Atos 10
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC
1 Bajene n’ésuh yay yaa Sesare ace áine gajaol Korunew. O afan fuyoŋ fice fal ekosombil nam, fo guvoge me "fuyoŋ fafu fal Itali".
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Aíne ahumu kakan an abaje gáinen, ban aĉila ni bugaa yaŋol ᵽe gúkanukanum Aláemit. Nalaelaw nánonan, ban ᵽoᵽ náᵽureneᵽuren ni fubajol bi garamben Esúif yay galeh me.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Funah fice tinah talu báruser, ni baj bujugum bo najuge : najuh ŋanno ca amalaka Aláemit ánonul yaŋol, aban navogol : « Korunew ! »
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Naluj baw amalaka ahu, ban náholi nár naagol : « Afanom, wa ubaje ? » Amalaka ahu naagol : « Aláemit naune galaw gagu gúiya, ban ᵽoᵽ najuge garamben gagu go nurambene me galeh me, ban ájumoruti.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Maer ñer uboñ bugan bi baubu Yoᵽe, iki gúvogul bo ace áine gajaol Simoŋ, gaguol Ᵽier.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Yaŋ ace áine o nah’arok n’ubaŋ naalene gajaol ᵽoᵽ Simoŋ ; áine ahumu yaŋol uyu galam fal fafu. »
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 No amalaka ahu akay me, Korunew návogul urokaol gúuba, ni ᵽoᵽ ace n’ekosombil yay gaamme ni gañen gola, áinene ᵽoᵽ ti o.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Nagitenil wabaj me ᵽe, aban naboñil mbaa Yoᵽe.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Tihalen fo tinah baraber, bugaa gahoŋen gagu bugo n’ejow yay ban gulofe Yoᵽe, Ᵽier najiŋ fatiya bimilum babu baa yaŋ yay bi galaw. Pool o n’galaw fatiya bimilum babu|src="lb00234b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Mukanay 10.9"
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Bieb m’bujogol, ban namaŋ fitiñ. No guomol me n’ésil yay, ni baj bujugum bo najuge.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Ni bujugum baubu, najuh émit yay épegulo, ban najuh waf uce úni ti gábil gámah go guhoge ni úñin go waamme ubbagir n’gúaveul me mbaa n’ettam ;
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 ganogor gánogan gal énuhureŋ yaa guot gubbagir, gaa sasu sáfulore me ni gal upu waw ᵽe ugu ró ni gábil gaugu.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Ni baj firim fuogol : « Uilo, Ᵽier, umuh nutiñ ! »
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Bare o naah : « Hani, afanom, ímusut itiñ waf wáfirenifiren, wájahorut bi bíteŋen. »
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Firim fafu ni fúutten fuogol : « Wo Aláemit ajoh me búoh ukukur, jambi aw ujoh wo waf wakurut. »
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 No dáuru dibaj me bi ñono ñáfaji, waf waw wanogor me ti gábil n’ufaen uñagi to baenah ubbañen n’émit.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Ᵽier najahali faŋ wa bujugum baubu bumaŋe egiten. Ni tinah tautu, wáineaw bugo Korunew aboñ me bugo n’érorenul yaŋ Simoŋ ahu dó aĉila aamme iki guĉigul to n’gánonum gagu.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 N’guvoh min guroren ter Simoŋ o guvoge me may Ᵽier dó naanne.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Ban Ᵽier o baroŋer n’gaᵽinor mala bujugum babu. Ñer Biinum Banabe m’buogol : « Baje wáine gúfaji gaĉilo gaŋesei ;
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 ualo, ban mb’ujow búsolil m’bállelenut, mata ínje iboñulil. »
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Ñer Ᵽier náavul, aban naah wáineaw : « Injé ume o jiliᵽe me. Wa utegul éjoul bi babe ? »
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 N’guogol : « Afanóli Korunew, aamme an aĉole ban nákanum Aláemit, o ᵽoᵽ Esúif yay ᵽe gulobe me maaro guya ni o, babaj amalaka Aláemit aagol alai min ujow bi yaŋol, min mb’autten wo nujae me elobol. »
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Ñer Ᵽier nakanil n’gunogen, min aannil efuga yauyu.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Funah fúutten, n’guĉih n’ésuh yay yo guvoge me Sesare. Toker Korunew min aomene dó yaŋol buganol ni ᵽoᵽ gubugeol bugaa fuhow, min aamil n’enah.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 No Ᵽier anogen dó me, Korunew aiyulo me ban guemor, nahat nalo n’ettam bújoŋorol bi esalol.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Bare Ᵽier nailenol naagol nímoro : « Uilo ! Injé may an nem ti aw. »
