Atos 12

I Falami Kasafnè (New Testament) (BPR) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Na di bang ayé, tambù Harì Hérod falmayam i dademe dad to ftoo di ku Dyisas.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Na faklangan ulu Dyém, i flanek Dyan.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Na kanto gadè Hérod ta lehew i dad Dyu di nimòan ayé, ta lêan fakfè Piter salngan di Fista i Fan Landè Bulung Falnok Dun.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Na kafngela kamfè kenen, ta fablanggùla, na sfalò nam i kdee sundalu mantay dun. Na sbaluh ale mantay, kat men fat. Na yé fandam Hérod di kafnge i Fista Du Kaglius, nukuman Piter di fati.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Na di kablanggùla ku Piter, yé nimò i dad to ftoo di ku Dyisas, toola kenen dnasal.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Na ta kifuh nan, na ta kudang Piter di bleng i lwe to mantay. Nikatla kenen lwe sangkalì, na nun fa dademe dad sundalu mantay di bà gufusuk di blanggù. Na yé mnè di fandam Hérod blén Piter di dad to ku ta flafus.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Na tadè msut di kenen kasaligan i Dwata, na ta mneng di lam i blanggù. Na ningok i kasaligan Piter du nukatan, na manan dun, “Sagwê ge mték.” Na tadè magbel i dad sangkalì di dad sigal Piter.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Na man i kasaligan di kenen, “Smaul ge, na lsakam talumfàam.” Na nimen Piter i manan. Na lê man i kasaligan, “Lêam lsak i saulam tahà sigal, na tnadolam agu.”
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Na tmadol Piter di kasaligan lamwà di blanggù, bay là ti gadèan dun ku too glut i nimò i kasaligan di kenen, du yé man nawan ku lon kanteen.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Lniusla i tnanin mantay na di galwen, na fles ale di bong takab tek gulamwà salu di syudad. Na kanto ale kel di takab ayé, tadè mgukà, na ta lamwà ale. Na kanto ale kel di syat i dalan, tadè tnagak i kasaligan Piter.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Na yé klo Piter gmadè dun na too glut kadì i ta mkel di kenen, manan, “Ani, ta toogu gadè dek Dwata i kasaliganan falwà do di ku Harì Hérod na kel di kdee kayè i dad Dyu nimò di do.”
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Na kanto gafaldam Piter too glut i ta mkel di kenen, ta salu ditù di gumnè Méri, dunan i yê Dyan Mark. Na dee dad to stifun di gumnè ayé du dmasal ale.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Na di kakel Piter di gumnè ayé, tmutuk kenen di takab ditù di lwà. Na mdà satu ngà libun gal dek, yé dagitan Roda, falningen ku simto i tmutuk.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Na di kdilèan i talù Piter, too kenen lehew, na ta là gbal nawan mukà i takab, bay baling fabaltik samfulê di dad to di lam, na manan di dale, “Ta déé sa Piter di lwà.”
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Balingla man di kenen, “Bal bu snawang ge.” Bay toon uluk i manan, “Too glut i man-gu ani. Piter sa ayé.” Taman, stulen ale, manla, “Keng kasaligan mifat dun ayé.”
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Na sigi tmutuk Piter di takab kel di kukàla dun. Na di kitela ku Piter, ta too ale tikeng.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Na ftadag Piter sigalan du fafanakan ale, na tulenan dale gablà di kafalwà i Amuto dun di blanggù. Na manan dale, “Begyu tugad do di ku Dyém, na di kdee dad flanekto.” Na kafnge ayé, ta mdà kenen fles di dademe banwe.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Na kanto flafus, too slaf nawa i dad sundalu mantay di blanggù, na sasalek ale, manla, “Dét i ta mkel di ku Piter?”
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Na too fafngabal Harì Hérod Piter, bay du là teenla dun, taman, toon snalek i dad sundalu mantay, kafnge ayé, fafatin ale. Na ta mdà Harì Hérod di Dyudiya gatù di Sisarya, na fanak kenen déé là mlo.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Na di bang ayé, ta malbut Harì Hérod di dad to mdà di banwe Tiro na Sidon. Yé kayè nawala ku stulen ale di harì du déé gumwèla i knaan di banwen. Yé to nlakla samfye dale Blastu, i mdatah to di gumnè i harì.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Na kanto kel i du ta falala nalék, ta lsak Harì Hérod i tahà saulan too fye bawehan, na sudeng di trunun. Na talù kenen di kdee dad to stifun déé.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Na mkit i dad to, manla, “Ise ku lo btal to ani, bay kenen sa satu dwata.”
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Na tadè falnayam kasaligan i Dwata Harì Hérod du là dnayenan i Dwata. Na tin tadè snafat, na fles mati.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Na ta baling too midul kbel i Tnalù Dwata.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Kanto fnge Barnabas na Sol i dad nimòla, ta mulê ale fdu di Dyérusalém, na faginla Dyan Mark.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.