Lucas 22
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NAA
1 Yudafɔ Abodoo Kĩ Ɛtáyila Luwi a kĩ bavɛ Wuda Katɛ̃ Luwi a kanya wo ɔtɔ.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Yudafɔ basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ mbla batsanɛ a kavila bati a, foesũ bɛkabɔa mbɔdi kawɛ osi kĩ baatsã bɛna Yesu bɛkɔ nɛ kabɛla kamɛ.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Ade Abonsam wo nɛ Yuda kĩ bavɛ Iskariot, kĩ ɛnyɛ fɔtsa bakɔlɛnɛ ewua-nviã a kamɛ ɔmɔa kamɛ a.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Foesũ Yuda naa Yudafɔ basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ Yudafɔ mɔ banɔkɔɛ̃ a kĩ badãmɛna Asɔli Kɔla akũ a sɛkɛ̃, ade bipi adzuni nɛ osi wĩ a kĩ ye akũ yaatsã ɛnyɛ Yesu ɛkpa a.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Kawɔlɛ de be ade bike otse kĩ baakpa ye sika.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Yuda tunɔ nɛ foe akũ, foesũ ɛkawɛ lɔkɔ wĩ kĩ yaanyɛ Yesu ɛkpa nɛ bati kɔdabu a katanyi kamɛ.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Luwi a kĩ bakɔ Wuda Katɛ̃ kavelibi nɛ Abodoo Kĩ Ɛtáyila Luwi Kanya kamɛ a wo ɔtɔ.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Ade ke Yesu do Petro mɔ Yohanes kĩ, “Minaa lɔkɔa minaamanɛ Wuda Katɛ̃ funitsã a miyi mikpa boe kanya.”
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Nɛ awã a bivia ye kĩ, “Nɛ ndia awɛ kĩ bɔnaamanɛ foe buyi?”
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Yesu kpa mbuayɛ kĩ, “Ntɛ miawo nɛ Yerusalem ɔmatɔ a kamɛ ni, onyole odi kĩ ɛnɔnɛ kugumi mɔ mui aatsɛlamɔ mi. Mitomɔ ye miwo nɛ tɔtɔ a kĩ te kamɛ yaawo a.
10 Jesus lhes explicou:
11 Mibi tɔtɔ ɔlate a kĩ, ‘Fɔtsa Ɔtsanɛ bo buvia nɔ kĩ, “Nde kɔla kĩ koe kamɛ bɔmɔ yĩ fɔtsa bakɔlɛnɛ a bɔ́anya Wuda Katɛ̃ funitsã a?” ’
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Yaatsa mi kɔla kpale kudi nɛ abansulu ode kĩ bike opunu mɔ fukpo nɛ koe kamɛ. Mifɔ̃ bɛmanɛ lɛtsa nyɛ lɛtsa biyi nɛ awã.”
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Bipi osi ade bɛnamɔ lɛtsa nyɛ lɛtsa pɛpɛɛpɛ ndɛ ayekĩ Yesu bi be a, ade bɛtɔ Wuda Katɛ̃ funitsã a nɛ awã a.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Yesu mɔ ye fɔtɔ banyanɛ a nadzi nɛ opunu akũ kĩ banya.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Ade ebi be kĩ, “Fɔnyɛ yĩ kawɛ kɔkɔɛ kĩ bɔmɔ mi bɔnya Wuda Katɛ̃ Funitsã kĩĩ fɔmɔ maamɔ lubo.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Mabi mi kĩ nláabuki ĩnya funitsã kĩĩ kɛnaawo lɔkɔ a kĩ foe kayɔkanu flee a ya nɛ Baguma lɛgãkanya a kamɛ.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Ke liti a, Yesu bɔɛ kɔɔpu, ɛnyɛ Baguma kɔlɛ ade ɛlɛ kĩ, “Mitɛ fukĩĩ misɛ̃ mikpa akũ.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Mabi mi kĩ kito finyaa kanaa ni, nláabuki mmɔa waĩ kɛnaawo kĩ Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a ya.”
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Ade ɛbɔɛ abodoo, ɛnyɛ Baguma kɔlɛ, ebulibuli ye ɛkpa be ɛlɛ kĩ, “Ade yĩ sukɛna kĩ bɛkɔa bakpa nɛ mi lɔlɔ a. Mikɛna fukĩĩ mikɔa mikai yĩ.”
