Atos 27
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVI
1 No jogi me gaa búoh wóli ᵽan jújuᵽo ni baraca mbaa mof mamu maa Itali, n’gúbahen Pool ni umigel guce gusen afan ekosombil ace gajaol Yulius. Yulius ahumu ace om ni gaamen me ni fuhow fuyoŋ ekosombil yay bugaa Rom fo guvoge me "fuyoŋ Sesar".
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Ni baj baraca báᵽullo n’ésuh yay yo guvoge me Aduramit bajae égat n’úsih waw waa mof mamu maa Asi ; no jújuᵽoro me jiban, n’jifar. Ni baj ni wóli ace áine ala Tesalonik yaamme ni mof mamu maa Masedonia gajaol Arisutaruk.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Tihalen fo, n’jiĉih n’ésuh yay yo guvoge me Sidoŋ ; ñer Yulius, nemme najojoh Pool guñen gaaro, nahalol najow ak’aŋalo gubugeol, mamu aĉila Pool náju abaj wo nasohola me.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 No júᵽur to me, n’jilalenor galam mof mamu mo guvoge me Ĉipur, mata jillajelaj érus yay.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 No jisat me fal fafu galam mof mamu maa Silisi ni maa Pamfili, n’jiĉih n’ésuh yay yo guvoge me Mira, ni mof mamu maa Lisi.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 No jiya to me, afan ekosombil yay Yulius najuh baraca bal ésuh yay yo guvoge me Alekusandiri baam n’ejow mbal Itali, min ájuᵽoli ró.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Gunah gammemmeŋ wóli n’etey jatiito-jatiito. Jugumjugum min jiki julof ésuh yay yo guvoge me Kinid, ban nemme érus yay éjiutoli min júju jiya, n’jilalenor éloŋ yay yaa Kiret, galam ésuh yay yo guvoge me Salumone.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 N’jilalenor mof maumu ni buyoh ró jugumjugum min jiĉih tiñ tice nihi guvoh to "Usíh waw wáari me" lof ésuh yay yo guvoge me Lasaya.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Bújaoroli m’biᵽio faŋ, ban ejow yay nébbañul éholeni, mata funah fafu faa baor babu baa bítiŋa fúgale. Yo eĉil me Pool nátallenil
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 aagil : « Nijuge búoh bújaorolal ᵽan búholeni : baraca babu ᵽan buhajen ni bíteb bo ró, ban ᵽoᵽ wolal faŋaolal, ujogut jon, ᵽan uhalal dó súñunduolal. »
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Bare afan ekosombil yay Yulius nafium afan baraca babu ni ateene bo me faŋ Pool.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Nemme gásih gagu gújahorut bi eya to ni fujam, gammeŋe n’gumaŋ júᵽur tiñ tautu : gumaŋene, íni me júe kano, n’júffus Fenis, gásih gace gabbañe bo tinah talu tiave me n’éloŋ yay yaa Kiret, bi ekan to fujam fafu.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Ni baj júrus jatiito jiiyul ni gañen gamay aw báᵽimborer Fenis, ñer n’guᵽinor búoh wo gumaŋ me ekan újue ukano, min gufar ban n’gulalenor galam Kiret.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Bare ᵽiout fúrus fámah fo guvoge me Eurakulon ni fiiyul.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Ni fíjaenum baraca babu an m’bájuut to ekan wáfowaf, ñer n’jihat min fíjaenumoli ró me.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 N’jilalenor júloŋ jice gajow jo Kauda ; jo jikan me júurenoli jatiito. No ñer jitaj me jitaj n’jújuror busana babu bal eᵽagen bugan.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 No bijingeni me buban, n’guŋar unew n’guhoh baraca babu gubosen, mbiban ni gáholi gagu gaa jambi jiki jittaj ni sipaf sasu saamme ni fal fafu galam mof mamu maa Libi, n’gualen yáka yay min jihat érus yay néjaenumoli.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Fúrus fafu ni furoŋ bae n’élamenoli nár bireg tihalen fo, n’gúkasul bíteb baraca babu gural ni fal.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Funah fúfatten, bugo faŋail n’gújogul ni guñenil wañ waw waa baraca babu gural ni fal.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Gunah gammemmeŋ, hani bunaa babu, hani suut sasu, wánowan úᵽullat, ban fúrus fafu ni furoŋ bae n’eteh ni sembe iki jibbañut ñer jíinen eᵽah.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Ᵽioe no jitiñut. Ñer Pool nailo n’etut wáineaw naagil : « Ᵽan júttunen firimom min jambi júᵽurul n’éloŋ yay yaa Kiret ; mo buyoh baube ni gábbur gauge mati sibajen.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Maer ñer ínje umu n’eogul jifilen uinumul ; ánoan ni buru mát’ábbur buroŋol, baraca babu bare bujae me ébburi.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Amalaka ala Aláemit ahu aĉilom me, Aláemit ahu o nih’ikan me bíteŋen, najoulojow atogom n’efuga yauye
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 ban naagom : “Pool, jamb’úholi ! Ᵽan uk’utaliŋi bújoŋor ávi ahu ámah ahu Sesar, ban Aláemit ni músumol mo násum me n’aw, ᵽan akani nuĉil min bugan bugagu ᵽe bugo jijaore mee guᵽah.”
