Lucas 8
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARC
1 Nɛ fukĩĩ liti a, Yesu tsã emini nɛ tɛmatɔ mɔ tukula a kĩ tifuã a kamɛ ɛkalɛ Kalɛ Wĩ a nɛ Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a akũ. Ye fɔtsa bakɔlɛnɛ ewua-nviã a lɛmɛ tomɔ ye.
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Batsole badi kĩ Yesu blɔmɛna hũhũ kpa nɛ be kamɛ, mɔ bikĩ ɛtsa be fɔsɔ lɛmɛ tomɔ ye. Be kamɛ ɔmɔa nyɛ Maria Magdalani kĩ ye kamɛ ɛblɔmɛna hũhũ kpa evũkɔnɔ etomɛna a.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Otsole a odi lɛmɛ nyɛ Yohana, kĩ bavɛ ɔnyɔ kĩ Kusa kĩ ɛnya ɔnɔkɔɛ̃ nɛ Lɛgã Herodes fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃, Susana mɔ batsole bɛbã pii kĩ bɛkɔa be mɔawɛ akũ fɔtsa bɛkadãmɛna Yesu mɔ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ akũ a.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Bati kato tɛmatɔ pii kamɛ kaya nɛ Yesu sɛkɛ̃, ade kĩ bati beblebee yakpɔta a, ɛbɔa be lɛgbã kĩĩ kĩ,
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 “Luwi a okuani odi naasã funitsã babi. Kĩ ɛkasã be a badi wula nɛ osi ɔɔwɛ̃ ade ke bati sumini be, kɔvɔlabi lɛmɛ tsuli be a.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Badi wula nɛ apibɔ akũ, ade kĩ bɛmɛ a bɛvɛ biku, kitonɛkĩ apibɔ a kamɛ lɛla mui.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Badi wula nɛ tuwĩ mɔ fu kamɛ. Tuwĩ mɔ fu a mɛ tipi be.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Badi lɛmɛ wula nɛ tite wĩ akũ, bɛmɛ bibo anɛ, kutse nyɛ kutse wũ babi kpasaa.”
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Yesu fɔtsa bakɔlɛnɛ a via ye lɛgbã a kayɔ.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ade ebi be kĩ, “Bɛnyɛ Baguma lɛgãkanyakɔ̃ fɔtsa kɔlawa a bɛtsa mi, lɛmɛ bati bɛbã a kɔ̃ ni, fɔgbã kamɛ fɔaya kakpa be ayekĩ,
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 “Lɛgbã a kayɔ nyɛ fukĩĩ. Funitsã babi a nyɛ Baguma kalɛ a.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 Babi a kĩ biwula nɛ osi ɔɔwɛ̃ nyɛ bati a kĩ binu kalɛ a, lɛmɛ Abonsam yanyɛ kalɛ a nɛ be tɔwɔlɛ kamɛ, ayekĩ bɛláatɛ bido bɛna katɛ
12 e os que
13 Bikĩ biwula nɛ apibɔ akũ a nyɛ bati a kĩ binu kalɛ a, bɛtɛ ke mɔ kawɔlɛ, lɛmɛ kɛtáwo nɛ be kamɛ dzununuunu. Bɛtɛ bido nɛ lɔkɔ lukũ odi kamɛ, ade ntɛ sɔhuiɛ adi ya ni, bamuniki liti.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 Babi a kĩ biwula nɛ tuwĩ mɔ fu kamɛ a nyɛ bati a kĩ binu kalɛ a bɛtɛ ke lɛmɛ katinya kamɛ ɔhau, akũ fɔtsa kawɛ mɔ katinya kamɛ kawɔlɛkamɔ anya be akũ, kafɔ̃ baábo anɛ kawũ babi kayɔɔlɛ.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Lɛmɛ babi a kĩ biwula nɛ tite wĩ akũ a nyɛ bati a kĩ binu kalɛ a, bɛtɛ ke nɛ tɔwɔlɛ wĩ mɔ obu kamɛ ade bipini ke mɔ ɔsĩ mɔ ɔsĩ kɛnawo kĩ biwũ babi a.
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 “Odima látɛna ɔsɛdza kakɔa lɔɔda kasua ye, ĩye kakɔa ye kado nɛ mpa kayɔ. Mbom yadɛla ye kate nɛ ɔsɛdza otse akũ ayekĩ bati aamɔ fɔkɔ ntɛ bawo nɛ tɔtɔ kamɛ.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 “Lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ bɛkɔa bɛkɔla ni, baanyɛ de kanya. Ade lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ bisua de ni, baamɔ de bɛnyɛ bɛyamɛna nɛ ɔhaĩ kamɛ.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Mitse lɛtsa a kĩ mianu a katse wĩ, kitonɛkĩ okĩ edeĩ fɔlɛtsa kayɔkanu ni, baakpa ye kayɔkanu bibu, lɛmɛ okĩ ɛla kayɔkanu kadima ni, baatɛ sukuloo a kĩ ɛkɔna kĩ edeĩ a malo nɛ ye awɛ.”
