Atos 10

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Bajene n’ésuh yay yaa Sesare ace áine gajaol Korunew. O afan fuyoŋ fice fal ekosombil nam, fo guvoge me "fuyoŋ fafu fal Itali".
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Aíne ahumu kakan an abaje gáinen, ban aĉila ni bugaa yaŋol ᵽe gúkanukanum Aláemit. Nalaelaw nánonan, ban ᵽoᵽ náᵽureneᵽuren ni fubajol bi garamben Esúif yay galeh me.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Funah fice tinah talu báruser, ni baj bujugum bo najuge : najuh ŋanno ca amalaka Aláemit ánonul yaŋol, aban navogol : « Korunew ! »
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 Naluj baw amalaka ahu, ban náholi nár naagol : « Afanom, wa ubaje ? » Amalaka ahu naagol : « Aláemit naune galaw gagu gúiya, ban ᵽoᵽ najuge garamben gagu go nurambene me galeh me, ban ájumoruti.
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Maer ñer uboñ bugan bi baubu Yoᵽe, iki gúvogul bo ace áine gajaol Simoŋ, gaguol Ᵽier.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Yaŋ ace áine o nah’arok n’ubaŋ naalene gajaol ᵽoᵽ Simoŋ ; áine ahumu yaŋol uyu galam fal fafu. »
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 No amalaka ahu akay me, Korunew návogul urokaol gúuba, ni ᵽoᵽ ace n’ekosombil yay gaamme ni gañen gola, áinene ᵽoᵽ ti o.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Nagitenil wabaj me ᵽe, aban naboñil mbaa Yoᵽe.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Tihalen fo tinah baraber, bugaa gahoŋen gagu bugo n’ejow yay ban gulofe Yoᵽe, Ᵽier najiŋ fatiya bimilum babu baa yaŋ yay bi galaw. Pool o n’galaw fatiya bimilum babu|src="lb00234b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Mukanay 10.9"
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Bieb m’bujogol, ban namaŋ fitiñ. No guomol me n’ésil yay, ni baj bujugum bo najuge.
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Ni bujugum baubu, najuh émit yay épegulo, ban najuh waf uce úni ti gábil gámah go guhoge ni úñin go waamme ubbagir n’gúaveul me mbaa n’ettam ;
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 ganogor gánogan gal énuhureŋ yaa guot gubbagir, gaa sasu sáfulore me ni gal upu waw ᵽe ugu ró ni gábil gaugu.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Ni baj firim fuogol : « Uilo, Ᵽier, umuh nutiñ ! »
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Bare o naah : « Hani, afanom, ímusut itiñ waf wáfirenifiren, wájahorut bi bíteŋen. »
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Firim fafu ni fúutten fuogol : « Wo Aláemit ajoh me búoh ukukur, jambi aw ujoh wo waf wakurut. »
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 No dáuru dibaj me bi ñono ñáfaji, waf waw wanogor me ti gábil n’ufaen uñagi to baenah ubbañen n’émit.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Ᵽier najahali faŋ wa bujugum baubu bumaŋe egiten. Ni tinah tautu, wáineaw bugo Korunew aboñ me bugo n’érorenul yaŋ Simoŋ ahu dó aĉila aamme iki guĉigul to n’gánonum gagu.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 N’guvoh min guroren ter Simoŋ o guvoge me may Ᵽier dó naanne.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Ban Ᵽier o baroŋer n’gaᵽinor mala bujugum babu. Ñer Biinum Banabe m’buogol : « Baje wáine gúfaji gaĉilo gaŋesei ;
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 ualo, ban mb’ujow búsolil m’bállelenut, mata ínje iboñulil. »
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Ñer Ᵽier náavul, aban naah wáineaw : « Injé ume o jiliᵽe me. Wa utegul éjoul bi babe ? »
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 N’guogol : « Afanóli Korunew, aamme an aĉole ban nákanum Aláemit, o ᵽoᵽ Esúif yay ᵽe gulobe me maaro guya ni o, babaj amalaka Aláemit aagol alai min ujow bi yaŋol, min mb’autten wo nujae me elobol. »
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Ñer Ᵽier nakanil n’gunogen, min aannil efuga yauyu.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Funah fúutten, n’guĉih n’ésuh yay yo guvoge me Sesare. Toker Korunew min aomene dó yaŋol buganol ni ᵽoᵽ gubugeol bugaa fuhow, min aamil n’enah.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 No Ᵽier anogen dó me, Korunew aiyulo me ban guemor, nahat nalo n’ettam bújoŋorol bi esalol.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Bare Ᵽier nailenol naagol nímoro : « Uilo ! Injé may an nem ti aw. »
