Lucas 8

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nɛ fukĩĩ liti a, Yesu tsã emini nɛ tɛmatɔ mɔ tukula a kĩ tifuã a kamɛ ɛkalɛ Kalɛ Wĩ a nɛ Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a akũ. Ye fɔtsa bakɔlɛnɛ ewua-nviã a lɛmɛ tomɔ ye.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Batsole badi kĩ Yesu blɔmɛna hũhũ kpa nɛ be kamɛ, mɔ bikĩ ɛtsa be fɔsɔ lɛmɛ tomɔ ye. Be kamɛ ɔmɔa nyɛ Maria Magdalani kĩ ye kamɛ ɛblɔmɛna hũhũ kpa evũkɔnɔ etomɛna a.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Otsole a odi lɛmɛ nyɛ Yohana, kĩ bavɛ ɔnyɔ kĩ Kusa kĩ ɛnya ɔnɔkɔɛ̃ nɛ Lɛgã Herodes fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃, Susana mɔ batsole bɛbã pii kĩ bɛkɔa be mɔawɛ akũ fɔtsa bɛkadãmɛna Yesu mɔ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ akũ a.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Bati kato tɛmatɔ pii kamɛ kaya nɛ Yesu sɛkɛ̃, ade kĩ bati beblebee yakpɔta a, ɛbɔa be lɛgbã kĩĩ kĩ,
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Luwi a okuani odi naasã funitsã babi. Kĩ ɛkasã be a badi wula nɛ osi ɔɔwɛ̃ ade ke bati sumini be, kɔvɔlabi lɛmɛ tsuli be a.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Badi wula nɛ apibɔ akũ, ade kĩ bɛmɛ a bɛvɛ biku, kitonɛkĩ apibɔ a kamɛ lɛla mui.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Badi wula nɛ tuwĩ mɔ fu kamɛ. Tuwĩ mɔ fu a mɛ tipi be.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Badi lɛmɛ wula nɛ tite wĩ akũ, bɛmɛ bibo anɛ, kutse nyɛ kutse wũ babi kpasaa.”
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Yesu fɔtsa bakɔlɛnɛ a via ye lɛgbã a kayɔ.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ade ebi be kĩ, “Bɛnyɛ Baguma lɛgãkanyakɔ̃ fɔtsa kɔlawa a bɛtsa mi, lɛmɛ bati bɛbã a kɔ̃ ni, fɔgbã kamɛ fɔaya kakpa be ayekĩ,
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 “Lɛgbã a kayɔ nyɛ fukĩĩ. Funitsã babi a nyɛ Baguma kalɛ a.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Babi a kĩ biwula nɛ osi ɔɔwɛ̃ nyɛ bati a kĩ binu kalɛ a, lɛmɛ Abonsam yanyɛ kalɛ a nɛ be tɔwɔlɛ kamɛ, ayekĩ bɛláatɛ bido bɛna katɛ
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Bikĩ biwula nɛ apibɔ akũ a nyɛ bati a kĩ binu kalɛ a, bɛtɛ ke mɔ kawɔlɛ, lɛmɛ kɛtáwo nɛ be kamɛ dzununuunu. Bɛtɛ bido nɛ lɔkɔ lukũ odi kamɛ, ade ntɛ sɔhuiɛ adi ya ni, bamuniki liti.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Babi a kĩ biwula nɛ tuwĩ mɔ fu kamɛ a nyɛ bati a kĩ binu kalɛ a bɛtɛ ke lɛmɛ katinya kamɛ ɔhau, akũ fɔtsa kawɛ mɔ katinya kamɛ kawɔlɛkamɔ anya be akũ, kafɔ̃ baábo anɛ kawũ babi kayɔɔlɛ.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Lɛmɛ babi a kĩ biwula nɛ tite wĩ akũ a nyɛ bati a kĩ binu kalɛ a, bɛtɛ ke nɛ tɔwɔlɛ wĩ mɔ obu kamɛ ade bipini ke mɔ ɔsĩ mɔ ɔsĩ kɛnawo kĩ biwũ babi a.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Odima látɛna ɔsɛdza kakɔa lɔɔda kasua ye, ĩye kakɔa ye kado nɛ mpa kayɔ. Mbom yadɛla ye kate nɛ ɔsɛdza otse akũ ayekĩ bati aamɔ fɔkɔ ntɛ bawo nɛ tɔtɔ kamɛ.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 “Lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ bɛkɔa bɛkɔla ni, baanyɛ de kanya. Ade lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ bisua de ni, baamɔ de bɛnyɛ bɛyamɛna nɛ ɔhaĩ kamɛ.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Mitse lɛtsa a kĩ mianu a katse wĩ, kitonɛkĩ okĩ edeĩ fɔlɛtsa kayɔkanu ni, baakpa ye kayɔkanu bibu, lɛmɛ okĩ ɛla kayɔkanu kadima ni, baatɛ sukuloo a kĩ ɛkɔna kĩ edeĩ a malo nɛ ye awɛ.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Luwi a, Yesu ɔma mɔ bawaɛ̃ ya nɛ ye sɛkɛ̃ lɛmɛ bɛtápuli bifuã ye nɛ bati lidede sũ.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Ade ke odi bi Yesu kĩ, “Ama mɔ awaɛ̃ amɛ dzɛ̃ nɛ kanya kĩ bawɛ bɛmɔ́ nɔ.”
