Mateus 18
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARA
1 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ a, fɔtsa bakɔlɛnɛ a ya nɛ Yesu sɛkɛ̃, bivia ye kĩ, “Owei bɛ̃ flee nɛ ode lɛgãkanyakɔ̃ a kamɛ?”
1 Naquela hora, aproximaram-se de Jesus os discípulos, perguntando: Quem é, porventura, o maior no reino dos céus?
2 Nɛ foesũ Yesu vɛ kabisɛ̃ɛ̃ kadi ɛyadzɛla nɛ be kayite,
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles.
3 ade ebi be kĩ, “Mabi mi nɛ ɔnɔkɔali kamɛ kĩ ntɛ mitádani mikɛna ndɛ babisɛ̃ aye ni, miláapuli miwo nɛ ode lɛgãkanyakɔ̃ a kamɛ da.
3 E disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos tornardes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Oti kĩ ɛbɛ̃ flee nɛ ode lɛgãkanyakɔ̃ a nyɛ oti a kĩ ɛdɔla ye akũ, ɛdani ɛkɛna ndɛ obisɛ̃ kĩĩ aye.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 “Odi nyɛ odi kĩ yaakɛna sɛmɛ kalɛ ɛkpa obisɛ̃ kĩĩ odu nɛ yĩ dĩ akũ ni, yĩ ɛkɛna ɛkpa.
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe.
6 “Ntɛ oti odi aakpã babisɛ̃ kĩĩ, kĩ bɛtɛ yĩ bido a kamɛ ɔmɔa edo nɛ tɔkpa kamɛ ni, fɔnɛnɛ fɔkpa ye fɔbɛ̃ kĩ bɛkɔa kɔwɔlɛ kpale bɛvɛla nɛ ye sɔmɔ bɛta bido nɛ mpo kamɛ ɛmɔa mui eku.
6 Qualquer, porém, que fizer tropeçar a um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse afogado na profundeza do mar.
7 “Bɔbɔɛ makpa katinya kamɛ bati nɛ fɔtsa a kĩ foe avɛlɛ oti kado nɛ tɔkpa kamɛ a akũ. Kɛnɛ kĩ sɔhuiɛ kĩĩ odu ɛya kokooko, lɛmɛ bɔbɔɛ makpa oti a kĩ ye akũ fɔ́atsã fɔya!
7 Ai do mundo, por causa dos escândalos; porque é inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual vem o escândalo!
8 “Foesũ ntɛ nɔ awɛ ĩye nɔ kɔbɔa aafɔ̃ ɔkɛna tɔkpa ni, tsua koe kata kamuni! Fɔnɛnɛ fɔkpa nɔ kĩ aana nkpã mɔ awɛ mɔa ĩye kɔbɔa mɔa, kɛba kĩ aana akpɔ mɔ abɔa lɛmɛ bɛta nɔ bido nɛ fi a kĩ fɔádĩ da a kamɛ.
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te faz tropeçar, corta-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 Ade ayea ntɛ nɔ linebi aafɔ̃ ɔkɛna tɔkpa ni, bɔlɛ de kanyɛ kata kamuni! Fɔnɛnɛ fɔbɛ̃ kĩ aana linebi mɔa odzi nkpã, kɛba kĩ aana banebi nviã lɛmɛ bɛta nɔ bido nɛ fi a kĩ fɔádĩ da a kamɛ a.
9 Se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida com um só dos teus olhos do que, tendo dois, seres lançado no inferno de fogo.
10 “Midã kadã wĩ, ayekĩ miláasupa babisɛ̃ kĩĩ kamɛ odima. Mabi mi nɛ ɔnɔkɔali kamɛ kĩ be ode fɔtɔ banyanɛ nɛ ode adza nɛ Nda anɛ kamɛ luwi daa,
10 Vede, não desprezeis a qualquer destes pequeninos; porque eu vos afirmo que os seus anjos nos céus veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 kitonɛkĩ Otidziwa Obi a ya kĩ yaatɛ bikĩ bɛyɛla a bɛna nkpã.
11 [Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.]
