Lucas 22

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yudafɔ Abodoo Kĩ Ɛtáyila Luwi a kĩ bavɛ Wuda Katɛ̃ Luwi a kanya wo ɔtɔ.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Yudafɔ basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ mbla batsanɛ a kavila bati a, foesũ bɛkabɔa mbɔdi kawɛ osi kĩ baatsã bɛna Yesu bɛkɔ nɛ kabɛla kamɛ.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Ade Abonsam wo nɛ Yuda kĩ bavɛ Iskariot, kĩ ɛnyɛ fɔtsa bakɔlɛnɛ ewua-nviã a kamɛ ɔmɔa kamɛ a.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Foesũ Yuda naa Yudafɔ basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ Yudafɔ mɔ banɔkɔɛ̃ a kĩ badãmɛna Asɔli Kɔla akũ a sɛkɛ̃, ade bipi adzuni nɛ osi wĩ a kĩ ye akũ yaatsã ɛnyɛ Yesu ɛkpa a.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Kawɔlɛ de be ade bike otse kĩ baakpa ye sika.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Yuda tunɔ nɛ foe akũ, foesũ ɛkawɛ lɔkɔ wĩ kĩ yaanyɛ Yesu ɛkpa nɛ bati kɔdabu a katanyi kamɛ.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Luwi a kĩ bakɔ Wuda Katɛ̃ kavelibi nɛ Abodoo Kĩ Ɛtáyila Luwi Kanya kamɛ a wo ɔtɔ.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Ade ke Yesu do Petro mɔ Yohanes kĩ, “Minaa lɔkɔa minaamanɛ Wuda Katɛ̃ funitsã a miyi mikpa boe kanya.”
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Nɛ awã a bivia ye kĩ, “Nɛ ndia awɛ kĩ bɔnaamanɛ foe buyi?”
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Yesu kpa mbuayɛ kĩ, “Ntɛ miawo nɛ Yerusalem ɔmatɔ a kamɛ ni, onyole odi kĩ ɛnɔnɛ kugumi mɔ mui aatsɛlamɔ mi. Mitomɔ ye miwo nɛ tɔtɔ a kĩ te kamɛ yaawo a.
10 Jesus respondeu:
11 Mibi tɔtɔ ɔlate a kĩ, ‘Fɔtsa Ɔtsanɛ bo buvia nɔ kĩ, “Nde kɔla kĩ koe kamɛ bɔmɔ yĩ fɔtsa bakɔlɛnɛ a bɔ́anya Wuda Katɛ̃ funitsã a?” ’
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Yaatsa mi kɔla kpale kudi nɛ abansulu ode kĩ bike opunu mɔ fukpo nɛ koe kamɛ. Mifɔ̃ bɛmanɛ lɛtsa nyɛ lɛtsa biyi nɛ awã.”
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Bipi osi ade bɛnamɔ lɛtsa nyɛ lɛtsa pɛpɛɛpɛ ndɛ ayekĩ Yesu bi be a, ade bɛtɔ Wuda Katɛ̃ funitsã a nɛ awã a.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Yesu mɔ ye fɔtɔ banyanɛ a nadzi nɛ opunu akũ kĩ banya.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Ade ebi be kĩ, “Fɔnyɛ yĩ kawɛ kɔkɔɛ kĩ bɔmɔ mi bɔnya Wuda Katɛ̃ Funitsã kĩĩ fɔmɔ maamɔ lubo.
15 e lhes disse:
16 Mabi mi kĩ nláabuki ĩnya funitsã kĩĩ kɛnaawo lɔkɔ a kĩ foe kayɔkanu flee a ya nɛ Baguma lɛgãkanya a kamɛ.”
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Ke liti a, Yesu bɔɛ kɔɔpu, ɛnyɛ Baguma kɔlɛ ade ɛlɛ kĩ, “Mitɛ fukĩĩ misɛ̃ mikpa akũ.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Mabi mi kĩ kito finyaa kanaa ni, nláabuki mmɔa waĩ kɛnaawo kĩ Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a ya.”
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Ade ɛbɔɛ abodoo, ɛnyɛ Baguma kɔlɛ, ebulibuli ye ɛkpa be ɛlɛ kĩ, “Ade yĩ sukɛna kĩ bɛkɔa bakpa nɛ mi lɔlɔ a. Mikɛna fukĩĩ mikɔa mikai yĩ.”