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Yesu kpa mbuayɛ kĩ, “Mma mɔ nwaɛ̃ amɛ nyɛ bikĩ batse Baguma kalɛ, bakɛna nɛ ke akũ.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Luwi a Yesu mɔ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a wo nɛ ɔkɔlɔ kamɛ ade ebi be kĩ, “Mifɔ̃ bunyina ɔwɔ lutubu baũ a bɔnaa abuĩ atide a.” Ade biyi ɔwɔ a kanyina kayɔ a.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Kĩ biteĩ nɛ mui anɛ banaa a, Yesu wa tida. Deedimɔapɛ ɔwɛ mɔ ɔsĩ odi vũ nɛ lutubu baũ a akũ, ade ɛkabɔa mui kako nɛ ɔkɔlɔ a kamɛ, fɔfɔ̃ bɛna nɛ wuda mɔ nkpã kayite a.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a nadzɛla Yesu bibi ye kĩ, “Boe Ɔlate! Boe Ɔlate! Buku buyua!”
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Ade evia ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kĩ, “Nde mi katɛkado?”
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Yesu mɔ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a nyina ɔwɔ lutubu baũ a bito Galilea tite akũ bɛyawo Gadara nɛ tite a sɛkɛ sitide a.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Kĩ Yesu nɛ́ nɛ ɔkɔlɔ a kamɛ a, onyole odi kĩ hũhũ kpa na nɛ ye kamɛ nɛ eto ɔmatɔ a kamɛ ɛyatsɛlamɔ ye. Owi buna kĩ onyole kĩĩ tsã ɔdzɔ, ade yaádzi nɛ tɔtɔ kamɛ, mbom asie mɔ funikɛ kamɛ yadzi.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Kĩ ɛmɔ Yesu a, ɛbɔa fɔwɔla kɔɔba ade ɛbɔɛ ye akũ emuni nɛ Yesu abɔa kamɛ mɔ fɔwɔla kĩ, “Yesu Baguma Kpale Nɛ Ode Obi! Litsa akamɔ yĩ? Make nɔ aduli, takɛna yĩ awɔda!”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Onyole a lɛ fukĩĩ kitonɛkĩ Yesu wũni nɛ hũhũ kpa a akũ kĩ ɛnɛ nɛ oti a kamɛ. Lɔkɔ pii hũhũ kpa a adzi nɛ ye akũ ade ntɛ bido ye nkɔsɔnkɔsɔ nɛ akpɔ mɔ abɔa malo a, yaveliveli ye lɔkɔa hũhũ kpa a akpã ye kanamɛna kɔsa kamɛ.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Yesu via ye kĩ, “Nde bavɛ nɔ?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Hũhũ kpa a ke Yesu aduli kĩ ɛtablɔmɛna be bɛnaawo nɛ lɛkɛ dzununuunu a kĩ lɛlá kakpulakɔ̃ a kamɛ.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Baplakuo beblebee na nɛ ɔtɔ odi akũ bɛkadɛ. Foesũ hũhũ kpa a ke Yesu aduli kĩ ɛfɔ̃ bɛnɛ bɛnawo nɛ be kamɛ, ade Yesu lɛmɛ kpa osi a.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ade bɛnɛ nɛ onyole a kamɛ bɛnawo nɛ baplakuo a kamɛ a. Be kɔdabu a flee wula atsɛ bɛka ɔtɔ sɛkɛ geĩ a biwo nɛ mui kamɛ, bɛmɔa mui biku.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Kĩ bikĩ badãmɛna baplakuo akũ a mɔ́ lɛtsa kĩ lɛya a, bilo bɛnaa ɔmatɔ mɔ tukula kamɛ bɛkabi bati lɛtsa kĩ lɛya a.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Bati nɛ bɛyaadã lɛtsa kĩ lɛya. Ade kĩ biwo Yesu sɛkɛ̃ a bɛmɔ́ onyole a kĩ ye kamɛ hũhũ kpa a nɛ a kĩ edzi nɛ ye abɔa kayɔ. Edo atadiɛ ade ye anɛ kamɛ lɛmɛ kpalɛ. Libe wo bati a flee.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Bikĩ bɛmɔ́ lɛtsa a kĩ lɛya a bi bati ayekĩ bɛblɔmɛna hũhũ kpa nɛ oti a kamɛ.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Nɛ fukĩĩ sũ bati a flee nɛ Gadara kayite a na ke Yesu aduli kĩ ɛdzakũ nɛ be tite akũ, kitonɛkĩ libe wo be paa. Nɛ foesũ ewo nɛ ɔkɔlɔ a kamɛ ɛdzakũ.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Onyole a kĩ ye kamɛ hũhũ kpa a nɛ a ke Yesu aduli kĩ, “Fɔ̃ ntomɔ nɔ bɔnaa.” Lɛmɛ Yesu nyɛ ye osi, ebi ye kĩ,
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Muniki kanaa ɔtɔ kanaalɛ lɛtsa a kĩ Baguma kɛna ɛkpa nɔ a.”
