Atos 15

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ni baj wáine guce gáᵽullo Yúde bi Antioĉ, guĉigul n’guvare ejangaraay bugaa bo n’guogil : « Junonut me búhut ti gúboñ Móis gulob yo me, mati júju jiyab gaᵽah. »
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Bare Pool ni Barunabas n’guceŋil, ban n’gubaj síceŋor saliŋe faŋ ni bugo mala yo. Ñer niki jamori gaa búoh, Pool, Barunabas ni bugan guman guce bugaa bo Antioĉ mbi gujow bi n’uᵽotoraaw ni ufan waw bugaa jangu Yérusalem bi elob elob yauyu.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Ñer jangu yay nesenil garamben gagu gájahor me bi bújaor baubu, min gukay. N’gusat mof mamu maa Ᵽenisi ni maa Samari, n’egiten nímoro bu galet me Esúif gúbahoulo me mbal Aláemit ; elob yauyu nesen ejangaraay ᵽe ésumay.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 No Pooli guĉih me Yérusalem, jangu yay ᵽe yala bo, bi ni uᵽotoraaw ni ufan waw ró, neyabil, ban Pooli n’gugitenil ᵽe wo Aláemit akan me ni guñen golil.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Ñer bugan guman gaam ni gayoŋ Eᵽárisie yay gáinene n’guilo n’guoh galet me Esúif guote gunogen búhut, ban ᵽoᵽ guote gúkanum gúboñ gagu gaa Móis.
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Uᵽotoraaw ni ufan waw n’gujoj bi étigulor firim faufu.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 No síceŋor sasu súsuᵽ me júm, Ᵽier nailo naagil : « Gutiom, jiffase búoh Aláemit naᵽi bo naĉobom ni buru bi egiten bugan bugagu galet me Esúif Firim fafu Fásum me, min guun fo ban n’gúinen ni fo.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Ban Aláemit, o affas me uinum bugan bugagu ᵽe, nagitengiten kur das búoh nayabilyab no nasenil me Biinum Banabe ti may nasenolal bo me.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Ajogutolal hator ni bugo, min aŋar me gáinen gagu golil ᵽoᵽ min akuren uinumil.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Ñer maer, wa uĉile n’jimaŋ eligor Aláemit n’esen ejangaraay ubugu bíteb bo wolal ni sipayolal gufan újuutal eteb ?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Núinenale til búoh músum mamu mal Ataw Yésu mo miĉile nuyabal gaᵽah ti may bugo. »
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Ñer fítiman fafu ᵽoofo ni fuᵽanor cem, ban ni fíni n’eutten Barunabas ni Pool n’gugiten waf waw wajureruti mee ni ugitenum waw ᵽe wo Aláemit akan me ni guñen golil babu ni galet me Esúif.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 No guban me, Saak naŋar firim fafu naah : « Gutiom, juuttenom ᵽaa !
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Simoŋ nagitene bu Aláemit ailo me kábiriŋ m’buju babu min aĉob guce ni galet me Esúif min gúni bugola.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Ban gurim uboñer waw bugaa no guhalorut ni elob yauyu, mata Aláemit ni Bahiĉer babu naage :
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 “Búsol dáuru ᵽan íbbañul,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 Mamu bugagu bugan ᵽan guŋes Ataw,
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Ataw gurim gaugu nalob mee,
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 Saak natajen aagil : « Dáuru diĉil me, ni bujugum búmbam togut eke eyogen galet me Esúif gábaho me mbal Aláemit,
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 bare til uhiĉail nuogail jambi gutiñ ellu yasigoe yáᵽullo n’úsimen wakani bi ni sínati, guhat bujobuet bánoban, ban jambi ᵽoᵽ gutiñ ellu yaa sihaj so gugage ni may físim,
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 mata kábiriŋ ni Móis, baje n’ésuh yánoyan bugan nihi guvare gúboñol, ban fíiyay fánofan gujangaegojanga ni saŋ sasu saa galaw. »
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Ñer uᵽotoraaw, ufan waw ni ᵽoᵽ jangu yay ᵽe n’gujuh búoh wáriari min ĉobi bugan ni bugo gunaᵽ Pool ni Barunabas bi eboñil bi Antioĉ. Fuĉobil ni fulo ni Yudas, o guvoge me may Barusabas, ni Silas, wáine gúuba bugo ejangaraay gufiume.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 N’gusenil gahoŋen dó gulobe gurim gauge :
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Wóli juune búoh bugan guce bugaa ésugoli bugo wóli juboñulat gukanulkan ni gurimil n’jíᵽio iki uinumul úguo.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Yo eĉil me, no juunor me jiban, n’jujuh búoh wáriari min juĉob bugan ni wóli, mbiban n’juboñulil bi ni buru manur ni gubugeóli Barunabas ni Pool,
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 bugo gasen me buroŋil mala gajow gagu gal Ataolal Yésu Kirista.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ñer Yudas ni Silas juboñulo maa, bugo mbi gugitenul me n’utumil gahoŋen gagu ganur gagu go jihiĉulul mee.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Maagen, Biinum Banabe ni wóli súmolisum min jambi jisenul bíteb bánoban bábulie ni gúboñ gauge go juot me jíkanum :
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 elat ellu yal úsimen waa sínati, físim, sihaj so gugage ni ᵽoᵽ bujobuet bánoban. Jitey me dáuru ᵽe, ᵽan jikan jon. Uhaloral ni gásumay ! »
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Ñer gajae me éjaenum gahoŋen gagu n’guhalor ni buganil min gukay bi Antioĉ, guĉih n’guomen ejangaraay n’gusenil gahoŋen gagu gahiĉi me.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 No gujanga go me, n’gúsumaet mata gurim gaugu go guun me gukakan uinumil n’ufilo.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Ñer Yudas ni Silas, gaamme may uboñer Aláemit, n’gurambenil faŋ ni gurim, ban ᵽoᵽ n’guliŋen gáinen gagu gaa gutiil ubugi.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 N’gunamo bo gunah, ᵽúrto n’guhalor ni gutiil bugaa bo n’gásumay bi búolul mbaa bugagu gaboñenil me. [
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 Bare Silas o nahalo bo.]
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Pool ni Barunabas n’gunamo Antioĉ ; manur ni bugan gammeŋe nihi guligen ban ᵽoᵽ n’guvare firim Ataw.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Ᵽúrto gunah guman, Pool naah Barunabas : « Ubbaña ukaa uŋalloa gutiola gaamme ni súsuh sasu ᵽe bo nugitena me firim Ataw, bi ejuh gailo gay gubaje. »
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Barunabas namaŋen eŋaror Saaŋ o guvoge me may Maruk min gujow ;
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 bare Pool najoh gaa búoh Saaŋ ahumu ájuut ajaor ni bugo, mata nahamenilhamen kábiriŋ baubu Pamfili, abbañut átinenil ni burokil.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Síceŋoril ni sítañi bireg n’gúfaculor. Ñer Barunabas naŋar Maruk min gújuᵽo ni baraca mbaa Ĉipur.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Pool o naĉob Silas ban gutiil n’gulaw min gásonien Ataw gúni ni bugo, ᵽúrto nakay.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Nasat mof mamu maa Siri ni maa Silisi n’eliŋen nímoro sijangu sasu.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.