Apocalipse 16
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC
1 Mbiban niun firim fijil fúᵽurul tiñ tal tanab me fuoh emalakaay gaamme futoh ni gúuba : « Jujow iki júyu n’ettam yay síremuma sasu saamme futoh ni súuba saa bitiña-fiiñ babu bal Aláemit. »
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ñer amalaka ahu átiar najow aĉih náyu éremuma yay yola n’ettam yay : gásomut gaa guᵽuna gajaore ni ñatiñ ñámah n’gúloul ni bugan bugagu bugo fúffasum fafu faa gánuhureŋ gagu fuomme ni bugo, bugo gamigelete me enetal yay yala go.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Amalaka ahu áutten náyu yola ni fal : mal fo ni múbaho míni físim, ti fal an o guramule ; ñer búuwenum bánoban baam dó ni fal faufu ni biĉet.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Amalaka ahu áfatten náyu yola ni siral sasu ni súbula-mal sasu : so ᵽe ni síbaho síni físim.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Ñer niun amalaka ahu aĉil me mal mamu aah : « Nuĉoĉol, aw aam to me ban nuᵽie núni ; aw anab me, ni maageni nutaliŋe bataliŋ be.
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Bugan bugagu gáyu me físim fafu fal uboñer waw búguiya ni faa bugani bugagu ganab me, ni mo may min usenil mee físim gurem. »
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Niun may firim fúᵽurul ni fíteŋenum fafu fuoh : « Ey, Ataw Aláemit-Sembe, bataliŋeri buĉoĉol ban ni bíni baa maagen. »
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Amalaka ahu abarigen náyu yola ni tinah talu ; ñer bunaa babu ni bubaj sembe sasu sal ésur bugan bugagu ni sambun bo nuogal gásuᵽa.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Ñer gásuᵽa gámah n’gúsur bugan bugagu, ban ni gunamo gújel Aláemit ahu abaj me sembe ni mataño maumu, ban gúbahenut bakaneril min gúbbañul gusalenol.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Amalaka ahu atogen, o, náyu éremumaol ni efenjeŋ yay yaa jávi jaju jaa gánuhureŋ gagu : emoĉ néggub jávi jaju jala go, ban bugan bugagu bugala go nihi guñañor mala ñatiñ ;
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 nihi gujel Aláemit ahu ala fatiya mala ñatiñil ni úsomulil waa guᵽuna gagu, ban gúbahenut bakaneril baarat me.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Amalaka ahu atogen n’anur náyu yola ni fal fafu fájalo me fo guvoge me Afúrat : mal fo ni muhay, dó ᵽe min bulago babu bal úviaw gajae me éᵽurul bo tinah tiiyeul me bucokori.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Nijuh may siseytane sono sífaji sánie ti ufol súᵽurul n’utum éjegut yay, gánuhureŋ gagu ni aboñer ahu ala go alet me ala maagen.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Maagen mamu siseytane som so nihi sikan waf wajureruti, nihi sujow mbal úviaw bugaa mof mamu ᵽoomo, bi eomenil bi bútaj babu baa funah fafu fámah fafu fal Aláemit-Sembe.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 — ausente —
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 — ausente —
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Amalaka ahu atogen ni gúuba, o, náyu éremuma yay yola n’érus yay : ñer ni baj firim fajile fúᵽurul n’efenjeŋ yay yaa jávi yaamme tiñ talu táñai me fuoh : « Kanoe ban ! »
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Ban ni baj baijer-émit, gurim, guᵽaranu, ni ᵽoᵽ gagoror-ettam gámah gámusut gubaj kábiriŋ no arafuhow aam ni mof.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Ñer ésuh yay yámah yay Babilon nejiso ekan ulam úfaji, ban sasu súsuh ni sulo ᵽe. Aláemit ájumorut bakaner babu baarat me bal ésuh yauyu, min akan yo ñer n’erem bunuh babu bal éremumaol yammeŋ me bitiña-fiiñol bájalo mee.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Ban súloŋ sasu ni sillim, gurijaŋ gagu gubbañut gujugi.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Ni baj gutesa gaa gilas gáliie nihi gúloul n’émit guteh bugan bugagu. N’gunamo gújel Aláemit mala mataño maumu maamme gutesa gilas gagu, maamme mataño májaloe faŋ.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.