Atos 13

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bajene ni jangu yay yal Antioĉ uboñer ni ᵽoᵽ uligena-bugan : Barunabas, Simioŋ o guvoge me may "áine ahu añuget me," Lusius ala Siren, Manaen alagora Herod bugo uñil, ni Sóol.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Funah fice, bugo baamer n’esalen Ataw ni baor dó, Biinum Banabe m’buogil : « Júᵽuren Barunabas ni Sóol gúni jolil bi mala burok babu bo nivogil me mala bo. »
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Ñer, no gulaw me guban ni baoril dó, n’gurembenil guñenil guban n’guhalil to n’gukay.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Nemme Barunabas ni Sóol bugo baboñer baa Biinum Banabe, n’gujow bi Séleusi, to gújuᵽo me ni baraca bi ejow mbaa Ĉipur.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 No guĉih me n’ésuh yay yo guvoge me Salamis, n’gugiten dó firim Aláemit ni saŋ sasu saa galaw sal Esúif yay. Saaŋ Maruk o guŋare min arambenil.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Mbiban, no gusat me mof maumu ᵽe bi bo guvoge me Pafos, n’gutoh bo áuta ace Asúif, o nah’abij naah aĉila aboñer Aláemit nam : gajaol Bar-Yésu.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 O ni guñen Serigius Paulus naamene, ánaine alilloe aam ni fuhow mof maumu. Serigius ahumu naboñ guvogulol Barunabas ni Sóol, mata namaŋene faŋ eutten firim Aláemit.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Bare áuta ahu (o guvoge me Elimas ni gugerekay) nah’aᵽikenil, ban naliᵽ ekan afan ahu jamb’áinenil.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Ñer Sóol, o guvoge me may Pool, Biinum Banabe bammeŋenerol, nabbaŋ Elimas gúĉil
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 aban naagol : « Aw álaᵽut me, aw ammeŋ me súgotor sánosan, aw aamme añol Seytane, aw aamme alator ala maaro mánoman ! Uñumut ᵽiaŋ ehat étigen ulago waw waĉol me wo Ataw akiĉ me ?
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Jama ñer uutten gúteh ge go Ataw ajai me eteh : Ᵽan úpim, ban gunah mat’ujuh bunaa babu. » To baenah, emoĉ néavul égubol, náh’ábahulor ulam waw ᵽe tima an najogol ni gañen min ájaenumol.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 No Serigius ajuh me wabaj me, nátallo búoh baligener babu baa firim Ataw maagen mom, ban náinen ni o.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Pool ni gátineneol me n’gújuᵽo ni baraca baubu Pafos bi ejow bi n’ésuh yay yo guvoge me Ᵽeruge ni mof mamu maa Pamfili. Bare Saaŋ Maruk, o, nahalor ni bugo min abbañ bi Yérusalem.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 No gúᵽur me Ᵽeruge, Pool ni gátineneol me n’gúfaro bulagoil iki guĉih n’ésuh yay yo guvoge me Antioĉ ni mof mamu maa Ᵽisidi.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 No jangai me ban Bahiĉer babu baa Móis ni ᵽoᵽ bal uboñer waw, ufan yaŋ yay yaa galaw n’guboñ guoh Pool ni gátineneol me : « Gutióli, íni me jibaje firim fice jitajen to bi eliŋen gáinen ésuh yay, n’julob fo. »
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Ñer Pool nailo, nábilil gañenol aban naagil :
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Aláemit ahu ala ésuh yauye yaa Israel naĉoĉob sipayolal, ban nakanil n’gufaŋ gammeŋ no guomen me sijaora ni mof mamu maa Esíp, mbiban naŋar sembeol min áᵽunnulil bo.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Símit úvi gúuba (40) o n’ehuril ni gafit gagu gámah gagu.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Ᵽúrto, nakanil n’guram mof súsuh sasu saamme futoh ni súuba sakan me Kanaan, aban nábahen mof maumu asen sipayolal min míni molil
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 maageima símit sikeme sibbagir n’úvi gúuba ni guñen (450).
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Ᵽúrto, sipayolal n’gúcinol ávi. Min Aláemit asenil Sóol, áᵽur Kis, an ala fiil|guil gagu gal Israel fafu faa Baisomen, áni áviil símit úvi gúuba (40).
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 No náᵽuren me Sóol ni jávi jaju, nasenil David áni áviil ; nalobil mola aah : “David niĉobe, añol Yese : áine ahumu násumomsum, ᵽan akan waf waw ᵽe wo nimaŋ me.”
