Atos 22
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC
1 « Gutiom ni sipayom, juutten ᵽaa wo nibaj me bi elobul maer bi éholoro. »
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 No guunol me alob ni bugo gúhiboriay, n’gufaŋ n’gubebene. Ñer Pool naagil :
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 « Injé Asúif nem, Tarisis nibuge yaamme ni mof mamu maa Silisi ; bare dáre Yérusalem nihuri, ban aligenaom o aamme Gamaliel, aligenom me effas joon gúboñ gagu go sipayolal gufan guᵽi me n’gulagen. Niiloene faŋ mala Aláemit, ti buru ᵽe jiilo maa jama mola.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Nílatiene bugan bugagu gaŋar me bulago babu bal Afan ahu Yésu iki guĉet. Nikane n’gujoh wáine ni waare gúrur ni fipeh.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Afan uteŋenaaw ni fujoj fafu ᵽe fal ufan waw gújue guĉimen gurimom. Niyabe ni guñenil siletar so guhiĉe bi ni gutiolal Esúif bugal ésuh yay yaa Damas, ban nijojow bi bo bi éjogul ejangaraay gaamen bo me íŋarul bi babe Yérusalem, mamu n’gúju guyab gúteh. »
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 « No nijow me iki ilof Damas, maageima tufunah cay, gajaŋa gámah n’gúavul to baenah n’émit gujaŋen to ínje iomme gúgolom gúharo.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Nilo n’ettam ban niun firim fuogom : “Sóol, Sóol, wa uĉile núniom n’élatien ?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Niroren fo : “Ataw, aw uomme ay ?” Firim fafu n’fuogom : “Injé iomme Yésu ala Nasaret o núlatiene me.”
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Bugan bugagu gaamen to me n’ínje gujuge gajaŋa gagu bare guunut firim fafu fal an ahu alobe me n’ínje.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Ñer ínje nieh : “Ataw, wa niete ikan ?” Ataw naagom : “Uilo nujow bi Damas ; bo ᵽan gulobi me ᵽee wo Aláemit aboñi me bi ekan.”
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Nemme baijer gajaŋa gagu bukanomkan min ípim, bugan bugagu gajaore me n’ínje n’gujogom n’gañen gújaenum bi Damas.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Ni baj bo Damas ace áine gajaol Ananias, an ala gáinen o nah’akan wo gúboñ gagu gololal guroren me ; Esúif yay ᵽe bugaa Damas gulolob maaro guya ni o.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ananias ahumu nájoul ákail atogom naagom : “Atiom Sóol, ubbañ ujuh !” To baenah, bujugom m’búbbañul, ban nijugol.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Ñer naagom : “Aláemit ahu ala sipayolal gufan naĉobiĉob ᵽio bo bi effas wo namaŋ me min ukano, bi ejuh Yésu aĉol me, ban ᵽoᵽ bi eun firim fafu fola ;
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 mata aw ujae me éni agitena ahu ola ala wo nujuh me ni ᵽoᵽ wo nuun me, bújoŋor bugan bugagu ᵽe.”
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Mbiban naagom : “Maer mul wa nunage ? Uilo, uyab gábatise min Aláemit aboketi utili, dó ᵽe n’evoh gajow gagu gola.”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Ñer níbbañul bi Yérusalem. No niĉilo me ik’inogen ni gávi-Aláemit gagu ike ró galaw, ni baj bujugum bo nijuge ;
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 ni bujugum baubu, nijuh Ataw nah’aagom : “Usommen, úᵽur ni majase Yérusalem, mata bugaa ró mati guruhen bagitener babu bo nujae me egiten múmbam.”
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Niegol : “Ataw, bugo faŋail guffase búoh nih’ijojow ni saŋ sasu saa galaw bi ejoh bugan bugagu gáinen me n’aw írur ni fipeh n’etegil nímoro.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Ban no gumuge me Ecen, o nah’alob me míya, ínje faŋaom nimate, niruhenduhen bakaneril, ban ínje ipoye bisimo bugan bugagu gaamenol me n’emuh yay.”
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Ñer Ataw naagom : “Ujow, ban iboñi ráli, mbaa galet me Esúif.” »
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Fítiman fafu ni fuutten Pool bi ni gurimol uge gúsola gagu ; no ñer gunamo me éᵽib fatiya bugo ᵽooil n’guoh : « An ti ahumu aĉet ! Warat ehalol naroŋ ! »
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 N’gunamo eya úᵽib, eĉaĉ usimoil ni ᵽoᵽ efotten.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Ñer afan fuyoŋ ekosombil yay naboñ gúrur Pool ñáraru yaŋ yay dó guĉin me min mbi gutegol gusoh gal ubaŋ bi ekanol nalob, mamu náju affas waĉil me n’gúᵽib báᵽiber baubu bare mee mola.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Bare no guhogol me bi gúteh gagu, Pool naah ávula ace ala afan fuyoŋ ekosombil yay aamen to me : « Jiyayab sembe sasu saa gúteh an ala Rom alout ni bataliŋ ? »
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 No ávula ahu aun me gurim gaugu, najow ak’alob yo afanol aban naagol : « Wa numaŋene ekan ? Aíne ahumu an om ala Rom. »
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Ñer afan fuyoŋ ekosombil yay nájoul aĉigul naah Pool : « Ulobom ᵽaa, aw an ala Rom ? » Naagol : « Ehum ! »
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Afan ahu natajen aagol : « Injé síralam sammeŋe nicame min íju íni an ala Rom. » Pool naagol : « Injé til ni yo ró nibugi. »
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 To baenah bugan bugagu gaaten me gutegol bi ekanol nalob n’guñago guhalol to. Ban afan fuyoŋ ekosombil yay faŋaol náholi no naffas me búoh Pool an om ala Rom ban nakane n’guhogol.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Tihalen fo, nemme afan ekosombil yay namaŋe affas ŋanno ca waĉil me Esúif yay guiñil n’gutiñ Pool re me, najalol aban návogul ufan uteŋenaaw ni ᵽoᵽ fujoj fafu fámah fafu ; aban naŋallol ak’ailen bíᵽimboril.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.