Lucas 7
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs VC
1 Kĩ Yesu bi bati fɔlɛtsa kĩĩ flee eyua a, ɛdzakũ ɛnaa Kapernaum.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Awã naa, Romafɔ sodzafɔ ɔnɔkɔɛ̃ odi nɛ awã na ɔsumunɛ kĩ yaátunɔ kalɛ. Ɔsumunɛ kĩĩ kasɔ mɔ ɔsĩ mɔ ɔsĩ kĩ ewo wuda onukpɛ̃.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Kĩ ɔnɔkɔɛ̃ kĩĩ nu Yesu nkã a, edo Yudafɔ banɔkɔɛ̃ badi kĩ bɛnaabi ye ɛyaatsa ye ɔsumunɛ a.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Bɛya nɛ Yesu sɛkɛ̃ ade bike ye aduli mɔ ɔsĩ mɔ ɔsĩ kĩ, “Oti kĩĩ fɛta ɛkpa nɔ kabumɛna paa,
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 kitonɛkĩ yawɛ boe kade bati kalɛ, ade ye like boe katsɛnakɔ̃ a ɛkpa boe a.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Nɛ foe sũ Yesu tomɔ be ɛnaa.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 ade ke ntákpɔla lɛmɛ kĩ maya nɛ nɔ sɛkɛ̃ a. Foesũ lɛ kalɛ mɔapɛ lɔkɔa yĩ ɔsumunɛ a aasaɛ.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Yĩ malo ĩnyɛ oti kĩ ndeĩ nɛ banɔkɔɛ̃ kĩ bɛbɛ̃ yĩ lɔnɔkɔɛ̃ kayɔ, ade ndeĩ sodzafɔ nɛ yĩ kayɔ a. Ntɛ mbi odi kĩ, ‘Naa ni’ yanaa, ntɛ mbi ɔbɛbã kĩ, ‘Ya ni’ yaya, ade ntɛ mbi yĩ ɔsate lɛmɛ kĩ ‘Kɛna fukĩĩ ni’ yakɛna foe.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Kĩ Yesu nu fukĩĩ a fɔkɛna ye saa. Ɛdani ebi bati kɔdabu a kĩ bitomɔ ye a kĩ, “Mabi mi kĩ ntámɔ tɔ̃ katɛkado kĩĩ odu nɛ Israelfɔ malo kamɛ da!”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Batɔ a kĩ ɔnɔkɔɛ̃ a do a muniki bɛnaa tɔtɔ a kamɛ, ade bɛnamɔ kĩ ɔsumunɛ a saɛ a.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Ke liti a, Yesu mɔ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a mɔ bati pii naa Nain ɔmatɔ kamɛ.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Kĩ ewo nɛ ɔmatɔ a koletia a, ɛtsɛlamɔ bati kɔdza kĩ bɛnɔnɛ ɔnɔkpa banaabila. Ɔnɔkpa a nyɛ otsole odi kĩ ɛnyɛ okunawa obinyole mɔapɛ, ade ke ɔmatɔ a kamɛ bati pii lɛmɛ tomɔ okunawa a.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Kĩ boe Ɔlate mɔ́ otsole a, ye fɔlɛtsa kɔ ye kɔnya ade ke ebi ye kĩ, “Fɔ̃ kabe.”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Awã naa Yesu fuã ɛnata ɔnɔkpa apaka a ade bikĩ bɛnɔnɛ ye a fɔ̃ bɛdza a. Ade Yesu lɛ kĩ, “Opopo! Mabi nɔ kĩ yidza!”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Ɔnɔkpa a yidza edzi edo kɔdzɛla kalɛ awɛ, ade Yesu kɔa ye edo nɛ ɔma awɛ a.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Libe wo bati a flee ade bimu Baguma bɛlɛ kĩ, “Baguma Onukpɛ̃ Ɔnyɛnɛ kpale odi nɛ́ ɛta nɛ boe kamɛ! Baguma ka ɛya kĩ yayaanyɛ ye bati!”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Yesu akũ fɔlɛtsa kĩĩ gba nɛ Yudea tite mɔ fɔkɔ a kĩ fufuã a flee kamɛ.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Kĩ Yohanes fɔtsa bakɔlɛnɛ a bi ye fɔtsa kĩ Yesu lamɛna kakɛna flee a, ɛvɛ be kamɛ bati nviã,