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Ni gabulakenol, dó Aláemit akan me Yésu náuul áni Aᵽagena ala ésuh yay yaa Israel, ti naᵽi me nalobil yo.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Balama Yésu áuul, Saaŋ Batis navareene mala mbi ésuh yay ᵽe yal Israel gúbahen bakaneril ban ni guyab gábatise.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Ban no Saaŋ Batis aamme n’eban burokol, nah’aah : “Ay jiᵽinore ᵽiaŋ o nem ? Ilet an ahu o buru jinage me. Bare juutten nilobul : aĉila umu n’éjoul búsolom, ban ínje faŋaom iᵽilout bi ejal sidalaol hani jatiito.” »
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 Pool natajen aagil : « Gutiom, buru gabulaken gal Aburaham ni bugagu, buru ᵽe jákanum me Aláemit : firim faufe faa gaᵽah bi ni wolal fuboñuli mee.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Maagen, bugaa Yérusalem bi n’ufanil dó gútallout Yésu, ban ᵽoᵽ gútallout gurim gagu gal uboñer waw gajangaei me fíiyay fánofan ; bare gurim gaugu, gukangokan n’gubajo bugo m’bátallout, no gutaliŋ me Yésu.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Hani min gubajut me waf wo mbi gutaliŋol me bataliŋ bal eĉet, bare bae n’gúcin Ᵽilat mala min amugol.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 No gukan me wo Bahiĉer babu biᵽi me m’bulob buya ni o guban, n’guannulol n’ekurua yay, guban n’gúrurol ni fuyah.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Bare Aláemit nailenol ni gaĉet me.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Púrto, gunah gammeŋe bugan bugagu gajaorulo me n’aĉila kábiriŋ Gálile bi Yérusalem gujugol ; bugan bugaubugi bugo gulobe maa jama ni gajow gola bújoŋor ésuh yay.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 Ban wóli, wóli ubugi n’egitenul firim faufe fásum maa : wo Aláemit alob me sipayolal gufan,
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 nakanwokan bi ni wolal guñolil n’eilen yay yo nailen me Yésu ni gaĉet me, ti hiĉi me n’Gáfoñ gáutten :
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Aláemit naᵽiene nalob gaa búoh ᵽan ailen Yésu ni gaĉet me jambi enilol eᵽut. Maa naloben yo maa aah :
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Yo eĉil me natajen aah ni Bahiĉer bice :
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 David, no, ni jabbah jaju jolil, nakakan wo Aláemit akiĉ me ; aban naĉet, nafogi galam sipayol gufan, ban enilol eᵽuᵽut.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Bare an ahu o Aláemit ailen me ni gaĉet me, o enilol eᵽulut.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 Ñer buru gutiom, dáure nimaŋe jiffas : Yésu aĉile min jíni jama n’elobul mala gaboket gal util. Maagen, gúboñ gagu gaa Móis gújuut guᵽagen an ni utilol,
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 bare ánoan áinen me ni Yésu ᵽan aᵽah.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Júludo jambi ñer wo uboñer waw guhiĉ me ubajul, no guoh me :
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 “Buru jaĉotiheneom me, juluj !
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 No Pool ni gátineneol me gúᵽullo me ni yaŋ yay yaa galaw, gaamen dó me n’gulail min mbi guvare gavare gagu ganur gagu fíiyay fájaeul ;
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 ban búsol eomunor yauyu, Esúif gammeŋe ni ᵽoᵽ bugan guce gabbanno guŋar bulago Esúif yay n’gulagenil. Ñer Pool ni Barunabas nihi gulolobor ni bugo, ban n’gurambenil ni gurim mala enamo nánonan bugan gajoge liŋ ni gáji gagu go Aláemit asene me.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 No fíiyay fafu fúutten fiĉilo me, maageima ésuh yay ᵽe eomunore bi eutten firim Aláemit.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Esúif yay no gujuh me fítiman fafu, n’gúsilaet faŋ iki nihi guñumul n’ékerul dó wo Pool alobe me.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Ñer Pool ni Barunabas n’guogil bújoŋor ŋanno ca : « Firim Aláemit, buru fuñumen me emundum figiteni ; bare nemme buru jifakenfofaken, ban jigitengiten mamu búoh buru jiᵽilout bi eyab buroŋ bábaerit : Yoo, wóli ñer ban jíbaho jujow iki jivare fo galet me Esúif.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Atúla faŋaol maa nalobóli :
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 No galet me Esúif gaam to me guun me gurim gaugu, ni súmil nár n’gusalen firim Aláemit, ban bugo naĉob me ᵽe bi eyab buroŋ bábaerit n’gúinen.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Mamu, firim Aláemit ni fivisor dó ni mof maumu ᵽoomo.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Bare Esúif yay n’guilenul bi ni bugo waareaw bugaa fusumo dó n’ésuh yay gagum me bulago ni Esúif yay ni ᵽoᵽ ufan ésuh yay ; n’guinnul gálatien bi ni Pool ni Barunabas, ban n’guhamil gúᵽur ni mofil.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Ñer Pool ni Barunabas n’guᵽaᵽ gulail, ban n’gujow bi Ikonium.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Bare ejangaraay bugaa ró Antioĉ n’gummeŋ ésumay ni Biinum Banabe.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.