Atos 10

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Bajene n’ésuh yay yaa Sesare ace áine gajaol Korunew. O afan fuyoŋ fice fal ekosombil nam, fo guvoge me "fuyoŋ fafu fal Itali".
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Aíne ahumu kakan an abaje gáinen, ban aĉila ni bugaa yaŋol ᵽe gúkanukanum Aláemit. Nalaelaw nánonan, ban ᵽoᵽ náᵽureneᵽuren ni fubajol bi garamben Esúif yay galeh me.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Funah fice tinah talu báruser, ni baj bujugum bo najuge : najuh ŋanno ca amalaka Aláemit ánonul yaŋol, aban navogol : « Korunew ! »
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Naluj baw amalaka ahu, ban náholi nár naagol : « Afanom, wa ubaje ? » Amalaka ahu naagol : « Aláemit naune galaw gagu gúiya, ban ᵽoᵽ najuge garamben gagu go nurambene me galeh me, ban ájumoruti.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Maer ñer uboñ bugan bi baubu Yoᵽe, iki gúvogul bo ace áine gajaol Simoŋ, gaguol Ᵽier.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Yaŋ ace áine o nah’arok n’ubaŋ naalene gajaol ᵽoᵽ Simoŋ ; áine ahumu yaŋol uyu galam fal fafu. »
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 No amalaka ahu akay me, Korunew návogul urokaol gúuba, ni ᵽoᵽ ace n’ekosombil yay gaamme ni gañen gola, áinene ᵽoᵽ ti o.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Nagitenil wabaj me ᵽe, aban naboñil mbaa Yoᵽe.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Tihalen fo tinah baraber, bugaa gahoŋen gagu bugo n’ejow yay ban gulofe Yoᵽe, Ᵽier najiŋ fatiya bimilum babu baa yaŋ yay bi galaw. Pool o n’galaw fatiya bimilum babu|src="lb00234b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Mukanay 10.9"
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Bieb m’bujogol, ban namaŋ fitiñ. No guomol me n’ésil yay, ni baj bujugum bo najuge.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Ni bujugum baubu, najuh émit yay épegulo, ban najuh waf uce úni ti gábil gámah go guhoge ni úñin go waamme ubbagir n’gúaveul me mbaa n’ettam ;
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 ganogor gánogan gal énuhureŋ yaa guot gubbagir, gaa sasu sáfulore me ni gal upu waw ᵽe ugu ró ni gábil gaugu.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Ni baj firim fuogol : « Uilo, Ᵽier, umuh nutiñ ! »
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Bare o naah : « Hani, afanom, ímusut itiñ waf wáfirenifiren, wájahorut bi bíteŋen. »
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Firim fafu ni fúutten fuogol : « Wo Aláemit ajoh me búoh ukukur, jambi aw ujoh wo waf wakurut. »
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 No dáuru dibaj me bi ñono ñáfaji, waf waw wanogor me ti gábil n’ufaen uñagi to baenah ubbañen n’émit.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Ᵽier najahali faŋ wa bujugum baubu bumaŋe egiten. Ni tinah tautu, wáineaw bugo Korunew aboñ me bugo n’érorenul yaŋ Simoŋ ahu dó aĉila aamme iki guĉigul to n’gánonum gagu.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 N’guvoh min guroren ter Simoŋ o guvoge me may Ᵽier dó naanne.