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Luwi a, Yesu ɔma mɔ bawaɛ̃ ya nɛ ye sɛkɛ̃ lɛmɛ bɛtápuli bifuã ye nɛ bati lidede sũ.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ade ke odi bi Yesu kĩ, “Ama mɔ awaɛ̃ amɛ dzɛ̃ nɛ kanya kĩ bawɛ bɛmɔ́ nɔ.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Yesu kpa mbuayɛ kĩ, “Mma mɔ nwaɛ̃ amɛ nyɛ bikĩ batse Baguma kalɛ, bakɛna nɛ ke akũ.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Luwi a Yesu mɔ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a wo nɛ ɔkɔlɔ kamɛ ade ebi be kĩ, “Mifɔ̃ bunyina ɔwɔ lutubu baũ a bɔnaa abuĩ atide a.” Ade biyi ɔwɔ a kanyina kayɔ a.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Kĩ biteĩ nɛ mui anɛ banaa a, Yesu wa tida. Deedimɔapɛ ɔwɛ mɔ ɔsĩ odi vũ nɛ lutubu baũ a akũ, ade ɛkabɔa mui kako nɛ ɔkɔlɔ a kamɛ, fɔfɔ̃ bɛna nɛ wuda mɔ nkpã kayite a.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a nadzɛla Yesu bibi ye kĩ, “Boe Ɔlate! Boe Ɔlate! Buku buyua!”
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ade evia ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kĩ, “Nde mi katɛkado?”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Yesu mɔ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a nyina ɔwɔ lutubu baũ a bito Galilea tite akũ bɛyawo Gadara nɛ tite a sɛkɛ sitide a.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Kĩ Yesu nɛ́ nɛ ɔkɔlɔ a kamɛ a, onyole odi kĩ hũhũ kpa na nɛ ye kamɛ nɛ eto ɔmatɔ a kamɛ ɛyatsɛlamɔ ye. Owi buna kĩ onyole kĩĩ tsã ɔdzɔ, ade yaádzi nɛ tɔtɔ kamɛ, mbom asie mɔ funikɛ kamɛ yadzi.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Kĩ ɛmɔ Yesu a, ɛbɔa fɔwɔla kɔɔba ade ɛbɔɛ ye akũ emuni nɛ Yesu abɔa kamɛ mɔ fɔwɔla kĩ, “Yesu Baguma Kpale Nɛ Ode Obi! Litsa akamɔ yĩ? Make nɔ aduli, takɛna yĩ awɔda!”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 Onyole a lɛ fukĩĩ kitonɛkĩ Yesu wũni nɛ hũhũ kpa a akũ kĩ ɛnɛ nɛ oti a kamɛ. Lɔkɔ pii hũhũ kpa a adzi nɛ ye akũ ade ntɛ bido ye nkɔsɔnkɔsɔ nɛ akpɔ mɔ abɔa malo a, yaveliveli ye lɔkɔa hũhũ kpa a akpã ye kanamɛna kɔsa kamɛ.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yesu via ye kĩ, “Nde bavɛ nɔ?”
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Hũhũ kpa a ke Yesu aduli kĩ ɛtablɔmɛna be bɛnaawo nɛ lɛkɛ dzununuunu a kĩ lɛlá kakpulakɔ̃ a kamɛ.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Baplakuo beblebee na nɛ ɔtɔ odi akũ bɛkadɛ. Foesũ hũhũ kpa a ke Yesu aduli kĩ ɛfɔ̃ bɛnɛ bɛnawo nɛ be kamɛ, ade Yesu lɛmɛ kpa osi a.
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Ade bɛnɛ nɛ onyole a kamɛ bɛnawo nɛ baplakuo a kamɛ a. Be kɔdabu a flee wula atsɛ bɛka ɔtɔ sɛkɛ geĩ a biwo nɛ mui kamɛ, bɛmɔa mui biku.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Kĩ bikĩ badãmɛna baplakuo akũ a mɔ́ lɛtsa kĩ lɛya a, bilo bɛnaa ɔmatɔ mɔ tukula kamɛ bɛkabi bati lɛtsa kĩ lɛya a.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Bati nɛ bɛyaadã lɛtsa kĩ lɛya. Ade kĩ biwo Yesu sɛkɛ̃ a bɛmɔ́ onyole a kĩ ye kamɛ hũhũ kpa a nɛ a kĩ edzi nɛ ye abɔa kayɔ. Edo atadiɛ ade ye anɛ kamɛ lɛmɛ kpalɛ. Libe wo bati a flee.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Bikĩ bɛmɔ́ lɛtsa a kĩ lɛya a bi bati ayekĩ bɛblɔmɛna hũhũ kpa nɛ oti a kamɛ.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Nɛ fukĩĩ sũ bati a flee nɛ Gadara kayite a na ke Yesu aduli kĩ ɛdzakũ nɛ be tite akũ, kitonɛkĩ libe wo be paa. Nɛ foesũ ewo nɛ ɔkɔlɔ a kamɛ ɛdzakũ.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 Onyole a kĩ ye kamɛ hũhũ kpa a nɛ a ke Yesu aduli kĩ, “Fɔ̃ ntomɔ nɔ bɔnaa.” Lɛmɛ Yesu nyɛ ye osi, ebi ye kĩ,
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Muniki kanaa ɔtɔ kanaalɛ lɛtsa a kĩ Baguma kɛna ɛkpa nɔ a.”
