Atos 10

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bajene n’ésuh yay yaa Sesare ace áine gajaol Korunew. O afan fuyoŋ fice fal ekosombil nam, fo guvoge me "fuyoŋ fafu fal Itali".
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Aíne ahumu kakan an abaje gáinen, ban aĉila ni bugaa yaŋol ᵽe gúkanukanum Aláemit. Nalaelaw nánonan, ban ᵽoᵽ náᵽureneᵽuren ni fubajol bi garamben Esúif yay galeh me.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Funah fice tinah talu báruser, ni baj bujugum bo najuge : najuh ŋanno ca amalaka Aláemit ánonul yaŋol, aban navogol : « Korunew ! »
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Naluj baw amalaka ahu, ban náholi nár naagol : « Afanom, wa ubaje ? » Amalaka ahu naagol : « Aláemit naune galaw gagu gúiya, ban ᵽoᵽ najuge garamben gagu go nurambene me galeh me, ban ájumoruti.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Maer ñer uboñ bugan bi baubu Yoᵽe, iki gúvogul bo ace áine gajaol Simoŋ, gaguol Ᵽier.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Yaŋ ace áine o nah’arok n’ubaŋ naalene gajaol ᵽoᵽ Simoŋ ; áine ahumu yaŋol uyu galam fal fafu. »
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 No amalaka ahu akay me, Korunew návogul urokaol gúuba, ni ᵽoᵽ ace n’ekosombil yay gaamme ni gañen gola, áinene ᵽoᵽ ti o.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Nagitenil wabaj me ᵽe, aban naboñil mbaa Yoᵽe.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Tihalen fo tinah baraber, bugaa gahoŋen gagu bugo n’ejow yay ban gulofe Yoᵽe, Ᵽier najiŋ fatiya bimilum babu baa yaŋ yay bi galaw. Pool o n’galaw fatiya bimilum babu|src="lb00234b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Mukanay 10.9"
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Bieb m’bujogol, ban namaŋ fitiñ. No guomol me n’ésil yay, ni baj bujugum bo najuge.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Ni bujugum baubu, najuh émit yay épegulo, ban najuh waf uce úni ti gábil gámah go guhoge ni úñin go waamme ubbagir n’gúaveul me mbaa n’ettam ;
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 ganogor gánogan gal énuhureŋ yaa guot gubbagir, gaa sasu sáfulore me ni gal upu waw ᵽe ugu ró ni gábil gaugu.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Ni baj firim fuogol : « Uilo, Ᵽier, umuh nutiñ ! »
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Bare o naah : « Hani, afanom, ímusut itiñ waf wáfirenifiren, wájahorut bi bíteŋen. »
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Firim fafu ni fúutten fuogol : « Wo Aláemit ajoh me búoh ukukur, jambi aw ujoh wo waf wakurut. »
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 No dáuru dibaj me bi ñono ñáfaji, waf waw wanogor me ti gábil n’ufaen uñagi to baenah ubbañen n’émit.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Ᵽier najahali faŋ wa bujugum baubu bumaŋe egiten. Ni tinah tautu, wáineaw bugo Korunew aboñ me bugo n’érorenul yaŋ Simoŋ ahu dó aĉila aamme iki guĉigul to n’gánonum gagu.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 N’guvoh min guroren ter Simoŋ o guvoge me may Ᵽier dó naanne.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Ban Ᵽier o baroŋer n’gaᵽinor mala bujugum babu. Ñer Biinum Banabe m’buogol : « Baje wáine gúfaji gaĉilo gaŋesei ;
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 ualo, ban mb’ujow búsolil m’bállelenut, mata ínje iboñulil. »
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Ñer Ᵽier náavul, aban naah wáineaw : « Injé ume o jiliᵽe me. Wa utegul éjoul bi babe ? »
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 N’guogol : « Afanóli Korunew, aamme an aĉole ban nákanum Aláemit, o ᵽoᵽ Esúif yay ᵽe gulobe me maaro guya ni o, babaj amalaka Aláemit aagol alai min ujow bi yaŋol, min mb’autten wo nujae me elobol. »
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Ñer Ᵽier nakanil n’gunogen, min aannil efuga yauyu.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Funah fúutten, n’guĉih n’ésuh yay yo guvoge me Sesare. Toker Korunew min aomene dó yaŋol buganol ni ᵽoᵽ gubugeol bugaa fuhow, min aamil n’enah.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 No Ᵽier anogen dó me, Korunew aiyulo me ban guemor, nahat nalo n’ettam bújoŋorol bi esalol.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Bare Ᵽier nailenol naagol nímoro : « Uilo ! Injé may an nem ti aw. »
