Atos 22
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ACF
1 « Gutiom ni sipayom, juutten ᵽaa wo nibaj me bi elobul maer bi éholoro. »
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 No guunol me alob ni bugo gúhiboriay, n’gufaŋ n’gubebene. Ñer Pool naagil :
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 « Injé Asúif nem, Tarisis nibuge yaamme ni mof mamu maa Silisi ; bare dáre Yérusalem nihuri, ban aligenaom o aamme Gamaliel, aligenom me effas joon gúboñ gagu go sipayolal gufan guᵽi me n’gulagen. Niiloene faŋ mala Aláemit, ti buru ᵽe jiilo maa jama mola.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 Nílatiene bugan bugagu gaŋar me bulago babu bal Afan ahu Yésu iki guĉet. Nikane n’gujoh wáine ni waare gúrur ni fipeh.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Afan uteŋenaaw ni fujoj fafu ᵽe fal ufan waw gújue guĉimen gurimom. Niyabe ni guñenil siletar so guhiĉe bi ni gutiolal Esúif bugal ésuh yay yaa Damas, ban nijojow bi bo bi éjogul ejangaraay gaamen bo me íŋarul bi babe Yérusalem, mamu n’gúju guyab gúteh. »
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 « No nijow me iki ilof Damas, maageima tufunah cay, gajaŋa gámah n’gúavul to baenah n’émit gujaŋen to ínje iomme gúgolom gúharo.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Nilo n’ettam ban niun firim fuogom : “Sóol, Sóol, wa uĉile núniom n’élatien ?”
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Niroren fo : “Ataw, aw uomme ay ?” Firim fafu n’fuogom : “Injé iomme Yésu ala Nasaret o núlatiene me.”
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Bugan bugagu gaamen to me n’ínje gujuge gajaŋa gagu bare guunut firim fafu fal an ahu alobe me n’ínje.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Ñer ínje nieh : “Ataw, wa niete ikan ?” Ataw naagom : “Uilo nujow bi Damas ; bo ᵽan gulobi me ᵽee wo Aláemit aboñi me bi ekan.”
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Nemme baijer gajaŋa gagu bukanomkan min ípim, bugan bugagu gajaore me n’ínje n’gujogom n’gañen gújaenum bi Damas.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 Ni baj bo Damas ace áine gajaol Ananias, an ala gáinen o nah’akan wo gúboñ gagu gololal guroren me ; Esúif yay ᵽe bugaa Damas gulolob maaro guya ni o.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananias ahumu nájoul ákail atogom naagom : “Atiom Sóol, ubbañ ujuh !” To baenah, bujugom m’búbbañul, ban nijugol.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Ñer naagom : “Aláemit ahu ala sipayolal gufan naĉobiĉob ᵽio bo bi effas wo namaŋ me min ukano, bi ejuh Yésu aĉol me, ban ᵽoᵽ bi eun firim fafu fola ;
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 mata aw ujae me éni agitena ahu ola ala wo nujuh me ni ᵽoᵽ wo nuun me, bújoŋor bugan bugagu ᵽe.”
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Mbiban naagom : “Maer mul wa nunage ? Uilo, uyab gábatise min Aláemit aboketi utili, dó ᵽe n’evoh gajow gagu gola.”
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 Ñer níbbañul bi Yérusalem. No niĉilo me ik’inogen ni gávi-Aláemit gagu ike ró galaw, ni baj bujugum bo nijuge ;
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 ni bujugum baubu, nijuh Ataw nah’aagom : “Usommen, úᵽur ni majase Yérusalem, mata bugaa ró mati guruhen bagitener babu bo nujae me egiten múmbam.”
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Niegol : “Ataw, bugo faŋail guffase búoh nih’ijojow ni saŋ sasu saa galaw bi ejoh bugan bugagu gáinen me n’aw írur ni fipeh n’etegil nímoro.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Ban no gumuge me Ecen, o nah’alob me míya, ínje faŋaom nimate, niruhenduhen bakaneril, ban ínje ipoye bisimo bugan bugagu gaamenol me n’emuh yay.”
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 Ñer Ataw naagom : “Ujow, ban iboñi ráli, mbaa galet me Esúif.” »
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Fítiman fafu ni fuutten Pool bi ni gurimol uge gúsola gagu ; no ñer gunamo me éᵽib fatiya bugo ᵽooil n’guoh : « An ti ahumu aĉet ! Warat ehalol naroŋ ! »
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 N’gunamo eya úᵽib, eĉaĉ usimoil ni ᵽoᵽ efotten.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Ñer afan fuyoŋ ekosombil yay naboñ gúrur Pool ñáraru yaŋ yay dó guĉin me min mbi gutegol gusoh gal ubaŋ bi ekanol nalob, mamu náju affas waĉil me n’gúᵽib báᵽiber baubu bare mee mola.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Bare no guhogol me bi gúteh gagu, Pool naah ávula ace ala afan fuyoŋ ekosombil yay aamen to me : « Jiyayab sembe sasu saa gúteh an ala Rom alout ni bataliŋ ? »
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 No ávula ahu aun me gurim gaugu, najow ak’alob yo afanol aban naagol : « Wa numaŋene ekan ? Aíne ahumu an om ala Rom. »
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Ñer afan fuyoŋ ekosombil yay nájoul aĉigul naah Pool : « Ulobom ᵽaa, aw an ala Rom ? » Naagol : « Ehum ! »
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Afan ahu natajen aagol : « Injé síralam sammeŋe nicame min íju íni an ala Rom. » Pool naagol : « Injé til ni yo ró nibugi. »
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 To baenah bugan bugagu gaaten me gutegol bi ekanol nalob n’guñago guhalol to. Ban afan fuyoŋ ekosombil yay faŋaol náholi no naffas me búoh Pool an om ala Rom ban nakane n’guhogol.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Tihalen fo, nemme afan ekosombil yay namaŋe affas ŋanno ca waĉil me Esúif yay guiñil n’gutiñ Pool re me, najalol aban návogul ufan uteŋenaaw ni ᵽoᵽ fujoj fafu fámah fafu ; aban naŋallol ak’ailen bíᵽimboril.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.