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Kĩ Yesu muniki ɛnaa ɔwɔ lutubu baũ sɛkɛ sitide a, bati a tɛ ye mɔ kawɔlɛ kitonɛkĩ be flee bidzi bɛkadzɔlɛ ye.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Ade ke onyole odi kĩ bavɛ Yairo kĩ ɛnyɛ ɔnɔkɔɛ̃ ɔmɔa nɛ Yudafɔ katsɛnakɔ̃ ya nɛ awã a. Ɛyake aduli nɛ Yesu abɔa kamɛ ɛwã ye kĩ ɛfɔ̃ bɛnaa ye tɔtɔ kamɛ,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 kitonɛkĩ ye obitsole mɔapɛ kĩ ɛtɛ futeli ewua-nviã waa nɛ wuda mɔ nkpã kayite.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Otsole odi kĩ akũ awula ye futeli ewua-nviã flee lɛmɛ na nɛ bati a kamɛ. Otsole kĩĩ bula ye sika flee kade nɛ fɔsɔ batsanɛ sɛkɛ̃ lɛmɛ odima tápuli ɛtsa ye.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Ɛkɛna bɔɛɛ ɛtsã bati a kamɛ nɛ Yesu liti ɛta ye atadiɛ sɔtɔ. Deedimɔapɛ babɔanɛ a fɔ̃ kawula.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Ade ke Yesu via kĩ, “Owei lɛta yĩ?”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Lɛmɛ Yesu lɛ kĩ, “Mmɔ́ nɛ yĩ kamɛ kĩ odi ta yĩ ni, kitonɛkĩ kɔbɛ̃ kudi nɛ kuto yĩ kamɛ.”
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Kĩ otsole a mɔ eyi ɔsũ kĩ bɛmɔ́ ye sũ ni, ɛna nɛ kukũtila kamɛ ɛnɛ ɛyake aduli nɛ Yesu abɔa kamɛ. Nɛ bati a flee anɛ kamɛ na, ebi ye lɛtsa nyɛ lɛtsa. Ebi ye lɛtsa a kĩ de sũ ɛta ye, mɔ ayekĩ ɛsaɛ lɛtalɛta a.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Yesu bi ye kĩ, “Yĩ obitsole, nɔ katɛkado kpa nɔ akũ ɔsĩ. Naa nɛ lukudɔ kamɛ.”
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Lɔkɔ a kĩ Yesu kalɛ fukĩĩ a, ɔtɔ to Yudafɔ katsɛnakɔ̃ ɔnɔkɔɛ̃ a awã ɛyabi Yairo kĩ, “Nɔ obitsole a ku, fɔtábuki fusĩ kĩ aha fɔtsa ɔtsanɛ a.”
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Lɛmɛ kĩ Yesu nu fɔlɛtsa a ebi Yairo kĩ, “Tavila. Nɔ kɔ̃ tɛ kado, obisɛ̃ a aasaɛ.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Kĩ Yesu wo Yairo tɔtɔ kamɛ a, ɛtákpa odima osi ewo nɛ kɔla a kamɛ, mbɔɛntɛ Petro mɔ Yohanes mɔ Yakobo mɔ obisɛ̃ a ɔlɛga mɔ ɔma odi.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Bati pii dza nɛ awã bɛkabe mɔ kɔnya nɛ obisɛ̃ a wuda sũ. Ade Yesu bi be kĩ, “Mifɔ̃ kabe. Obisɛ̃ a táku. Tida kɛkɛ ɛwaa.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Lɛmɛ bati a flee mɛmɛ ye kitonɛkĩ binyina kĩ obisɛ̃ a ku.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Ade Yesu pi obisɛ̃ a nɛ kɔkpɔ ɛvɛ ye kɔɔba kĩ, “Yĩ obi, yidza kadza!”
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Ade ke katsolebi a nyinya kiyidza kɛdza deedimɔapɛ a. Yesu bi be kĩ bɛkpa ke funitsã kɛnya.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Fɔlɛtsa kĩĩ nyɛnɛ bamanɛ a akũ, lɛmɛ Yesu si be mbla kĩ bɛtabi odima lɛtsa a kĩ lɛya a.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.