Atos 14

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 No Pool ni Barunabas guĉih me Ikonium, n’gunogen may ni yaŋ yay yaa galaw yal Esúif yay, ti gukanno mo me Antioĉ, ban n’guvare súm bireg bugan gammeŋe n’Esúif yay ni ᵽoᵽ guce galet Esúif n’gúinen.
1 Em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus e falaram de tal modo que creu uma grande multidão tanto de judeus como de gregos.
2 Bare bugagu Esúif gáinenut me n’guilenul galet me Esúif bi ni bugagu gáinen me.
2 Mas os judeus incrédulos excitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Pool ni Barunabas n’gunamo bo Ikonium kan ᵽio ; nemme gufiufium Ataw, nihi gulob mala músumol ni gakañen dó. Ban Yésu nah’asenil sembe sasu sal ekan waf wajureruti ni ᵽoᵽ ugitenum ; mamu nagiten me maagen mamu maa wo guvare mee.
3 Eles, entretanto, se demoraram ali por muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, concedendo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Ñer bugal ésuh yay n’gúfaculor : bugagu búsol Esúif yay gubbañe, bugaguil bugo búsol uᵽotoraaw.
4 E se dividiu o povo da cidade; uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.
5 Ulatoril gaamme bugagu Esúif ni bugagu galet Esúif bi n’ufanil dó, n’guiyul bi ekelil gálatien ni eralil sival.
5 E, havendo um motim tanto dos gentios como dos judeus, juntamente com as suas autoridades, para os ultrajarem e apedrejarem,
6 Ñer Pool ni Barunabas n’gujuh to n’gutey iki gunamo ni mof mamu mo guvoge me Likaonia ; n’gurobo bo ni súsuh sasu saa Listura ni Derube, ni ᵽoᵽ sasu súsuh salof so me.
6 eles, sabendo-o, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e a região circunvizinha;
7 N’gunamo bo egiten Firim fafu Fásum me.
7 e ali pregavam o evangelho.
8 Ban bajene bo Listura ace áine abofoe kábiriŋ fiñileol, ámusut ajow ;
8 Em Listra estava sentado um homem aleijado dos pés, coxo de nascença e que nunca tinha andado.
9 narobo to náni n’eutten bavareer Pool. Pool nailo abbaŋ gúĉilol ni o, ban no najuh me búoh áine ahumu gáinenol guᵽiloe min ayab gahoy,
9 Este ouvia falar Paulo, que, fitando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 nateben firimol aah : « Uilo, uilo uhah ni guoli. » Ñer áine ahu nailo ñanur aban nanamo ejow.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés. E ele saltou, e andava.
11 No fítiman fafu fujuh me wo Pool akan me, ni fuŋan fatiya ni gulikaoniaay fuoh : « Uláemit waw guŋaŋar enil yal an min gúavul ni wolal. »
11 As multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens e desceram até nós.
12 Nihi guvoh Barunabas Sás, Pool o n’guvogol Herumes, mata aĉila nah’aŋar me firim fafu min alob.
12 A Barnabé chamavam Júpiter e a Paulo, Mercúrio, porque era ele o que dirigia a palavra.
13 Ban Sás ahumu, gáviol ugu gayoŋ ésuh yay n’guteᵽi. Ñer avasena ahu aĉil me bíteŋen Sás nájaenum gújin go gúibe ulaliŋ waa siya saa mununuh mbal únonum gávi gaugu, manur ni fítiman fafu, bi ésimenil.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trouxe para as portas touros e grinaldas e, juntamente com as multidões, queria oferecer-lhes sacrifícios.
14 No Barunabas ni Pool guun yo me, ni táñiil iki guĉaĉ usimoil, guban n’gúteil bi n’etut fítiman fafu n’éᵽib ró guoh :
14 Quando, porém, os apóstolos Barnabé e Paulo ouviram isto, rasgaram as suas vestes e saltaram para o meio da multidão, clamando
15 « E gupalóli, wa uĉile n’jíni n’ekan dáuru ? Wóli bugan jom gúfuh ti buru ! Firim fásume jiŋallul, fal eogul : jibelen sínati sasu solul sabajut mee nafa, min jíbaho mbal Aláemit ahu aroŋ me, átut me fatiya, ettam, fal, ni waf waw ᵽe waam dó me !