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Ban Ᵽier o baroŋer n’gaᵽinor mala bujugum babu. Ñer Biinum Banabe m’buogol : « Baje wáine gúfaji gaĉilo gaŋesei ;
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 ualo, ban mb’ujow búsolil m’bállelenut, mata ínje iboñulil. »
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Ñer Ᵽier náavul, aban naah wáineaw : « Injé ume o jiliᵽe me. Wa utegul éjoul bi babe ? »
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 N’guogol : « Afanóli Korunew, aamme an aĉole ban nákanum Aláemit, o ᵽoᵽ Esúif yay ᵽe gulobe me maaro guya ni o, babaj amalaka Aláemit aagol alai min ujow bi yaŋol, min mb’autten wo nujae me elobol. »
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Ñer Ᵽier nakanil n’gunogen, min aannil efuga yauyu.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Funah fúutten, n’guĉih n’ésuh yay yo guvoge me Sesare. Toker Korunew min aomene dó yaŋol buganol ni ᵽoᵽ gubugeol bugaa fuhow, min aamil n’enah.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 No Ᵽier anogen dó me, Korunew aiyulo me ban guemor, nahat nalo n’ettam bújoŋorol bi esalol.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Bare Ᵽier nailenol naagol nímoro : « Uilo ! Injé may an nem ti aw. »
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Mbiban, nanogen ni galolobor dó aĉila bugo ni Korunew, aĉih natoh ró bugan gammeŋe min guomunore.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Nasafil naagil : « Jiffase búoh fírenifiren Asúif ebuge n’ajaora, hani enogen yaŋol ; bare Aláemit nagitenom búoh jambi iya n’ace min ieh akurut.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Yo eĉil me, no juboñ me guvogulom, níkail m’bállelenut. Injé ñer umu n’erorenul waĉil me n’juvogulom. »
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Korunew naagol : « Baje ñer jama gunah gubbagir, ínje baamer n’galaw ni yaŋom tinah baraber, ace áine akanoe wañ waije áᵽullo bújoŋorom naagom :
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 “Korunew, galaw gagu gúiya gúttunitun, ban may Aláemit naosewosen maaro mamu mo nukane me.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Uboñ ñer bugan bi Yoᵽe gúvogul bo Simoŋ o guvoge me ᵽoᵽ Ᵽier ; umu ni Simoŋ naalene, áine ahu aroke me n’ubaŋ ; yaŋol uyu galam fal fafu.”
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 To baenah, níboñul me guvoguli, ban aw may nukakan jon min ujoulo mee. Maer ñer wóli ᵽe ubugi tale bújoŋor Aláemit, bi eutten wo Aláemit aboñi me bi elobóli. »
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Ñer Ᵽier naŋar firim fafu naah : « Maagen mamu maer nijoge, bajut an afaŋe apalol bújoŋor Aláemit,
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 bare til n’ésuh yánoyan, an ahu ákanumeol me aban nakan waf waĉole, an ahumu ásumol me.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Naboñulo guñol Israel Firim fafu Fásum me, no nagitenil me gásumay gagu go Yésu Kirista asene me ; o aamme Aví ahu ala bugan bugagu ᵽe.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Jiffase wabaj me ni mof mamu ᵽe maa Yúde, no ĉítulo me baubu Gálile, búsol gábatise gagu go Saaŋ Batis avare me mala go.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Jiffase ᵽoᵽ bu Aláemit asen me Yésu ala Nasaret Biinum Banabe ni ᵽoᵽ sembe, aĉila o nah’ajow me ésuh bi n’ésuh n’ekan ró maaro ni ᵽoᵽ esen gahoy bugan bugagu ᵽe bugo Seytane ácetene me, mata Aláemit umu búsolol.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Wóli jimate waf wauwu ᵽe wo nakan me ni mof Esúif yay bi Yérusalem ró. N’gukanol naĉet n’ebbaŋol n’ekurua.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Bare Aláemit nainnol ni gaĉet me funah fúfatten, aban nakan min bugan gujugol,
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 let ésuh yay ᵽe, bare wóli bugo Aláemit aᵽi me naĉob, wóli jatiñor me n’jiremor ni o búsol eilool ni gaĉet me.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Ban Yésu naboñóliboñ julob ésuh yay ban n’jiĉimen fo gaa búoh aĉila faŋaol Aláemit ávienol bi éni ataliŋa ahu ala garoŋ me ni gaĉet me.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Uboñer waw ᵽe gugitengiten mola búoh ánoan áinen me ni o, Aláemit ᵽan ájoum ni o min aboket an ahumu utilol. »
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Ᵽier o baroŋer n’elob, Biinum Banabe m’búavul ni bugan bugagu ᵽe gaamen me n’eutten firim fafu.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ejangaraay Esúif yay ᵽe gajaorulo me ni Ᵽier n’gujahali mala min Aláemit asen mee may galet me Esúif gáji gaugu gaamme Biinum Banabe.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Maagen n’guunil n’gulobe mee gúlobum gammeŋe, n’gusale mee Aláemit. Ñer Ᵽier nabbañ aah :
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 « Júe ᵽiaŋ fíreni esen gábatise bugaubuge gayab maa Biinum Banabe ti may wolal ? »
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Naboñ gúbatiseil ni gajow gaa Yésu Kirista. Mbiban n’gulaol atajen arobo to gunah guce.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.