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Mbiban, nanogen ni galolobor dó aĉila bugo ni Korunew, aĉih natoh ró bugan gammeŋe min guomunore.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Nasafil naagil : « Jiffase búoh fírenifiren Asúif ebuge n’ajaora, hani enogen yaŋol ; bare Aláemit nagitenom búoh jambi iya n’ace min ieh akurut.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Yo eĉil me, no juboñ me guvogulom, níkail m’bállelenut. Injé ñer umu n’erorenul waĉil me n’juvogulom. »
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 Korunew naagol : « Baje ñer jama gunah gubbagir, ínje baamer n’galaw ni yaŋom tinah baraber, ace áine akanoe wañ waije áᵽullo bújoŋorom naagom :
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 “Korunew, galaw gagu gúiya gúttunitun, ban may Aláemit naosewosen maaro mamu mo nukane me.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Uboñ ñer bugan bi Yoᵽe gúvogul bo Simoŋ o guvoge me ᵽoᵽ Ᵽier ; umu ni Simoŋ naalene, áine ahu aroke me n’ubaŋ ; yaŋol uyu galam fal fafu.”
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 To baenah, níboñul me guvoguli, ban aw may nukakan jon min ujoulo mee. Maer ñer wóli ᵽe ubugi tale bújoŋor Aláemit, bi eutten wo Aláemit aboñi me bi elobóli. »
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Ñer Ᵽier naŋar firim fafu naah : « Maagen mamu maer nijoge, bajut an afaŋe apalol bújoŋor Aláemit,
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 bare til n’ésuh yánoyan, an ahu ákanumeol me aban nakan waf waĉole, an ahumu ásumol me.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Naboñulo guñol Israel Firim fafu Fásum me, no nagitenil me gásumay gagu go Yésu Kirista asene me ; o aamme Aví ahu ala bugan bugagu ᵽe.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Jiffase wabaj me ni mof mamu ᵽe maa Yúde, no ĉítulo me baubu Gálile, búsol gábatise gagu go Saaŋ Batis avare me mala go.
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 Jiffase ᵽoᵽ bu Aláemit asen me Yésu ala Nasaret Biinum Banabe ni ᵽoᵽ sembe, aĉila o nah’ajow me ésuh bi n’ésuh n’ekan ró maaro ni ᵽoᵽ esen gahoy bugan bugagu ᵽe bugo Seytane ácetene me, mata Aláemit umu búsolol.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Wóli jimate waf wauwu ᵽe wo nakan me ni mof Esúif yay bi Yérusalem ró. N’gukanol naĉet n’ebbaŋol n’ekurua.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Bare Aláemit nainnol ni gaĉet me funah fúfatten, aban nakan min bugan gujugol,
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 let ésuh yay ᵽe, bare wóli bugo Aláemit aᵽi me naĉob, wóli jatiñor me n’jiremor ni o búsol eilool ni gaĉet me.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 Ban Yésu naboñóliboñ julob ésuh yay ban n’jiĉimen fo gaa búoh aĉila faŋaol Aláemit ávienol bi éni ataliŋa ahu ala garoŋ me ni gaĉet me.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Uboñer waw ᵽe gugitengiten mola búoh ánoan áinen me ni o, Aláemit ᵽan ájoum ni o min aboket an ahumu utilol. »
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Ᵽier o baroŋer n’elob, Biinum Banabe m’búavul ni bugan bugagu ᵽe gaamen me n’eutten firim fafu.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ejangaraay Esúif yay ᵽe gajaorulo me ni Ᵽier n’gujahali mala min Aláemit asen mee may galet me Esúif gáji gaugu gaamme Biinum Banabe.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Maagen n’guunil n’gulobe mee gúlobum gammeŋe, n’gusale mee Aláemit. Ñer Ᵽier nabbañ aah :
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 « Júe ᵽiaŋ fíreni esen gábatise bugaubuge gayab maa Biinum Banabe ti may wolal ? »
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 Naboñ gúbatiseil ni gajow gaa Yésu Kirista. Mbiban n’gulaol atajen arobo to gunah guce.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.