Atos 15
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARC
1 Ni baj wáine guce gáᵽullo Yúde bi Antioĉ, guĉigul n’guvare ejangaraay bugaa bo n’guogil : « Junonut me búhut ti gúboñ Móis gulob yo me, mati júju jiyab gaᵽah. »
1 Então, alguns que tinham descido da Judeia ensinavam assim os irmãos: Se vos não circuncidardes, conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Bare Pool ni Barunabas n’guceŋil, ban n’gubaj síceŋor saliŋe faŋ ni bugo mala yo. Ñer niki jamori gaa búoh, Pool, Barunabas ni bugan guman guce bugaa bo Antioĉ mbi gujow bi n’uᵽotoraaw ni ufan waw bugaa jangu Yérusalem bi elob elob yauyu.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo, Barnabé e alguns dentre eles subissem a Jerusalém aos apóstolos e aos anciãos sobre aquela questão.
3 Ñer jangu yay nesenil garamben gagu gájahor me bi bújaor baubu, min gukay. N’gusat mof mamu maa Ᵽenisi ni maa Samari, n’egiten nímoro bu galet me Esúif gúbahoulo me mbal Aláemit ; elob yauyu nesen ejangaraay ᵽe ésumay.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passaram pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios, e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 No Pooli guĉih me Yérusalem, jangu yay ᵽe yala bo, bi ni uᵽotoraaw ni ufan waw ró, neyabil, ban Pooli n’gugitenil ᵽe wo Aláemit akan me ni guñen golil.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Ñer bugan guman gaam ni gayoŋ Eᵽárisie yay gáinene n’guilo n’guoh galet me Esúif guote gunogen búhut, ban ᵽoᵽ guote gúkanum gúboñ gagu gaa Móis.
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus que tinham crido se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar- lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Uᵽotoraaw ni ufan waw n’gujoj bi étigulor firim faufu.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 No síceŋor sasu súsuᵽ me júm, Ᵽier nailo naagil : « Gutiom, jiffase búoh Aláemit naᵽi bo naĉobom ni buru bi egiten bugan bugagu galet me Esúif Firim fafu Fásum me, min guun fo ban n’gúinen ni fo.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Varões irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Ban Aláemit, o affas me uinum bugan bugagu ᵽe, nagitengiten kur das búoh nayabilyab no nasenil me Biinum Banabe ti may nasenolal bo me.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Ajogutolal hator ni bugo, min aŋar me gáinen gagu golil ᵽoᵽ min akuren uinumil.
9 e não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando o seu coração pela fé.
10 Ñer maer, wa uĉile n’jimaŋ eligor Aláemit n’esen ejangaraay ubugu bíteb bo wolal ni sipayolal gufan újuutal eteb ?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós podemos suportar?
11 Núinenale til búoh músum mamu mal Ataw Yésu mo miĉile nuyabal gaᵽah ti may bugo. »
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Ñer fítiman fafu ᵽoofo ni fuᵽanor cem, ban ni fíni n’eutten Barunabas ni Pool n’gugiten waf waw wajureruti mee ni ugitenum waw ᵽe wo Aláemit akan me ni guñen golil babu ni galet me Esúif.
12 Então, toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 No guban me, Saak naŋar firim fafu naah : « Gutiom, juuttenom ᵽaa !
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.
14 Simoŋ nagitene bu Aláemit ailo me kábiriŋ m’buju babu min aĉob guce ni galet me Esúif min gúni bugola.
14 Simão relatou como, primeiramente, Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Ban gurim uboñer waw bugaa no guhalorut ni elob yauyu, mata Aláemit ni Bahiĉer babu naage :
15 E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 “Búsol dáuru ᵽan íbbañul,
16 Depois disto, voltarei e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; levantá-lo-ei das suas ruínas e tornarei a edificá-lo.
17 Mamu bugagu bugan ᵽan guŋes Ataw,
17 Para que o resto dos homens busque ao Senhor, e também todos os gentios sobre os quais o meu nome é invocado, diz o Senhor, que faz todas estas coisas
18 Ataw gurim gaugu nalob mee,
18 que são conhecidas desde toda a eternidade.
