Atos 27
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB
1 No jogi me gaa búoh wóli ᵽan jújuᵽo ni baraca mbaa mof mamu maa Itali, n’gúbahen Pool ni umigel guce gusen afan ekosombil ace gajaol Yulius. Yulius ahumu ace om ni gaamen me ni fuhow fuyoŋ ekosombil yay bugaa Rom fo guvoge me "fuyoŋ Sesar".
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Ni baj baraca báᵽullo n’ésuh yay yo guvoge me Aduramit bajae égat n’úsih waw waa mof mamu maa Asi ; no jújuᵽoro me jiban, n’jifar. Ni baj ni wóli ace áine ala Tesalonik yaamme ni mof mamu maa Masedonia gajaol Arisutaruk.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Tihalen fo, n’jiĉih n’ésuh yay yo guvoge me Sidoŋ ; ñer Yulius, nemme najojoh Pool guñen gaaro, nahalol najow ak’aŋalo gubugeol, mamu aĉila Pool náju abaj wo nasohola me.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 No júᵽur to me, n’jilalenor galam mof mamu mo guvoge me Ĉipur, mata jillajelaj érus yay.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 No jisat me fal fafu galam mof mamu maa Silisi ni maa Pamfili, n’jiĉih n’ésuh yay yo guvoge me Mira, ni mof mamu maa Lisi.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 No jiya to me, afan ekosombil yay Yulius najuh baraca bal ésuh yay yo guvoge me Alekusandiri baam n’ejow mbal Itali, min ájuᵽoli ró.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Gunah gammemmeŋ wóli n’etey jatiito-jatiito. Jugumjugum min jiki julof ésuh yay yo guvoge me Kinid, ban nemme érus yay éjiutoli min júju jiya, n’jilalenor éloŋ yay yaa Kiret, galam ésuh yay yo guvoge me Salumone.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 N’jilalenor mof maumu ni buyoh ró jugumjugum min jiĉih tiñ tice nihi guvoh to "Usíh waw wáari me" lof ésuh yay yo guvoge me Lasaya.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Bújaoroli m’biᵽio faŋ, ban ejow yay nébbañul éholeni, mata funah fafu faa baor babu baa bítiŋa fúgale. Yo eĉil me Pool nátallenil
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 aagil : « Nijuge búoh bújaorolal ᵽan búholeni : baraca babu ᵽan buhajen ni bíteb bo ró, ban ᵽoᵽ wolal faŋaolal, ujogut jon, ᵽan uhalal dó súñunduolal. »
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Bare afan ekosombil yay Yulius nafium afan baraca babu ni ateene bo me faŋ Pool.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Nemme gásih gagu gújahorut bi eya to ni fujam, gammeŋe n’gumaŋ júᵽur tiñ tautu : gumaŋene, íni me júe kano, n’júffus Fenis, gásih gace gabbañe bo tinah talu tiave me n’éloŋ yay yaa Kiret, bi ekan to fujam fafu.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Ni baj júrus jatiito jiiyul ni gañen gamay aw báᵽimborer Fenis, ñer n’guᵽinor búoh wo gumaŋ me ekan újue ukano, min gufar ban n’gulalenor galam Kiret.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Bare ᵽiout fúrus fámah fo guvoge me Eurakulon ni fiiyul.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Ni fíjaenum baraca babu an m’bájuut to ekan wáfowaf, ñer n’jihat min fíjaenumoli ró me.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 N’jilalenor júloŋ jice gajow jo Kauda ; jo jikan me júurenoli jatiito. No ñer jitaj me jitaj n’jújuror busana babu bal eᵽagen bugan.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 No bijingeni me buban, n’guŋar unew n’guhoh baraca babu gubosen, mbiban ni gáholi gagu gaa jambi jiki jittaj ni sipaf sasu saamme ni fal fafu galam mof mamu maa Libi, n’gualen yáka yay min jihat érus yay néjaenumoli.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Fúrus fafu ni furoŋ bae n’élamenoli nár bireg tihalen fo, n’gúkasul bíteb baraca babu gural ni fal.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Funah fúfatten, bugo faŋail n’gújogul ni guñenil wañ waw waa baraca babu gural ni fal.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Gunah gammemmeŋ, hani bunaa babu, hani suut sasu, wánowan úᵽullat, ban fúrus fafu ni furoŋ bae n’eteh ni sembe iki jibbañut ñer jíinen eᵽah.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Ᵽioe no jitiñut. Ñer Pool nailo n’etut wáineaw naagil : « Ᵽan júttunen firimom min jambi júᵽurul n’éloŋ yay yaa Kiret ; mo buyoh baube ni gábbur gauge mati sibajen.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Maer ñer ínje umu n’eogul jifilen uinumul ; ánoan ni buru mát’ábbur buroŋol, baraca babu bare bujae me ébburi.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Amalaka ala Aláemit ahu aĉilom me, Aláemit ahu o nih’ikan me bíteŋen, najoulojow atogom n’efuga yauye
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 ban naagom : “Pool, jamb’úholi ! Ᵽan uk’utaliŋi bújoŋor ávi ahu ámah ahu Sesar, ban Aláemit ni músumol mo násum me n’aw, ᵽan akani nuĉil min bugan bugagu ᵽe bugo jijaore mee guᵽah.”