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 ade edo be nɛ boe Ɔlate sɛkɛ̃ kĩ bɛnaavia ye kĩ, “Nɔ nyɛ oti a kĩ bɛlɛ kĩ yaaya a, mbɔɛɛ kĩ bɔdã oti bɛbã anɛ?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Kĩ biwo Yesu sɛkɛ̃ a bibi ye kĩ, “Yohanes Mui Ɔwɔlanɛ a do boe kĩ bɔyaavia nɔ kĩ, ‘Nɔ nyɛ oti a kĩ bɛlɛ kĩ yaaya mbɔɛɛ kĩ bɔdã oti bɛbã anɛ?’ ”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ pɛpɛɛpɛ a, Yesu tsa bati beblebee fɔsɔ, ɛblɔmɛna hũhũ kpa etomɛna bati kamɛ ade ɛfɔ̃ banɛkunɛ pii lɛmɛ mɔ́ fɔkɔ a.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Ade ɛkpa Yohanes batɔ a mbuayɛ kĩ, “Mimuniki minaabi Yohanes lɛtsa a kĩ mimɔ́ mɔ lɛtsa a kĩ minu a, banɛkunɛ mɔ́ fɔkɔ, bikĩ biveliveli yidza bɛtsɛ̃, bikĩ basɔ fɔsɔ ngbã akũ kpalɛ, batɔsĩnɛ anu fɔkɔ, bɛdzɛla banɔkpa bidzi nkpã, ade bɛlamɛna ahiãfɔ Kalɛ Wĩ a kabi a.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Baguma hila oti a kĩ ɛtamɔ́ nfumusu adima nɛ yĩ akũ.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Kĩ Yohanes batɔ a dzakũ a, Yesu yi kayɔ mɔ kɔdzɛla kalɛ nɛ Yohanes akũ kabi bati kɔdabu a kĩ, “Kĩ minaa Yohanes sɛkɛ̃ nɛ kɔsa kamɛ a, litsa mikɔna kĩ míamɔ? Mimɔ́ ye ndɛ kɔkaɛ sɔɔta kĩ ɔwɛ abɔa katomɛna katɛ̃mɛna?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Litsa koũ minɛ minaadã? Oti kĩ ɛkɛɛlɛ ye akũ mɔ fɔtsa mɔ kalɛ yanɛ? Bikĩ bɛkɛɛlɛ be akũ mɔ fɔtsa mɔkalɛ bidzi nɛ ɔmɛnɛ kamɛ ni, fɔgã tɔtɔ kamɛ bamɔ be.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Mibi yĩ lɛtsa a koũ sũ miti mina a? Kĩ míamɔ Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ mbɔɛɛ? Mifɔ̃ nti mbi mi kĩ mimɔ́ oti kĩ ɛbɛ̃ Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ kɔlaa.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Ade Yohanes akũ Katsɛlɛ Kpalɛwa a lɛ kĩ,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Yesu buki ebi be kĩ, “Yohanes bɛ̃ odi nyɛ odi kĩ edzi tɔ̃ nɛ katinya kĩĩ kamɛ. Lɛmɛ odi kĩ ɛnyɛ obisɛ̃ kɔlaa nɛ Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a kamɛ bɛ̃ Yohanes.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Fɔmɔ fukĩĩ aayanɛ a, bati a flee nu Yohanes fɔlɛtsa a, bɛmɔ tɔgɔlɛ batɛnɛ a titiliwu nyɛ bikĩ bɛkɛna nɛ Baguma kawɛ akũ, ade bɛfɔ̃ Yohanes kɛna be mui kawɔla amaniɛ a.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Lɛmɛ Farisifɔ mɔ Yudafɔ mbla batsanɛ a sĩ Baguma nhihiɛ a kĩ ɛkɛna eyi ɛkpa be a, ade bɛtátunɔ kĩ Yohanes ɛwɔla be mui a.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Yesu lɛ ɛnamɛna lɔtɔ kĩ, “Finyaakĩĩ litsa maakɔa nviã babi nkɔna mɔ?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Bɛla ndɛ babisɛ̃ kĩ bikoni nɛ kɔya bagulo. Babɔa fɔwɔla kabi bakɔba kĩ,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Yohanes Mui Ɔwɔlanɛ a ya, ɛkasui onukpɛ̃, ɛtámɔa waĩ, lɛmɛ milɛ kĩ, ‘Hũhũ kpa deĩ nɛ ye kamɛ!’