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Mbiban, nanogen ni galolobor dó aĉila bugo ni Korunew, aĉih natoh ró bugan gammeŋe min guomunore.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Nasafil naagil : « Jiffase búoh fírenifiren Asúif ebuge n’ajaora, hani enogen yaŋol ; bare Aláemit nagitenom búoh jambi iya n’ace min ieh akurut.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Yo eĉil me, no juboñ me guvogulom, níkail m’bállelenut. Injé ñer umu n’erorenul waĉil me n’juvogulom. »
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Korunew naagol : « Baje ñer jama gunah gubbagir, ínje baamer n’galaw ni yaŋom tinah baraber, ace áine akanoe wañ waije áᵽullo bújoŋorom naagom :
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 “Korunew, galaw gagu gúiya gúttunitun, ban may Aláemit naosewosen maaro mamu mo nukane me.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Uboñ ñer bugan bi Yoᵽe gúvogul bo Simoŋ o guvoge me ᵽoᵽ Ᵽier ; umu ni Simoŋ naalene, áine ahu aroke me n’ubaŋ ; yaŋol uyu galam fal fafu.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 To baenah, níboñul me guvoguli, ban aw may nukakan jon min ujoulo mee. Maer ñer wóli ᵽe ubugi tale bújoŋor Aláemit, bi eutten wo Aláemit aboñi me bi elobóli. »
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Ñer Ᵽier naŋar firim fafu naah : « Maagen mamu maer nijoge, bajut an afaŋe apalol bújoŋor Aláemit,
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 bare til n’ésuh yánoyan, an ahu ákanumeol me aban nakan waf waĉole, an ahumu ásumol me.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Naboñulo guñol Israel Firim fafu Fásum me, no nagitenil me gásumay gagu go Yésu Kirista asene me ; o aamme Aví ahu ala bugan bugagu ᵽe.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Jiffase wabaj me ni mof mamu ᵽe maa Yúde, no ĉítulo me baubu Gálile, búsol gábatise gagu go Saaŋ Batis avare me mala go.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Jiffase ᵽoᵽ bu Aláemit asen me Yésu ala Nasaret Biinum Banabe ni ᵽoᵽ sembe, aĉila o nah’ajow me ésuh bi n’ésuh n’ekan ró maaro ni ᵽoᵽ esen gahoy bugan bugagu ᵽe bugo Seytane ácetene me, mata Aláemit umu búsolol.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Wóli jimate waf wauwu ᵽe wo nakan me ni mof Esúif yay bi Yérusalem ró. N’gukanol naĉet n’ebbaŋol n’ekurua.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Bare Aláemit nainnol ni gaĉet me funah fúfatten, aban nakan min bugan gujugol,
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 let ésuh yay ᵽe, bare wóli bugo Aláemit aᵽi me naĉob, wóli jatiñor me n’jiremor ni o búsol eilool ni gaĉet me.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Ban Yésu naboñóliboñ julob ésuh yay ban n’jiĉimen fo gaa búoh aĉila faŋaol Aláemit ávienol bi éni ataliŋa ahu ala garoŋ me ni gaĉet me.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Uboñer waw ᵽe gugitengiten mola búoh ánoan áinen me ni o, Aláemit ᵽan ájoum ni o min aboket an ahumu utilol. »
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Ᵽier o baroŋer n’elob, Biinum Banabe m’búavul ni bugan bugagu ᵽe gaamen me n’eutten firim fafu.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ejangaraay Esúif yay ᵽe gajaorulo me ni Ᵽier n’gujahali mala min Aláemit asen mee may galet me Esúif gáji gaugu gaamme Biinum Banabe.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Maagen n’guunil n’gulobe mee gúlobum gammeŋe, n’gusale mee Aláemit. Ñer Ᵽier nabbañ aah :
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 « Júe ᵽiaŋ fíreni esen gábatise bugaubuge gayab maa Biinum Banabe ti may wolal ? »
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Naboñ gúbatiseil ni gajow gaa Yésu Kirista. Mbiban n’gulaol atajen arobo to gunah guce.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.