12 “Mikɔna fukĩĩ akũ midã. Ntɛ odi deĩ baveli ɔha mɔ kɔmɔa yɛla nɛ be kamɛ a, yaáfɔnɛ be aduekrɔũ-evedi a nɛ katɔbii akũ bɛkadɛ, ɛnaatsã ɛwɛ kɔmɔa a kĩ kɔyɛla a?Mateo 18:12|src="BK00005c.tif" size="span" loc="Mat 18:12" copy="Horace Knowles, rev. Louise Bass, British & Foreign Bible Society"
12 Que vos parece? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se extraviou?
13 Ntɛ ɛmɔ́ koe ni, yamɔ kawɔlɛ paa nɛ kɔmɔa a akũ kaba be aduekrɔũ evedi a kĩ bɛtáyɛla a.
13 E, se porventura a encontra, em verdade vos digo que maior prazer sentirá por causa desta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Ade ayea mi Ɔlɛga nɛ ode a láwɛ kĩ babisɛ̃ kĩĩ kamɛ odima ɛyɛla a.
14 Assim, pois, não é da vontade de vosso Pai celeste que pereça um só destes pequeninos.
15 “Ntɛ awaɛ̃ fum nɔ ni, naa ye sɛkɛ̃ kanaanyɛ ye mfumsu katsa ye, lɛmɛ kɛna foe nɛ kabɛla kamɛ nɛ mimɔ ye odi kayite. Ntɛ enu foe kayɔ ɛkpa nɔ ni, ɔdani ɔtɛ awaɛ̃.
15 Se teu irmão pecar [contra ti], vai argui-lo entre ti e ele só. Se ele te ouvir, ganhaste a teu irmão.
16 Lɛmɛ ntɛ ɛtánu ye akũ kayɔ ni, kpã oti mɔa ĩye bati nviã kabumɔ nɔ akũ minaa ye sɛkɛ̃, ayekĩ fɔlɛtsa a flee aanɛ fɔwa nɛ adansifɔ anɛ.
16 Se, porém, não te ouvir, toma ainda contigo uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda palavra se estabeleça.
17 Lɛmɛ ntɛ esĩ ɛtátse be malo ni, kɔa fɔlɛtsa a kama asɔli a, ade ntɛ ɛtátse asɔli bati a lɛmɛ ni, bu ye ndɛ ɔmamuni ĩye ɔgɔlɛ ɔtɛnɛ aye.
17 E, se ele não os atender, dize-o à igreja; e, se recusar ouvir também a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 “Foesũ mabi mi flee kĩ lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ mitákpa osi nɛ tite akũ ni, bɛláakpa de osi nɛ ode, ade lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ míakpa osi nɛ tite akũ ni, baakpa de osi nɛ ode.
18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligardes na terra terá sido desligado nos céus.
19 “Mabi mi mbu kĩ ntɛ mi kamɛ bati nviã mikɛna ɔmɔa nɛ litsedi akũ nɛ tite akũ, mɔ mibɔa mpaɛ mivia de ni, Nda nɛ ode a aakɛna foe ɛkpa mi.
19 Em verdade também vos digo que, se dois dentre vós, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que, porventura, pedirem, ser-lhes-á concedida por meu Pai, que está nos céus.
20 Kitonɛkĩ awã kĩ bati nviã ĩye be ɛlalɛ tsɛna nɛ yĩ dĩ akũ ni, ndeĩ nɛ be kayite.”
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Ke liti a, Petro yavia Yesu kĩ, “Boe Ɔlate, ntɛ nwaɛ̃ dzɛmɛna tɔkpa kakɛna nɛ yĩ akũ ni, titi eni kɛnɛ kĩ nkɔa nte ye? Titi evũkɔnɔ mbɔɛɛ?”
21 Então, Pedro, aproximando-se, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Yesu kpa ye mbuayɛ kĩ, “Oowo, nnɛ́ titi evũkɔnɔ, mbom aduesɔũ titi evũkɔnɔ.
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete vezes, mas até setenta vezes sete.
23 “Kitonɛkĩ ode lɛgãkanyakɔ̃ a la ndɛ lɛgã lidi kĩ lɛwɛ kĩ lakɛna akunta mɔ de basumunɛ.