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Yo eĉil me, jifilen uinumul ! Nifiufium Aláemit : wo nalobom me, ᵽan ukano.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Bare ᵽan ukaal uttajal n’epaf éloŋ ece. »
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Efuga yauyu ekan me sufuga guñen ni sibbagir fúrus fafu n’éjaenumoli ni fal fafu fo guvoge me Aduria. Nan mbal etut fuh, wáineaw garoke ró me ni baraca babu ni nogoril ti nihi julof me ettam.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Ñer n’guhalen galigum másikie mamu, ni baj simetar ávi ni gaat ni súuba (37) ; n’jutos maa, n’gubbañ guhalen go, ni baj simetar ávi ni futoh ni sífaji (28) saa másikie.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Ni gáholi jambi jiki jílaŋulor guval gagu gatieul me ni fal, n’gubelen sílakin sibbagir ni fúrum baraca babu, min gúni n’enah ni sommen dó tinah min tihalen.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Bare garoke me dó ni baraca babu n’guliᵽ etey gukay guhamen bo ; n’gúannul busana babu bal eᵽagen bugan ni fal fafu min guoh ban gújaenum sílakin sasu iki gubet ni gafus baraca babu.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Pool naah ekosombil yay ni afanil : « Iní me wáineaw ubugi gunavut dáre ni baraca babu, mati jiᵽah. »
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Ñer ekosombil yay n’gusaren gulaor gagu gahoh me busana babu min guhalen bo m’bukay.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Bugo n’enah yay tinah min tihalen, Pool natañil sembe ni gurim bugo ᵽe tima n’gutiñ naagil : « Jama ñer baje gunah guñen ni gubbagir buru n’enah ni gáholi ró, ban ᵽoᵽ m’batiñut wáfowaf.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Nilaul ñer juboket jitiñ : dó jáhore bi gásumayul. Ban ánoan ni buru añumut ébbur hani gal ganur gaa fuhool. »
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 No Pool alob me gurim gaugu aban, naŋar ganaĉ nasalen Aláemit bújoŋoril ᵽooil, namusul go aban nanamo fitiñ.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Ñer bugan bugagu ᵽe n’gunamo fitiñ n’ésumay ró.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Wóli ᵽe juomene bugan sikeme súuba n’úvi gúfaji ni bugan gaat ni an anur (276).
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 No gutiñ me iki guᵽilo, n’guteb mitiñay mamu maŋaño me gural ni fal min baraca babu bivili.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 No tinah titebulo me, garoke ró me ni baraca babu n’gujuh ettam, bare guffasut yo. N’guŋanden bo gapaf, ñer n’gujoh yaa bi éjaenum baraca babu mbaa bo, íni me júe kano.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Ñer n’gujal sílakin sasu guhalen min sikay, n’gujal ᵽoᵽ gulaor gagu gaa siven sasu so nihi sítigul me baraca babu. Mbiban, n’guhoh yáka gayoŋ baraca babu tima érus yay néjaenumil bi ni gapas gaugu.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Bare n’guke gulo ni epaf ece yaam n’etut uel úuba, min baraca babu buttaj ró. Gafus bo nemme gubolobolo nár n’epaf yay, gújuut egoror ; bare fúrum fafu fala bo, fo, sembe gulongos gagu nihi sufum fo.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Ñer ekosombil yay n’gujamor bi emuh umigel waw, mamu jambi ace ni bugo aloy akay.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Bare nemme afan fuyoŋ ekosombil yay Pool namaŋe eᵽagen, náfirenil ekan burok ti baubu. Aban naboñ bugagu gáju me galoy gumundum gúñag guya ni mal mamu min guloy gúᵽur ni mahae ;
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 bugaguil mbi guhoten n’ubabar ter ni waf uce wárende waa baraca babu bafumoe mee. Mamu bugo ᵽooil guloy me gusat bi ni mahae waf m’babajutil, apuñil jas.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.