávi,
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 nemme ᵽoᵽ nájugalie wajae me ebaj, yo eĉil me nalob mala eilo yay yaa Kirista no nalob me aah : “Ajundenuti n’ufuga, ban enilol eᵽulut ni fuyah.”
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 Yésu ahumu o nilobe maa mola, maagen mamu Aláemit nailenolyilen n’eĉet yay, ban wóli ᵽe jimatyomat.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e disto todos nós somos testemunhas.
33 Aláemit Ᵽaaya natebenolteben ak’abaŋ ni gañenol gárib, aban nasenol Biinum Banabe bo nalobol me mala bo ; navisulobovis ni wolal, dóemme wo jujuge maa ni wo juune maa jama.
33 Exaltado, pois, à direita de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vocês estão vendo e ouvindo.
34 Mánoman David atebenuti bi n’émit, naage o faŋaol :
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo afirma: “Disse o Senhor ao meu Senhor: ‘Sente-se à minha direita,
35 bi no nijae me ekan ulatori gúni fírembenum fafu faa guoli. ›”
35 até que eu ponha os seus inimigos por estrado dos seus pés.’”
36 Buru ésuh yay ᵽe bugal Israel jíarie jiffas maagen mamu búoh, Yésu ahu anur ahu o jibbaŋ me n’ekurua, o Aláemit akan me náni Ataw, náni ᵽoᵽ Kirista. »
36 — Portanto, toda a casa de Israel esteja absolutamente certa de que a este Jesus, que vocês crucificaram, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Gurim gaugu n’gugor bugan bugagu gaamen to me n’eutten faŋ, bireg n’guroren Ᵽier ni bugagu uᵽotora n’guogil : « Gutióli, wóli ñer bu jijae me ekan ? »
37 Quando ouviram isso, ficaram muito comovidos e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: — Que faremos, irmãos?
38 Ᵽier naagil : « Jíbahen bakanerul, ban ánoan ni buru ayab gábatise ni gajow gaa Yésu Kirista min utilul uboketi ; mamu, ᵽan jiyab gáji Aláemit gaamme Biinum Banabe.
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos seus pecados, e vocês receberão o dom do Espírito Santo.
39 Jiffas búoh firim faufu fal Aláemit fulobilob bi ni buru ni guñolul, ni ᵽoᵽ bi ni bugagu ᵽee gaĉin me ráli, bugo ᵽe bugo Ataw Aláemilolal ajae me evoh. »
39 Porque a promessa é para vocês e para os seus filhos, e para todos os que ainda estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Ᵽier natajen alobil gurim guce gammeŋe bi eĉimen gurimol ni ᵽoᵽ ekanil n’guaken, nah’aagil : « Júᵽur ni gayoŋ bugan bugagu gaarat me min mbi júju jiyab gaᵽah. »
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: — Salvem-se desta geração perversa.
41 Gammeŋe ni bugo n’guyab gurim Ᵽier min ñer gúbatiseil. Funah faufu, maageima bugan súuli sífaji (3 000) gukelo gunaᵽ gayoŋ gagu gaa gáinen me.
41 Então os que aceitaram a palavra de Pedro foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Bugo ᵽe n’guaken n’eutten ni gáinen dó bavareer babu bal uᵽotoraaw, eroŋ buroŋ baa batiay, etiñor tiñ tanur, ni galaw.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Gáholi n’gunogen ánoan ni bugo mala min Aláemit asen mee uᵽotoraaw sembe min nihi gukan waf wammeŋe wajureruti ni waunderuti wagiten me bájalool.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por meio dos apóstolos.
44 Bugan bugagu gáinen me ᵽe gujogojogor, ban nihi gugabor waf waw ᵽe wo gubaj me.
44 Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Ᵽan nihi gunnomen sittamil ni gubajil, guban n’gugabor síralam sasu ánoan ti nusohola me.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Funah-ó-funah ubugi n’eaken : eomunor ni gávi-Aláemit, etiñor ni saŋil, ni fitiñ mitiñil n’ésumay ró ni biinum bakure.
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 Nihi gusal Aláemit, ban ésuh yay ᵽe n’guruhenil. Funah-ó-funah Aláemit náŋarul bugo nasen me gaᵽah anaᵽ ni gayoŋ gagu golil.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, o Senhor lhes acrescentava, dia a dia, os que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.