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Otidziwa Obi a lɛmɛ ya, ɛnya, ɛmɔa lɛmɛ, ade mialɛ kĩ, ‘Midã ɔnyakpanɛ mɔ bavɛ ɔmɔanɛ kĩĩ! Ɛnyɛ tɔgɔlɛ batɛnɛ mɔ tɔkpa bakɛnanɛ ɔkɔba!’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Lɛmɛ bati flee a kĩ bɛtɛ Baguma kadikanyi ni, be fɔkɛlatsa atsa kĩ fɔnyɛ ɔnɔkɔali fɔlɛtsa.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Farisini odi vɛ Yesu kĩ ɛyaanya nɛ ye awã. Yesu tunɔ ɛnaa ɛnadzi bɛkanya.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Otsole odi kĩ ɛtábɔa ɔbla wĩ na nɛ ɔmatɔ a kamɛ. Kĩ enu kĩ Yesu na nɛ Farisini a tɔtɔ kamɛ ɛkanya a, ɛbɔɛ tumpã mɔkalɛ mɔ kugua mɔ ɔlɛ̃ mɔlɛ̃ ɛyamɛna nɛ awã.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Ɛdza nɛ Yesu liti nɛ ye abɔa ɔwɛ̃ ade ɛkabe kako nɛ ye fɔnɛta akũ a. Otsole kĩĩ kɔa ye lɔlɔ tɔlɔ ɛyɔ babe a nɛ Yesu fɔnɛta, ade efifi foe akũ, ɛkɔa kugua a lɛmɛ eko nɛ foe akũ a.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Kĩ Farisini a mɔ fukĩĩ a, ɛlɛ nɛ ye lɔlɔ kamɛ kĩ, “Ntɛ obi kĩĩ mɔ nuwĩ Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ yanɛ ni, kufɛ yaanyi kĩ otsole a odu kĩ ɛlamɛna ye katalɛ a nyɛ titikpa ɔkɛnanɛ!”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Ade Yesu bi Farisini a kĩ, “Simon, ndeĩ kalɛ kĩ mabi nɔ.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Ade Yesu bi ye kĩ, “Banyole nviã badi dzimɔ sika ɔvɛ ɔkpanɛ odi kɔtɔ. Ɔmɔa dzimɔ ye sika kĩ siwo tidetɔ ewua kɔtɔkase, ade ɔyade a lɛmɛ dzimɔ ye odetɔ mɔa kɔtɔkase a.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Bati kĩĩ tápuli bise ye fɔtɔ kĩĩ, foesũ ɛkɔa ete be. Bati nviã kĩĩ kamɛ ɔwɔdabe aawɛ sika ɔvɛ ɔkpanɛ a kalɛ ɛba?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Ade Simon kpa mbuayɛ kĩ, “Matɛ kado kĩ oti a kĩ bɛkɔa kɔtɔ kpale bite ye a.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Ade Yesu dani ɛdã otsole a ebi Simon kĩ, “Amɔ otsole kĩĩ? Kĩ nwo nɛ nɔ tɔtɔ kamɛ a, ɔtákpa yĩ mui kĩ nvɔlɛ fɔnɛta, lɛmɛ otsole kĩĩ kɔa ye babe ɛvɔlɛ yĩ fɔnɛta, ɛkɔa ye tɔlɔ lɛmɛ ɛyɔ be.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Ɔtákɛna yĩ atuu, lɛmɛ kito lɔkɔ a kĩ ĩya nɛ awĩ a, otsole kĩĩ táfɔ̃ yĩ fɔnɛta kafifi.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Ɔtákpa yĩ kugua ntsɛla nɛ lɔlɔ kamɛ, lɛmɛ ɛkɔa kugua mɔ ɔlɛ̃ mɔ ɔlɛ̃ ɛtsɛla yĩ fɔnɛta.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Foesũ mabi nɔ kĩ nɛ ɔdɔ a kĩ ɛnyɛ ɛtsa kĩĩ a sũ ni, bɛkɔa ye titikpa beblebee a bite ye. Lɛmɛ oti kĩ bɛkɔa fɔtsa kabii bite ni, ɔdɔ kabii yanyɛ katsa.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Yesu bi otsole a kĩ, “Bɛkɔa nɔ titikpa bite nɔ.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Bati a kĩ bɛna nɛ kanyakɔ̃ a kavia be akũ kĩ, “Owei nɛ awĩ a kĩ yakɔa bati tɔkpa malo kate?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Ade Yesu bi otsole a kĩ, “Nɔ katɛkado tɛ nɔ. Naa nɛ lukudɔ kamɛ.”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.