Apocalipse 16
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NAA
1 Mbiban niun firim fijil fúᵽurul tiñ tal tanab me fuoh emalakaay gaamme futoh ni gúuba : « Jujow iki júyu n’ettam yay síremuma sasu saamme futoh ni súuba saa bitiña-fiiñ babu bal Aláemit. »
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ñer amalaka ahu átiar najow aĉih náyu éremuma yay yola n’ettam yay : gásomut gaa guᵽuna gajaore ni ñatiñ ñámah n’gúloul ni bugan bugagu bugo fúffasum fafu faa gánuhureŋ gagu fuomme ni bugo, bugo gamigelete me enetal yay yala go.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Amalaka ahu áutten náyu yola ni fal : mal fo ni múbaho míni físim, ti fal an o guramule ; ñer búuwenum bánoban baam dó ni fal faufu ni biĉet.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Amalaka ahu áfatten náyu yola ni siral sasu ni súbula-mal sasu : so ᵽe ni síbaho síni físim.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Ñer niun amalaka ahu aĉil me mal mamu aah : « Nuĉoĉol, aw aam to me ban nuᵽie núni ; aw anab me, ni maageni nutaliŋe bataliŋ be.
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Bugan bugagu gáyu me físim fafu fal uboñer waw búguiya ni faa bugani bugagu ganab me, ni mo may min usenil mee físim gurem. »
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Niun may firim fúᵽurul ni fíteŋenum fafu fuoh : « Ey, Ataw Aláemit-Sembe, bataliŋeri buĉoĉol ban ni bíni baa maagen. »
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Amalaka ahu abarigen náyu yola ni tinah talu ; ñer bunaa babu ni bubaj sembe sasu sal ésur bugan bugagu ni sambun bo nuogal gásuᵽa.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Ñer gásuᵽa gámah n’gúsur bugan bugagu, ban ni gunamo gújel Aláemit ahu abaj me sembe ni mataño maumu, ban gúbahenut bakaneril min gúbbañul gusalenol.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Amalaka ahu atogen, o, náyu éremumaol ni efenjeŋ yay yaa jávi jaju jaa gánuhureŋ gagu : emoĉ néggub jávi jaju jala go, ban bugan bugagu bugala go nihi guñañor mala ñatiñ ;
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 nihi gujel Aláemit ahu ala fatiya mala ñatiñil ni úsomulil waa guᵽuna gagu, ban gúbahenut bakaneril baarat me.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Amalaka ahu atogen n’anur náyu yola ni fal fafu fájalo me fo guvoge me Afúrat : mal fo ni muhay, dó ᵽe min bulago babu bal úviaw gajae me éᵽurul bo tinah tiiyeul me bucokori.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Nijuh may siseytane sono sífaji sánie ti ufol súᵽurul n’utum éjegut yay, gánuhureŋ gagu ni aboñer ahu ala go alet me ala maagen.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Maagen mamu siseytane som so nihi sikan waf wajureruti, nihi sujow mbal úviaw bugaa mof mamu ᵽoomo, bi eomenil bi bútaj babu baa funah fafu fámah fafu fal Aláemit-Sembe.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 — ausente —
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 — ausente —
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Amalaka ahu atogen ni gúuba, o, náyu éremuma yay yola n’érus yay : ñer ni baj firim fajile fúᵽurul n’efenjeŋ yay yaa jávi yaamme tiñ talu táñai me fuoh : « Kanoe ban ! »
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Ban ni baj baijer-émit, gurim, guᵽaranu, ni ᵽoᵽ gagoror-ettam gámah gámusut gubaj kábiriŋ no arafuhow aam ni mof.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Ñer ésuh yay yámah yay Babilon nejiso ekan ulam úfaji, ban sasu súsuh ni sulo ᵽe. Aláemit ájumorut bakaner babu baarat me bal ésuh yauyu, min akan yo ñer n’erem bunuh babu bal éremumaol yammeŋ me bitiña-fiiñol bájalo mee.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Ban súloŋ sasu ni sillim, gurijaŋ gagu gubbañut gujugi.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Ni baj gutesa gaa gilas gáliie nihi gúloul n’émit guteh bugan bugagu. N’gunamo gújel Aláemit mala mataño maumu maamme gutesa gilas gagu, maamme mataño májaloe faŋ.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.