Lucas 19

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yesu nawo nɛ Yeriko ɔmatɔ a kamɛ, ɛtsã ye kamɛ ɛtɛ̃.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Tɔgɔlɛ ɔtɛnɛnɔkɔɛ̃ osikani paa odi kĩ bavɛ Zakeo dzi nɛ awã.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Ɛkabɔa mbɔdi kĩ yamɔ Yesu enyi ye, lɛmɛ kĩ ɛnyɛ oti lukũ sũ, bati lidede fɔ̃ ɛtápuli ɛmɔ ye.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Foesũ ewula atsɛ ɛnya bati kɔdabu a lɔtɔ ɛnade nɛ kutse gɛlɛɛlɛ kudi kamɛ ayekĩ yaamɔ Yesu kitonɛkĩ enyina kĩ yaatsã awã ɛtɛ̃.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Kĩ Yesu wo kutse a kayɔ a, ɛdzɛla anɛ ɛmɔ Zakeo ade ɛvɛ ye kĩ, “Zakeo, duma mɔatsɛ, kɛnɛ kĩ mase nɛ nɔ awã nviã.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Zakeo wɛ sɔwa eduma ade ɛyatɛ Yesu mɔ kawɔlɛ a.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Bati a flee kĩ bɛmɔ́ fukĩĩ a kɛna hũhũhũhũ nɛ Yesu akũ bɛlɛ kĩ, “Oti kĩĩ nase nɛ titikpa ɔkɛnanɛ tɔtɔ kamɛ.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Zakeo yidza ɛdza ebi boe Ɔlate a kĩ, “Boe Ɔlɛga, dã! Maakɔa yĩ akũ fɔtsa sɛkɛ mɔa nte ahiãfɔ, ade ntɛ nsisi odi ni, maase ye foe titi ɛna kɔtɔ.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Ade Yesu bi ye kĩ, “Nkpã katɛ ya nɛ tɔtɔ kĩĩ kamɛ nviã, kitonɛkĩ oti kĩĩ lɛmɛ nyɛ Abraham kasinu a kamɛ obi.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Otidziwa Obi a ya kĩ yawɛ bikĩ bɛyɛla ɛnyɛ be lɛmɛ.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Ade kĩ bati katse fɔlɛtsa a kĩ Yesu kabi be a, ɛlɛ ɛnamɛna lɔtɔ, ɛbɔa be lɛgbã lidi. Lɔkɔ kĩĩ a, efuã Yerusalem ade bati a kɔna kĩ Baguma lɛgãkanya a do kanɛ kata awɛ a.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Foesũ ebi be kĩ “Nɛ lɔkɔ lidi kamɛ ni, ɔnɔkɔɛ̃ odi yidza kĩ yanaa tite tidi akũ mɔlugo mɔlugo bɛnaadzina ye lɛgã. Ehihiɛ eyi kĩ yaamuniki ɛya nɛ ɔtɔ nɛ foe liti.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Fɔmɔ yaapi osi a, ɛvɛ ye basumunɛ ewua ɛkpɔta ade ɛkpa be kamɛ odi nyɛ odi sika ngbã sɔmɔa sɔmɔa ebi be kĩ, ‘Mikɔa sika a minya kɔyaatɔ mina kute nɛ yĩ liti.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Lɛmɛ ye ɔtɔ bati akesĩ ye foesũ bido batɔ bitomɔ ye liti kĩ bɛnaalɛ kĩ, ‘Bɔáwɛ onyole kĩĩ kĩ ɛnya boe lɛgã.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Bidzina onyole a lɛgã ade emuniki ɛya nɛ ɔtɔ a. Kĩ ɛya a, ɛfɔ̃ bɛvɛ ye basumunɛ a bɛyadzɛla nɛ ye anɛ kamɛ kĩ yawɛ enyi kute a kĩ bɛna.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 “Osumunɛ ɔtɔnyade a bi ye kĩ, ‘Ɔnɔkɔɛ̃, nna sika a sɔmɔa sɔmɔa foe ewua nte nɛ sikĩ ɔkpa yĩ a akũ.