Lucas 20

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Luwi a, kĩ Yesu na nɛ Asɔli Kɔla kamɛ ɛkatsa fɔtsa, ɛkalɛ Kalɛ Wĩ a, Yudafɔ basɔfɔnɔkɔɛ̃, mbla batsanɛ mɔ ɔmatɔ a banɔkɔɛ̃ ya nɛ awã.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Ade bibi ye kĩ, “Bi boe osi a kĩ odeĩ fɔmɔ akɛna fɔtsa kĩĩ bamɛ a. Owei lɛkpa nɔ osi?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Yesu kpa mbuayɛ kĩ, “Mifɔ̃ ĩnya lɔtɔ nvia mi kalɛ mɔa. Mibi yĩ,
3 Jesus respondeu:
4 Yohanes bati mui kawɔla amaniɛ a ni, Baguma sɛkɛ̃ futo mbɔɛɛ kĩ bati sɛkɛ̃ futo?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Nɛ awã a, biyi fɔlɛtsa kavɛlɛ mɔ be akũ kĩ, “Litsa bɔ́alɛ? Ntɛ bɔlɛ kĩ futo Baguma sɛkɛ̃ ni, yaavia kĩ, ‘Nde sũ mitátɛ Yohanes mido?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Ade ntɛ bɔlɛ kĩ bati sɛkɛ̃ futo ni, bati kɔdabu a flee aanɔ boe boe, kitonɛkĩ be flee bɛtɛ bido kĩ Yohanes nyɛ Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Nɛ foesũ bɛkpa mbuayɛ kĩ, “Bunyína awã kĩ futo.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Ade Yesu lɛmɛ bi be kĩ, “Kekɔ̃ yĩ malo nláabi mi awã kĩ ntomɛna kɔbɛ̃ nnɛɛ makɛna fɔtsa kĩĩ bamɛ.”
8 Jesus disse:
9 Ade Yesu bɔa bati a lɛgbã kĩ, “Lɔkɔ lidi kamɛ ni, onyole odi nɛ waĩ kɔba. Ɛkɔa koe edo nɛ apaafɔ awɛ ɛnaa osi akũ, ɛnadzi nɛ awã ebuna owi.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Kĩ lɔkɔ wo ɔtɔ kĩ bana waĩ babi a, edo ye osumunɛ odi kĩ ɛnaatɛ ye kanyakɔ̃ nɛ apaafɔ a sɛkɛ̃ ɛma ye. Lɛmɛ apaafɔ a bo osumunɛ a, bɛlɔla ye mɔ awɛ pupulidza.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Nɛ foesũ edo osumunɛ bɛbã, lɛmɛ apaafɔ a bo ye malo, bido ye kɔnyɔã, ade bɛnyɛ ye osi mɔ awɛ pupulidza a.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Ade edo osumunɛ ɔlalɛde a. Apaafɔ a bo ye malo bipila ye ade bɛblɔmɛna ye a.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 “Kɔba ɔlate a via ye akũ kĩ, ‘Litsa maakɛna? Maado yĩ obi kĩ maátunɔ kalɛ ade matɛ kado kĩ baabu ye.’
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 “Lɛmɛ kĩ apaafɔ a mɔ́ obi a, bibi akũ kĩ, ‘Ade kɔba ɔlate a obi nɛ awĩ a. Mifɔ̃ bɔkɔ ye lɔkɔa ye adzapadiɛ ɛkɛna boe ade.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Foesũ bɛvɛlɛ ye bɛnɛmɛna nɛ kɔbã a kamɛ ade bɛkɔ ye a.”
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Mabi mi kĩ yaayakɔ apaafɔ a na flee lɔkɔa ɛkɔa kɔba a edo nɛ apaafɔ bɛbã awɛ.”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Yesu ko anɛ ɛdã be ade evia be kĩ, “Litsa Katsɛlɛ Kpalɛwa a kamɛ fɔlɛtsa atsa?
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Odi nyɛ odi kĩ yaatula ɛtɔ nɛ de a na akũ ni, yaaveliveli gblɛgblɛgblɛ, ade ke odi nyɛ odi kĩ de a na aatɔ nɛ ye akũ ni, laanuna ye kpɛtɛkpɛtɛkpɛtɛ.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Yudafɔ mbla batsanɛ a mɔ Yudafɔ basɔfɔnɔkɔɛ̃ a bɔa mbɔdi kĩ bapi Yesu nɛ awã, kitonɛkĩ bɛmɔ́ biyi ɔsũ kĩ be sũ mɔ ɛbɔa lɛgbã a, lɛmɛ bivila bati a.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Nɛ foesũ bɛwɛ osi bɛbã kĩ ye akũ baatsã bipi ye. Bɛkpa banyole badi sika kĩ bɛkɛna be akũ ndɛ bati kĩ badi ɔnɔkɔali. Bido be kĩ bɛnaanaĩ Yesu nɛ fɔlɛtsa kavia katse kamɛ, lɔkɔa bɛna osi bɛkɔa ye bido nɛ banɔkɔɛ̃, mɔ Roma abãã ɔnɔkɔɛ̃ awɛ.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Bikĩ banaĩ Yesu a ya nɛ ye sɛkɛ̃, bibi ye kĩ, “Fɔtsa Ɔtsanɛ, bunyina kĩ fɔlɛtsa a kĩ alɛ mɔ fukĩ atsa a nyɛ ɔnɔkɔali. Bunyina lɛmɛ kĩ aádã oti anɛ, mbom atsa Baguma tisi a nɛ ɔnɔkɔali kamɛ.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Finyaakĩĩ ni, bi boe ntɛ boe mbla kpa osi kĩ buse ɔgɔlɛ bɔkpa Romafɔ Lɛgãnɔkɔɛ̃, mbɔɛɛ kĩ ɛtákpa osi?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Lɛmɛ Yesu mɔ́ be tɛdake a eyi ɔsũ ade ebi be kĩ,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Miyamɛna sika ovoe a sidi ndã. Owei lɔlɔ mɔ dĩ teĩ nɛ se akũ?”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Bɛkpa mbuayɛ kĩ, “Lɛgãnɔkɔɛ̃ Kaisare fude fɔanɛ.”