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Mbiban, nanogen ni galolobor dó aĉila bugo ni Korunew, aĉih natoh ró bugan gammeŋe min guomunore.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Nasafil naagil : « Jiffase búoh fírenifiren Asúif ebuge n’ajaora, hani enogen yaŋol ; bare Aláemit nagitenom búoh jambi iya n’ace min ieh akurut.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Yo eĉil me, no juboñ me guvogulom, níkail m’bállelenut. Injé ñer umu n’erorenul waĉil me n’juvogulom. »
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Korunew naagol : « Baje ñer jama gunah gubbagir, ínje baamer n’galaw ni yaŋom tinah baraber, ace áine akanoe wañ waije áᵽullo bújoŋorom naagom :
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 “Korunew, galaw gagu gúiya gúttunitun, ban may Aláemit naosewosen maaro mamu mo nukane me.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Uboñ ñer bugan bi Yoᵽe gúvogul bo Simoŋ o guvoge me ᵽoᵽ Ᵽier ; umu ni Simoŋ naalene, áine ahu aroke me n’ubaŋ ; yaŋol uyu galam fal fafu.”
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 To baenah, níboñul me guvoguli, ban aw may nukakan jon min ujoulo mee. Maer ñer wóli ᵽe ubugi tale bújoŋor Aláemit, bi eutten wo Aláemit aboñi me bi elobóli. »
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Ñer Ᵽier naŋar firim fafu naah : « Maagen mamu maer nijoge, bajut an afaŋe apalol bújoŋor Aláemit,
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 bare til n’ésuh yánoyan, an ahu ákanumeol me aban nakan waf waĉole, an ahumu ásumol me.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Naboñulo guñol Israel Firim fafu Fásum me, no nagitenil me gásumay gagu go Yésu Kirista asene me ; o aamme Aví ahu ala bugan bugagu ᵽe.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Jiffase wabaj me ni mof mamu ᵽe maa Yúde, no ĉítulo me baubu Gálile, búsol gábatise gagu go Saaŋ Batis avare me mala go.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Jiffase ᵽoᵽ bu Aláemit asen me Yésu ala Nasaret Biinum Banabe ni ᵽoᵽ sembe, aĉila o nah’ajow me ésuh bi n’ésuh n’ekan ró maaro ni ᵽoᵽ esen gahoy bugan bugagu ᵽe bugo Seytane ácetene me, mata Aláemit umu búsolol.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Wóli jimate waf wauwu ᵽe wo nakan me ni mof Esúif yay bi Yérusalem ró. N’gukanol naĉet n’ebbaŋol n’ekurua.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Bare Aláemit nainnol ni gaĉet me funah fúfatten, aban nakan min bugan gujugol,
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 let ésuh yay ᵽe, bare wóli bugo Aláemit aᵽi me naĉob, wóli jatiñor me n’jiremor ni o búsol eilool ni gaĉet me.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Ban Yésu naboñóliboñ julob ésuh yay ban n’jiĉimen fo gaa búoh aĉila faŋaol Aláemit ávienol bi éni ataliŋa ahu ala garoŋ me ni gaĉet me.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Uboñer waw ᵽe gugitengiten mola búoh ánoan áinen me ni o, Aláemit ᵽan ájoum ni o min aboket an ahumu utilol. »
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Ᵽier o baroŋer n’elob, Biinum Banabe m’búavul ni bugan bugagu ᵽe gaamen me n’eutten firim fafu.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Ejangaraay Esúif yay ᵽe gajaorulo me ni Ᵽier n’gujahali mala min Aláemit asen mee may galet me Esúif gáji gaugu gaamme Biinum Banabe.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Maagen n’guunil n’gulobe mee gúlobum gammeŋe, n’gusale mee Aláemit. Ñer Ᵽier nabbañ aah :
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 « Júe ᵽiaŋ fíreni esen gábatise bugaubuge gayab maa Biinum Banabe ti may wolal ? »
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Naboñ gúbatiseil ni gajow gaa Yésu Kirista. Mbiban n’gulaol atajen arobo to gunah guce.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.