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Ade ayea kĩ bɛnya biyua a, ɛbɔɛ kɔɔpu mɔ waĩ ɛlɛ kĩ, “Kɔɔpu kĩĩ nyɛ Baguma nhihiɛ vɔɛ̃ kĩ esipi nɛ foe akũ mɔ yĩ babɔanɛ a kĩ maako nɛ tite nɛ mi lɔlɔ.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Lɛmɛ midã, oti a kĩ yaanyɛ yĩ ɛkpa a, bɔmɔ ye budzi nɛ kanyakɔ̃ nɛ awĩ.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Otidziwa Obi a kɔ̃, aaku ndɛ ayekĩ Baguma hihiɛ eyi a. Lɛmɛ bɔbɔɛ bakpa owula a kĩ yaanyɛ ye ɛkpa a.”
22 Pois o
23 Nɛ awã a biyi akũ kavia kayɔ kĩ be kamɛ owei aakɛna fukĩĩ odu.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Fɔlɛtsa kavɛlɛ fudi yawo nɛ fɔtsa bakɔlɛnɛ a kamɛ kĩ be kamɛ owei baabu kĩ ɛbɛ̃ flee.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Ade ke Yesu bi be kĩ, “Bati a kĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a, be fɔgã deĩ otumi mɔ ɔsĩ nɛ be akũ, ade fɔgã kĩĩ te be akũ buĩ kĩ, Bati Bakɔba.
25 Então Jesus disse:
26 Lɛmɛ fɔtana lɔmɔ nɛ mi kamɛ. Mbom oti a kĩ ɛbɛ̃ flee nɛ mi kamɛ ni, ɛkɛna ye akũ ndɛ obisɛ̃ kɔlaa. Ade kɛnɛ kĩ lɔtɔ ɔnyanɛ nɛ mi kamɛ ɛna ndɛ osumunɛ ayea.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Owei bɛ̃ ɔkɔba, ekĩ edzi yanya mbɔɛɛ ekĩ yasum ye a? Fɔwaa yededeede kĩ ekĩ edzi yanya a bɛ̃. Lɛmɛ ndeĩ nɛ mi kamɛ ndɛ osumunɛ aye.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 Mina nɛ yĩ akũ nɛ yĩ sɔhuiɛ flee kamɛ.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Ndɛ ayekĩ Nda kpa yĩ kɔbɛ̃ kĩ ĩnya bati akũ a, ade ayea maakpa mi kɔbɛ̃ a na odu a.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Míanya mimɔa mɔ yĩ nɛ opunu akũ nɛ yĩ lɛgãkanyakɔ̃ a kamɛ, ade míadzi nɛ fɔgãkpo akũ minya Israel futete ewua-nviã a akũ a.”
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Yesu vɛ Simon Petro ɛlɛ kĩ, “Simon, Simon! Tse katse wĩ! Bɛkpa Abonsam osi kĩ ɛsɔ mi ɛdã lɔkɔa ɛsa bati wĩ a nɛ bakpa kamɛ, ndɛ ayekĩ okuani awɛ afafa kanyɛ nɛ kamɔnɛ kamɛ a.
31 Jesus continuou:
32 Lɛmɛ Simon, mbɔa mpaɛ nkpa nɔ kĩ nɔ katɛkado kɛtadĩ. Ade ntɛ ɔyamuniki ɔya nɛ yĩ sɛkɛ̃ ni, do awaɛ̃ amɛ kɔbɛ̃.”
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Awã naa Petro kpa mbuayɛ kĩ, “Boe ɔlate, mmanɛ akũ nkpa kĩ bɔmɔ nɔ aawa kɔla ĩye kĩ bɔmɔ nɔ aaku!”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Ade Yesu bi ye kĩ, “Petro, mabi nɔ kĩ fɔmɔ ɔkɔkɔ aanyɛ onukpɛ̃ nviã lɛnyɛ kĩĩ ni, aalɛ titi ɛlalɛ kĩ onyína yĩ.”
34 Então Jesus afirmou:
35 Yesu via ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kĩ, “Lɔkɔ a kĩ ndo mi fɔtɔ kĩ ntáfɔ̃ mibɔɛ sika kuvũ, ĩye kuvũ kĩ babɛla ĩye mpabua a ni, litsedi nasĩ mi?”
