Atos 22

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 « Gutiom ni sipayom, juutten ᵽaa wo nibaj me bi elobul maer bi éholoro. »
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 No guunol me alob ni bugo gúhiboriay, n’gufaŋ n’gubebene. Ñer Pool naagil :
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 « Injé Asúif nem, Tarisis nibuge yaamme ni mof mamu maa Silisi ; bare dáre Yérusalem nihuri, ban aligenaom o aamme Gamaliel, aligenom me effas joon gúboñ gagu go sipayolal gufan guᵽi me n’gulagen. Niiloene faŋ mala Aláemit, ti buru ᵽe jiilo maa jama mola.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Nílatiene bugan bugagu gaŋar me bulago babu bal Afan ahu Yésu iki guĉet. Nikane n’gujoh wáine ni waare gúrur ni fipeh.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Afan uteŋenaaw ni fujoj fafu ᵽe fal ufan waw gújue guĉimen gurimom. Niyabe ni guñenil siletar so guhiĉe bi ni gutiolal Esúif bugal ésuh yay yaa Damas, ban nijojow bi bo bi éjogul ejangaraay gaamen bo me íŋarul bi babe Yérusalem, mamu n’gúju guyab gúteh. »
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 « No nijow me iki ilof Damas, maageima tufunah cay, gajaŋa gámah n’gúavul to baenah n’émit gujaŋen to ínje iomme gúgolom gúharo.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Nilo n’ettam ban niun firim fuogom : “Sóol, Sóol, wa uĉile núniom n’élatien ?”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Niroren fo : “Ataw, aw uomme ay ?” Firim fafu n’fuogom : “Injé iomme Yésu ala Nasaret o núlatiene me.”
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Bugan bugagu gaamen to me n’ínje gujuge gajaŋa gagu bare guunut firim fafu fal an ahu alobe me n’ínje.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ñer ínje nieh : “Ataw, wa niete ikan ?” Ataw naagom : “Uilo nujow bi Damas ; bo ᵽan gulobi me ᵽee wo Aláemit aboñi me bi ekan.”
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Nemme baijer gajaŋa gagu bukanomkan min ípim, bugan bugagu gajaore me n’ínje n’gujogom n’gañen gújaenum bi Damas.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Ni baj bo Damas ace áine gajaol Ananias, an ala gáinen o nah’akan wo gúboñ gagu gololal guroren me ; Esúif yay ᵽe bugaa Damas gulolob maaro guya ni o.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananias ahumu nájoul ákail atogom naagom : “Atiom Sóol, ubbañ ujuh !” To baenah, bujugom m’búbbañul, ban nijugol.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ñer naagom : “Aláemit ahu ala sipayolal gufan naĉobiĉob ᵽio bo bi effas wo namaŋ me min ukano, bi ejuh Yésu aĉol me, ban ᵽoᵽ bi eun firim fafu fola ;
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 mata aw ujae me éni agitena ahu ola ala wo nujuh me ni ᵽoᵽ wo nuun me, bújoŋor bugan bugagu ᵽe.”
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Mbiban naagom : “Maer mul wa nunage ? Uilo, uyab gábatise min Aláemit aboketi utili, dó ᵽe n’evoh gajow gagu gola.”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Ñer níbbañul bi Yérusalem. No niĉilo me ik’inogen ni gávi-Aláemit gagu ike ró galaw, ni baj bujugum bo nijuge ;
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 ni bujugum baubu, nijuh Ataw nah’aagom : “Usommen, úᵽur ni majase Yérusalem, mata bugaa ró mati guruhen bagitener babu bo nujae me egiten múmbam.”
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Niegol : “Ataw, bugo faŋail guffase búoh nih’ijojow ni saŋ sasu saa galaw bi ejoh bugan bugagu gáinen me n’aw írur ni fipeh n’etegil nímoro.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ban no gumuge me Ecen, o nah’alob me míya, ínje faŋaom nimate, niruhenduhen bakaneril, ban ínje ipoye bisimo bugan bugagu gaamenol me n’emuh yay.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Ñer Ataw naagom : “Ujow, ban iboñi ráli, mbaa galet me Esúif.” »
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Fítiman fafu ni fuutten Pool bi ni gurimol uge gúsola gagu ; no ñer gunamo me éᵽib fatiya bugo ᵽooil n’guoh : « An ti ahumu aĉet ! Warat ehalol naroŋ ! »
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 N’gunamo eya úᵽib, eĉaĉ usimoil ni ᵽoᵽ efotten.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Ñer afan fuyoŋ ekosombil yay naboñ gúrur Pool ñáraru yaŋ yay dó guĉin me min mbi gutegol gusoh gal ubaŋ bi ekanol nalob, mamu náju affas waĉil me n’gúᵽib báᵽiber baubu bare mee mola.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Bare no guhogol me bi gúteh gagu, Pool naah ávula ace ala afan fuyoŋ ekosombil yay aamen to me : « Jiyayab sembe sasu saa gúteh an ala Rom alout ni bataliŋ ? »
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 No ávula ahu aun me gurim gaugu, najow ak’alob yo afanol aban naagol : « Wa numaŋene ekan ? Aíne ahumu an om ala Rom. »
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Ñer afan fuyoŋ ekosombil yay nájoul aĉigul naah Pool : « Ulobom ᵽaa, aw an ala Rom ? » Naagol : « Ehum ! »
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Afan ahu natajen aagol : « Injé síralam sammeŋe nicame min íju íni an ala Rom. » Pool naagol : « Injé til ni yo ró nibugi. »
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 To baenah bugan bugagu gaaten me gutegol bi ekanol nalob n’guñago guhalol to. Ban afan fuyoŋ ekosombil yay faŋaol náholi no naffas me búoh Pool an om ala Rom ban nakane n’guhogol.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Tihalen fo, nemme afan ekosombil yay namaŋe affas ŋanno ca waĉil me Esúif yay guiñil n’gutiñ Pool re me, najalol aban návogul ufan uteŋenaaw ni ᵽoᵽ fujoj fafu fámah fafu ; aban naŋallol ak’ailen bíᵽimboril.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.