Atos 22

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 « Gutiom ni sipayom, juutten ᵽaa wo nibaj me bi elobul maer bi éholoro. »
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 No guunol me alob ni bugo gúhiboriay, n’gufaŋ n’gubebene. Ñer Pool naagil :
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 « Injé Asúif nem, Tarisis nibuge yaamme ni mof mamu maa Silisi ; bare dáre Yérusalem nihuri, ban aligenaom o aamme Gamaliel, aligenom me effas joon gúboñ gagu go sipayolal gufan guᵽi me n’gulagen. Niiloene faŋ mala Aláemit, ti buru ᵽe jiilo maa jama mola.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Nílatiene bugan bugagu gaŋar me bulago babu bal Afan ahu Yésu iki guĉet. Nikane n’gujoh wáine ni waare gúrur ni fipeh.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Afan uteŋenaaw ni fujoj fafu ᵽe fal ufan waw gújue guĉimen gurimom. Niyabe ni guñenil siletar so guhiĉe bi ni gutiolal Esúif bugal ésuh yay yaa Damas, ban nijojow bi bo bi éjogul ejangaraay gaamen bo me íŋarul bi babe Yérusalem, mamu n’gúju guyab gúteh. »
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 « No nijow me iki ilof Damas, maageima tufunah cay, gajaŋa gámah n’gúavul to baenah n’émit gujaŋen to ínje iomme gúgolom gúharo.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Nilo n’ettam ban niun firim fuogom : “Sóol, Sóol, wa uĉile núniom n’élatien ?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Niroren fo : “Ataw, aw uomme ay ?” Firim fafu n’fuogom : “Injé iomme Yésu ala Nasaret o núlatiene me.”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Bugan bugagu gaamen to me n’ínje gujuge gajaŋa gagu bare guunut firim fafu fal an ahu alobe me n’ínje.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ñer ínje nieh : “Ataw, wa niete ikan ?” Ataw naagom : “Uilo nujow bi Damas ; bo ᵽan gulobi me ᵽee wo Aláemit aboñi me bi ekan.”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Nemme baijer gajaŋa gagu bukanomkan min ípim, bugan bugagu gajaore me n’ínje n’gujogom n’gañen gújaenum bi Damas.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Ni baj bo Damas ace áine gajaol Ananias, an ala gáinen o nah’akan wo gúboñ gagu gololal guroren me ; Esúif yay ᵽe bugaa Damas gulolob maaro guya ni o.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ananias ahumu nájoul ákail atogom naagom : “Atiom Sóol, ubbañ ujuh !” To baenah, bujugom m’búbbañul, ban nijugol.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ñer naagom : “Aláemit ahu ala sipayolal gufan naĉobiĉob ᵽio bo bi effas wo namaŋ me min ukano, bi ejuh Yésu aĉol me, ban ᵽoᵽ bi eun firim fafu fola ;
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 mata aw ujae me éni agitena ahu ola ala wo nujuh me ni ᵽoᵽ wo nuun me, bújoŋor bugan bugagu ᵽe.”
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Mbiban naagom : “Maer mul wa nunage ? Uilo, uyab gábatise min Aláemit aboketi utili, dó ᵽe n’evoh gajow gagu gola.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Ñer níbbañul bi Yérusalem. No niĉilo me ik’inogen ni gávi-Aláemit gagu ike ró galaw, ni baj bujugum bo nijuge ;
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 ni bujugum baubu, nijuh Ataw nah’aagom : “Usommen, úᵽur ni majase Yérusalem, mata bugaa ró mati guruhen bagitener babu bo nujae me egiten múmbam.”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Niegol : “Ataw, bugo faŋail guffase búoh nih’ijojow ni saŋ sasu saa galaw bi ejoh bugan bugagu gáinen me n’aw írur ni fipeh n’etegil nímoro.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ban no gumuge me Ecen, o nah’alob me míya, ínje faŋaom nimate, niruhenduhen bakaneril, ban ínje ipoye bisimo bugan bugagu gaamenol me n’emuh yay.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Ñer Ataw naagom : “Ujow, ban iboñi ráli, mbaa galet me Esúif.” »
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Fítiman fafu ni fuutten Pool bi ni gurimol uge gúsola gagu ; no ñer gunamo me éᵽib fatiya bugo ᵽooil n’guoh : « An ti ahumu aĉet ! Warat ehalol naroŋ ! »
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 N’gunamo eya úᵽib, eĉaĉ usimoil ni ᵽoᵽ efotten.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Ñer afan fuyoŋ ekosombil yay naboñ gúrur Pool ñáraru yaŋ yay dó guĉin me min mbi gutegol gusoh gal ubaŋ bi ekanol nalob, mamu náju affas waĉil me n’gúᵽib báᵽiber baubu bare mee mola.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Bare no guhogol me bi gúteh gagu, Pool naah ávula ace ala afan fuyoŋ ekosombil yay aamen to me : « Jiyayab sembe sasu saa gúteh an ala Rom alout ni bataliŋ ? »
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 No ávula ahu aun me gurim gaugu, najow ak’alob yo afanol aban naagol : « Wa numaŋene ekan ? Aíne ahumu an om ala Rom. »
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ñer afan fuyoŋ ekosombil yay nájoul aĉigul naah Pool : « Ulobom ᵽaa, aw an ala Rom ? » Naagol : « Ehum ! »
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Afan ahu natajen aagol : « Injé síralam sammeŋe nicame min íju íni an ala Rom. » Pool naagol : « Injé til ni yo ró nibugi. »
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 To baenah bugan bugagu gaaten me gutegol bi ekanol nalob n’guñago guhalol to. Ban afan fuyoŋ ekosombil yay faŋaol náholi no naffas me búoh Pool an om ala Rom ban nakane n’guhogol.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Tihalen fo, nemme afan ekosombil yay namaŋe affas ŋanno ca waĉil me Esúif yay guiñil n’gutiñ Pool re me, najalol aban návogul ufan uteŋenaaw ni ᵽoᵽ fujoj fafu fámah fafu ; aban naŋallol ak’ailen bíᵽimboril.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.