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Ade ayea kĩ bɛnya biyua a, ɛbɔɛ kɔɔpu mɔ waĩ ɛlɛ kĩ, “Kɔɔpu kĩĩ nyɛ Baguma nhihiɛ vɔɛ̃ kĩ esipi nɛ foe akũ mɔ yĩ babɔanɛ a kĩ maako nɛ tite nɛ mi lɔlɔ.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Lɛmɛ midã, oti a kĩ yaanyɛ yĩ ɛkpa a, bɔmɔ ye budzi nɛ kanyakɔ̃ nɛ awĩ.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Otidziwa Obi a kɔ̃, aaku ndɛ ayekĩ Baguma hihiɛ eyi a. Lɛmɛ bɔbɔɛ bakpa owula a kĩ yaanyɛ ye ɛkpa a.”
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Nɛ awã a biyi akũ kavia kayɔ kĩ be kamɛ owei aakɛna fukĩĩ odu.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Fɔlɛtsa kavɛlɛ fudi yawo nɛ fɔtsa bakɔlɛnɛ a kamɛ kĩ be kamɛ owei baabu kĩ ɛbɛ̃ flee.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Ade ke Yesu bi be kĩ, “Bati a kĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a, be fɔgã deĩ otumi mɔ ɔsĩ nɛ be akũ, ade fɔgã kĩĩ te be akũ buĩ kĩ, Bati Bakɔba.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Lɛmɛ fɔtana lɔmɔ nɛ mi kamɛ. Mbom oti a kĩ ɛbɛ̃ flee nɛ mi kamɛ ni, ɛkɛna ye akũ ndɛ obisɛ̃ kɔlaa. Ade kɛnɛ kĩ lɔtɔ ɔnyanɛ nɛ mi kamɛ ɛna ndɛ osumunɛ ayea.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Owei bɛ̃ ɔkɔba, ekĩ edzi yanya mbɔɛɛ ekĩ yasum ye a? Fɔwaa yededeede kĩ ekĩ edzi yanya a bɛ̃. Lɛmɛ ndeĩ nɛ mi kamɛ ndɛ osumunɛ aye.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 Mina nɛ yĩ akũ nɛ yĩ sɔhuiɛ flee kamɛ.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Ndɛ ayekĩ Nda kpa yĩ kɔbɛ̃ kĩ ĩnya bati akũ a, ade ayea maakpa mi kɔbɛ̃ a na odu a.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Míanya mimɔa mɔ yĩ nɛ opunu akũ nɛ yĩ lɛgãkanyakɔ̃ a kamɛ, ade míadzi nɛ fɔgãkpo akũ minya Israel futete ewua-nviã a akũ a.”
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Yesu vɛ Simon Petro ɛlɛ kĩ, “Simon, Simon! Tse katse wĩ! Bɛkpa Abonsam osi kĩ ɛsɔ mi ɛdã lɔkɔa ɛsa bati wĩ a nɛ bakpa kamɛ, ndɛ ayekĩ okuani awɛ afafa kanyɛ nɛ kamɔnɛ kamɛ a.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Lɛmɛ Simon, mbɔa mpaɛ nkpa nɔ kĩ nɔ katɛkado kɛtadĩ. Ade ntɛ ɔyamuniki ɔya nɛ yĩ sɛkɛ̃ ni, do awaɛ̃ amɛ kɔbɛ̃.”
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Awã naa Petro kpa mbuayɛ kĩ, “Boe ɔlate, mmanɛ akũ nkpa kĩ bɔmɔ nɔ aawa kɔla ĩye kĩ bɔmɔ nɔ aaku!”
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Ade Yesu bi ye kĩ, “Petro, mabi nɔ kĩ fɔmɔ ɔkɔkɔ aanyɛ onukpɛ̃ nviã lɛnyɛ kĩĩ ni, aalɛ titi ɛlalɛ kĩ onyína yĩ.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Yesu via ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kĩ, “Lɔkɔ a kĩ ndo mi fɔtɔ kĩ ntáfɔ̃ mibɔɛ sika kuvũ, ĩye kuvũ kĩ babɛla ĩye mpabua a ni, litsedi nasĩ mi?”