25 Então Jesus disse:
26 Nɛ bati kɔdabu a anɛ kamɛ na a, bɛtápuli bipi ye nɛ osi odima akũ, foesũ bisua be tunukpɛ̃ nɛ Yesu mbuayɛ a kĩ ɛkɛna be wãwã sũ.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Ade Zadukifɔ kĩ balɛ kĩ kayidza kato kanɔkpa lɛláa a, ya nɛ Yesu sɛkɛ̃, bibi ye kĩ,
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 “Fɔtsa Ɔtsanɛ, Mose tsɛlɛ mbla ɛkpa boe kĩ, ‘Ntɛ onyole odi ku ɛfɔnɛ ɔtsɔ̃ kĩ bɛmɔ ye bɛtáma ni, onyole a ɔwaɛ̃ ɛkɔã otsole a lɔkɔa bɛmɔ ye bɛma babi bɛnya ekĩ eku a bade.’
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Lɔkɔ lidi ni, bawaɛ̃nyole evũkɔnɔ badi dzi nkpã. Ɔnɔkɔɛ̃de a kɔã ɔtsɔ̃ lɛmɛ eku, kĩ bɛtáma obi odima.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ɔwaɛ̃ ɔyade a mɔ ɔlalɛde a lɛmɛ kɔã okunawa, ade be malo biku kĩ bɛtáma babi badima a.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Ade lɛtsa mɔapɛ a lɛkɛna bawaɛ̃nyole evũkɔnɔ a flee a. Be flee biku nɛ kĩ otsole a táma obi ɛkpa be kamɛ odima.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Nɛ foe kawũna kamɛ a, otsole a mɔawɛ yaku.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Lɔkɔa nɛ luwi a kĩ banɔkpa aabuki biyidza bidzi nkpã a ni, be kamɛ owei ɔtsɔ̃ yaanya, nɛ kĩ be evũkɔnɔ a flee bɛkɔã tɔ̃ ye a?”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Yesu kpa be mbuayɛ kĩ, “Katinya kĩĩ kamɛ mɔ́ otsole mɔ onyole akɔã akũ,
34 Jesus respondeu:
35 lɛmɛ banyole mɔ batsole a kĩ bɛkpɔla kĩ baayidza bito kanɔkpa bidzi nkpã nɛ katinya kĩ kaaya a kamɛ a ni, bɛláakɔã batsɔ̃ ĩye bidzi fɔnyɔ.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Baana ndɛ ode fɔtɔ banyanɛ, ade bɛláabuki biku da a. Bɛnyɛ Baguma babi kitonɛkĩ biyidza bito kanɔkpa.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Mose nyɛ ɛtsa yededeede nɛ Katsɛlɛ Kpalɛwa a kamɛ kĩ badzɛla banɔkpa babuki kadzi nkpã, kitonɛkĩ lɔkɔ a kĩ ɛdza nɛ kutse a kĩ kɔkatɛ̃ anɛ kamɛ a, ɛvɛ Baguma kĩ Abraham Baguma Isak Baguma mɔ Yakob lɛmɛ Baguma.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Fukĩĩ atsa kĩ ɛnyɛ bikĩ bidzi nkpã a Baguma, nnɛ́ banɔkpa Baguma yanɛ. Kitonɛkĩ nɛ Baguma sɛkɛ̃ ni, be flee bidzi nkpã.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Nɛ awã a Yudafɔ mbla batsanɛ badi lɛ kĩ. “Fɔtsa Ɔtsanɛ, ɔkpa mbuayɛ kakpa wĩ paa!”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Ke liti odima tábuki edo ɔwɔlɛ evia ye kadima.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Yesu via be kĩ, “Nde sũ bati alɛ kĩ Kristo a aanya Lɛgã Dawid kasinu kamɛ obi?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Ade Dawid mɔawɛ a lɛ nɛ Tɔnɔ Ovoli a kamɛ kĩ,
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 kɛnaawo lɔkɔ a kĩ nkɔa nɔ bakesĩnɛ
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Ade ntɛ Dawid vɛ ye kĩ boe Ɔlate a, nde fɔya mɔ Kristo a aanya Dawid kasinu kamɛ obi?”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Kĩ bati a flee dza bɛkatse Yesu fɔlɛtsa a, ɛdani ebi ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kĩ,
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Midã kadã wĩ nɛ Yudafɔ mbla batsanɛ a akũ. Bati kĩĩ ado tɛtadiɛ wulaa katsã kamini, ade bawɛ kĩ bati bɛwɔ̃na be nɛ obu kamɛ nɛ kɔya a. Bawɛ banɔkɔɛ̃ fudzikɔ̃ nɛ Yudafɔ fɔtsɛnakɔ̃, mɔ fudzikɔ̃ wĩ nɛ fuwi kanyakɔ̃.
46 — Cuidado com os
47 Bakɔa tɛdake kasisi bakunawa katɛ be tɔtɔ ade babɔa mpaɛ gɛlɛɛlɛ kakɔa kamu akũ a. Nɛ fukĩĩ sũ be sɔtɔ kavɛlɛ aaba bati flee fude!”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.