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Yo eĉil me, jifilen uinumul ! Nifiufium Aláemit : wo nalobom me, ᵽan ukano.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Bare ᵽan ukaal uttajal n’epaf éloŋ ece. »
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Efuga yauyu ekan me sufuga guñen ni sibbagir fúrus fafu n’éjaenumoli ni fal fafu fo guvoge me Aduria. Nan mbal etut fuh, wáineaw garoke ró me ni baraca babu ni nogoril ti nihi julof me ettam.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Ñer n’guhalen galigum másikie mamu, ni baj simetar ávi ni gaat ni súuba (37) ; n’jutos maa, n’gubbañ guhalen go, ni baj simetar ávi ni futoh ni sífaji (28) saa másikie.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Ni gáholi jambi jiki jílaŋulor guval gagu gatieul me ni fal, n’gubelen sílakin sibbagir ni fúrum baraca babu, min gúni n’enah ni sommen dó tinah min tihalen.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Bare garoke me dó ni baraca babu n’guliᵽ etey gukay guhamen bo ; n’gúannul busana babu bal eᵽagen bugan ni fal fafu min guoh ban gújaenum sílakin sasu iki gubet ni gafus baraca babu.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Pool naah ekosombil yay ni afanil : « Iní me wáineaw ubugi gunavut dáre ni baraca babu, mati jiᵽah. »
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ñer ekosombil yay n’gusaren gulaor gagu gahoh me busana babu min guhalen bo m’bukay.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Bugo n’enah yay tinah min tihalen, Pool natañil sembe ni gurim bugo ᵽe tima n’gutiñ naagil : « Jama ñer baje gunah guñen ni gubbagir buru n’enah ni gáholi ró, ban ᵽoᵽ m’batiñut wáfowaf.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Nilaul ñer juboket jitiñ : dó jáhore bi gásumayul. Ban ánoan ni buru añumut ébbur hani gal ganur gaa fuhool. »
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 No Pool alob me gurim gaugu aban, naŋar ganaĉ nasalen Aláemit bújoŋoril ᵽooil, namusul go aban nanamo fitiñ.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Ñer bugan bugagu ᵽe n’gunamo fitiñ n’ésumay ró.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Wóli ᵽe juomene bugan sikeme súuba n’úvi gúfaji ni bugan gaat ni an anur (276).
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 No gutiñ me iki guᵽilo, n’guteb mitiñay mamu maŋaño me gural ni fal min baraca babu bivili.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 No tinah titebulo me, garoke ró me ni baraca babu n’gujuh ettam, bare guffasut yo. N’guŋanden bo gapaf, ñer n’gujoh yaa bi éjaenum baraca babu mbaa bo, íni me júe kano.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Ñer n’gujal sílakin sasu guhalen min sikay, n’gujal ᵽoᵽ gulaor gagu gaa siven sasu so nihi sítigul me baraca babu. Mbiban, n’guhoh yáka gayoŋ baraca babu tima érus yay néjaenumil bi ni gapas gaugu.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Bare n’guke gulo ni epaf ece yaam n’etut uel úuba, min baraca babu buttaj ró. Gafus bo nemme gubolobolo nár n’epaf yay, gújuut egoror ; bare fúrum fafu fala bo, fo, sembe gulongos gagu nihi sufum fo.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Ñer ekosombil yay n’gujamor bi emuh umigel waw, mamu jambi ace ni bugo aloy akay.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Bare nemme afan fuyoŋ ekosombil yay Pool namaŋe eᵽagen, náfirenil ekan burok ti baubu. Aban naboñ bugagu gáju me galoy gumundum gúñag guya ni mal mamu min guloy gúᵽur ni mahae ;
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 bugaguil mbi guhoten n’ubabar ter ni waf uce wárende waa baraca babu bafumoe mee. Mamu bugo ᵽooil guloy me gusat bi ni mahae waf m’babajutil, apuñil jas.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.