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Ade Yesu bi be kĩ, “Finyaakĩĩ kɔ̃ ni, odi nyɛ odi kĩ edeĩ sika kuvũ ĩye osi akũ kanaa kuvũ ni, ɛbɔɛ ɛlɛ, ade oti kĩ ɛlá lɛpamɛ gɛlɛɛlɛ ni, kɛnɛ kĩ ɛnɔ ye atadiɛ wulaa lɔkɔa ɛya lɔmɔa.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Mabi mi kĩ Katsɛlɛ Kpalɛwa a kamɛ fɔlɛtsa a kĩ fɔlɛ kĩ, ‘Bibu ye bido nɛ tɔkpa bakɛnanɛ kamɛ,’ a kɛnɛ kĩ fɔya nɛ yĩ akũ. Kitonɛkĩ fɔtsa a kĩ bɛtsɛlɛ nɛ yĩ akũ a lamɛna kaya nɛ foe kamɛ pɛpɛɛpɛ.”
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Fɔtsa bakɔlɛnɛ a bi ye kĩ, “Boe Ɔlate, amɔ, fɔpamɛ gɛlɛɛlɛ nviã nɛ awĩ!”
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Yesu dzakũ ɛnɛ nɛ ɔmatɔ a kamɛ ɛnaa Kugua Futse Ɔtɔ akũ ndɛ ayekĩ yawɛ kakɛna a, ade ye fɔtsa bakɔlɛnɛ lɛmɛ to mɔ ye a.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Kĩ ewo awã a, ebi be kĩ, “Mibɔa mpaɛ ayekĩ sɔhuiɛ lɛláanya nɛ mi akũ.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Ɛvɛlɛ akũ nɛ be sɛkɛ̃ ɛnaa lɔtɔ sukuloo, ade ɛnake aduli ɛbɔa mpaɛ a.
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 Ɛlɛ kĩ, “Nda, ntɛ fɔnyɛ nɔ kawɛ ni, tinya lubo kamɔ kɔɔpu kĩĩ nɛ yĩ akũ. Lɛmɛ takɛna nɛ yĩ kawɛ akũ, mbom kɛna nɛ nɔ kawɛ akũ.”
42 dizendo:
43 Nɛ awã naa, ode fɔtɔ ɔnyanɛ odi to ode ɛnyɛ ye akũ ɛtsa ye, edo ye kɔbɛ̃.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Ɛna nɛ ayɔlɔhɔ mɔ kɔnɛyɔɔlɛ kamɛ, ɛbɔa mpaɛ mɔ ɔsĩ mɔ ɔsĩ ebu ade ye olulu na ndɛ babɔanɛ fɔbɔ, kako nɛ tite a.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Kĩ Yesu yidza nɛ mpaɛbɔ kamɛ a, emuniki ɛnaa ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a sɛkɛ̃, ɛnamɔ be kĩ bɛwaa tida nɛ ayɔlɔhɔ a kĩ epi be a sũ.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Ebi be kĩ, “Nde sũ miawa tida? Miyidza mibɔa mpaɛ ayekĩ miláawo nɛ sɔhuiɛ kamɛ.”
46 E disse:
47 Lɔkɔ a kĩ Yesu lamɛna kɔdzɛla kalɛ a, bati kɔdabu kudi de kɔnɛ. Yuda kĩ ɛnyɛ fɔtɔ banyanɛ ewua-nviã a kamɛ ɔmɔa nyaa be lɔtɔ. Efuã Yesu, etu eboomu ye.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Lɛmɛ Yesu bi ye kĩ, “Yuda, ɔkɔa onukpɛ̃ kadzɛmɛ anyɛ Otidziwa Obi a ɔkpa bati?”
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Kĩ fɔtsa bakɔlɛnɛ a kĩ bɛna nɛ ye akũ a mɔ́ lɛtsa a kĩ laya nɛ Yesu akũ a, bivia ye kĩ, “Boe Ɔlate, bɔkɛna boe fɔpamɛ gɛlɛɛlɛ a akũ adzuma?”
