Marcos 11
I Falami Kasafnè (New Testament) (BPR) vs BKJ
1 Na kanto ale mdadong di Dyérusalém na di kakella di dad malnak banwe Bétfagi na Bétani di Bulul Olib, dek Dyisas muna lwe dad to galan tdò.
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 Na manan dale, “Fles gamu di tukay banwe gsen munayu, na ku ta kel gamu ditù, nun teenyu ngà dongki là fa lmen snakay batangla déé. Ntehyu na nebeyu dini.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Na ku nun to smalek gamu, na manan, ‘Kan ku nimòyu ayé?’ ani manyu di kenen, ‘Nun gukmamu i Amu dun, na lêan fulê dini kadang.’ ”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Na ta mdà i dad to dekan ayé, na ta teenla i ngà dongki batang di saféd i bà gufusuk di satu gumnè di kilil dalan, na ntehla. Na lamla mteh dun,
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 smalek i dademe to tadag déé, manla, “Kan ku ntehyu i ngà dongki ayé?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Na tmimel ale salngad di man Dyisas na ta bayà i dad to ale.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Na nebela i dongki ayé salu di ku Dyisas, na yé afidla dun i dademe dad klawehla, na ta smakay Dyisas.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Na dee dad to mbel i klawehla di bà dalan. Na i dademe to, nkahla doon ta nwèla di bulul du yé dale kfite i kdayenla di ku Dyisas.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Nun dad to muna di ku Dyisas, na nun dademe tmadol, na falbongla i talùla, manla, “Dnayento i Dwata. Magdayen i To salu dini di dagit Dwata.
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 Banlé Dwata kafye i kagot fan kel ta fakang di munan di gutambulto Harì Dabid. Magdayen i Dwata di too gumdatah.”
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Na kafnge ayé, ta kel Dyisas di Dyérusalém, na fusuk kenen di Bong Gumnè Gumangamfù di Dwata. Neyen i kdee mgimò déé bay du ta flabi nan, lê man kenen lamwà salu di Bétani, na magin i sfalò lwe dad to galan tdò.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Na di tmadol du, ta mdà ale di Bétani. Na di lamla magu, ta bitil Dyisas.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Na nun teenan kayu dnagit fig di kibòan beg gumawag, too ti mlabung i doonan. Yé duenam man, ta fdadong kenen déé du mngabal bengen. Bay kanto kel di kayu ayé, landè benge teenan, lo doon, du ise bangan fa menge.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Na man Dyisas di kayu ayé, “Ta landè lê gamkaan i bengem nan.” Na linge dad to galan tdò i manan ayé.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Na kanto kel ale Dyisas di Dyérusalém, ta fusuk kenen di Bong Gumnè Gumangamfù di Dwata, na ndalan lamwà i dad to gal sbayad di laman. Na lugadan i dad lamisa i dad to sasambì filak, na lê man i dad gusudeng i dad to fabli dad abun galla dsù.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Na fnang Dyisas i dad to mebe dad kalyakla magu déé di Bong Gumnè ayé.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Na tamdò Dyisas di dad to, manan, “Ta gsulat di Tnalù i Dwata, manan, ‘I Gumnègu ani, yé gukmamu dun gal gudmasal i dad to mdà di kdee dad banwe,’ bay ta fanbalingyu gumnè i dad to lmimbung.”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Na kanto linge i dad ganlal di kafaglut i dad Dyu na i dad to gal tamdò i dad uldin Dwata fagu di ku Mosis i man Dyisas ayé, mngabal ale kfagu fmati kenen. Likò ale di ku Dyisas du too tikeng i kdee dad to di katdòan.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Na kanto kifuh, lamwà ale Dyisas di syudad ayé.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Na too flafus di tmadol du, ta lê ale magu di sablà i kayu fig ayé, na teenla ta mlanas na mati kel di dalilan.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Na gafaldam Piter i ta nimò Dyisas, na manan di kenen, “Sér, neyem. Ta mlanas sa i kayu tnalùam ayé.”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Na man Dyisas di dale, “Ku ftoo gamu di Dwata,
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 too glut i man-gu di gamu ani. Ku simto i man di bulul ayé, ‘Magket ge na mgilih ge gatù di talà mahin,’ ku là lwe nawan bay fantoon na mgimò i manan, gdohò sa i manan ayé.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Yé duenam man, ani man-gu di gamu, di kdasalyu, ku nun fniyu di Dwata, yé fye fantooyu na ta gdawatyu du fye gfunyu.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Na ku dmasal gamu, fnasinsyayu i kdee dad salà gafaldamyu ta nimò i dademe dad to du fye lê fnasinsya i Màyu ditù di langit i dad salàyu.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 Du ku là fnasinsyayu dad salà i dademe to, là lê fnasinsya i Màyu di langit i dad salàyu.”
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Kafnge ayé, ta lê ale samfulê di Dyérusalém. Na lam Dyisas magu di lam i Bong Gumnè Gumangamfù di Dwata, salu di kenen i dad ganlal di kafaglut i dad Dyu, na i dad to gal tamdò i dad uldin Dwata fagu di ku Mosis, na i dad tua gal mebe i dad Dyu.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Na smalek ale, manla, “Dét i ktoom mimò i kdee nimòam dini? Na simto mlé ge i glal?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Na tmimel Dyisas, manan, “Lê nun snalekgu di gamu. Na ku gtimelyu, lêgu tulen di gamu ku dét i ktoogu mimò ani.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Gablà di kbunyag Dyan, nè gumdà i glalan kenen, mdà di Dwata di langit, ku demen mdà di dad to di tah tanà? Tnimelyu agu kun.”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Na stulen ale, manla, “Ku yé manto, ‘Mdà di Dwata di langit,’ lêan ato snalek, manan, ‘Kan ku là fantooyu Dyan?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Bay là fakay ku yé manto, ‘Mdà di dad to.’ (Likò ale di dad to du yé man i kdee dad to na Dyan satu tugad i Dwata).
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Yé duenam man, tmimel ale, manla, “Là gadèmi dun.” Na man Dyisas di dale, “Là lêgu tulen gamu ku dét i ktoogu mimò i dad nimògu.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.