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Ade Yesu bi be kĩ, “Finyaakĩĩ kɔ̃ ni, odi nyɛ odi kĩ edeĩ sika kuvũ ĩye osi akũ kanaa kuvũ ni, ɛbɔɛ ɛlɛ, ade oti kĩ ɛlá lɛpamɛ gɛlɛɛlɛ ni, kɛnɛ kĩ ɛnɔ ye atadiɛ wulaa lɔkɔa ɛya lɔmɔa.
36 Então Jesus disse:
37 Mabi mi kĩ Katsɛlɛ Kpalɛwa a kamɛ fɔlɛtsa a kĩ fɔlɛ kĩ, ‘Bibu ye bido nɛ tɔkpa bakɛnanɛ kamɛ,’ a kɛnɛ kĩ fɔya nɛ yĩ akũ. Kitonɛkĩ fɔtsa a kĩ bɛtsɛlɛ nɛ yĩ akũ a lamɛna kaya nɛ foe kamɛ pɛpɛɛpɛ.”
37 Pois as
38 Fɔtsa bakɔlɛnɛ a bi ye kĩ, “Boe Ɔlate, amɔ, fɔpamɛ gɛlɛɛlɛ nviã nɛ awĩ!”
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Yesu dzakũ ɛnɛ nɛ ɔmatɔ a kamɛ ɛnaa Kugua Futse Ɔtɔ akũ ndɛ ayekĩ yawɛ kakɛna a, ade ye fɔtsa bakɔlɛnɛ lɛmɛ to mɔ ye a.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Kĩ ewo awã a, ebi be kĩ, “Mibɔa mpaɛ ayekĩ sɔhuiɛ lɛláanya nɛ mi akũ.”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Ɛvɛlɛ akũ nɛ be sɛkɛ̃ ɛnaa lɔtɔ sukuloo, ade ɛnake aduli ɛbɔa mpaɛ a.
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 Ɛlɛ kĩ, “Nda, ntɛ fɔnyɛ nɔ kawɛ ni, tinya lubo kamɔ kɔɔpu kĩĩ nɛ yĩ akũ. Lɛmɛ takɛna nɛ yĩ kawɛ akũ, mbom kɛna nɛ nɔ kawɛ akũ.”
42 dizendo:
43 Nɛ awã naa, ode fɔtɔ ɔnyanɛ odi to ode ɛnyɛ ye akũ ɛtsa ye, edo ye kɔbɛ̃.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Ɛna nɛ ayɔlɔhɔ mɔ kɔnɛyɔɔlɛ kamɛ, ɛbɔa mpaɛ mɔ ɔsĩ mɔ ɔsĩ ebu ade ye olulu na ndɛ babɔanɛ fɔbɔ, kako nɛ tite a.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Kĩ Yesu yidza nɛ mpaɛbɔ kamɛ a, emuniki ɛnaa ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a sɛkɛ̃, ɛnamɔ be kĩ bɛwaa tida nɛ ayɔlɔhɔ a kĩ epi be a sũ.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Ebi be kĩ, “Nde sũ miawa tida? Miyidza mibɔa mpaɛ ayekĩ miláawo nɛ sɔhuiɛ kamɛ.”
46 E disse:
47 Lɔkɔ a kĩ Yesu lamɛna kɔdzɛla kalɛ a, bati kɔdabu kudi de kɔnɛ. Yuda kĩ ɛnyɛ fɔtɔ banyanɛ ewua-nviã a kamɛ ɔmɔa nyaa be lɔtɔ. Efuã Yesu, etu eboomu ye.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Lɛmɛ Yesu bi ye kĩ, “Yuda, ɔkɔa onukpɛ̃ kadzɛmɛ anyɛ Otidziwa Obi a ɔkpa bati?”
48 Mas Jesus disse:
49 Kĩ fɔtsa bakɔlɛnɛ a kĩ bɛna nɛ ye akũ a mɔ́ lɛtsa a kĩ laya nɛ Yesu akũ a, bivia ye kĩ, “Boe Ɔlate, bɔkɛna boe fɔpamɛ gɛlɛɛlɛ a akũ adzuma?”