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Kĩ Yesu muniki ɛnaa ɔwɔ lutubu baũ sɛkɛ sitide a, bati a tɛ ye mɔ kawɔlɛ kitonɛkĩ be flee bidzi bɛkadzɔlɛ ye.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Ade ke onyole odi kĩ bavɛ Yairo kĩ ɛnyɛ ɔnɔkɔɛ̃ ɔmɔa nɛ Yudafɔ katsɛnakɔ̃ ya nɛ awã a. Ɛyake aduli nɛ Yesu abɔa kamɛ ɛwã ye kĩ ɛfɔ̃ bɛnaa ye tɔtɔ kamɛ,
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 kitonɛkĩ ye obitsole mɔapɛ kĩ ɛtɛ futeli ewua-nviã waa nɛ wuda mɔ nkpã kayite.
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Otsole odi kĩ akũ awula ye futeli ewua-nviã flee lɛmɛ na nɛ bati a kamɛ. Otsole kĩĩ bula ye sika flee kade nɛ fɔsɔ batsanɛ sɛkɛ̃ lɛmɛ odima tápuli ɛtsa ye.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Ɛkɛna bɔɛɛ ɛtsã bati a kamɛ nɛ Yesu liti ɛta ye atadiɛ sɔtɔ. Deedimɔapɛ babɔanɛ a fɔ̃ kawula.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Ade ke Yesu via kĩ, “Owei lɛta yĩ?”
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Lɛmɛ Yesu lɛ kĩ, “Mmɔ́ nɛ yĩ kamɛ kĩ odi ta yĩ ni, kitonɛkĩ kɔbɛ̃ kudi nɛ kuto yĩ kamɛ.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Kĩ otsole a mɔ eyi ɔsũ kĩ bɛmɔ́ ye sũ ni, ɛna nɛ kukũtila kamɛ ɛnɛ ɛyake aduli nɛ Yesu abɔa kamɛ. Nɛ bati a flee anɛ kamɛ na, ebi ye lɛtsa nyɛ lɛtsa. Ebi ye lɛtsa a kĩ de sũ ɛta ye, mɔ ayekĩ ɛsaɛ lɛtalɛta a.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Yesu bi ye kĩ, “Yĩ obitsole, nɔ katɛkado kpa nɔ akũ ɔsĩ. Naa nɛ lukudɔ kamɛ.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Lɔkɔ a kĩ Yesu kalɛ fukĩĩ a, ɔtɔ to Yudafɔ katsɛnakɔ̃ ɔnɔkɔɛ̃ a awã ɛyabi Yairo kĩ, “Nɔ obitsole a ku, fɔtábuki fusĩ kĩ aha fɔtsa ɔtsanɛ a.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Lɛmɛ kĩ Yesu nu fɔlɛtsa a ebi Yairo kĩ, “Tavila. Nɔ kɔ̃ tɛ kado, obisɛ̃ a aasaɛ.”
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Kĩ Yesu wo Yairo tɔtɔ kamɛ a, ɛtákpa odima osi ewo nɛ kɔla a kamɛ, mbɔɛntɛ Petro mɔ Yohanes mɔ Yakobo mɔ obisɛ̃ a ɔlɛga mɔ ɔma odi.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 Bati pii dza nɛ awã bɛkabe mɔ kɔnya nɛ obisɛ̃ a wuda sũ. Ade Yesu bi be kĩ, “Mifɔ̃ kabe. Obisɛ̃ a táku. Tida kɛkɛ ɛwaa.”
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Lɛmɛ bati a flee mɛmɛ ye kitonɛkĩ binyina kĩ obisɛ̃ a ku.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Ade Yesu pi obisɛ̃ a nɛ kɔkpɔ ɛvɛ ye kɔɔba kĩ, “Yĩ obi, yidza kadza!”
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 Ade ke katsolebi a nyinya kiyidza kɛdza deedimɔapɛ a. Yesu bi be kĩ bɛkpa ke funitsã kɛnya.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Fɔlɛtsa kĩĩ nyɛnɛ bamanɛ a akũ, lɛmɛ Yesu si be mbla kĩ bɛtabi odima lɛtsa a kĩ lɛya a.
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.