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Ɔnɔkɔɛ̃ a kpa ye mbo ɛlɛ kĩ, ‘Ɔkɛna foe kakɛna wĩ! Ɔnyɛ osumunɛ kĩ yadi ɔnɔkɔali! Nɛ ayekĩ odi ɔnɔkɔali nɛ fɔtsa kabii akũ sũ ni, maakɛna nɔ ɔnɔkɔɛ̃ nɛ tɛmatɔ ewua akũ.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Osumunɛ ɔyade a lɛmɛ yalɛ kĩ, ‘Ɔnɔkɔɛ̃, nna sika sɔmɔa sɔmɔa foe elo nte nɛ sikĩ ɔkpa yĩ a akũ!’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Ɔnɔkɔɛ̃ a bi ye kĩ, ‘Mbo, ɔkɛna foe kakɛna wĩ! Aanya ɔnɔkɔɛ̃ nɛ tɛmatɔ elo akũ!’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Osumunɛ ɔlalɛde a yalɛ kĩ, ‘Ɔnɔkɔɛ̃, amɔ nɔ sika sɔmɔa kĩ ɔkɔa ɔkpa yĩ a. Nsui se nɛ limakũ kamɛ nkɔa nkɔla.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Nvila nɔ kitonɛkĩ oti mɔ ɔsĩ odi anɛ. Abɔɛ fɔtsa a kĩ fɔnyɛ́ nɔ fude, ade ana fɔtsa a kĩ ɔtádu lɛmɛ a.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 “Ade Ɔnɔkɔɛ̃ a bi ye kĩ, ‘Nɔ osumunɛ kpa, maakɔa nɔ mɔawɛ onukpɛ̃ kamɛ kɔdzɛla kalɛ nkɔ nɔ kɔtɔ. Onyina kĩ oti mɔ ɔsĩ manɛ kĩ mabɔɛ fɔtsa a kĩ fɔnyɛ́ yĩ fude, ade mana fɔtsa kĩ ntádu a.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Kĩ onyina lɔmɔ a, nde sũ ɔtákɔa yĩ sika ɔnaado nɛ sika kakɔlakɔ̃ kĩ ntɛ mmuniki ĩya ni, maatɛ se mɔ se akũ kute?’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 “Ade ebi bati a kĩ bɛdzɛ̃ nɛ awã kĩ, ‘Mitɛ sika sɔmɔa nɛ ye awɛ mikɔa mikpa osumunɛ a kĩ ɛna sika sɔmɔa sɔmɔa ewua a.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Lɛmɛ bati a bi ye kĩ, ‘Ɔnɔkɔɛ̃, oti a na deĩ sika sɔmɔa sɔmɔa se ewua kɔkɔɛ!’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 “Ade Ɔnɔkɔɛ̃ a kpa mbuayɛ kĩ, ‘Mabi mi kĩ odi nyɛ odi kĩ edeĩ litsedi ni, ade ye baakɔa foe pii bibu a, lɛmɛ odi nyɛ odi kĩ ɛlá lɛtsama a ni, foe kabii a kĩ edeĩ a malo baatɛ foe nɛ ye awɛ.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Finyaa ni, mivɛlɛ yĩ bakesĩnɛ a kĩ bɛtáwɛ kĩ ĩnya be lɛgã a miyamɛna nɛ awĩ, lɔkɔa mikɔ be nɛ yĩ anɛ kamɛ.’ ”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Kĩ Yesu bi be fɔlɛtsa kĩĩ eyua a, ɛnya ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a lɔtɔ epi osi yanaa Yerusalem.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Kĩ efuã Betfage mɔ Betania tɛmatɔ a nɛ Kugua Futse Ɔtɔ ɔwɛ̃ a, edo ye fɔtsa bakɔlɛnɛ nviã ɛnyamɛna lɔtɔ, ebi be kĩ,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 “Minaa ɔmatɔ kabii a kĩ ɛwa nɛ mi lɔtɔ a kamɛ. Ntɛ miawo nɛ ye kamɛ ni, míamɔ aflim obi kĩ odima tádzi nɛ ye akũ tɔ̃ kĩ edeĩ nɛ ɔwɛ̃ kamɛ. Miwũnya ye lɔkɔa mikɔa miyamɛna nɛ awĩ.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ntɛ odi via mi kĩ litsa sũ miawũnya ye ni, mibi ye kĩ, ‘Boe Ɔlate sĩ ye.’ ”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Fɔtsa bakɔlɛnɛ a naa ade bɛmɔ́ lɛtsa nyɛ lɛtsa ndɛ ayekĩ Yesu bi be a.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Kĩ bɛkawũnya aflim obi a, ye balate via be kĩ, “Nde sũ miawũnya ye?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Fɔtsa bakɔlɛnɛ nviã a kpa mbuayɛ kĩ, “Boe Ɔlate sĩ ye.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Bɛkɔa aflim obi a bɛma Yesu ade bɛdzɛlɛ be tɛtadiɛ wulaa biko nɛ ye akũ bibumɛna Yesu ede edzi nɛ ye akũ a.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Kĩ edzi nɛ ye akũ banaa a, bati dzɛlɛ be tɛtadiɛ biko nɛ tite.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Kĩ Yesu fuã Yerusalem nɛ awã kĩ osi a ka eto Kugua Futse Ɔtɔ akũ a, ye fɔtsa bakɔlɛnɛ kɔdabu flee a yi kayɔ mɔ Baguma kɔlɛ kanyɛ, mɔ ye kahulu mɔ fɔwɔla kɔɔba nɛ awãwã fɔtsa flee a kĩ bɛmɔ́ a sũ.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Ade ke bɛlɛ kĩ,
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Farisifɔ badi kĩ bideĩ nɛ bati kɔdabu a kamɛ bi Yesu kĩ, “Fɔtsa Ɔtsanɛ, bi nɔ fɔtsa bakɔlɛnɛ a bisua onukpɛ̃!”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yesu kpa be mbuayɛ kĩ, “Mabi mi kĩ ntɛ bisua onukpɛ̃ ni, boe nɛ osi ɔɔwɛ̃ a mɔawɛ aayi fɔwɔla kabɔa kayɔ.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Kĩ Yesu fuã Yerusalem ɛkɔa anɛ ɛmɔ ɔmatɔ kĩĩ a, ewula babe nɛ ye lɔlɔ.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Ade ɛlɛ kĩ, “Mawɛ kĩ nviã kĩĩ malo ni, aanyi lɛtsa a kĩ laakpa nɔ lukudɔ. Lɛmɛ finyaa kĩĩ a, ɔláapuli ɔmɔ́ de!
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Lɔkɔ lidi aya kĩ nɔ bakesĩnɛ aatsua bisinya nɔ nɛ sɛkɛ nyɛ sɛkɛ.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Baawɔla nɔ mɔ bati a kĩ bideĩ nɛ nɔ kamɛ a, ade bɛláafɔnɛ de lidima lɛwa nɛ de kawakɔ̃ malo a, kitonɛkĩ ɔtámɔ lɔkɔ a kĩ Baguma yatɛ nɔ a oyi ɔsũ!”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Kĩ Yesu nawo nɛ Asɔli Kɔla kamɛ a, eyi kayɔ mɔ fɔtsa banɔnɛ kablɔmɛna awɛ nɛ awã.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Ebi be kĩ, “Bɛtsɛlɛ nɛ Katsɛlɛ Kpalɛwa a kamɛ kĩ Baguma lɛ kĩ, ‘Baavɛ yĩ asɔli kɔla kĩ mpaɛ kabɔakɔ̃.’ Lɛmɛ mikɔa koe mikɛna bayekpanɛ kabɛlakɔ̃!”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Luwi nyɛ luwi ni, Yesu katsa fɔtsa nɛ Asɔli Kɔla a kamɛ. Yudafɔ basɔfɔnɔkɔɛ̃, mbla batsanɛ mɔ ɔmaĩ banɔkɔɛ̃ wɛ kĩ bakɔ ye.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Lɛmɛ bɛtámɔ osi a kĩ ye akũ baatsã, kitonɛkĩ bati a flee dzɛmɛna ye fɔlɛtsa kayaatse, ade bɛtáwɛ kĩ ye kalɛ kadima kɛtɛ̃ nɛ be akũ a.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.