23 Por isso, o reino dos céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Kĩ esila eyi kayɔ a, bɛkpã be kamɛ ɔmɔa kĩ edzimɔ ye sika mpim mpim kɔtɔ bɛyamɛna.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Ɔsumunɛ a lɛlá sika kĩ yaase kɔtɔ a, foesũ lɛgã a kpa kɔbɛ̃ kĩ bɛnɔ ye mɔawɛ a ndɛ ɔsate, ye ɔtsɔ̃ mɔ babi, mɔ lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ edeĩ a bɛkɔa bise kɔtɔ a.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, ordenou o senhor que fosse vendido ele, a mulher, os filhos e tudo quanto possuía e que a dívida fosse paga.
26 “Ɔsumunɛ a ke aduli nɛ lɛgã a anɛ eke ye aduli kĩ, ‘Na ɔwɔlɛ bɔɛɛ kakpa yĩ. Maase nɔ se flee.’
26 Então, o servo, prostrando-se reverente, rogou: Sê paciente comigo, e tudo te pagarei.
27 Ye akũ kɔ lɛgã a kɔnya foesũ ɛfɔnɛ ye awɛ ade ɛkɔa kɔtɔ a kĩ edzimɛna a flee ete ye a.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 “Ade kĩ ɔsumunɛ kĩĩ nɛ́ ɛdzakũ a, ɛnamɔ ɔkɔba ɔsumunɛ bɛbã odi kĩ edzimɔ ye sika ovoe ɔha mɔa kɔtɔ. Epi ɔkɔba a nɛ sɔmɔ ɛmɛnana ye odomɛna kɔɔba, ebi ye kĩ, ‘Se yĩ kɔtɔ a kĩ odzimɔ yĩ a!’
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários; e, agarrando-o, o sufocava, dizendo: Paga-me o que me deves.
29 “Ɔkɔba a tɔ nɛ ye abɔa kamɛ eke ye aduli ɛlɛ kĩ, ‘Na ɔwɔlɛ bɔɛɛ kakpa yĩ! Maase nɔ kɔtɔ a!’
29 Então, o seu conservo, caindo-lhe aos pés, lhe implorava: Sê paciente comigo, e te pagarei.
30 “Lɛmɛ ɛtátunɔ, mbom ɛfɔ̃ bido ye nɛ kɔla kɛnaawo lɔkɔ a kĩ yaase kɔtɔ a.
30 Ele, entretanto, não quis; antes, indo-se, o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 Kĩ basumunɛ bɛbã a mɔ lɛtsa a kĩ lɛya a, fuwo be kalɔɛ ade bɛnabi lɛgã a lɛtsa a kĩ lɛya a flee a.
31 Vendo os seus companheiros o que se havia passado, entristeceram-se muito e foram relatar ao seu senhor tudo que acontecera.
32 “Foesũ lɛgã a vɛ ɔsumunɛ a ɛya nɛ ye sɛkɛ̃ ade ebi ye kĩ, ‘Nɔ ɔsumunɛ kpa! Nkɔa kɔtɔ beblebee a kĩ odzimɔ yĩ a nte nɔ nɛ kĩ oke yĩ aduli sũ.
32 Então, o seu senhor, chamando-o, lhe disse: Servo malvado, perdoei-te aquela dívida toda porque me suplicaste;
33 Kɛtáfɛta kĩ amɔ nɔ ɔkɔba ɔsumunɛ kɔnya ndɛ ayekĩ mmɔ́ nɔ kɔnya a?’
33 não devias tu, igualmente, compadecer-te do teu conservo, como também eu me compadeci de ti?
34 Ade lɛgã a na kalɔkpa mɔ ɔsĩ ɛfɔ̃ bɛnado ye nɛ kɔla kĩ bɛmɔna ye lubo kɛnaawo kĩ ese kɔtɔ a flee.”
34 E, indignando-se, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Yesu wũna kĩ, “Ade aye Nda nɛ ode a aakɛna mi kamɛ odi nyɛ odi kĩ ɛtákɔa ete ɔwaɛ̃ etomɛna ye ɔwɔlɛ kamɛ a.”
35 Assim também meu Pai celeste vos fará, se do íntimo não perdoardes cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.