19 Saak natajen aagil : « Dáuru diĉil me, ni bujugum búmbam togut eke eyogen galet me Esúif gábaho me mbal Aláemit,
19 Pelo que julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 bare til uhiĉail nuogail jambi gutiñ ellu yasigoe yáᵽullo n’úsimen wakani bi ni sínati, guhat bujobuet bánoban, ban jambi ᵽoᵽ gutiñ ellu yaa sihaj so gugage ni may físim,
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 mata kábiriŋ ni Móis, baje n’ésuh yánoyan bugan nihi guvare gúboñol, ban fíiyay fánofan gujangaegojanga ni saŋ sasu saa galaw. »
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue e, cada sábado, é lido nas sinagogas.
22 Ñer uᵽotoraaw, ufan waw ni ᵽoᵽ jangu yay ᵽe n’gujuh búoh wáriari min ĉobi bugan ni bugo gunaᵽ Pool ni Barunabas bi eboñil bi Antioĉ. Fuĉobil ni fulo ni Yudas, o guvoge me may Barusabas, ni Silas, wáine gúuba bugo ejangaraay gufiume.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger varões dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, varões distintos entre os irmãos.
23 N’gusenil gahoŋen dó gulobe gurim gauge :
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos, e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, Síria e Cilícia, saúde.
24 Wóli juune búoh bugan guce bugaa ésugoli bugo wóli juboñulat gukanulkan ni gurimil n’jíᵽio iki uinumul úguo.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras e transtornaram a vossa alma (não lhes tendo nós dado mandamento),
25 Yo eĉil me, no juunor me jiban, n’jujuh búoh wáriari min juĉob bugan ni wóli, mbiban n’juboñulil bi ni buru manur ni gubugeóli Barunabas ni Pool,
25 pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns varões e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 bugo gasen me buroŋil mala gajow gagu gal Ataolal Yésu Kirista.
26 homens que já expuseram a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ñer Yudas ni Silas juboñulo maa, bugo mbi gugitenul me n’utumil gahoŋen gagu ganur gagu go jihiĉulul mee.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais de boca vos anunciarão também o mesmo.
28 Maagen, Biinum Banabe ni wóli súmolisum min jambi jisenul bíteb bánoban bábulie ni gúboñ gauge go juot me jíkanum :
28 Na verdade, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 elat ellu yal úsimen waa sínati, físim, sihaj so gugage ni ᵽoᵽ bujobuet bánoban. Jitey me dáuru ᵽe, ᵽan jikan jon. Uhaloral ni gásumay ! »
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Ñer gajae me éjaenum gahoŋen gagu n’guhalor ni buganil min gukay bi Antioĉ, guĉih n’guomen ejangaraay n’gusenil gahoŋen gagu gahiĉi me.
30 Tendo-se eles, então, despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 No gujanga go me, n’gúsumaet mata gurim gaugu go guun me gukakan uinumil n’ufilo.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Ñer Yudas ni Silas, gaamme may uboñer Aláemit, n’gurambenil faŋ ni gurim, ban ᵽoᵽ n’guliŋen gáinen gagu gaa gutiil ubugi.
32 Depois, Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 N’gunamo bo gunah, ᵽúrto n’guhalor ni gutiil bugaa bo n’gásumay bi búolul mbaa bugagu gaboñenil me. [
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos,
34 Bare Silas o nahalo bo.]
34 mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Pool ni Barunabas n’gunamo Antioĉ ; manur ni bugan gammeŋe nihi guligen ban ᵽoᵽ n’guvare firim Ataw.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Ᵽúrto gunah guman, Pool naah Barunabas : « Ubbaña ukaa uŋalloa gutiola gaamme ni súsuh sasu ᵽe bo nugitena me firim Ataw, bi ejuh gailo gay gubaje. »
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Barunabas namaŋen eŋaror Saaŋ o guvoge me may Maruk min gujow ;
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 bare Pool najoh gaa búoh Saaŋ ahumu ájuut ajaor ni bugo, mata nahamenilhamen kábiriŋ baubu Pamfili, abbañut átinenil ni burokil.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Síceŋoril ni sítañi bireg n’gúfaculor. Ñer Barunabas naŋar Maruk min gújuᵽo ni baraca mbaa Ĉipur.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Pool o naĉob Silas ban gutiil n’gulaw min gásonien Ataw gúni ni bugo, ᵽúrto nakay.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Nasat mof mamu maa Siri ni maa Silisi n’eliŋen nímoro sijangu sasu.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.