15 e dizendo: Senhores, por que fazeis estas coisas? Nós também somos homens, de natureza semelhante à vossa, e vos anunciamos o evangelho para que destas práticas vãs vos convertais ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar, e tudo quanto há neles;
16 Ni jabbah jaju ᵽe jágat me, nahahat súsuh sasu ᵽe min silagen ulago waw wo suĉob me,
16 o qual nos tempos passados permitiu que todas as nações andassem nos seus próprios caminhos.
17 mánoman ahalut egiten o ay nam, ni bakanerol bájahor mee : nakane émit neh’elubul molul, nakan ᵽoᵽ min eᵽit ebaj tinah yo baĉiger, nasenul fitiñul, ban nammeŋen síĉigirul ésumay. »
17 Contudo não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando-vos chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo-vos de mantimento, e de alegria os vossos corações.
18 Pool ni Barunabas gulob mánoman, bare n’gutaj iki gubil gúfiren fítiman fafu ekanil bísimen.
18 E dizendo isto, com dificuldade impediram as multidões de lhes oferecerem sacrifícios.
19 Ᵽiout ni baj Esúif gáᵽullo Antioĉ ni Ikonium guĉigul n’guhek ni gurim fítiman fafu ; min bugo ᵽe guteh Pool sival iki gujoh búoh naĉeĉet, guban n’gúfulol gúᵽuren tíyaŋ ésuh yay.
19 Sobrevieram, porém, judeus de Antioquia e de Icônio e, havendo persuadido as multidões, apedrejaram a Paulo, e arrastaram-no para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Bare no ejangaraay gukelo me gúgolol gúharo, nailo aban najow abbañ anogen dó n’ésuh yay.
20 Mas quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte partiu com Barnabé para Derbe.
21 N’gugiten dó Firim fafu Fásum me, ban n’gukan min baj ulagora Yésu gammeŋe. Ᵽúrto, n’gubbañ bi Listura, Ikonium ni Antioĉ.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Tánotan to guĉige, n’gutajen ulagoraaw sembe, n’gutañil ᵽoᵽ gurim mala ejoh liŋ ni gáinen gagu golil, ban n’guogil : « Sílam sammemmeŋ nuotale utebal balama unonal ni Jávi Aláemit. »
22 confirmando as almas dos discípulos, exortando-os a perseverarem na fé, dizendo que por muitas tribulações nos é necessário entrar no reino de Deus.
23 Ni jangu yánoyan n’guĉob ufan yo, ban no gulaw me guban ni baor dó, n’guhalil ni gañen gal Ataw o gúinen me ni o.
23 E, havendo-lhes feito eleger anciãos em cada igreja e orado com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Ᵽúrto, n’gúsalul Ᵽisidi n’gújoul bi ni mof mamu maa Pamfili.
24 Atravessando então a Pisídia, chegaram à Panfília.
25 No gugiten me guban Firim fafu Fásum me baubu Ᵽeruge, n’gújoul bi n’ésuh yay yaa Atali.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 To Atali, n’gújuᵽo ni baraca mbal Antioĉ, ésuh yay dó guhalil me ni gañen gal Aláemit bi ekan burok babu bo gúᵽureul me ekan.
26 E dali navegaram para Antioquia, donde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que acabavam de cumprir.
27 No guĉih bo me Antioĉ, n’guomen bugaa jangu yay min gugitenil wo Aláemit akan me ᵽe n’ubajo ni guñen golil, ban ᵽoᵽ bu nápegul me may galet me Esúif ganegen gagu gaa gáinen.
27 Quando chegaram e reuniram a igreja, relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles, e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Ñer Pool ni Barunabas n’gunamo bo ᵽio n’ulagoraaw bugaa bo Antioĉ.
28 E ficaram ali não pouco tempo, com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.