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Lɛtalɛta be kamɛ ɔmɔa tsua Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee a osumunɛ sɔmɔna sɔtɔ emuni.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Lɛmɛ Yesu lɛ kĩ, “Oowo! Fukpula nɛ awã!” Ade ke ɛta awã kĩ bitsua sɔtɔ a ɛtsa ye a.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Ke liti a, Yesu bi basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ banɔkɔɛ̃ a kĩ badãmɛna Asɔli Kɔla akũ a mɔ ɔmaĩ banɔkɔɛ̃ a kĩ bɛyaapi ye a kĩ, “Nde sũ minɛɛ futsekpa mɔ fɔpamɛ miyaapi yĩ ndɛ tɔkpa ɔkɛnanɛ aye?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Nna nɛ mi kamɛ nɛ Yudafɔ Asɔli Kɔla a kamɛ luwi nyɛ luwi, ade ke mitádo ɔwɔlɛ mipi yĩ a. Lɛmɛ mi lɔkɔ liwo ɔtɔ kĩ mikɛna mi adzuma a, nɛ lɔkɔ kĩ Abonsam ɔtũ kɔbɛ̃ a anya akũ finyaa.”
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Foesũ bipi Yesu ade bɛkpã ye bɛnamɛna Yudafɔ Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee a awã a. Petro lɛmɛ tomɔ be ɛna nɛ liti flee.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Bɛkpɔta fi nɛ tɔtɔ a lɔwabe ade Petro lɛmɛ nadzi nɛ bati a kamɛ a.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Kĩ bikĩ banya abawa kamɛ adi yamɔ Petro kĩ edzi yawa fi a, eke anɛ nɛ ye akũ ade ɛlɛ kĩ, “Obi kĩĩ malo tomɔ Yesu.”
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Lɛmɛ Petro sĩ ade ɛlɛ kĩ, “Otsole dã, ĩnyina ye kɔlaa!”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Owi tábuna mɔ onyole odi mɔ́ Petro eyi ɔsũ a ade ɛlɛ kĩ, “Nɔ malo ɔnyɛ be kamɛ ɔmɔa!”
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ndɛ ndɔũhuilɛ mɔa liti a, onyole bɛbã yalɛ pipiipi kĩ, “Atsindze katɛ lɛláa nɛ foe kamɛ kĩ oti kĩĩ tomɔ Yesu, kitonɛkĩ ɛnyɛ Galileani!”
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Lɛmɛ Petro kpa mbuayɛ kĩ “Onyole dã, ĩnyína lɛtsa a kĩ de ɔlamɛna kalɛ!” Mɔ Petro onukpɛ̃ katɔ pɛ, ɔkɔkɔ nyɛ onukpɛ̃.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Boe Ɔlate dani ɛdã Petro, ade Petro te anɛ kĩ boe Ɔlate bi ye kĩ, “Fɔmɔ ɔkɔkɔ aanyɛ onukpɛ̃ lɛnyɛ kĩĩ ni, aalɛ titi ɛlalɛ kĩ onyína yĩ.”
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Ade ke Petro nɛ ɛnaa kanya ɛnabe blobloblo a.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Bati a kĩ bɛdãmɛna Yesu akũ a di ye nsekuo bibo ye lɛmɛ.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Bisui ye anɛ ade bivia ye kĩ, “Bi boe owula a kĩ ɛbɔa nɔ.”
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Ade bibi ye fuvũnatsa pii lɛmɛ a.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Kĩ kade nyina a, ɔmaĩ banɔkɔɛ̃, basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ mbla batsanɛ a yakpɔta ade bɛkpã Yesu bɛyadzɛla nɛ be anɛ kamɛ a.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Nɛ awã a, bivia Yesu kĩ, “Bi boe ntɛ nɔ nyɛ Kristo a.”
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Ade ntɛ nvia mi kadi malo ni, miláakpa mbuayɛ.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Lɛmɛ kito nviã kĩĩ kanaa ni, baadzina Otidziwa Obi a nɛ Baguma Kpale Nɛ Ode a sɔmɔna.”
69 Mas de agora em diante o
70 Ade ke be a flee bivia ye kĩ, “Foesũ Baguma obi anɛ?”
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ade bɛlɛ kĩ, “Bɔtásĩ adansifɔ badima. Boe mɔawɛ a bunu lɛtsa a kĩ ɛlɛ a.”
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.