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Lɛtalɛta be kamɛ ɔmɔa tsua Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee a osumunɛ sɔmɔna sɔtɔ emuni.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Lɛmɛ Yesu lɛ kĩ, “Oowo! Fukpula nɛ awã!” Ade ke ɛta awã kĩ bitsua sɔtɔ a ɛtsa ye a.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Ke liti a, Yesu bi basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ banɔkɔɛ̃ a kĩ badãmɛna Asɔli Kɔla akũ a mɔ ɔmaĩ banɔkɔɛ̃ a kĩ bɛyaapi ye a kĩ, “Nde sũ minɛɛ futsekpa mɔ fɔpamɛ miyaapi yĩ ndɛ tɔkpa ɔkɛnanɛ aye?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Nna nɛ mi kamɛ nɛ Yudafɔ Asɔli Kɔla a kamɛ luwi nyɛ luwi, ade ke mitádo ɔwɔlɛ mipi yĩ a. Lɛmɛ mi lɔkɔ liwo ɔtɔ kĩ mikɛna mi adzuma a, nɛ lɔkɔ kĩ Abonsam ɔtũ kɔbɛ̃ a anya akũ finyaa.”
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Foesũ bipi Yesu ade bɛkpã ye bɛnamɛna Yudafɔ Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee a awã a. Petro lɛmɛ tomɔ be ɛna nɛ liti flee.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Bɛkpɔta fi nɛ tɔtɔ a lɔwabe ade Petro lɛmɛ nadzi nɛ bati a kamɛ a.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Kĩ bikĩ banya abawa kamɛ adi yamɔ Petro kĩ edzi yawa fi a, eke anɛ nɛ ye akũ ade ɛlɛ kĩ, “Obi kĩĩ malo tomɔ Yesu.”
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Lɛmɛ Petro sĩ ade ɛlɛ kĩ, “Otsole dã, ĩnyina ye kɔlaa!”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Owi tábuna mɔ onyole odi mɔ́ Petro eyi ɔsũ a ade ɛlɛ kĩ, “Nɔ malo ɔnyɛ be kamɛ ɔmɔa!”
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ndɛ ndɔũhuilɛ mɔa liti a, onyole bɛbã yalɛ pipiipi kĩ, “Atsindze katɛ lɛláa nɛ foe kamɛ kĩ oti kĩĩ tomɔ Yesu, kitonɛkĩ ɛnyɛ Galileani!”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Lɛmɛ Petro kpa mbuayɛ kĩ “Onyole dã, ĩnyína lɛtsa a kĩ de ɔlamɛna kalɛ!” Mɔ Petro onukpɛ̃ katɔ pɛ, ɔkɔkɔ nyɛ onukpɛ̃.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Boe Ɔlate dani ɛdã Petro, ade Petro te anɛ kĩ boe Ɔlate bi ye kĩ, “Fɔmɔ ɔkɔkɔ aanyɛ onukpɛ̃ lɛnyɛ kĩĩ ni, aalɛ titi ɛlalɛ kĩ onyína yĩ.”
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Ade ke Petro nɛ ɛnaa kanya ɛnabe blobloblo a.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Bati a kĩ bɛdãmɛna Yesu akũ a di ye nsekuo bibo ye lɛmɛ.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Bisui ye anɛ ade bivia ye kĩ, “Bi boe owula a kĩ ɛbɔa nɔ.”
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Ade bibi ye fuvũnatsa pii lɛmɛ a.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Kĩ kade nyina a, ɔmaĩ banɔkɔɛ̃, basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ mbla batsanɛ a yakpɔta ade bɛkpã Yesu bɛyadzɛla nɛ be anɛ kamɛ a.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Nɛ awã a, bivia Yesu kĩ, “Bi boe ntɛ nɔ nyɛ Kristo a.”
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 Ade ntɛ nvia mi kadi malo ni, miláakpa mbuayɛ.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Lɛmɛ kito nviã kĩĩ kanaa ni, baadzina Otidziwa Obi a nɛ Baguma Kpale Nɛ Ode a sɔmɔna.”
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Ade ke be a flee bivia ye kĩ, “Foesũ Baguma obi anɛ?”
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ade bɛlɛ kĩ, “Bɔtásĩ adansifɔ badima. Boe mɔawɛ a bunu lɛtsa a kĩ ɛlɛ a.”
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.